10948 resultaten.
Kakelhof
netgedicht
2.0 met 12 stemmen
10.960 Zoals rackets elkaars werking versterken
factoren die bepalend zijn
in het gruis van samenhangend gravel
Waar men emoties zal bemerken
tussen in en uit of op de lijn
lijkt vriendschap in de knel.…
totempaalpoëzie
netgedicht
3.6 met 30 stemmen
935 je glimlacht naar me
en het landschap
opent zich
ergens
tussen traagheid en bronnen
van geluk
het begint met een gedicht
met venstervogels
ik laat ze binnen
ook de bomen
die ik nergens vond
voordien
ik word zomer
lichter en geloof
eeuwig als de zon
je glimlacht naar me
en ik woon nu
voortaan
in jouw stilte…
Glinsterend
hartenkreet
4.0 met 57 stemmen
2.253 zuiverste goud
Daar liggen verdronken dromen
In zilte tranen van liefde zo zout
Soms duik ik er even naar binnen
Gedreven door intens verlangen
Stilletjes drijf ik dan verloren rond
In mooie herinneringen gevangen
Gedachten een oase van verbeelding
Alles stroomt weer aan mij voorbij
De liefde de pijn en de herinnering
Al wat er ooit was tussen…
nacht met grief
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.677 de nacht is
doorgehaald
tussen bevroren rotsen
gletschers
grote massieven
schreeuwend ijs
lacunes immense
lawines dreigend
d'herinnering
aan wat ooit
misschien en
onzeker was
is niet meer
gehemelte met ijsstoppels
waar tanden zaten
kiezen innerlijke
tranen gestold
in pegels die
niemand ziet
die nimmer open wonden liet
toegedekt…
Winters
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.331 laat mij het genoegen smaken
hier op het ijs en in de kou
waar wintertrui en scheuren kraken
en snert dampt tussen mij en jou
laat mij het genoegen smaken
hier met al die schaatsende meiden
waar wintertrui en scheuren kraken
en snert naar binnen kan glijden
en zij, zij liet mij het genoegen smaken
met een pirouette duizend maal rond
zij…
leven
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
930 groen liegt door bladeren
winterbruin en perkament
vertellen van in herfst verdwenen dagen
karig de grond met sporen van wat zand
in voegen tussen stenen aarde
lijkt hopeloos het wachten op ’t ontwaken
en toch
gestreeld door zonbeminde dagen
streeft het omhoog in voorjaarslicht
als een klein wonder in een godvergeten hoek
lieft het de…
Haar geest beweegt
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.115 Haar geest beweegt
in grijze stilte
tussen bloemen met zachte kleuren
voelt zij ijzige kilte
zij ruikt aardegeuren
gesneuveld haar zonen
de wind huilt met hoge tonen.…
4 muren
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
1.812 Tot de deur, verder ging ik niet,
even door het gaatje gluren,
niemand die me ziet
tussen die 4 muren.
Niemand die me kent,
want dan ben ik bang;
Langzaam gaat hij open,
helemaal niet gepland.
Doe gauw de deur weer dicht,
want niemand was in zicht.…
elke dag wat klein geluk
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.904 sterrenvuur valt op het water
windscheef als regen
in stilte van de nacht
plots het zingen van een accordeon
haar adem onder jouw huid
met schoenen in je hand
geen vragen meer
en ook geen einde
stroomopwaarts dansen
kersenbloesems
’t wordt lente in de twijgen
tussen het donker van nacht
en het blauw van de morgen
vindt zich geluk…
Gisteren
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.453 Gisteren zweeft in flarden
rond mijn hoofd, gedachten
dalen als druppels neer in
de beker van mijn zijn en
diep in mij vormt zich een
meer van welhaast vergeten
verlangen naar dat, wat ooit
was en schier ongemerkt
tussen mijn vingers gleed.…
oude liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.325 verleden week vond ik een versteende geliefde
tussen wat geuren van gisteren
die het liefhebben verleerd was
in nevel verpakt
de decoratie van een stad
zeven gedichten heb ik geciteerd
ze verrees niet
huilend heb ik het karkas omarmd
de lippen gereinigd met toverspreuken
maar de leugens bleven
de sporen van de tijd gevolgd
toekomst bleef…
Licht is mijn bestaan
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
744 ik was erbij
toen hij de wereld schiep
ik heb me er niet in verdiept
of hij er eerder was dan wij
hij stak de zon aan
tussen maan en sterren
ik schrok en zocht vergetelheid
licht wilde mij kwijt
ik donker in de liefde
hang zwaar aan stil verdriet
een lichte zijde heb ik niet
wel zorgen over morgen
duister heeft mijn licht…
Stoomboot in de mist
netgedicht
2.6 met 44 stemmen
4.649 Zwaaien verkleint de afstand
tussen wat is en wat gaat komen.
Zie de maan en zie de bomen.
De wind waait letters
door het woeste water.
Komt hij nu of komt hij later?
Een moeder sust.
Een oude heer met witte haren
stelt haar dochtertje gerust.…
Stilte in Wogmeer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
709 Wat als stilte weer
ondraaglijk wordt, het
moment verkort tussen
nu en toen?
Ik zet mijn denken op
een kier, verblijf hier
waar jij nu bent, mij de
lieve dingen voorzegt
omtrent de ademloze
stilte:
Klinkers zonder naam,
ruisende fluistering van
oude bomen, verwaaiend
in de genadeloze wind.
Meer dan dat, is er niet.…
HET HAARDVUUR WIERP ZIJN RODE SCHIJN...
poëzie
3.9 met 9 stemmen
1.950 Maar, plagend staakt ge naar de vlam
het kleine voetje... en ik nam
het bevend, staamlend tussen
mijn handen in en dekte ‘t toen met kussen.
Dan vielt ge minziek aan mijn hals:
en is een vrouwenhart zo vals?
Wie kon het raden of weten:
de lente kwam, - toen waart ge reeds vergeten.…
Terloops
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.078 Terwijl de wind zachtjes de plassen laat schrikken
en de wolken hoog boven mijn hoofd tussen de sterren schuift ...
Terwijl de vogels even niet fluiten en ook de rozen romantisch gesloten zijn ...
De vuilnis op straat en de deuren op slot ...…
het gewillig riet
netgedicht
4.1 met 70 stemmen
3.321 goed
immers tot meer is zij niet bereid
het is haar lach die mij overdondert
en zij heeft weet hoe naar lippen te praten
ook de bevallige heupen die haar verschijning
lijken te omhullen ontgaan mij niet
nee , de aantrekkingskracht is zeker niet gelaten
eerlijk gezegd, met verblinde ogen om te smullen
ik duik ook maar in het diepe, tussen…
Stilstand
gedicht
2.7 met 23 stemmen
12.939 Dieper dan stilte
vallen kan tussen
stoelen achter een
tafel waarop twee
flessen stil staan,
neemt ze plaats
in de ruimte
vol van haar
stervende beweging.
Lager dan een engel
vallen kan, zinkt
ze in zichzelf.…
Dingle I
gedicht
3.8 met 8 stemmen
7.497 Tussen lijf
en leden struikel je. De aarde smakt obsceen en
maalt de varens in haar luie kaken.
Het land is weggespoeld. Dit is een total loss.
-------------------------------
uit: 'Landziek', 1988.…
Op knisperende hoogte
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.021 hoog kleurt geel
tussen betonnen muren
de onderkant afvallig groen
jij waaiert bladeren
op knisperende hoogte
wervelt kleur in herfstoogsten
maar rust dan als
de avond valt en het
tapijt je eindelijk bevalt
mag ik misten in het
ochtendgloren zo dat de zon
zichzelf weer rood kan kleuren
een klein detail
ik loop buiten en de mensen…
Lente
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
794 Een vroege ochtend langs de uiterwaarden
Een ijle nevel talmt van boom naar stronk
In tinten, die geen schilder evenaardde
ligt het landschap onbeschrijfelijk te pronk
Als kleine spiegels glanzen waterplassen
tussen de wilgen met hun stekelkoppen
De kale takken vormen schuchter knoppen;
het water zal voorlopig niet meer wassen
De kleur van…
Kantelpunt
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
648 Ik stond op, besloot filosoof te zijn
met eindeloze reeksen vragen
en in elk antwoord het venijn
van onraakbare diepere lagen
Gevangen in de grenzenloze revue
op het kantelpunt tussen voorbij
en nog te gaan .…
Vaakbeestjes
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.555 In jouw ogen zijn, verdrinken
zinken naar de bodem waar
kalk en zout conserveren
schelpdieren, anemonen hechten
Draai om vrouwen van Lot
bedek de ogen, volg of versteen
zie geen meteoren brandend dalen
onmensen smelten in de straten
Massief blijf ik bewegen en jij
kraakt steen, verkruimelt mij
krakend tussen de vingertoppen
van duim…
Als ik kon Toveren
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.685 Zou nog véél meer willen
maar m'n toverstok wordt warm
verander nog even snel
't grote verschil tussen rijk en arm.…
Beelden aan zee
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
761 In het museum
tussen duindoorn
en zilverzand
vult
mens in beeld
de ruimte
gaat immens leed
versteend en uitgehouwen
leven
daar
waar het zoute water
zijn lippen verzilt
en zout zich voegt bij zout
veegt de wind zijn tranen
uit de verstarring weg
en in golven
die vervagen
verlaat hem zijn strijd
aanschouwt hij
zacht glijdend leven…
je winterde in kleuren dood
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.063 ik vond je in de goot
een plant nog zonder blad
je winterde in kleuren dood
het laatste wat je had
ik nam je mee en
schoonde je verleden
je begon je weer te kleden
in dat wat je vergeten was
het prille groen ontlook
uit ongeboren knoppen
lente was niet meer te stoppen
tussen takjes schemert rood
je bloeit in zomers welbehagen
ik spreek…
In één nacht
gedicht
3.0 met 80 stemmen
54.058 In één nacht, tussen twee infarcten in, zegt ze hem
nog gauw waar hij de sleutel van haar kluis
kan vinden. Hij had een treffender laatste zin in huis.
Maar zij kent hem beter. Doodgaan is niets, maar al
die paperasserij. Hou jij je maar bezig met erven,
ik met sterven.
Hoe noem je iets wat je niet meer bent, een zoon of zo? Pijn?…
Liefdesgedicht
gedicht
3.4 met 61 stemmen
43.532 Ik zal rondlopen
met vreemde gedachten
en het hoofd
nog dieper tussen de schouders.
Dan komt er een troostend woord
van iemand van wie
je het nooit had verwacht.
En verder zal alles blijven
bij het oude.
----------------------------------------------
uit: 'De droom van een robot', 1976.…
De zomer gekaapt
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.518 ik heb nog nooit iemand zo liefgehad
zong jij
en ik begreep je woorden van groot geluk
want uit mijn mond zweefde
een glimlach naar de Japanse zomer
een oud geheim
nu op alle winden vrij
ik weet dat toen de nacht viel
tussen het klavier en romantiek
jij verder droomde in je eigen zonnetuin
en ik met mijn laatste zekerheid
de ogen sloot…
Het zwijgt er woorden
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
685 hoe schijnbaar lucht danst
in de weerspiegeling
van getraliede ramen
blauwig paarse bloemen
geuren mij toe in het nest
van het met riet getooide huis
achter me een stenen muur
waar een eenzame tafel
enkel de wolken draagt
als in gebed verzonken
het is mijn tuin niet
ik snoei ook de rozen niet
maar plooi me nederig
tussen de avond…