35387 resultaten.
In weten van elkaar
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
660 we bleven cirkelen
rond die ene blik
waar ogen keken
in weten van elkaar
zag ik jouw warmte
in een pril ontluiken
raakte jij mij
die de eigen kou
wilde ontduiken
nam ik gaf jij of
zochten wij van binnen
naar een gelijk in raken
kunnen wij wel
de liefde maken
die onszelf overstijgt
die blijft in houden van
een nieuwe mens…
PROSPERITEIT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
537 De hemel hangt ontroerd
Boven novemberweide
Ik wijk niet van zijn zijde
De doodsdrift is ontvoerd
Met peperkoek gevoerd
Niemand kwam tussenbeide
Zij kreeg een vrijgeleide
Die knibbel knabbel koert
Ik voel me, hemel, zo content
En kijk u zielsgelukkig aan
Skeletten vol ontbladering
Staan met mij in omkadering
Van grenzen in een nieuw…
Toennudan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
716 Als de wereld zich bekend maakt
Onbekommerd, onverschillig
Perfecte bol, soms o zo grillig
Als een ruimte waar van klein naar groot
De tijd verstrijkt van dood naar dood
En waar slechts Wil haar stempel drukt...
Een beeld voor mijn verleden
Aanschouw ik door een waterval
Wetend dat niets blijven zal
Behalve in mijn hoofd
Totdat ik vrij kom…
Wensput
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
930 Ik heb je ogen nog niet gezien
wel je woorden gelezen
ken je nummer
en hoef je niet te bellen
want er is niets
te vertellen.
Alles dat je weten moet
is al lang bij je bekend
want elke ziel heeft
een tweede op deze kloof
alleen moet je die
wel weten te vinden
en jij hebt haar gevonden.
De maan geeft rust vannacht
en sterren stralen…
Uit een donker perspectief
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
541 je waart rond
en raakt me
terwijl ik weet dat
jij niet vliegen kan
licht mijn woorden
uit een donker perspectief
en maakt ze transparant
ze glanzen in je hand
bekijkt realiteit
met andere ogen
wat gewoontjes was
heeft nu een gouden kant
ik heb die hand gepakt
jou teruggevonden in mijn wereld
jij waart niet rond
je kussen voel…
Stilleven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
752 Een tuin bezaaid met bladeren
Een verroeste
Verweerde trampoline
Een prachtig beeld
Voor een idyllisch stilleven
Mijn droom wordt ruw verstoord
Mijn trein dendert voort
Symbolisch voor
De tijd van het jaar en
De tred van het leven…
op kindsbenen
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.073 hier blijft
in deze poel
verder gaat het niet
er is geen hemel
ze ledigt zich soms nog
in een haïku
als het raadsel van een leven
en de eenvoud daarvan
of dat iets weg heeft
van een hemel
*
op kindsbenen
de wereld en ik
voorbij, de liefde blijft er
rennen in het gras…
Uit de dode hoek
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
546 je bekeek
het leven
uit de dode hoek
maakte brokken
als je afsloeg
van het rechte pad
vergat altijd
richting aan te geven
als je koos voor nieuw
we hebben je nu weggebracht
naar waar je wilde leven
begraven in de dodenhoek…
Tussen heuvels en vallei
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
566 heb stenen gestapeld
rond je navel en
draag olieschalen aan
de korte lont
ontvlambaar door het
eerste licht van morgenstond
ze balanceren op
de zachte ondergrond
van borst en buik
tussen heuvels en vallei
spelen wij het passiespel
van langzaamaan naar snel
de volle maan zwiept op
tot halen en weer brengen
om de climax te verlengen…
Hartschaduw
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
481 In de schaduw van je hart
leef ik in stil geluk
omdat ik niet echt besta
maar er wel altijd ben.
Heel soms krijg ik zonlicht
en bloei ik even op
maar hoe eerlijk stil ben ik
in de schaduw van je hart?…
Ongelijkheid in getal en persoon
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
817 Ongelijkheid in getal en persoon
tussen onderwerp en persoonsvorm
tussen jaarringen,
men kapt wat af
wat al jaren bekend is.
Wat laat men wetend
niet schappelijk
manipulerend
wetenschappelijk
daar bewust achterwege.
Kan grafiet en een grafiek
alles raken, temperaturen
het tij preciezer verduidelijken.
Ik zie een kwikstaart, een…
Te weinig moed.
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
935 Te bang om te leven.
En afgunstig op hen die wel leven.…
Schoonmaakbeurt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
612 Ruimtelijkheid komt geen stap verder
ze liggen daar al een tijdje,
sterk vervuild geraakte herinneringen
naast de overvolle afvalbakken
lege handen reinigen en poetsen en
opgebouwde struikelblokken soppen,
in het bekende excuus,
sommige rotzooi mag blijven liggen,
geleefd hebben is binnen
een paar tellen opgeruimd
en verwerkt.…
Je opstandig lichaam
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
573 terwijl de spiegel zei
dit is het einde
keek jij terzijde
wilde leven
met de mensen mee
je ogen huilden nee
hoe je ook probeerde
je opstandig lichaam
kon de pijnen niet negeren
het strijden moe
heb jij wat over was
eens goed bekeken
wist toen in overgaaf
jouw ziel kon in
dit lijf niet verder leven…
bekokstoofd
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
887 we nemen de tijd
voegen nog wat
ingrediënten toe
en noemen dit leven...…
Geniet....
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.086 Een tegenslag die wordt geslagen
in het leven van elk mens,
maar juist van die fijne dagen
geniet je dan zo heel intens!…
Ten hemel is gedragen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
647 ik zweer niet meer
op zwaarden kruizen
en oeroude religies
hun symboliek
is achterhaald verkracht
en valselijk gebruikt
zoals de glas in loden ruit
waarop gebrandschilderde kunst
ten hemel is gedragen
geen vragen over de
gepaste eerbied voor verleden
zij zijn verwerkt in mijn heden
ik leef vandaag en morgen
deel die cirkel met…
wilde vaart
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
881 wind giert meeuwen
woest spat ruig
zee brult leeuwen
kots zuurt huig
zout bijt lippen
touw snerpt strak
boeg op klippen
ik een wrak…
In het diepste rood
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
541 kloppend krijgen
geschilderd op het doek
de kleuren in het diepste
rood gevangen helaas de verf
bleef aan mijn penselen hangen
de vorm gebeeldhouwd
in het hardste steen echter
ook met schuren en polijsten
kon ik het juiste ritme niet bereiken
uiteindelijk heb jij
je hart aan mij gegeven
ik hoor en voel nu pas
de mooiste tonen van het leven…
Windtranen voor zus
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.269 Ik ben getuigen van mijn leven bedenkt hij zich, en hoort op de achtergrond iets zacht fluisteren, bijna onhoorbaar maar toch.
Het is niet de bestemming, maar de reis die er toe doet.…
Masker
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
755 Mijn masker verhult
in geen geval mijn tranen
want die komen er door heen.
Materialiteit wint het nooit
van mijn gevoelige hart
want mijn verlangen is
dat je me raakt
in mijn gevoel, mijn ziel.
Mijn masker voor jou
ik moet het maar eens afzetten
dan zie je waar mijn tranen
vandaan komen.…
Van divers allooi
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
460 samen sponnen
zij het web
van werk en thuis
nog hechtten zij in
verre draden familie
vrienden aan het kruis
waarvan de mazen
kleiner dan de prooi vangsten
garandeerden van divers allooi
maar haar trekdraad bleef
de gouden ring want angst
voor echtbreuk zat er altijd in…
voor de overlevenden
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
598 poëzie is beweging
zoals het hele leven
een bewegen is...
je zoekt naar
springlevende woorden
die willen dansen
van de morgenstond
tot het avondrood
we vinden zinnen
die er iets toe doen
en tenslotte maken
we het vers af
in strofen en coupletten
om toch vooral maar
iets na te laten
voor de overlevenden…
Diept nectar uit de wel
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
534 een waaier kleur
van links naar rechts
dan stilte en de
vleugels vluchtparaat
een fladder na
voor evenwicht in oog
en pootjespel de lange
tong diept nectar uit de wel
een wiek vooraf
dan tuimeling
van lijn en licht
en weg ben jij uit zicht…
levenslicht
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
542 we
smolten
ineen
van liefde
in het
beddenzacht
jij bent mijn licht
om te willen leven
dag en nacht…
Donkey o god.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
582 Ik heb de troep in mijn leven geloosd
Ik gooide achteloos de w.c.-rollen over
Het balkon. En toen het balkon ook nog.
Daarna de hele flat, behalve mijn eigen
Woning, die heb ik laten uitbouwen.
De maan die heb ik verruild voor de
Zon. De huismussen werden in een paar
Secondes flamingo's.…
terugkeer van de clichés
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
772 Het evidente is gegeven, de wereld een speeltuin
armen en benen afronden in het gesprek
al was het het verbeelden van een krekel
ijlend en een tekort aan ledematen
het uitmonden in de ander of er aanstranden
het is iets wat je kunt leren op de punt
van de tong en wat bereidwilligheid
of een zacht geloof in de oude parabels
het soort verhalen…
Toen de wereld jou vergat
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
599 waar is de tuin
die je betrad toen
de wereld jou vergat
waar jij voor even
alleen mocht leven een
paradijs onder de voeten had
voor het eerst
de vrijheid voelde zonder
dwang van jan en alleman
die tuin is niet vergeten
heeft altijd bestaan maar
nu kun jij het onderhoud ook aan…
Wat nadert is stilte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
713 Zij droomde mooiere dromen
dan in dromen noodzakelijk was
jij dichter bij haar
dan in een zomerfilm
in heimweejeugd verloren
zij zag je ten onder gaan
achter een horizon verdwijnen
in droombeelden zonder graan
hijskranen die zand verplaatsten
ik zag je met illusies schijnen
tegenwerpen, argumenten slijten
begon geen woordloze discussie…
Zonder bloemen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
721 laat alle wegen langs mijn ogen waden
water en land, klinker en zand
ik moet kiezen, heb niets te verliezen
tot ik waarachtig vind, de essentie
die alle wegen verbindt, naakter
dan een pasgeboren kind…