24590 resultaten.
De regenboog
gedicht
3.2 met 28 stemmen
11.105 Zuidoost de zon. Op onze koers verscheen
worp van het noorderlicht een medaillon
tegen de onweerswolken en begon
te stralen als gedolven marmersteen
uit Connemara: groen met daardoorheen
opalen regen, boog die welfde, won
aan gloed van blauw, een purperpoort, een bron
van geel, oranje en dieprood inéén.
Het schip waarop wij stonden zocht…
Verse Vis
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
919 Het oude slot is slechts voor rijke heren
kantelen prijken op de rand rondom;
zij hebben pret, het zijn best toffe peren,
de hoogste toren is een beetje krom.
De dag begint met vissen in de slotgracht,
men eet geen vlees doch dat is geen gemis;
het is de keukenmeid die zich kapotlacht,
het water daar zit vol met verse vis.…
Men had je alles mogen breken
gedicht
3.9 met 36 stemmen
22.918 Men had je alles mogen breken. Maar niet
je stem. Ga nu niet spreken van verre pijn
maar leg me zwijgplicht op. Een klankloos
woord bijt in mijn keel, breekt af in mij in
lettergrepen. Ga liever dood dan nu te spreken.
Bloed, laat hem niet stollen. Aarde kruip nog
niet op hem maar mors zijn woorden, laat ze
niet verbleken. Alles kan ik aan…
Nectar
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
3.017 Ochtendnevel in de velden
bloemen drinken nieuwe kleur
insecten laven zich als ware dit
een nectar voor de goden
niet gemaakt voor dode helden
wiens messen en gebroken botten
vage geesten nooit gewijd
in de diepte wijlen
door de insecten niet vergeten die,
geen dorst meer nu; gaan eten
een lang verhaal van dood en brood,
van as en…
Nectar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
964 Ochtendnevel in de velden
bloemen drinken nieuwe kleur
insecten laven zich als ware dit
een nectar voor de goden
niet gemaakt voor dode helden
wiens messen en gebroken botten
vage geesten nooit gewijd
in de diepte wijlen
door de insecten niet vergeten die
geen dorst meer nu; gaan eten
een lang verhaal van dood en brood,
van as en…
rimpel
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
914 rimpel in vijver
vibreert en raakt voorzichtig
mijn verwondering…
Muizenbuikje
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.989 Ik zou je buikje willen muizen
de haartjes strelen mijn gemoed
de sexy lijnen van je rug
dit doet mijn liefdesleven goed
je dijen zacht en toch gespierd
gevoelens zijn beperkt
je hebt me lief, ik twijfelde
er nooit iets van gemerkt
als jij toch vriend na vriend verbrandde
beacht' je niet, mijn eigen schuld
ondanks alles predik je liefde…
Haags geurtje: Eau oh Den Haag
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
907 de Hofstad heeft nu ook een eigen geur
een fijn bouquet van hoge Haagse bomen
wat walmen die uit dure tunnels komen
en zilte Scheveningse vis-odeur
de lucht van hier -parfum superieur!-
is chiquer dan die van Parijs of Rome
hij overtreft mijn allerstoutste dromen
de Residentie baadt weer in grandeur
ook nooit meer vrees ik heimwee of getreur…
De loop der tijd
snelsonnet
2.0 met 5 stemmen
1.525 De vrees voor terrorisme in ons land
Is ieder jaar een beetje aan het dalen
We denken zelfs aan broodje-aap-verhalen
Er lijkt zo bijster veel niet aan de hand
Zo kan iets wat dichtbij leek snel vervagen
Als het straks nadert gaat er weer iets dagen…
De dans van de meeuw
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.081 Regendansers draaien wenden
een van water druipend beeld
penetrant verleiden, kom maar,
door en door en alsmaar door.
Dansen dient als metafoor
voor ondergrondse angstenspelen
in des duivels' donkerheid, in
slijm en aarde immer zijns.
Een blik naar and'ren, hebben
zij reeds? Dansen nog steeds
rond en rond, tot snap! het wrede…
lichaamstaal
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
1.644 hier huizen hoofd en hersenen der natie
een linkerhand doet zaken op de pof
de rechtervuist is handig met verlof
het warme hart schoorvoetend uit de gratie
de middelvinger zorgt voor consternatie
een gladde tong is dubbellang van stof
geheugen wordt geplaagd door Korsakov
de huid heeft zelden last van transpiratie
wat klieren bekken onbehoorlijk…
De Criticus
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.366 Met slecht verbloemde haat in bruine ogen
stijgt hij toch ietwat moeizaam van zijn troon
juwelen glanzend in zijn gouden kroon
hij geeft kritieken zonder mededogen.
Zijn commentaar direkt en nooit gelogen
geeft hij heel zelden blijk van eerbetoon
hij is nooit aardig dat is heel gewoon
de poëzie heeft hem nog nooit bedrogen.
Toch mist hij…
Onze wereld
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.617 Geen wereld
is te klein
te groot
voor liefde
en verdriet.
Je bent zo mooi
lief, knap
intelligent.
Mijn wereld
is open
voor jou,
door jou,
trouw.
Onze wereld.…
Mijn laatste avondmaal
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.363 Reik mij mijn laatste avondmaal
neem tienduims stalen spijkers
met zware hamers, blindgedoekt;
kom, nagel mij maar aan de paal.
Wie rein van ziel, het hart verguld
mag mij als eerste straffen;
een groot genot, kom tref mij hard
het is mijn eigen schuld.
Want waarheid vormt een groot gevaar
daar, schijnbaar heilig komen zij
voorzien van…
Mooi-weerslied
poëzie
3.9 met 9 stemmen
3.039 Een zonnestraal,
Een wonderstraal
Is in mijn borst gedrongen:
Mijn matte ziel herleefde weer,
Ik twijfel en ik haat niet meer
En heb mijn lied gezongen.
Een blij geruis
Om 't zonnig huis
Verkondde mij de vrede.
Van liefde en lof klinkt heel mijn hof,
't Juicht alles en geeft juichensstof:
En noodt: o dank toch mede!
'…
De naam
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.962 Ze heten Jan, en Klaas, en Ko,
Hun burgernaam maakt hen verlegen,
Die glimt en geurt u muffig tegen
Gelijk een appel uit het stro.
Geboorte, trouw en overlijden
Zien ’t plechtige familiestuk.
Dan stellen zij het weer terzijde,
Blij met hun alledaags geluk.
En merkt de buurt iets in hun wezen,
Dat haar mishaagde of geviel,
Dan noemt zij…
Bitterkoekjes
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.698 Bitterkoekjes zijn niet bitter
zoetstof is niet eerlijk zoet
beroemdheid is slechts glans en glitter
eb verandert vaak in vloed.
Onweer is een Duits Gewitter
soleil een Franse gouden gloed
zwerfvuil wordt tot Engels litter
Vaya con Dios; een Spaanse groet.
Zinnen dansen pirouetten
in het rond en immer rond
ideeën slechts nog silhouetten…
Vers voer
snelsonnet
4.0 met 9 stemmen
1.745 Ooit was het vinden van één coelacanth
Een reden voor verrukte nieuwsberichten
Waarover Gerrit Achterberg weer dichtte
Dat vers werd een klassieker naderhand
Wie nu voor vijftig verzen rond ziet drijven
Kan van verwondering aan 't wenen blíjven…
De Luchtfabriek
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.052 Fido Voorn is een vis
en met vis-zijn is niets mis
als je onder water ademhaalt
en ook op tijd je geld betaalt
voor verse adem, lekker fris.
Je neemt je onderwatergeld
en als de luchtbrenger dan belt
betaal je snel, met diepe zucht
haal je dan lekker frisse lucht
terwijl je geld wordt nageteld.
Fido's lucht is ingevroren
in…
Waalsdorpervlakte
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
648 de schaduw heeft de vlakte niet verlaten
hij schrijdt er alle dagen ijzig rond
verbonden met de uitgeputte grond
hij kent er alle kuilen, alle gaten
bewaakt door vreemde zielen van soldaten
herstelt de eens gevreesde mastodont
van letsel opgelopen aan het front
hij schrijft opnieuw, bij maanlicht, zijn traktaten
argwanend schuwt hij alle…
prinsjesdag
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
817 ze waren weer present, die rare hoeden
een dame had een bloemkool op haar hoofd
haar buurvrouw had een vogelnest geroofd
zo groot, daar kon een ooievaar op broeden
een uitgelaten juffrouw, een gegoede
had zich vandaag bijzonder uitgesloofd
een zwaarbeladen vrachtschip sappig ooft
genoeg om heel het ziekenhuis te voeden
’t is fraai, zo’n…
Vleugels
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
3.058 Haar ziel gaat rechtstreeks, zei je mij,
zo naar de hemel, ik zal niet liegen;
met het vliegtuig, dacht ik blij,
want zo hoog kan Ma nooit vliegen.
Als zo de dood is, dacht ik gewaagd,
dan wil ik vleugels en een staart
geen stewardess die mij dan vraagt:
mag ik even de instapkaart?
Alle vrienden, broertje, Pa
ook tante Griet want die is…
Gele rozen
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.341 Muggen dansen elegant
licht en luchtig, ijlend
dorsten naar de pirouetten
verre dromen beestenbloed
de lokroep van lavendel
beest flaneert heupwiegend
bruine ogen zoekend naar
in ravijnendiepe schaduw
kijkt de afgrond terug in haar
de gele rozen huilen…
kerkbezoek
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
1.118 ik was er al die maanden niet geweest
te druk, geen zin, besognes op het werk
maar nu dacht ik, ik ga eens naar de kerk
soms krijgt een oude man spontaan de geest
nog altijd schuilt in mij het wilde beest
de zondaar, de verloren zoon, de vlerk
jawel, het viertal lijkt wat minder sterk
en met de jaren werd het wat bedeesd
de hoogmis liet…
IK WEET EEN SIMPEL LIEDJE
poëzie
2.9 met 10 stemmen
3.057 Ik weet een simpel liedje,
heel klein, maar diep van zin;
ik weet een simpel liedje,
- mijn smarte weent daarin.
Klaagt zoetjes, vedelsnaren!
De Lente is lang voorbij,
de Zomer is heengevaren,
Herfst en Winter nabij…
Klaagt zoetjes, vedelsnaren!
Al-treurnis is nabij
voor mij.
Ik weet een simpel liedje,
heel klein, maar zo vol smart…
Ik…
Stofje
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
2.208 blaas het stof
deksel hoog
til eruit
het hele leven
uitgepakt
foto's en wat poëzie
licht vergeeld
bladzijden iets uitgezakt
schrik ik daar
beeld van jou
alles terug
deksel dicht
stof is weg
net als jij…
Rozenoorlog
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
2.284 ~~
zwarte zijde, sensueel
omplooit vervagend, schaduwrijk
slechte dromen vervliegen
als flarden nevel in de zon
lichamen vergloeien koud vuur
zoeken grenzen in romantiek
wanneer illusies kastelen bouwen
met vluchtige luchten het fundament
dan bloeden rozen zwarte schaduw
in maanlicht ijskristallen-koud;
uit de wortels van dagelijks…
BEKENTENIS
poëzie
3.3 met 11 stemmen
3.234 ‘Zo immer met ons tweeën,
Vrouwlief, in paradijse rust,
Der wereld vreemd, en onbewust
Van hare kampen, hare weeën…
Dat ware een leven vol van lust,
Met ons tweeën!’
Zij sprong mij op de knieën,
En zag mij aan, zo zoet, zo teer!
En sloeg dan weer hare ogen neer,
Als wou ze mijne blik ontvlieên…
En fluisterde, zo zoet, zo teer:
‘Met ons…
Onvoltooid
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.464 Hoe onvoltooid is onze liefde
herinner je je nog
dat je bij me binnenkwam
met schildersdoek en glunderende lach
omdat ik van je houd, zei je
verf en kwasten, kleurig palet
wij tweeën op het doek
en ik, ik voelde me koningin
en filmde al je bewegingen vol ijver,
gaf je m'n dik gebreide witte vest
met capuchon en noemde je
mijn Rembrandt…
Kort lontje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
786 gisteren kwam er zo’n boer
met een bruine nee blauwe
tuinbroek tussen z’n benen
op mijn kleine zus afsjouwen
hij vroeg haar weg te gaan
op z’n boers zo lekker asociaal
zodat mijn zus er uiteraard
geen woord van kon verstaan
na een bijna tik en wat gescheld
van die boer dan met zijn vork
bemoeide ik me met die held
na mijn uitleg reed…