15018 resultaten.
Vaders handen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.483 waar zijn zij
de door weer en wind
en hard labeur
vereelte handen
zo hard, zo zacht
voor mijn kleine hand
verweven in de jouwe
geruststellend gevoel
een baken
in de immense mensenzee
de vijandige wereld
kon mij niets
ik mis ze
sinds lange tijd
zij boden mij
rust en bescherming…
Meeuwen spreken mijn taal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
665 Het krijsen pijnt me na
als de echoloods
me dwingt om de dissonantie
die telkens mij verstoort
te laten rusten aan de tafel
die zojuist ik had gekuist
zodat mijn rijpe huid
gekrast de herinneringen
kon laten rijpen
doch ik ecarteerde
het bestek [ want ik zag
mezelf als wapenbroeder]
om mijn wezen te behoeden
voor het partikel in mijn…
zustertje
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
973 als je glimlacht
dreigt je gegroefd gezicht te breken
je botten kraken als je loopt
je uitgebleekte handen
rusten in een verdroogde schoot
en onder die kleurloze rokken
vermoed ik
schrale benen
die nimmer een man mochten lokken
mijn God welk een zonde
nooit hebben ontroerd…
Vroeger
hartenkreet
2.5 met 12 stemmen
1.693 Ik laat het rusten.
Ik kom hier uit, hoe?
Dat zie ik wel...…
Ramses Shaffy
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
975 Lieve lieve Ramses
het bericht van je overlijden
raakte me heel diep
natuurlijk, wetend dat je ziek was
is jou verder lijden bespaard gebleven
maar je leeft door
in je muziek
dank je wel Ramses
voor wat je gaf
en voor die je was
rust zacht
vergeten
doe ik je nooit…
Close-up
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
606 ik geef je meer cachet
geënt op diep verzonken ogen
in scherp close-up
het is geen schijn dat jouw bedekt
laat mij je muze zijn
tijd rust nooit op beelden
langs de planetenweg voor mijn oog
akkoorden geven treden
gelijkvloeiend
bij gouden kaarslicht…
Terug naar opnieuw.
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
924 Wie ik was en waar jij,
het is niet belangrijk meer,
je hoofd is nu zo vol
Waar wij nu gaan is er tijd
en rust laat alles wederkeren,
vast wel mijn lief
Hou je maar stevig vast aan mij
mijn lief en je zult ontdekken
wie ik gisteren was
en ik zal je weer vinden,
vast wel mijn lief.…
Sloot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
837 Een zurig dek van bladeren,
dat bijtend tegen armen rust
en met slijm en schimmel
mijn wangen streelt
tot ieders ongenoegen.
Kreukels in mijn dekens.
Zweetplekken
precies daar
waar ooit
een vrouwenlichaam heeft gelegen.…
onrust
netgedicht
2.6 met 30 stemmen
1.018 vermoeid bestaan
de plek angstig verlaten
hij schrijft niet meer
ten koste van een ander
vreugde nog maar
van korte duur
geen sterveling
kan de onrust wegnemen
waar geen inspiratie is
kan hij niet langer blijven
het geluk sterft
in zijn vingers
zijn zachte handen
geven hem geen rust
hij schreef
maar voor wie ….…
in elkaar.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.671 je slaapt in mijn hand
te groot om je te nestelen
je benen schommelen
door mijn adem
rust komt zacht als
het kijken naar wimpers,
moe vlij ik me
onder je ooglid
morgen lig je in mijn huidplooi
zo telkens, zo genegen
tot wij de tijd wakker kussen.
jaren heen en weer.…
SPIEGELBEELD
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
606 Iedere keer
zie ik de spiegel aan de wand,
die iets tracht te zeggen
jarenlang
dezefde scheiding
mijn gezicht, steeds ouder, grijzer
zekere rust
zeg het maar
ik zie het al
jeugd
ouderdom
een spiegelbeeld is maar heel even
een juiste kijk op dit aardse leven…
Bloei.
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
823 Ben zeer benieuwd,
Kan haast niet wachten,
Moet steeds weer kijken
Heb geen rust.
Tot de bloempjes komen...
Aan het stekje
In het potje
Op de vensterbank.…
In jaren
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
677 Spreek zacht tegen de nachtvogel
plak een veer op het hoofd
om lust te voelen van zeventien jaren
in het oude lichaam
transparante huizen hebben geen blinden meer
tussen twee onzichtbare muren van de kosmos
rust de wind in het aardse vuur
wij blijven wakkeren.…
Met verende loomte
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
613 de buitenlucht wordt niet meer ontstemd
op gedruis van gefeeste woorden
die allemaal hetzelfde klonken
aan de lichtende horizon
klinkt weer rust om alaaf liedjes
met verende loomte
als vogels die uitrusten op hun trek
komt het realistische weer tot zijn eigen
gewoon puur natuur…
Het nieuw perspectief
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
472 jij hebt je hand
op de stenen gelegd
die ik wilde werpen
merkte het
groeien van
woede en wanhoop
leidde me af
naar een ander pad
dat rust aan ons gaf
wees mij het
nieuw perspectief
van gezamenlijk leven
wij hebben
die stenen gebruikt voor
de bouw van ons huis…
heemtuin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
757 er is geen plek
op aard’ die zich
meten kan met jou
vogels zingen
bijen zoemen
bloemen bloeien
water dat stroomt
deze rust
in een stad
best ongewoon
puur en echt
noord-brabant
mijn hart verpand
zomaar aan jou
hier wil ik zijn
wonen, blijven
graag voor altijd…
Rivier van Liefde
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
507 rivier van liefde
omcirkelt hen die dolende zijn
brengt ze liefdevol dichter
waar kleuren geen naam dragen
gezangen onovertroffen zijn
schoonheid 'n serene rust uitstraalt
is het de rivier van liefde
die hen overtuigde van de passage
daar valt de puzzel op zijn plek…
Kalmeer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
542 De rust is wedergekeerd en geluiden klinken zacht
aan de oever van een strakgetrokken spiegelend meer.
Voelbaar, bijna aanraakbaar, is de zuigende kracht
van een door loomheid bezwangerde atmosfeer.
De oever is het hemelse Kanaän,
een maaltijd van brood met wijn.
Een plek om heen te gaan,
een plek om te willen zijn.…
Warmrijpe vruchten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
673 ik viel niet
voor de zon in je ogen
op die lenteachtige dag
voor de zomer
die bloeide
in je aanstekelijke lach
wist de
warmrijpe vruchten
uit je oogstrijke herfst
voelde
je schoonheid
in midwinters rust
het was jouw magie
die mijn liefde deed stralen
jij wist het mooiste uit mij te halen…
Het woordje 'liefde'
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
651 Mijn pen ligt te rusten in mijn hand,
het lijkt alsof de inkt is opgedroogd.
In gedachten zoek ik naar zinnen,
het is alsof de tijd mijn letters heeft geroofd.
Ik kan de beelden niet stilleggen
die dartel spelen door mijn hoofd,
ik kan ze niet vatten om vast te leggen
ze weergalmen in dat ene woord:
'liefde'.…
los laten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.264 er ging een vogel weg
zijn vleugels ruisten zacht
in hun afscheid klonk de roep
van rust
nu leven wegvloog door zijn open raam
schijnt licht vanaf de achterkant
nooit meer vrolijk
lijkt het
uit zijn naam
verschijnt de eerste lente
in een tere bloem…
Gedane zaken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Belaagd door de horde van onomkeerbaar,
waarmee de rust niet langer zelve.
Nu ogen samenknijpen,
de schaduw onder zware wolken gebukt gaat,
is er niets meer te begrijpen.
Alleen het vergeten
van gisteren
en de dagen waar niemand van wil weten.…
De laatste strohalmen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.595 Een weldaad aan rust
draag ik mee op deze dag..
een dag waar uren loom
van mijn schouders glijden,
wolken zorgeloos voorbijgaan,
oude bomen langzaam groeien
langs velden waar halmen van goud
hun ruige stoppels laten staan.…
Tot hier!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Te veel zaken, geen rust meer.
Verdwaald lijkt alle gelijkmoedigheid.
En de dingen zijn de mensen de baas.
Eenvoud is iets wat blijkbaar niet
Meer bestaat.
Dag in dag uit heeft men het druk.
En voor een gemoedelijk samen zijn
Is het vaak te laat...
De tijd die spoort ons aan en
Het is de weelde die velen het hoofd
Op hol doet slaan.…
De Witte Sneeuw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
604 De rust, die wordt opgewekt,
kijkend op de paden,
onbevlekt,
kijkend naar de neerslagbui,
vormt een deken op de pui,
is de oorzaak van witte sneeuw.
Zowaar ik zit
verandert de wereld
langzaam in
wit…
schaduw in de nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 witte kat
starend
in de zwarte nacht
wit licht
donker silhouet
afgetekend
op de muur
twee katten
wit en zwart,
twee tegengestelden
nu staar ik terug
naar jou,
je brengt mij
rust en geluk
lieve ronkende
schaduw in de nacht...…
Liefde speelt
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
802 je geeft me veel
en ik ontvang
samen tellen we voor vier
teder en licht
ademt de dag
diepe rust en zaligheid
slapen kan nu zonder hulp
van pillen die me vellen
jij maakt dat wonder waar
zo blij met jou en mij
liefde een mooi spel
zij is het die met ons speelt…
Roze nevelt zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 breekbaar hangen
diamanten in een
wiegend spinnenweb
roze nevelt zon
zijn eerste licht
op een gegist bestek
de herfstdag warmt
zijn vruchten
langzaamaan tot rijp
in oogsten
worden de seizoenen
van dit jaar afgesloten
wat rest is rust
en winterveiligheid
het wortel bed is al gespreid…
Gaandeweg
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 wat haar
Hangplek is
Vertelt zij
Haar verhaal,
Tachtigjarige
Diva die terugkijkt
Op een turbulent
Bestaan, door
Beroertes teruggeworpen
Op haar naakte zelf,
Heeft zij geleerd
Te leven met de
Beperkingen die haar
Werden opgelegd -
En gaandeweg haar
Evenwicht gevonden,
Na een voor
Haar doen drukke
Dag leerde ze
Rust…
Pril van de lente
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
443 zij fladderen om me heen
pril van de lente
maar ik kan ze niet vangen
in vorm en kleur
is ieder uniek dus
achter elkaar lopen ze niet
ik puzzel niet meer
heb ze vrij laten gaan
ze dartelen achter me aan
vliegen tot een wolkje bijeen
als de eerste rust in het licht
vloeien zij samen tot dit gedicht…