Alle inzendingen over een nacht van vermil

43508 resultaten.

Sorteren op:

Oprechte stijve staart

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
Zo door de schors in de stam snavelt de specht zich een weg door boom- schors en heel hard hout Tijd om te eten maar bovenal ruimte om zich te nestelen Scherpe snavel en een zeer oprechte stijve staart, met poten waarvan allebei middelste tenen naar voren staan de buitenste naar achteren Leven vaak in bomen Met hun staart als steun-…

Bergbeklimmer.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
Hij beklom een berg. Bereikte de top en keek nog verder omhoog.…

Seks in een steegje

hartenkreet
4.6 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.676
ik kwam jou tegen in een donker steegje duwde je tegen de muur rond 2 uur de maan glansde in je ogen ik voelde de passie was nog high van de assie je naam wist ik niet alleen je vermogen…
Olivier6 september 2021Lees meer >

De kijk op mijn visie en beleving hoe ik leef

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 549
Er is een grens waar mijn gedachten de realiteit overschrijden De drempel van mijn bewustzijn die ik moeilijk kan vermijden Nu in de kern van mijn incarnatie creëer ik mijn paden Alles heeft een reden ook al blijf ik steeds malen Denken,analyseren,ontkennen en proberen Mezelf te innoveren en verheffen naar hogere sferen Maar nooit staand boven…

Korte haiku's*

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 562
Vroeger klonk later heel ver, Kaartenhuis van woorden onbewoonbaar. Woningnood- een naaktslak glibbert zich een weg. Een beha hangt lusteloos aan de waslijn. Red het bos de houthakkers zijn onderweg. Hippies van toen zijn de opa's van nu.…

Prinsesje

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
Stil zit ik te staren naar de pen hier in mijn hand. Klaar voor het betreden van dat verre en vreemde land. Waar nog koningen en koninginnen wonen. Waar stoere ridders boze draken doden. Kom meisje geef me je hand om met mij mee te dromen. Te lopen, rennen langs wilde woeste stromen. Naar de bron die alle leven kent. Om te achterhalen of je…

LAIS CCCIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 392
Schoon wordt nooit een ding van goud of lood waar starre ogen hebberig naar staren. Schoon wordt nooit een mens die je stil en dood en ingelijst op foto wil bewaren. Schoon is niet wat ik voor jou vergaren kan, dat heb ik als een bloem al stuk geplukt. Want schoonheid wordt door hebzucht onderdrukt, haar parel met de taal van ’t zijn besmeurd…
Dirk Vekemans23 februari 2021Lees meer >

LAIS CCCV

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 484
Sinds ik mijzelf in jou verloor, wen ik snel aan elke weersverandering. Voortdurend met geheim omhuld ben ik alleen maar blij met wat verheldering, want in dit zijn vind ik geen zekerheid. Ik schrijf mij niet en jij niet jij en wij lachen in dit plagendal elkaar voorbij. Het eerste cijfer mijner ontstentenis, jouw hemelstraal, gaat nu aan mij…
Dirk Vekemans25 februari 2021Lees meer >

LAIS CCCVI

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
Van haar lijden wil ik jou vertellen, (mijn hand ging door de weelde van heur haar) van haar nacht waaruit bij dag wil wellen in etterwonden al het schone daar (ik zoog haar pijn, 't verhaal werd zo gebaar).…
Dirk Vekemans26 februari 2021Lees meer >

LAIS CCVII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
In de zoo van mijn verlangen heeft g*d de tijd nu afgezet: het is erg stil. Rozig ruist de hel. Ik kom niet tot besluiten, weet niet langer wat ik wil. Voel jij mij beter, dieper hoe ik tril? Verhult jouw hand in mij de dromen? Mijn lijf wil uit zijn grenzen komen, vrijheid wordt er mij en haar ontnomen en alles wuift vergeefs als hoge bomen…
Dirk Vekemans27 februari 2021Lees meer >

LAIS CCCVIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Straks versteen je weer in mij, doods en kaal, een teken in een wereld van tekens, zuiver gefluister in de dodentaal, restbeweging onder honderd dekens, naam van het niets, herhaling die telkens mij roept maar zonder klank in dit bestaan. Ik wil jou voelen, nooit van mij vandaan. Ik hoef dit zonlicht niet, ik wil duister, het droeve donker waar…
Dirk Vekemans28 februari 2021Lees meer >

LAIS CCCIX

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 391
Ongenadig licht, door huid en handen heen. Lente heerst wrang, maar ik heb in tranen jouw lied bewaard, door alle lusten heen: kristallijne weerschijn, vrij van wanen, gelouterd door elk feit van het gedane, eisende slechts 'n gebed om de aarde. Deemoedig mak schuilt wat ik vergaarde, stralenschicht in 't stof van kathedralen, zachte wens van…

LAIS CCCX

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
Ik wurm als wormen door jouw tuinen al. Ik wil verbranden in jouw dageraad. Ik wil met jou naar 't einde van 't heelal en jij verdoet mij zonder woord of daad? Alsof je jou dan niet met mij verraadt? Dit lied heb ik geheel voor ons bedacht, ik schonk jou luister, lijfelijke pracht. Er is geen wereld waar jij niet bestaat, omdat jij alles doet…

LAIS CCCXI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
In ’t wit opgebroken schaduw was ik, de fout gelopen wens om één te zijn, gemarteld alleen tot de laatste snik door zwaarlijvige hoeders van de pijn, loeders die spuwen het schurft van hun zijn. Ik was jouw zwarte zon die hen bescheen, van aarde wenteling, tot jij verdween en nu ik niets omhanden heb, jouw maan zich oplost in de naam die ik…

LAIS CCCXII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 443
Het is lente, haar lach wordt weer lelie, haar tred een rijgen van zijde in het zuchten van lucht, haar evangelie murmelen de beken de weiden in. Lijsters bezingen zoet haar blijde zin, tuinfluiters doen krokussen tuiten: 't is al elysisch feest daarbuiten. Omsluiten echter doet het zwart mijn hart, angsten beklijven die 'k niet kan uiten…

LAIS CCCII

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 434
Mistroostig de kale takken reiken van het zuigende naar de grijze lucht. Geen ene plaats is nog te bereiken want het zicht is van mijn stilstand vlucht en klank versmelt tot onleesbaar gerucht. Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar los en schittering daalt neer, godsgebaar. Ik was er niet, weigerde, was niet klaar. Ik ben er nu, solitair…

LAIS CCCXIII

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
Waarheid, die wervelende verveling die ruwer steeds te diep in mij ontstaat, dat ik erbarmelijk te wiegen lig, zing, lezing na lezing mijzelf ontdoe van haat, haar in mijn vervoering breng, in 't gelaat de verschrikking ontwaar van haar schoonheid en in mijn stem haar onnavolgbaarheid omwikkel met het naakte van mijn taal, de galm ervan in letters…

LAIS CCCXIV

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 560
In de ondoordringbaarheid van mijn zijn, het artefact dat jij als mij aanschouwt, terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn als sparteling, terwijl jij muren bouwt rond het gras met de walg die mij vertrouwt, in het matte zwart van jouw stalen as waar alles is, en blijft, dat er nooit was, in't git waar niemand nog mij raken kan, waar niemand mij…

LAIS CCCXV

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
Jij, de korsten ik op jouw afwezigheid, het verdwijnen waarin genadig blijkt: onwetendheid, mijn onmacht en het respijt dat niemand krijgt. Jij die nooit op jou lijkt, een schelp waaruit de zee verdwenen is, mijn hand waarin jouw weigering verzuurt en hoe vervloekte liefde verder duurt terwijl ik grijp en hijg en mij verzwijg. Heb ik verlangen…

LAIS CCCIX

netgedicht
1.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 426
Haar wangen vullen mijn bed met rozen. De kamer wuift met geurige kruiden. Lippen als lelies koelen mijn blozen. Goud als van honing tooit zij mijn huid en zie zij breekt ons de schaal der geluiden: hemelse wrijving, vingers raken kristal, handen saffier en mijn lijf zingt heelal. O moeder der goden, laat mij vergaan, gun mij de sluitende ring…

LAIS CCCX

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 424
Ware het maar dat ik nooit geboren was, mijn zuchten zou ruisen, zegen van zee mijn klagen zou zoemen, zachter dan was mijn kermen zou aaien, stiller dan sneeuw mijn huilen zou lachen, lach met mij mee, mijn vloeken zou prijzen de deugdzame mens mijn woede zou zoenen jouw leed met een wens mijn lijden jou troosten met strelingen zang mijn falen…

Etiketten

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
U moet goed op de etiketten letten, Omwille van uw eigen veiligheid. We kunnen daar ook onze actie kwijt, Er valt gewoon van alles op te zetten. Maar vóór u onze actie heeft bekeken, Kijk éérst eens of de datum is verstreken.…

Angústia

poëzie
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.957
Maar ik weet dat de zee en ik Des nachts hetzelfde voelen, Om één leed tezamen woelen Op ‘t oeverloos bed tot een snik. Zo zocht ik om te vergeten Dat ik alles verloor om een vrouw; Maar waar hij ook door haar schijnt bezeten, Word ik toch weer gedompeld in rouw.…

Verstandeloos besluit

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 905
Op een zwoele zomeravond Schoot het me te binnen Had er nooit zo over nagedacht Begon allemaal in de tuin We dronken er wijn En praatten er de hele nacht Koetjes met kalfjes, van alles door elkaar Niets waar we niet over praatten Elk onderwerp kwam aan bod Hoe pijnlijk of plezierig het ook was Kijkend naar de tuinstoelkussens Waar we samen…

Weerzien

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.924
Die trein heeft mij wel heel ver weggebracht, een reis die maar geen einde wilde nemen; de avond ging ongemerkt over in de nacht en heel mijn reis is het nacht gebleven. Nu ziet hetzelfde station ons hier weer staan: de reis voorbij, het leven - gedaan.…

even denk ik aan jou

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.434
hoezeer je er ook naar smacht Maar wees gerust lieve schat er komt een dag Een dag, een nacht dat je me vasthouden mag Dat je me niet meer hoeft te laten gaan Dat mijn huis jou huis is en hij voor een gesloten deur zal staan Dan zijn we een echt gezin Dan komt hij er niet meer in…

Naar huis

hartenkreet
3.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.506
draait tot je niet meer draaien kan Je loopt door je gang Hij lijkt verschrikkelijk lang Ben ik hier wel thuis Maar de waarheid die komt morgen Als je wakker van de kater wordt Ja de waarheid de waarheid die komt morgen In de ochtendstond Daar ga je dan naar huis Na een avond die weer een lach heeft gebracht Na het mysterie van de nacht…
luppe10 januari 2003Lees meer >

Bij de lamp

poëzie
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.144
.: Door bezonken wolkepracht, Heel de dag om u herdacht, Gaat de ziel in tot haar nacht: Door zo helder avondrood Naar een nacht zo diep en groot Als uit leven naar de dood: Of ge al zonder morgen ging Buiten levens duistre ring Rusten in verheerlijking, Wijl ik hier bij 't lampelicht, De ogen naar…
P.C. Boutens10 december 2004Lees meer >

De asbak en het laken

hartenkreet
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 985
zoekt kracht naar tegenwicht Een laken met paars bloemmotief Een asbakje van oranje glas Dan denk ik aan mijn moederlief Hoe fijn het vroeger was Al gaat er veel aan moois verloren En verdween zij in een witte kist ’s Nachts kan ik haar zachtjes horen Ze fluistert wat ik morgen wist…
Jeroen Zwaal29 september 2007Lees meer >

Kerkhof

poëzie
3.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 5.946
Zo daalt nog soms een losgerafeld blad Bij wat ik lang diep in mijn hart begroef, Waarnaar 'k mij zelve nooit meer, nooit meer vraag; Ver dooft in 't donker nog een paardenhoef, De scheemring zinkt op 't ritselende pad, - Achter mij valt de nacht om 'n dodenhaag.…