15209 resultaten.
zwart-wit
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.393 Door oude films van vroeger
Bevangt mij steeds weer de gedachte
Dat men vroeger zwart-wit dronk
Zwart-wit zong en lachte
Zwart-wit rende over zwart-wit gras
Grijsjes vree en kuste
Zwart-wit ploegde, zwart-wit zwoegde
Dat men witjes rustte
Dan wekt iets weer kleur tot leven
Zoals een wilde hondenblaf dat kan
Je gedachte lijkt opeens zo…
Verkoelde liefde
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.818 bergen van oud zeer
een dal vol met tranen
herinnering aan weleer
toen wij nog samen waren
ooit was jij degene
voor wie ik alles deed
we deelden nota bene
jaren lief en leed
vandaag is alles stil
zelfs de klok aan de muur
doet niet meer wat ik wil
en slaat geen enkel uur
hoe kon liefde zo verkoelen
dat jij niet langer bleef
kon jij…
Boomleunen
hartenkreet
4.6 met 21 stemmen
1.045 Gras smaakt, het voorjaar proeft lichtgroen
boterbloemen smaken niet naar boter
en paardenbloemen niet naar paard
kabbelwater aan mijn voeten, in de sloot
kikkerdril drilt zachtjes, een karper
stuurt zijn rugvin door het eendenkroos
schitterschijn van de zon door wolkenwaas
en bladerdak van de oude boom boven mijn hoofd.…
Verleden vervaagt niet
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
3.360 De spiegel zal je
met oude gevoelens
laten voelen,
zodat jij het nooit vergeet
en weer zal weten,
dat ik, maar ook jij,
het mis.
Vol liefde en verdriet, hoop ik,
dat je inziet
dat ik niet de slechtste ben
en dat ik ook maar gewoon
ik ben.…
Limericks
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
650 Meisje van plezier
Een grote kruidenier
Bezocht een meisje van plezier
Toen hij haar kamer binnenkwam
Was het het hek snel van de dam
En ging hij schaamteloos aan de zwier
Chagrijn
Een sjeik uit Baghrein
Was een echte chagrijn
Zoals elke keer
Negeerde hij een oude heer
En merkte te laat;'t was Magere Hein!…
VERLOREN
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.940 Je moet jezelf horen praten,
anders besta je niet,
je eigen stem laten horen,
zo voel je de leegte niet,
niemand raakt je, niemand kraakt je,
zelfs niet op je oude dag,
je zet de leugens,
het bedrog voort,
zet een masker op voor iedereen,
alles voor dat greintje aandacht,
waar je op teert en van leeft,
en je weet niet,
dat diegene die…
Krassen op de dijk
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.062 vlak voor ik wakker werd
heb ik een droom gevangen
zij draaide richting het dak
om mijn venster te verlaten
ik groef een gat in mijn geheugen
vond een koffer met oude geluiden
over holland en molens aan de vliet
ik kende het lied van vreemde hand
het walste onder een scherpe nagel
maakte geregeld rare sprongen
over tussenliggend land…
Poep of Europa
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
766 inzage van sterftecijfers in februari
Te laat om nog wakken te slaan
Zwijgt de viskwekerij hier dood
dat het de helft scheelt in verjagen
van ijsvogels die vijvers belagen
Dan maken ze slim poep van brood
Ooit drong op congres te Parijs
één aan op uitroeiing van de soort
die had er al achthonderd vermoord
Of betalen we nu de prijs
oude…
Hoge muren
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.658 Oude wonden, pijnlijke littekens zijn achtergebleven,
Hoe moet ik in mijn eentje deze gevoelens overleven?…
Opgelost
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.098 Vragende troebele ogen
boven een reeds grijze snuit
de oren gespannen luisterend
vakantie wat nu, hij moet eruit
Veertien jaar gaf hij trouw en liefde
nooit was hem iets te veel of te gek
de kinderen die aan haren trokken
ruw wringen een stok uit zijn bek
Maar nu is hij oud en stram
lopen gaat lang niet meer zo goed
tot last is hij allang…
Windbuidel,
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
640 Soms opent zich de doos,
ontvangen van Pandora,
de wind ontsnapt uit haar
schoot, raast langs de
karkassen van de levenshoop,
een mager geluid omhult de
witte geraamtes, te dun bekleed
met een verse huid, laat het
aardse stof zich met andere
kleuren verven in de geuren
van de regenboog en het oude
bederven, blaast op de pijpen
van…
Zeg, ken jij de mosselman?
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
610 (naar een oud kinderliedje)
de Keizerstraat, ik kom er nu en dan
mijn vaste kroeg heeft er een filiaal
daar vroeg een jongedame mij brutaal:
meneertje, zeg, ken jij de mosselman?…
Hemeltergend
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
818 en rapalje vechten
om de verloren eer
van liefdesgodinnen
die hun hongerige lijven
in naakt verval draperen
rond de noeste appelboom
zijn vingers geschikt
voor huiverend begeren
petrus sluit ontluisterd
het hemels café
geeft de sleutel aan lazarus
en vlucht naar benee
langs uitgesponnen bochten
van de hel, schuimend
over een oude…
Taalverarming
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
546 arme oude woorden
ze gaan verloren
we laten ze liggen
als vuil in de goot
hun schat is zo groot
in tonen en klanken
verbinden het hart
met wat vroeger bood
rest steeds meer leegte
van zielloze dingen
mechanische frasen
een levenloos zingen
verstarren de lijnen
gaat weelde verdwijnen
in strakke vakken
geen zacht vloeien meer
gemist…
nooit
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.018 men kwam te vroeg
de baai
de boeg
jij riep
verhalen
voor
en achter de boeg
te vroeg
de lente
te laat
de winter
koning koud
vroeg jong
te laat oud
groot gebruik
ruik eens
aan je gevoel
nee
jij weet niet
wat men bedoelt
jij bent verneukt
een kreukel in je papier
daar zijn zij
en ik
ben maar hier
de laatste
de eerste
de laatste…
Nieuwe goden?
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
580 mossen
langs door wortels gebonden
en onder door klimop bestegen
bossen, waar de zon elke morgen
zichzelf en de kim bestijgt om
’s avonds in een onverlaat uur
het heilig vuur vermorst, geregen
in het duister en het licht tot
heilzame korst van natte zoden, een
nachtelijk deksel van een nog te
ontdekken loden kist, gevuld met
oude…
tragisch vermaak
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.063 Herfst
Sterft
Met dat bladgeritsel in de struiken
Zal alles in het water onderduiken
In een week verwelken alle kleuren
In geuren
Troebele verhalen
Zal het de stroomversnelling halen
Langs de geul in de modder
Een verloren zondagsfolder
Weggegooid door een blaag
Bedrukt vervormde toplaag
Als herfst-traag
Een berg oud nieuws
Tragisch…
uit het dagboek van een wintertuin
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
786 alles
begint opnieuw
zo ook de roos
die sterft door het niet verstaan
van dode ogen
en hoe de maan papieren vogels oplaat
langs touwen die de eenzaamheid
in lege buiken knopen
gebarsten zoals oude winterbomen
zwart beslagen
het wenken naar de afgrond
de onopgemerkte pijn
bloei dan, mijn roos
en leg je in het helder licht…
ik ben een beetje in de war
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
634 jij bent als een oud hobbelpaard
wat ik na zo'n vijftien jaar
wat kaler en wat meer bereden
ontroerd betast
mezelf berisp
me dan laat gaan
even weer
ik verklaar niet meer
ben moe gestreden
ik weet waar je glanst
ik weet waar je stroeft
blindelings raak ik je daar
waar je splinters verloor en je haar
zonder te blozen kleur ik je
zonder…
Wat troostend zonlicht
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
685 De dagen korten en de mensen
willen maar liever binnen zijn,
met lamplicht, boeken, oude wensen,
gezelligheid en soms wat wijn.
Laat ook mijn ziel maar even dralen,
genieten van het avondlicht
en weten dat de tijd zal komen
dat die weerom versneld zal stromen
en niemand vraagt naar een gedicht...
Waar zal ik dan de moed weer halen?…
De plek is er nog
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
912 En op de andere hoek weerklinkt
nog altijd de galop van het paard,
zijn box in een steeg, oude stad.
Het hakken, het maken van wat
erin zit heeft zijn eigen hoek,
en hoek nummer vier was de plek van
het ziekenhuis waar jij ter wereld kwam
Ik woon in het hart van een cirkel,
ik leef op de plek waar ik hoor.…
Marsmuziek
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
734 Marsmuziek;
Die wegsterft op dagen als vandaag,
op een achtiende december,
bij de oude hermitage
en de Izaäkkathedraal.
De trommels en de laarzen
in de sneeuw verdwenen.
Gouden koepels,
rode pleinen,
dikke hoofden,
lange rijen,
voedselbonnen
op de straat.
Mensen verlangen
naar eenheidsworst
en zij krijgen marsmuziek.…
Een eenzame Kerst
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.243 Een eenzame Kerst
En zo versleet de oud-zeeman de kerstdagen
met zich zelve steeds weer af te vragen
wanneer zal ik haar eens weder zien
Soms als hij in zijn huis loopt te sloffen
barst hij uit in een niet aflatend gegrien.…
Kees en Vader
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
727 Oude vader,
die met grijze duiven heult,
heeft mijn gedicht geslagen.
Jonge Kees zingt
langs zijn slapen heen,
hij droogt de natte sneeuw.
“Vader, oh vader”,
verzucht Kees wat gelaten,
“Was ik aan de overkant,
zouden we dan praten?”
Vader knijpt
zijn bessen fijn,
prakt, met tafelzilver,
in zijn winterprak.…
voorkeur en erfrecht
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
748 hoe de zinsdelen
klinkend ijsschotsen
in mijn hoofd
een klankschaal
het rumoer van 't stad
dat daalt naar het asfalt
het snedige klievend stukvalt
op het beton het lidwoord
het luchtgevecht de metafoor
die altijd op de buik landt
zich wentelt en rolt
en galmt in de maag
het trekt er aan
de oude bloedlijn
de krokodil en
haar lage…
ongelooflijk !!!!
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.576 Ikke, in de ambulance in kapotte slofkes, oude badjas
Alweer, werd ik misbruikt, de vieze geile pervert.
Hij belde prompt de flikken, zijn ontbijtje stond niet klaar
Ach, hij is van een zeer goed jaar;
Een zeer gekend psychiater stond me te woord
Dit keer legde ik alles meedogenloos bloot.…
Pink Army?
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.172 De oud-generaal stelde dat de val van de moslimenclave Srebrenica in 1995 mede te wijten is aan homo's in het Nederlandse leger……
Opa Nardus, wist het feilloos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 Hij had gelijk, de oude baas
mijn grootvader Nardus
“Coba” zei hij:
“Een bus en een tram en een man
moet je nooit achterna lopen”
die fluister bereikte vanmorgen
mijn oren weer
toen ik me al haastend voort bewoog
maar toch bus honderd dertig
voor mijn neus weg zag denderen
“soms komt Jantje laat thuis
maar soms komt die ook helemaal niet…
Monte Oliveto Maggiore
gedicht
3.8 met 6 stemmen
3.893 In heiligenschijn loop ik in een trance
van gewijde krekelkoren de dreef af die
leidt naar de abdij: zoetgevooisde bomen
onderhouden de lommer kostbaar als ingebonden
oude boeken de kern van god bewaren in middeleeuws
handgeschepte taalkasten van de abdijbibliotheek.…
de zee die altijd terugkomt
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
422 zo ver
boven duinen uit
eindeloze golvingen, soms gedragen door het schuim
dat duizend schelpjes brengt en korrels
oude tijd
helm verkleurt er met de jaren, rozenbloei
scheidt vlinders van het zand
vingers strelen nog jouw bruine huid- een kus
in zonlicht, achter maanbeschenen woorden
streelt een hand
neem maar wat er komt en neem…