Alle inzendingen over rust,land

15018 resultaten.

Sorteren op:

Vaders handen

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.483
waar zijn zij de door weer en wind en hard labeur vereelte handen zo hard, zo zacht voor mijn kleine hand verweven in de jouwe geruststellend gevoel een baken in de immense mensenzee de vijandige wereld kon mij niets ik mis ze sinds lange tijd zij boden mij rust en bescherming…
Hieronymus11 augustus 2009Lees meer >

Meeuwen spreken mijn taal

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 665
Het krijsen pijnt me na als de echoloods me dwingt om de dissonantie die telkens mij verstoort te laten rusten aan de tafel die zojuist ik had gekuist zodat mijn rijpe huid gekrast de herinneringen kon laten rijpen doch ik ecarteerde het bestek [ want ik zag mezelf als wapenbroeder] om mijn wezen te behoeden voor het partikel in mijn…
elze14 augustus 2009Lees meer >

zustertje

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 973
als je glimlacht dreigt je gegroefd gezicht te breken je botten kraken als je loopt je uitgebleekte handen rusten in een verdroogde schoot en onder die kleurloze rokken vermoed ik schrale benen die nimmer een man mochten lokken mijn God welk een zonde nooit hebben ontroerd…

Vroeger

hartenkreet
2.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.693
Ik laat het rusten. Ik kom hier uit, hoe? Dat zie ik wel...…
Eline14 oktober 2009Lees meer >

Ramses Shaffy

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 975
Lieve lieve Ramses het bericht van je overlijden raakte me heel diep natuurlijk, wetend dat je ziek was is jou verder lijden bespaard gebleven maar je leeft door in je muziek dank je wel Ramses voor wat je gaf en voor die je was rust zacht vergeten doe ik je nooit…
windwhisper1 december 2009Lees meer >

Close-up

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 606
ik geef je meer cachet geënt op diep verzonken ogen in scherp close-up het is geen schijn dat jouw bedekt laat mij je muze zijn tijd rust nooit op beelden langs de planetenweg voor mijn oog akkoorden geven treden gelijkvloeiend bij gouden kaarslicht…
Quicksilver9 december 2009Lees meer >

Terug naar opnieuw.

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 924
Wie ik was en waar jij, het is niet belangrijk meer, je hoofd is nu zo vol Waar wij nu gaan is er tijd en rust laat alles wederkeren, vast wel mijn lief Hou je maar stevig vast aan mij mijn lief en je zult ontdekken wie ik gisteren was en ik zal je weer vinden, vast wel mijn lief.…
Peterdw.10 december 2009Lees meer >

Sloot

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 837
Een zurig dek van bladeren, dat bijtend tegen armen rust en met slijm en schimmel mijn wangen streelt tot ieders ongenoegen. Kreukels in mijn dekens. Zweetplekken precies daar waar ooit een vrouwenlichaam heeft gelegen.…

onrust

netgedicht
2.6 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.018
vermoeid bestaan de plek angstig verlaten hij schrijft niet meer ten koste van een ander vreugde nog maar van korte duur geen sterveling kan de onrust wegnemen waar geen inspiratie is kan hij niet langer blijven het geluk sterft in zijn vingers zijn zachte handen geven hem geen rust hij schreef maar voor wie ….…
klaes5 april 2010Lees meer >

in elkaar.

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.671
je slaapt in mijn hand te groot om je te nestelen je benen schommelen door mijn adem rust komt zacht als het kijken naar wimpers, moe vlij ik me onder je ooglid morgen lig je in mijn huidplooi zo telkens, zo genegen tot wij de tijd wakker kussen. jaren heen en weer.…

SPIEGELBEELD

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 606
Iedere keer zie ik de spiegel aan de wand, die iets tracht te zeggen jarenlang dezefde scheiding mijn gezicht, steeds ouder, grijzer zekere rust zeg het maar ik zie het al jeugd ouderdom een spiegelbeeld is maar heel even een juiste kijk op dit aardse leven…
Hans Uding28 oktober 2010Lees meer >

Bloei.

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 823
Ben zeer benieuwd, Kan haast niet wachten, Moet steeds weer kijken Heb geen rust. Tot de bloempjes komen... Aan het stekje In het potje Op de vensterbank.…
Antje2 november 2010Lees meer >

In jaren

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 677
Spreek zacht tegen de nachtvogel plak een veer op het hoofd om lust te voelen van zeventien jaren in het oude lichaam transparante huizen hebben geen blinden meer tussen twee onzichtbare muren van de kosmos rust de wind in het aardse vuur wij blijven wakkeren.…
Hein Pierik18 februari 2011Lees meer >

Met verende loomte

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 613
de buitenlucht wordt niet meer ontstemd op gedruis van gefeeste woorden die allemaal hetzelfde klonken aan de lichtende horizon klinkt weer rust om alaaf liedjes met verende loomte als vogels die uitrusten op hun trek komt het realistische weer tot zijn eigen gewoon puur natuur…

Het nieuw perspectief

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 472
jij hebt je hand op de stenen gelegd die ik wilde werpen merkte het groeien van woede en wanhoop leidde me af naar een ander pad dat rust aan ons gaf wees mij het nieuw perspectief van gezamenlijk leven wij hebben die stenen gebruikt voor de bouw van ons huis…

heemtuin

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 757
er is geen plek op aard’ die zich meten kan met jou vogels zingen bijen zoemen bloemen bloeien water dat stroomt deze rust in een stad best ongewoon puur en echt noord-brabant mijn hart verpand zomaar aan jou hier wil ik zijn wonen, blijven graag voor altijd…

Rivier van Liefde

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 507
rivier van liefde omcirkelt hen die dolende zijn brengt ze liefdevol dichter waar kleuren geen naam dragen gezangen onovertroffen zijn schoonheid 'n serene rust uitstraalt is het de rivier van liefde die hen overtuigde van de passage daar valt de puzzel op zijn plek…

Kalmeer

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
De rust is wedergekeerd en geluiden klinken zacht aan de oever van een strakgetrokken spiegelend meer. Voelbaar, bijna aanraakbaar, is de zuigende kracht van een door loomheid bezwangerde atmosfeer. De oever is het hemelse Kanaän, een maaltijd van brood met wijn. Een plek om heen te gaan, een plek om te willen zijn.…
Iniduo21 juli 2011Lees meer >

Warmrijpe vruchten

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 673
ik viel niet voor de zon in je ogen op die lenteachtige dag voor de zomer die bloeide in je aanstekelijke lach wist de warmrijpe vruchten uit je oogstrijke herfst voelde je schoonheid in midwinters rust het was jouw magie die mijn liefde deed stralen jij wist het mooiste uit mij te halen…
wil melker11 oktober 2011Lees meer >

Het woordje 'liefde'

netgedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 651
Mijn pen ligt te rusten in mijn hand, het lijkt alsof de inkt is opgedroogd. In gedachten zoek ik naar zinnen, het is alsof de tijd mijn letters heeft geroofd. Ik kan de beelden niet stilleggen die dartel spelen door mijn hoofd, ik kan ze niet vatten om vast te leggen ze weergalmen in dat ene woord: 'liefde'.…
Katty16 januari 2012Lees meer >

los laten

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.264
er ging een vogel weg zijn vleugels ruisten zacht in hun afscheid klonk de roep van rust nu leven wegvloog door zijn open raam schijnt licht vanaf de achterkant nooit meer vrolijk lijkt het uit zijn naam verschijnt de eerste lente in een tere bloem…
switi lobi22 januari 2012Lees meer >

Gedane zaken

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
Belaagd door de horde van onomkeerbaar, waarmee de rust niet langer zelve. Nu ogen samenknijpen, de schaduw onder zware wolken gebukt gaat, is er niets meer te begrijpen. Alleen het vergeten van gisteren en de dagen waar niemand van wil weten.…
Iniduo21 juli 2012Lees meer >

De laatste strohalmen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.595
Een weldaad aan rust draag ik mee op deze dag.. een dag waar uren loom van mijn schouders glijden, wolken zorgeloos voorbijgaan, oude bomen langzaam groeien langs velden waar halmen van goud hun ruige stoppels laten staan.…

Tot hier!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 504
Te veel zaken, geen rust meer. Verdwaald lijkt alle gelijkmoedigheid. En de dingen zijn de mensen de baas. Eenvoud is iets wat blijkbaar niet Meer bestaat. Dag in dag uit heeft men het druk. En voor een gemoedelijk samen zijn Is het vaak te laat... De tijd die spoort ons aan en Het is de weelde die velen het hoofd Op hol doet slaan.…
martin valk20 februari 2013Lees meer >

De Witte Sneeuw

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 604
De rust, die wordt opgewekt, kijkend op de paden, onbevlekt, kijkend naar de neerslagbui, vormt een deken op de pui, is de oorzaak van witte sneeuw. Zowaar ik zit verandert de wereld langzaam in wit…

schaduw in de nacht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 698
witte kat starend in de zwarte nacht wit licht donker silhouet afgetekend op de muur twee katten wit en zwart, twee tegengestelden nu staar ik terug naar jou, je brengt mij rust en geluk lieve ronkende schaduw in de nacht...…

Liefde speelt

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 802
je geeft me veel en ik ontvang samen tellen we voor vier teder en licht ademt de dag diepe rust en zaligheid slapen kan nu zonder hulp van pillen die me vellen jij maakt dat wonder waar zo blij met jou en mij liefde een mooi spel zij is het die met ons speelt…

Roze nevelt zon

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
breekbaar hangen diamanten in een wiegend spinnenweb roze nevelt zon zijn eerste licht op een gegist bestek de herfstdag warmt zijn vruchten langzaamaan tot rijp in oogsten worden de seizoenen van dit jaar afgesloten wat rest is rust en winterveiligheid het wortel bed is al gespreid…
wil melker8 september 2013Lees meer >

Gaandeweg

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
wat haar Hangplek is Vertelt zij Haar verhaal, Tachtigjarige Diva die terugkijkt Op een turbulent Bestaan, door Beroertes teruggeworpen Op haar naakte zelf, Heeft zij geleerd Te leven met de Beperkingen die haar Werden opgelegd - En gaandeweg haar Evenwicht gevonden, Na een voor Haar doen drukke Dag leerde ze Rust…

Pril van de lente

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 443
zij fladderen om me heen pril van de lente maar ik kan ze niet vangen in vorm en kleur is ieder uniek dus achter elkaar lopen ze niet ik puzzel niet meer heb ze vrij laten gaan ze dartelen achter me aan vliegen tot een wolkje bijeen als de eerste rust in het licht vloeien zij samen tot dit gedicht…