15921 resultaten.
Een onverwachte lach
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
819 vroeger speelde
hij met blokken
alleen in de kleur rood
handjes pakten
nooit een ander
die waren blijkbaar dood
wilde niet met
kinderen praten
had ze nauwelijks in de gaten
zijn wereld kent
geen tijd of dag
ogen maken nooit contact
een eenling
op zijn eigen pad met
soms een onverwachte lach
die opening geeft
waarin de hoop…
Vee
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
453 De stal uit, in de wei het gras zien groeien
Wij gaan voortaan ons éigen deuntje loeien.'
Twee PVV kamerleden zijn uit de fractie gestapt en gaven een onthullende persconferentie over hun ervaringen binnen de partij.…
Witte bloem
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
483 Wit, is voor mij de geur
van de rustige
en kleur van
de eeuwige
witte, sterk ruikende bloem
waarvan zo'n krachtige uitstraling
in serene vrede bij benadering
uitgaat tot telkens
mijn grote verwonderde verbazing
die de bijzonder warme, tedere liefde
in eigen hart en ogen
via ziel en bloed
kloppen laat, zodat
Aard en Hemel zonder…
Melancholiek.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.131 Maar leiden nu ons eigen leven.
De avondschemering boven de tuin
en het huis waar ik een gedicht lees
van M.Vasalis, schoonheid en verval...
Even een traan, het regent en ik kijk
naar het natte gras.
Alles wat zuiver was, de grond, de
aarde, jouw ogen en je haren.…
Organische eenheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
531 paradijs uitgejaagd
maar hebben er
in onze hoogmoed
zelf om gevraagd
dachten de top
van de schepping te zijn
maar in samen leven
konden wij geen empathie
aan het aardse geven
beschouwden in onkunde
alles lager en
minder van soort
van een organische eenheid
begrepen wij geen woord
in het streven naar
goed beter best
hebben wij de eigen…
Priemen glas en staal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 het prestigieuze
hoogbouwsilhouet
schrijnt aan de heldere hemel
koud en kaal
priemen glas en staal
gevoelloos in het blauw
aan hun voeten is het is zoeken
naar gezelligheid van kleine stegen
de buurt heeft eigen tijd en leven
als de eetcafés vol schuiven
met hongerige lijven weet dan
dat de torens zielloos achterblijven
het schrijnen…
Melancholiek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 verkeer -
Niet zozeer de
Diepte waarin ik
Verdwijnen kan
Maar meer een
Voortkabbelend
Gevoel van verlies
Waarin ik niet
Precies de vinger
Kan leggen op wat
Ik dan wel verloren heb -
' t Maakt me ook
Best ongerust, want
Waar voorheen een
Specifiek verlies
Leidde tot melancholie
Heb ik nu meer het gevoel
Dat ik mijn eigen…
Alphaman
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.300 De alphaman mag van zijn troon
Hij zit er al veel te lang
Zijn wil voor alles is te groot
Grijp de teugels, omarm het bange
Het kleine is niet anders
De leidsels liegen niet
De schaduw van het goede
Is niet gevangen
Het ligt in de moederschoot
De kinderen dragen
Hun eigen verlangen
Brengen zichzelf waar ze kunnen
Verlangen naar grenzen…
'FILOSOFIEL'...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 Filosofie
is niet wat je ziet
geen theater
geen buitenkant
maar je binnenkant
wat je voelt
wat je wezenlijk bedoelt
wat je boeit
en in wordt gegeven
in bad, in bed en op ’t toilet
Waar zeker vorm
aan is te geven
in je eigen leven
en dat van anderen
door ‘t vooral te delen
in spraak en schrift
Dus open dat doek
lees het boek
van…
De reis niet waard
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Schuld kan ik beter
Inlossen in het hier,
En in het nu,
Van mijn hart geen
Moordkuil meer maken,
Maar met een schuldenvrij
Besef op reis gaan,
Want onthoud voor jezelf
En voor de ander die je meevraagt
Ver van eigen huis en haard:
Schuld alleen is de reis niet waard…
Lacht ultramarijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
463 jij speelt
kleurt tonen
tot eigen muziek
zoals mijn mes
het linnen besnijdt
in dwarse creativiteit
jouw lenteprelude
lacht ultramarijn op het
schilderij van mijn dromen
het fluwelige licht
beschijnt je gezicht
in warme akkoorden
nog daalt de zon
zonder woorden
als wij gaan voor de finale
ik signeer met
jouw laatste noten…
Vervreemding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Onderdak te bieden aan hen die
Feitelijk je leden zijn,
Gewone mensen met een doorsnee beurs,
Ging zich al snel als macho-jongen
Gedragen, als projectontwikkelaar
Met poenerige fratsen, daartoe in staat gesteld
Door een overheid die faalt, die jou het grote
Geld ter beschikking stelde waarmee jij
Je binnen no-time vervreemdde van je eigen…
Zij laten zich vermaken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
716 een zaal die
nog weerbarstig lacht
en wacht met warm applaus
ik het enig lichtpunt
in het zwart die met
klam zweet de sof afwacht
ik knip de wilde haren weg
breek zacht met wat ik zeg
hun weerspannig ik
tot zij met honger blik
alles uit mijn handen eten
hun eigen egootjes vergeten
ik herder weer en hoed
de kudde met mijn schapen…
Vulkaanas
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
408 verwar
blijkt mijn massief windgevoelig
en mijn pluim een woordwolk
er is geen eenvoudige weg
om te kiezen, tussentijds
in verstikking boven ademvrees
als doorschijn is fijngewreven
tot glazen fragmenten
lijdend in gevonden voorwerp
aan een lichte vorm van verdwaling
tussen vogels en fotonen
doch onvervreemd van eigenschap
van eigen…
Te moeilijk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
631 We zitten in een grote kring,
ontvangen Zijn verzoening,
Hij weet van onze zwartste nacht
en wat niet lukt uit eigen kracht
heeft Hij voor ons volbracht.…
licht absurd (maar mooi)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
547 begaan met kleine dingen
die mij niet onopgemerkt blijven
het laatste dwarrelende blad
een kroonkurk tussen kiezels
op 't pad van de begraafplaats
de verloren geraakte sigaar
met het kleurige bandje (AGIO)
en bij een witmarmeren zerk
de vaas met rode rozen
zo zoek ik met eigen ogen
in een wereld van wanorde naar
de kleine dingen die…
tot in de eeuwigheid
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
552 Een hond blaft
op het erf van
een klein huisje
vlakbij het panbos
daarin zit een ritme
waar ik u tegen zeg
meegenomen bagage
pleur het ergens neer
in hoek van mijn part
dat deel waar deelnemers
steeds meer lichtere vormen
aannemen
doe het
maar wel op
je eigen manier
er bestaat geen zin
Zonder lucht tussen letters
materie van het…
Of wat daar op lijkt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
567 Niet het blinkend groot
Verhaal, de schijn waaraan
Ieder zich op wil trekken
Die iets in de melk te
Brokk'len heeft, of iets
Wat daar op lijkt -
Maar het kleinste geluk
Is het houvast, kind'ren
Die onverwacht komen naar
't Huis waar ze hun jeugd
Beleefden, het hechte van
Het ouderlijk nest beleven
In plaats van stoer op
Eigen…
Het podium der stilte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
501 ik ben een der spelers
op het grote wereldtoneel
kijk naar mijn buren
ook zij spelen mee
ieder draagt bloemen
gerangschikt naar smaak
we delen lachen en groeien
in woordloze samenspraak
het voelt als eigen
in een decor zonder end
we raken en begrijpen
omdat ieder elkaar kent
in een massa zonder geluid
spreekt op het podium der stilte…
De monoloog met boven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 wanhopig terug
in dromen
het heelal verkend
myriaden nevels
met miljarden sterren
eeuwige schepping in
schoonheid zonder grens
de monoloog
met boven
ben ik aangegaan
het antwoord bleek
een dialoog met
mijn aards bestaan
ik ben niet gevangen
geen beperkte mens
als ik echt kijk
dan voel en ervaar ik
in alles om me heen
mijn eigen…
vreemde vogels
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
496 de grijze VVD-vogel, expert in duiven
weet dus ook wat vliegen is
ooit belangrijk in het noordelijk duivenhok
maar nu in onberispelijk streepjespak
speelt hij de baas over wat gestoken is
in een ander kleurrijk verenpak
hij wil ze kortwieken, voorzien van ringen
geeft ze een handje voer en de boodschap mee
snel terug te vliegen naar hun eigen…
Juist stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 je hoort de woorden niet
die geschreven staan in wolken
bij het passeren van de maan
zij verglijden in uitweiden
over ons bestaan
het komen en weer gaan
in scherp oplichten
tonen zij vaak het donkere
van onze werkelijke gezichten
hun zinnen rijgen wij
heel diep van binnen
tot eigen levensgedichten
juist stilte maakt herkenning…
U bent de sigaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
633 Zo verloopt ook uw eigen leven.
Aandachtig roken is meditatie.
Sigaren roken is genieten.…
Brood, bed, bad...en seks!
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
564 Het is allemaal angst voor seksualiteit
zowel door eigen volk als vluchtelingen
want naast brood, bed en bad
is seksualteit een primaire behoefte
Er is ook angst in belangrijke mate
voor de vrouw, die "Eva met die appel"
en die angst wordt alleen maar vergroot
door de onbevlekte ontvangenis van Hem
De Here Jezus, de zoon van God de…
Dit is geen gewone rivier
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
416 wordt
Ergens uitmondt in een breed
Uitwaaierende delta ergens aan
Een kust -
Mijn rivier gaat tegengesteld,
Stroomt van een naamloze kust
Van een niet nader te noemen land
De droogte in, brengt water
Voor hen die dorsten, en vruchtbaar
Leven in de woestijn
Waarin zij uitloopt,
En langs mensen stroomt
Waar ieder leeft in zijn eigen…
Gevecht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 Gevochten voor mijn onschuld,
gevochten voor het recht,
ook bekend mijn eigen fouten,
een pleidooi eerlijk en oprecht.
Maar het mag kennelijk niet baten,
het leidt niet tot gesprek,
geen mogelijkheid tot erkennen,
geen mogelijkheid tot herstel,
er wordt alleen geoordeeld,
er wordt niet geluisterd naar wat ik vertel.…
Ideaalbeeld
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
708 Ook toen was dat er
En dat
En dat
Een schat
Een kennis
Een weten
Een bouwsel
Dat vernietigd wordt iedere keer
Draden in het vragen
Naar de diepere lagen
Het verleden blijft een ondoordringbare muur
Wie wil weten
Ontdekt dat de wereld schoon was
Betekenisvol
En rijk
Wie wil weten
Ontdekt dat de wereld
Verbonden met de kosmos
Zijn eigen…
Uitzwaaien
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
609 Daar gaat ze dan
een rode sporttas aan haar schouder
terwijl haar rechterhand een
kleine koffer trekt
ze kijkt niet op of om
loopt vastberaden recht vooruit
met voor een lady eigenlijk
net iets te grote passen
nog geen volwassenheid bereikt
wenst ze haar eigen weg te lopen
advies is niet aan haar besteed
zij claimt de wijsheid van haar…
Sta stil en kijk
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
667 Ren niet weg,
Ontspan je spieren
In armen en benen,
Sla niet op de vlucht -
Vandaag hoef je geen
Kilometers te vreten,
Sta stil en kijk
Gewoon naar de lucht
Waar de zilveren tortel
Zich zachtjes wiegt
In de kruin van
Je eigen dennenboom
Zij gaat niet weg
Zo lang jij er bent
En in stilte naar haar kijkt,
Zij gaat niet weg…
Vertraagt bestaan
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
513 fel breekt herfst
door het bladerdak
kaalt takken tot
een helder perspectief
weer zichtbaar is
wij hebben de
seizoenen geoogst
wachten tot ook
de laatste warmte
van zomer is gedoofd
nog trekken de
insecten hun eigen plan
gepareld hangen
webben als een
welkom voor gevang
steeds meer vertraagt
bestaan in korte dag
lomer wordt…