6269 resultaten.
Mijmeringen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.408 Ik staar terug, weer die groene kattenogen,
zo even leek het alsof je me begreep,
me begreep zonder het gebruik van woorden,
maar nu wendt je je af en kijkt omhoog naar iets wat je ziet.
Maar ik niet, ik ben in gedachten verzonken,
je wijst het na met je blik en kijkt me weer aan,
een mysterie; je wil me iets zeggen.…
Mijn hart
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
1.855 Je hebt mijn hart weer laten leven
diepe gevoelens zo echt
ik kan alleen niet geven
mijn emoties in gevecht
Ik wil gewoon jouw maatje zijn
niet al deze warmte voelen
toch is het ook fijn
na eenzame jaren te merken
dat mijn hart nog blijkt te werken
Jouw hart klopt niet voor mij
iets dat ik best weet
dus zet ik mijn verlangens opzij
alsof…
Mijn gevoelens voor jou
hartenkreet
4.3 met 28 stemmen
3.252 Het is alsof ik je al heel lang ken...
Wat ik voor jou voel is heel speciaal...
Dat is niet te zeggen in geen enkele taal...
M'n hart klopt snel, als ik je voel...
Eventjes geen angstgevoel...
Angst, dat je me zou verlaten,
Dat we niet meer zo fijn kunnen praten...
Wat ik voor jou voel...…
Dapper
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.419 Angst voor de duisternis
En groeiend ongemak
Wie nu nog niet op het juiste punt is weergekeerd
Ervaart het vallen van een tak
Alsof hij wordt bedreigd
Het tempo wordt verhoogd
Hij ademt zwaar
De bloeddruk stijgt
Dan komt het kamp verlicht
Toch eindelijk in zicht
En als hij daar weer bij zijn makkers staat
Is er maar één die praat
Hij…
Laat mij zonder jou
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.655 Ik had je nooit meer willen zien
alsof de toeval er mee speelde,
kwam jij daar, waar ik ook was
één blik die we samen deelden
Ik zag er erg goed uit
wist jij mij te vertellen
nog altijd mijn nummer
maar geen tijd om te bellen
Ik smeekte met mijn gedachten
bel mij nou alsjeblieft niet!…
Gemakklijk lig ik in mijn leuningstoel
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.605 vergeet
van mijn hier-zijn 't hoogst wetenschpp'lijk doel:
want 'k zie een tulpenveld, vol gekrioel
van lichte en donkre vlammen; eer ik 't weet,
silhouetteert mijn hand een haas, die eet
met mumm'lend mondje van het vlamgewoel;
en 't voorvlak van een doosje lucifers
lijkt net een rechthoek hyacintenblauw,
met vage zilverglanzen, alsof…
Uitgestelde Vloek
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
2.569 Er vlot een walm door de kamer
Het verschroeide weefsel
Die bloederige pomp die doorjaagt
Getuigt nog van een bitter gisteren
Je nipte van mijn gevlei zonder verpinken
Bijna hoorde ik jouw tanden knarsen
Alsof het glazuur afbladderde
Jouw greep verslapt, verkilt.…
vroedvrouw
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
4.040 Ze ligt te zwoegen in het kraambed
De navel deint, de adem jaagt
Alsof ze een wankele vlam wil doven
De vroedvrouw heeft hier niet om gevraagd
Gewoonte, bevlekte gewaden hebben haar verdwaasd
Een wonder daalt naar het bekken
Hip hip…joelt ze zwak en zwanger van ongemak
In een versnelde golf van kreten
De vliezen scheuren
Ze perst het broze…
MAANLICHT
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.964 Alleen de grote zonnen hangen
Als feller kaarsen in die schijn:
De ziel herdenkt haar lang verlangen
In niets-verlangend zalig zijn:
Alsof van achter diepe slippen
Haar dolend tasten eindlijk vond
Met hare warme blinde lippen
Nog lichter lust dan uwe mond.…
Daaa mauwww...
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.027 Haar handje raakt voorzichtig
de vacht van 't poesje aan
Ze kijkt met trotse blik naar opa
Alsof ze zeggen wil:
"Ik heb het ook gedaan !"…
Eindelijk mezelf....
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.288 Mijn lichaam voelt niet als de mijne
alsof ik in iemands schaduw loop
Zou het liefst iemand anders willen zijn
het helpt niets als ik andere kleding koop
Want mijn lijf blijft dan hetzelfde
en geluk zal ik nooit vinden
Een ingreep zou de oplossing zijn
slechts begrepen door mijn beminden
Steun van mijn moeder en medici
en het wonder eindelijk…
een mondvol eeuwigheid
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.411 golvenslag
en laat je naar de oorsprong dragen
tot aan de avond van de eerste scheppingsdag
waar tonen en gestaltes nog hetzelfde waren
dwars door woestijn windt zich een pad
komt uit de verte uit een zwarte wolkenband
een windhoos als met hoge hoed in zondagspak
rent heen en weer door ’t hete zand
de grond is overal met kraters dicht bezaaid
alsof…
Vlinder
hartenkreet
3.2 met 19 stemmen
4.217 Soms teruggetrokken in je cocon,
En als de bloemen gingen bloeien,
Kwam jij tevoorschijn als een vlinder,
Alsof het leven opnieuw begon.
Je wilskracht om te leven,
Bij zonneschijn, regen of tegenwind,
In voor- en tegenspoed,
Toch aandacht aan ieder bloempje geven.…
Ontbinding
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
963 Stilaan bevangt mij d'ironie
alsof ik, door de schijn bedrogen
en slechts door geest en woord bewogen,
alom ontbinding om me zie;
in elk bestaan ligt opgesloten
het oude leven af te stoten
zonder enig compromis.…
Eenmalige daden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.112 Maar, kijk haar kijken…
Met die reebruine ogen,
doet ze het lijken
alsof ze nooit heeft gelogen.
Ze vertelt de wildste verhalen,
in verschillende talen,
het maakt me niet uit,
er valt niets te vertalen.
Ze wil groots en meeslepend leven,
liefde krijgen en geven,
zelfs als ik te ver ga,
zal zij me vergeven.…
Een Vreemd Gevoel
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
2.052 Alsof ik de hele wereld aankon, enkel omdat je naar me lachte.
Het was er opeens.
Zomaar, ineens, zonder waarschuwing.
Een vreemd gevoel...
Je hebt gestolen wat voor mij het dierbaarst is.
Ik kan alleen maar hopen dat je het goed bewaart.
Mijn hart niet breken zal, wees voorzichtig met mijn hart.…
Woestijn
hartenkreet
4.4 met 21 stemmen
1.957 De zon schittert in al z’n facetten
fel schijnend alsof ik jou overals zie
De wind wuift het zand om me heen
als je stem in liefdesmelodie
Droogte acteert het gevoel van hunkering
naar regen de tranen der zeldzaamheid
De melancholie van droogte overheerst het spel
regen is het antwoord de perfectie van deze drieëenheid
Handen gespreid ontvankelijk…
De kunst van het verleiden 1
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.464 ’s avonds in een bruin café
zie ik een lekker ding
qua looks is hij beslist oké
zijn kleding echt mijn ding
enthousiast stel ik me voor
en geef direct een rondje
lachend schreeuw ik in zijn oor
‘jij hebt een lekker kontje’
volkomen onbewogen
alsof ik niet besta
kijkt hij me in mijn ogen
en antwoordt algebra
een echte vreemde gast…
Die eerste nacht
gedicht
2.6 met 102 stemmen
32.018 En toch ook zo onwezenlijk, alsof elk
moment de wekker ratelend af kon lopen,
en alles: huizen, mensen, lichtjes, pubs,
zich in een Dordtse ochtend op zou lossen.
Hier had ik dertig jaar lang van gedroomd.
Hier had in gedachten al honderdduizenden
voetstappen liggen. En nu was ik er.…
Het is enkel nog een kwestie
hartenkreet
3.2 met 24 stemmen
1.976 dan zal ik je op handen dragen
Het is nog maar de vraag
hoe oud wij zullen worden
Want er loopt nou eenmaal een klokje
voor elk leven
Maar voor jou spring ik over duizend horden
en jij bent het stokje
dat ik nooit door zal geven
Omdat ik waanzinnig veel van je hou
draag ik wederom een gedicht aan je op
Want sinds ik jou ken is het
alsof…
Erop of eronder
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
939 de spreker die gehuld in een
donkere jas met zorgvuldig gekozen woorden
een arbeidsverleden tracht te beschrijven
dat als we hem mogen geloven zou hebben
bestaan uit het met veel succes werken van
de één naar de andere deadline
waarbij degene waarvoor hier bijeen in de
finale helaas het onderspit moest delven
en terwijl vogels kwetterend alsof…
Amulet
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
841 ‘s Nachts bij het kampvuur, als de stilte
zich op het land heeft neergevlijd
en wij gedwongen door de kilte
verenigd zijn in schamelheid,
als van het hout nerveus een knappen
en van het vuur een guur gesis,
hoorbaar zijn, wij desondanks dapper
proberen te doen, en gewis,
dan roeren soms zich de bosschages
rondom het lager alsof iets
daar…
amos en legifer
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
3.651 van g’d los te zijn van jan en alle man
van alle schepselen en dan is daar emma
die jou vrolijk blaffend omsingelt
en vervolgens gezelschap houdt
deze troost vermenigvuldigt zich
als een ander hondje uit het verleden opdoemt
bobby die wekenlang met krijgsgevangen joodse
fransen opliep terwijl een vijandige bevolking
hen aanstaarde alsof…
Handrem op je hart
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
1.993 Alsof je optrekt met de handrem omhoog
dan begrijp je vast wat ik bedoel.
Zo ga jij ongemerkt voor jezelf
de laatste tijd om met je gevoel.
En maar nadenken en nadenken
als ik nou dit of als hij dat...
Maar zo werkt het niet in het leven
luister naar je hart mijn lieve schat.…
verdommezomer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.297 Je bent hier, zei mijn schijnwoord,
maar het was mijn lege mond vol tanden
tegen de wind in geschreeuwd
alsof ik loog omdat ik niet
de werkelijkheid sprak
en toe moest geven:
ok, je bent er niet,
verdomme.…
Violenbed
poëzie
2.8 met 21 stemmen
3.270 . -
Verwilderd is 't, deels plat, deels uitgeschoten,
Zodat ik - 'k zie ze nog - die mooie groten
In de verschrompelden nauw'lijks herken;
Maar even lang als toen sta ik te kijken:
Ze deden goed hun best; 't mag nu niet lijken,
Alsof 'k voor 't vroeger moois ondankbaar ben.…
je oogde soms een vage lach
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
785 ik heb je hand gepakt
we liepen onze eigen weg
en droomden van een horizon
die we zelf hadden neergezet
wegen die eerst helder bleken
bogen af in flauwe bochten
we liepen niet meer naast elkaar
alsof we dat niet mochten
wat je mond met woorden gaf
hielden je handen zachtjes af
je oogde soms een vage lach
die ik in je lichaam niet meer…
IK BEN ER NOG
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
2.526 is de druk nu weer wat lichter
Het was alsof een olifant
bovenop me te dansen stond.
De dag daarvoor fietste ik
de trappers al moeizaam in het rond.
Mijn borst voelde koud, erg koud,
het tintelde in mijn linkerarm.
Thuisgekomen zakte het wat weg,
'k voelde me weer goed en warm.…
De duistere reis
hartenkreet
3.8 met 18 stemmen
1.376 Het is alsof er met deze woorden een last van me afvalt.
Ik weet dat als je dit leest, je deze last met me zult dragen.
Het besef dat jij in mijn hart zult kijken, en daar herinneringen en ervaringen zult vinden die van jou zijn, is een troost voor me.
Ik voel dat de trossen los zijn, zodat de duistere reis kan doorgaan.…
flamenco
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.525 haar deeg deint in het korset van satijn
een hoekig en stijf kleed dat haar lijnen
in een koker dwingt, een huls die splijt
als zij haar speer in de berm plant
want ze verkiest het lijf aan lijf gevecht
toch houdt zij iets achter
in de voering van haar kameelharen mantel
knelt het vlindermes
alsof ze broedt op een ei van glas
waarin haar…