6608 resultaten.
My Lousy Poem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
528 Anders groen stemmen, bidden tot we er bij neervallen,
Greenpeace acties, columns, boeken, zo ook dit gedicht ............
Does n't even rhyme…
Oude mannen in korte broeken
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.426 Maar mooier nog zijn hun gepolitoerde knieën
of de glaswol op hun kuiten,
Zo worden ze bekeken
door bewonderaars die anoniem blijven
terwijl ze zelf met mildheid naar de dingen kijken,
naar de groene bomen en de witte klok
die beter loopt dan zij
en iets vertelt over hun afgezaagde tijd;
zij kennen hem van buiten.
----------------------…
De verwarring
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
579 De verwarring door gekte
in de familie, die zich verwijderde
als in een echo van stilte
waarin woorden zich verloren
leek immer maatgevend
in het voorjaar wanneer
gras groen groeide in weide
en in het najaar grauw kleurend
het natgewas vol herfstdauw
en misschien was er iets
van die verwarring
die de weemoed tekende
in herinneringsbeelden…
De aardappeleters van Vincent van Gogh
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
638 Amper laat het dakraam licht door
of het met de geest iets heeft beklonken
overeenkomt met mijn streek en sfeer van:
steek het licht maar op in boerendonkerheid
de tijd speelt mee dat kleuren zijn verworpen
na de schemer van het Drentse avondrood
alsof het groen pigment zich heeft verplaatst
niet zo zeer rondom de dooie dood en dis
van meelderige…
Voorjaarsextase in het bos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 Ik ben de voetstap
op het groene mos,
ik ben de bloesem
aan de volle tros,
de geur ben ik van ’t eikenbos,
ik ben de druppel
op het klaverblad,
de slijmerige slome slak op ’t pad,
ik ben de nieuwe knop,
de honinggeur,
de strakke hemel
en haar blauwe kleur,
de lichte zang van vogelfluit,
de zachte twijg,
zijn nieuwe huid,
ik ben de dans…
HOE LANG TRILT DE LUCHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
770 Inmiddels is het algemeen bekend
dat de Herfst nog steeds oorlog voert
met de Lente, en als je goed kijkt
dan zie je haar behoorlijk ouder worden
achter de nat groene coulissen
schikt de zomer bewogen haar rok
omdat er nog geen beslissing
tot stand is gekomen wat te doen
twijfelachtig staat zij startklaar
niet meteen de knuppel in…
Naar huis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.444 Maar wat kan u barst en spleet thans schelen,
Groene pan of verveloos kozijn?
In de linde hoort ge uw vooglen kwelen,
Op de bladeren speelt de zonneschijn;
Kinderstemmen komen 't oor u strelen
Welkom! welkom! roepen groot en klein.…
Tapdanser ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
403 Herpak de vruchten in
een valies als ik naar
het onbekende noorden reis
laat mij zwerven over
een rijke appelzee, ik
neem alleen het klokhuis mee
naar een groene morgen van de overkant
laat mij daar van je malse loten eten
indien ik heb getwijfeld om me
te laten zaaien in een vergeten oord
geen idee hoe die dag zal heten
als ik…
Het naakte kleden
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
643 aan je frêle lijf, rondom
zijn bladeren geplakt
zij hechten aan de huid
het is vel dat pakt
of van binnenuit
jouw geur die snuift
of de wind
zomaar van zelve
en woordeloos
in jouw richting wuift
om je borsten
te kleden met
gevallen groen
of een kleur aanbiedt
al verder dan rood
dat je lippen doet krullen
wachtend op een stille zoen…
Rijp
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.646 Het groene koolblad, dat zoo sierlijk krult
Aan lange stengel, vonkt van diamant.
In schaduw van de doornenheg hangt, laag
Er tegen aan, in 't windje wuivend, rag,
Dat door ijspluimpjes dik omsponnen werd.…
Waar de narcissen zich laven...
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
480 Een nieuwe horizon raakt
de haartjes in je hals,
daarachter leggen
duizend schaduwen een
groene toekomst uit.
Het doel, mijn ongeduld zo
van de dromenwagen getild.
Gedeeld door beide lippen,
vanaf een tere huid, op handen
gedragen naar het gereserveerde
plekje in het landschap.…
Even
gedicht
3.0 met 1 stemmen
4.292 En de wandelmensen maken
hun oude benen wijs
dat het groene leven nooit
meer eindigt. Even woont men
vreesloos en zonder verleden
in zijn eigen lichamelijkheid.
-----------------------------------
uit: 'De zon op mijn hand', 1956.…
Tweede keuze
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Smart samen met deze onoverwinnelijke uitdaging
tot het herwinnen van een prachtig groene natuur:
daarvoor brandt in mij, mijn levensvuur
elke seconde, iedere minuut
ieder uur!
Alleen ik zal en kan dit leveren:
vanuit handen die begaan zijn met meer
dan één lot!…
Cirkels van het hart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
720 Je woont onder huid
van een groene fles
je blijft verscholen
als mini danseres
je wilt niet uit
de ziel van tijdloos
marmer vol fruit
en gedrapeerd
door zwart satijn
geaderd voedsel voor het hart
Plagerig verstop je de beloften
achter de sluier van de nacht
opent de met kool omringde
ogen, brengt het
licht van gisteren dichterbij…
Rouw
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
637 Denkend aan Holland
zie ik vanaf nu voortaan
40 stille zwarte wagens
plechtig door het laagland gaan
over wegen en rivieren
in dat groene weidse land
door een laan vol populieren
mensen zwijgend langs de kant
ieder in zichzelf verzonken
met een scherf van het verdriet
met de woede en de beelden
uit dat onbekend gebied
40 stille zwarte…
Eigen evolutie ?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 ben ik de groene weiden die
door de wereld wordt begraasd
met een brok van onverteerde
waarheden in z’n keel?
het licht wordt zwak omdat
het woord weer zwijgt,
ben ik te laf en moet ik opstaan
als het duister de zon overstijgt?
laat mij uit het lijden verlossen
tot het pleit is beslecht.…
Zojuist is de Jumbo
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
602 Op de wijs van ~Zie ginds komt de stoomboot~
Zojuist is de Jumbo uit Spanje geland
Hij wordt door Sint Nicolaas en Schimmel bemand
Ook is er aan boord nog een smak personeel
Met prachtige huidskleuren: paars groen en geel.…
Snuiven
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
511 Goddank straks komt het koude jaargetijde
de warme zon is al weer maanden heen
en ook het groen uit boom en struik verdween
het jaar bereidt zich voor op zijn verscheiden.…
Het haasje
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
492 Hij ligt er neer, krijgt in de gaten
dat tussen groene pollen kweek een kleine
haas verscholen zit. Een jongenshand
betast de zachte vacht en kinderfijne
vingers aaien. Water, lucht en land,
vervloekt. De jongen voelt zijn verre pijnen.
Samen gaan zij naar de waterkant.…
Tuinfantasie - 8e tafereel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
458 Je merkt dat heel de tuin veel stiller wordt.
’t Is wachten tot het groen weer gaat ontspruiten.
Dan zit de torenvalk hoog op haar horst
en zingt de lijster weer uit volle borst.…
SPIEGEL VAN MIJN BEELD
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
626 Als de zon schijnt
al het grauw verdwijnt
van het bruin
op mijn kruin
word ik groen
ontwaak en verlos mij
van de mist en de dauw
de nevel en de kou
ontdoe ik mij voor jou van de nacht
toon je mijn pracht
onder het vuur
van mijn kracht
de opgespaarde goed bewaarde energie
die haal ik met mijn wortels
uit het diep
van mijn vergeeld…
Van winter naar lente
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
551 De treurwilg is gestopt met treurig wezen,
zijn slierten kleuren heel voorzichtig groen
en rond zijn takken buitelen de mezen,
zoals ze dat alleen in ’t voorjaar doen.
De Kerria barst van de gele knoppen,
de Prunus bloost zacht roze in haar kleed.
De vlinders kruipen eerdaags uit hun poppen,
geleden is weer alle winterleed.…
Waterkamer
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
753 de roofvogels een onbelemmerde blik
in de lege buik van bescherming
slechts een verstomde angstkreet houdt zich
uiteengescheurd verborgen in uitdijende kieren
ik stroom door een waterkamer
waar ik het licht breek in mozaïekstukjes
slok zwierige eilanden op
sla bruggen weg
om de dood het oversteken te verhinderen
langs mijn oevers de groene…
~De Mei~ van mij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
553 met dank aan Gorter
Die Gorter, mooi wist hij het aan te stippen:
De Mei, waar groen weer uit de grond ontspruit,
de karpers schieten langs de schoeiing kuit
en in de rietkraag broeden waterkippen.
Brutale mussen die de tuin door hippen
en poezen snoepend van vers Kattekruid.…
Een neus als geen ander
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
584 Zo dichtbij, overal, zo nergens
was ik bijziend en jij was:
de parasol tegen de blinde zon
paraplu tegen de jankende hemel
schutting tegen de treurende zijwind;
[…]
fijnneuzer voor het aroma
van koffie bij de overbuurvrouw
neusneuzer voor de geur
van een groene lenteliefde.…
alles heeft zijn uur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
624 het zonlicht valt
op de lege tafel
kruimels blijven over
gaten glippen ongezien
naar binnen in deze
rafelige dag
buiten kronkel je
je een weg
door de wei die
kleurt in zoveel
tinten groen
je loopt jezelf voorbij
verbeten zoek je
de draak
het veelkoppige monster
dat je pijnlijk uitholt
en de dood
buigend begroet
krassende…
Kilte van een woud.
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.028 doordringende snijdende koude in
een gure oosten wind
mijn voetstappen klinken wat dof
op het met klei doorweven grind
bomen zijn groen uitgeslagen
mos stijgt op langs de stammen
hun kruinen bewegen en ruisen zacht
er wordt de komende dagen
wat lichte sneeuw verwacht
beklemmende intense stilte omringt me
in 't hart van 't bladerloze…
Sneeuwbui
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.907 Wanden
van groen worden van spikkelwit doortrokken.
De grondverf dekt. Dimensies dijen uit.
En kijk, daar is de kerstkaart, rijstepap.
Een hond danst lachend - met een wolvensnuit
door zindelijk wit Hollands poollandschap.
Een Alptraum van één dag.…
Blote bast
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
491 De bast wijkt op sommige
plekken een beetje,
waar zij naar buiten
spiedt en ziet
of t tijd is om
groen te ontvouwen.
Wat krom door het
meebuigen op de wind,
wat haar weerbarstig
maakte, kleven in kieren
fluwelen kussen,
waar de regen altijd slaat.
Vele jaren ringde
zij rond, oh de
stormen die zij doorstond.…
Cannes
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.694 In een woestijn van zon, dicht langs de zee
staan de platanen in een brede allee;
dorstige herten, plotseling betoverd
en in hun ren naar ’t water star gebleven,
het groene lichaam wit gevlekt, hoornen geloverd,
het wit gewei breed opgeheven.…