8157 resultaten.
Zoals ik je daar zie
netgedicht
2.6 met 22 stemmen
1.484 Zoals ik je daar zie
op de bedauwde aarde
je ogen dansend op de grens
van vaag vertakte bomen
zie ik een flauwe lach
Zoals ik je daar zie
kent eenzaamheid zijn waarde
verwrongen vingers van een mens
een trieste vuist vol dromen
gevuld met zelfbeklag
Zoals ik je daar zie
de knieen opgetrokken
vanuit het zachte groen
verschijnt een ander…
Staren door het raam
poëzie
3.5 met 20 stemmen
4.252 Een even beginnen schudt
elke boom: een bezinnen dit,
een schemeren gevend van eerste denken,
met lome vingers gaan zij wenken
wenken, wenken, brengen uit
een vrezend menen nauw geuit.
En lichte dingen, herinneringen
lispelen zij, vertrouwelingen,
zouden wel willen, willen dan dood
staan zij in de lucht, de bomen bloot.…
mei
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
809 ieder jaar in mei
voel ik de kriebels in mijn huid
er gaat een wonder door de wei
in vol ornaat
ligt als een machtig wit tapijt
wat geen mens ontgaat
dat wonderschone fluitekruid
in alle bermen langs de wegen
en al die kriebels in mijn huid
ervaar ik als een zegen
dat veel besproken fluitekruid
siert boven doorns en distels uit
gelukkig…
Stil verlangen
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
1.583 wijze ogen
en een lach op je gezicht
Vragen schieten dan door mijn hoofd
tranen rollen over mijn wangen
Ik moet blijven lachen, heb ik mezelf beloofd
maar van binnen knaagt mijn stil verlangen
Om datgene vast te houden waar ik al om geef
Plots zie ik jou voor me in mijn gedachten
Nog onwetend maar sterk
heel klein en teer
Een prachtig klein mens…
Gekrenkte ziel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.173 Verbaasd vraag ik mij af,
dat je geworden bent,
zoals je bent,
een goed mens, een groot hart,
de liefde van mijn leven,
en alles wat je eens ontbeerde,
wil ik jou nu geven.…
De eenvoudigste dichter
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
720 De eenvoudigste dichter
Schrijft zijn mooiste lied
Tijdens eeuwige liefde
Of onnoemelijk verdriet
Het is het een of het ander
Daartussen niet
De eenvoudigste dichter
Beleeft alles intens
Vergroot of verkleind
Als door een lens
Hij kan het niet helpen
Is ook maar een mens
De eenvoudigste dichter
Houdt van veel kleine dingen
Haat soms…
ik heb mij met moeite alleen gemaakt.
poëzie
3.1 met 74 stemmen
25.014 - de mieren waar
wonend in hun paleizen als een mens
in zijn verbeelding -; wachten zij op regen en
graven dan verder: het puur kristal
is hen zand geworden.…
De Ware...
hartenkreet
3.0 met 50 stemmen
3.126 Met open ogen en blik alert
zocht jij naar die juiste mens.
Maar je weg werd steeds versperd,
je werd onzeker van je wens.
"Zoekt hij ook misschien naar mij?
Weet hij toch niet waar ik ben?
Loop ik hem misschien voorbij?
Of is hij iemand die ik al ken?…
zondagmiddag
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.867 zondagmiddag zag ik jou
je handen in je haren
wachtend in de kou
verkild waren je ogen
versteend was je gelaat
de witte wereld om je heen
leek je te gedogen
er was geen mens op straat
behalve ik die je daar zag
zoals je stond, gebogen
sprak ik je aan
en zag de treurnis in je ogen
maar toen ik je omarmde
in een wanhopig streven
je met mijn…
Het is ...
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
1.470 dingen
die soms binnendringen
voor een helder zicht
Het zijn de simpele gebaren
die behoeden voor gevaren
Het geweten verlicht
Het is het opgroeiend leren
wat de revue laat passeren
naar dat gedenkwaardig moment
Het is het nemen van stappen
en opvangen van klappen
In het geheugen geprent
Het zijn de grote tegenslagen
die een mens…
Op een dag
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.633 Mijn klachten van grafiet
Zover dat nu nog niet geldt
Voor die machteloze slagen in de rondte
Want je kunt proberen te negeren
Dat ja en nee hetzelfde betekenen
Wanneer het leven een zucht van de tijd is
Die slechts door enkelen wordt gehoord
Op een dag zal ik ook beseffen
Dat zelfs wat ik hierboven schreef
Onzin is die een mens…
Grenzen
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
896 Teveel, té intens
Op het randje staan
Voor ik een grens
Volledig herken
Moet ik als mens
weten wie ik ben
Moet ik ontdekken
Waar ik zélf wil staan
Welke muren en hekken
Ik over wil gaan
Ik zal op mijn bek gaan
Foute dingen proberen
Ik zal ook weer opstaan
En hier ook van leren
Het balans evenredig
Zelfverzekerd…
Adam en Eva
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.600 het ochtendblad was blank, de ether zweeg
geen mens op straat, geen auto was te horen
de telefoon had het contact verloren
de schappen in de winkels bleken leeg
de trams en bussen stonden als bevroren
vanuit de onbewogen singel steeg
een dichte muur van damp, ik keek en kreeg
het vreemde beeld opnieuw te zijn geboren
het oude leek bij toverslag…
Over mezelf (De danser)
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
1.253 Ik zie het goede in elk mens
en vrede is mijn grootste wens,
naast een lach op je gezicht.
Ik ben gewoon en ook bescheiden,
laat me niet door anderen leiden.
Ik ben en blijf in evenwicht.
Door plezier en jolijt gedreven,
- de drijfveren van mijn leven -,
dans ik van ochtend naar nacht.…
Staren door het raam
poëzie
3.4 met 20 stemmen
3.366 Een even beginnen schudt
elke boom: een bezinnen dit,
een schemeren gevend van eerste denken,
met lome vingers gaan zij wenken
wenken, wenken, brengen uit
een vrezend menen nauw geuit.
En lichte dingen, herinneringen
lispelen zij, vertrouwelingen,
zouden wel willen, willen – dan dood
staan zij in de lucht, de bomen bloot.…
Hoop en vertrouwen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.376 Komt er toch een stille traan,
blijf daar dan even bij stilstaan,
want ondanks hoop en vertrouwen
moet een mens soms toch rouwen.
Een geliefde is van ons heen gegaan
de toekomst samen blijft even staan
hoop en vertrouwen geven veerkracht
zo zijn we sterker dan verwacht.…
Geniet
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.345 de azuurblauwe lucht
de vogels in hun vlucht
ruisende bomen
van liefde dromen
een steelse zoen
in het gras
zo helder en groen
rozen die geuren
de natuur, met haar
wonderschone kleuren
een glimlach van een kind
de zon, de zee en de wind
een wandeling langs strand
twee mensen, hand in hand
een zachte bries langs
je wangen
wat kan een mens…
vastgesteld
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
731 het hoofd afgewend vertelt
over het onbewoonbaar plan
van een mens op zichzelf
in afwezigheid vastgesteld
ontkenning van 't bestaan
niet zomaar de overgave
aan 't zinloos mensengeweld
tussen koffie en koek kijken
naar 't vergaan van alweer leven
in een smalle Gazastrook
met kinderen achter vurige lopen
huilt hij met elke letter
zo hartstochtelijk…
Pijnlijke woorden
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.472 Pijn heel veel pijn is wat ik voel
Een pijn door m'n hele lichaam en ziel
Verdriet zo veel verdriet is wat ik bedoel
Een gesprek gehad dat ik niet had gewild
Iets gehoord wat niemand wil horen
Een geliefde vertelt je pijnlijke woorden
Woorden die geen mens wil horen
Heel pijnlijke woorden die ik liever niet hoorde
Zo pijnlijk waren deze woorden…
Oma zijn is top.
hartenkreet
3.5 met 25 stemmen
2.358 Twee kleine voetjes
en twee kleine handjes
klein hoopje mens
nog zonder tandjes
Samen acht kleine voetjes
en acht kleine handjes
één nog een baby
en drie bijdehandjes.
Vier kleine kindertjes
kleinkindjes van mij
drie kleine jongetjes
en één meisje er bij.…
Als paarden konden praten
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
2.439 Als ze konden praten zou de hele gemeenschap
die hufter op staan wachten, niks geen beloning
voor de gouden tip,
die moet onbetaald gegeven worden,
want geen enkel rationeel denkend mens kan,
mag, moet dit tolereren, maar oh,
Konden paarden maar praten.…
De lange weg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
855 Een uitweg leek een plaag
Je lijk net niet geborgen
Het verdiende nooit gekregen pak slaag
De angst van weer een morgen
Geen voedsel in de maag
Wanneer je van minuut tot minuut leeft is het leven traag
De vechtlust niet langer zichtbaar, te verborgen
Het duister is als een deken om je heen
Kan de maatschappij je nog tegemoet komen
Een mens…
Zoals je ziet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
891 Je bent uniek zoals je bent
Niemand ziet de beelden in je hoofd
De gedachten die je onderkent
De redenatie waarmee je jezelf looft
Niemand is ooit van zijn eigen wereld beroofd
Een andere kijk is iets dat nooit went
De visie die je de wereld inzendt
Het geen dat de mens zichzelf belooft
Niemand weet wat de ander drijft
De vrije wil blijft…
Woest venijn
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
707 leegte gevuld met de warmte van een zoen
Het water sijpelt schaars over de rand
Het leven schiet voorbij terwijl het water land
De verlichting, de uitstraling van het regen seizoen
Het leven lacht achter de wolken
Zorgen als een zonnestraal
Niets wil nog de woestenij vertolken
De blijdschap haast theatraal
De lach van verdwenen volken
De mens…
Bokito
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.516 verstoten en door mensen grootgebracht
de stiefzoon van vreemdsoortige primaten
gevreesd, maar in hun wereld toegelaten
gevangen op een eiland, door een gracht
gescheiden van de bruid die naar je lacht
die elke dag als mens met jou wil praten
je wilt haar en je raakt in alle staten
ontsnappen zal je, nu, je moet op jacht
je toont een veel…
STATION VLISSINGEN, ZONDAG 22:07
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
976 holle hal, het enige loket
is dicht, het rolluik neergelaten
ik loop wat heen en weer te praten
de muur is leeg, niet één kroket
hier eindigt alles, elke reis
de spoorlijn leidt naar zee, naar stilte
een stootblok is de laatste grens
vanaf het water huilt een zilte
wind, niemand wil een plaatsbewijs
geen boot, geen auto's meer, geen mens…
in vredesnaam
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.028 gelooft u altijd nog in wereldvrede
u bungelt aan een ragfijn ideaal
de mens is dood-gewoon een kannibaal
zijn bloeddorst moet en zal naar buiten treden
het zwaard zit vredevrezend in de schede
de laagste krijger waant zich generaal
en speelt de ober met het galgenmaal
hij wordt door god en vaderland aanbeden
de haat beweegt het ware wapentuig…
lintjesregen
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.234 allen lopen kleurloos gekleed
de uitdrukking op menig gezicht
zegt meer dan in-zak-en-as doet
een bakkie troost,`n lekkerlopend
warm en koud buffet met broodnodig
borreltje voor de inwendige mens,
want het was waterkoud daarbuiten
een klap op de schouder
slaat lang niet gezien ouwe reus
een vergeten kennis op het lijf
hoe triest de…
ik draag jou
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
2.001 ik draag jou
tot aan de kale rotsrand
een gapend gat
beheerst ons zicht
zeer nabij, naar omlaag
een steile wand
verder weg toont de hemel
zijn immens gewicht;
een oneindig uitdijend gewelf
dat mijn bestaan verengt,
ongrijpbaar voor mij als mens
mijn gedachten worden
allengs, als gedwongen,
naar binnen gericht
op zoek naar…
Wat was ze mooi!
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
670 Ik kon met veel plezier de mens aanschouwen.
Wat zag ik toch een schat aan mooie vrouwen!
De levensvreugde straalde van me af.
Ik kreeg een flinke dosis zelfvertrouwen:
de knipoog, die een knappe meid me gaf,
bezorgde mij de moed. Ik ging in draf
naar haar. Ik wilde wel een nestje bouwen.
Het was verbazingwekkend, hoe het klikte.…