13329 resultaten.
echo van woorden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
773 In het labyrint van m'n geest
schilder ik de woorden
die er altijd zijn geweest
In de stilte van de nacht
komen ze weer voorbij
en maken mij verdrietig
maar ook blij
ik raak ze maar niet kwijt
want ik heb ze zelf bedacht
in de echo van de tijd
dezelfde woorden
omringen mij
in de nacht
waarin ik
slapeloos verglijd…
god had moeten weten
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.503 god had moeten weten,
dat ik kapot zou gaan aan verdriet,
dat jij, het mooiste wat hij mij gestuurd had,
mij veel te snel verliet
god had moeten weten,
dat je voor mij alles was,
dat je zo veel op mij leek,
maar dat besef ik nu pas....…
Een zweem van
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
518 Zon omhelst de morgen
een zweem van verdriet
laat de nachtvorst achter
verloren bladeren glinsteren
trotseren hun ware schoonheid
er wordt een aria gezongen
elders blaft een hond
uitgestrekte landerijen ontvangen
deze morgen met open armen…
La vie variée
netgedicht
1.8 met 13 stemmen
1.162 Is pijn, teleurstelling en verdriet
dan alles wat het leven biedt?
Nee, gelukkig niet.
Ook onrust, angst, eenzaamheid,
verveling, doelloosheid en spijt.
Alles op z'n tijd.
Soms bij 'n herinnering wat weemoed.
En later de aanvaarding, bitterzoet:
Het is voorbij, voorgoed.…
Vogeltrek
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
588 Wat niemand ziet
is het verdriet
van die ene.
Die is niet weg
maar achter 'n heg
verdwenen.
Met zijn gebrek:
hij heeft geen trek.…
Bloesembomen wenen niet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
517 bloesembomen wenen niet
daar zij walsen op hemelse tonen
bemantelen zij zich in hun schoonheid
nimmer zien wij hun verdriet
bloesembomen wenen niet
wel lachen zij heimelijk met elkaar
ontspringen langzaam hun rokken
kleur bekennen ligt in 't verschiet…
Ogen spreken verstaan
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
610 in zwaaien
harmoniëren handen en vingers
maar armen stokken in reiken
ogen ontmoeten blijdschap
spreken verstaan
van het immense verdriet
zonder woorden
is zijn ontbreken voelbaar
gemis wordt verzwegen
het grote geheim
dat zich geluidloos openbaart
in samen weten…
Zonnebloem.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
659 Terwijl de maan schijnt
voelt zij zich verdrietig
en nietig onder het zwart
hemelrijk.
Maar kijk in de morgenstond
als het al weer licht wordt
en de zon opkomt is zij
reeds in de wolken.
En haar vreugde is dan met
geen woorden te vertolken.…
bloed zweet en tranen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
812 Luisteren naar het levenslied
woorden galmen met verdriet
bloed zweet en tranen
nemen je mee door emotionele banen
ze raken je diep van binnen
met een snik zingen
een kippenvelmoment
dat je in een echte volkszanger herkent
Nederlandstalig
in één woord zalig.…
Studie
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
691 Ik weet hoe je een taart moet bakken
lekker zacht en niet te zoet
ik weet hoe je een biefstuk klaar moet maken
half doorbakken, dan is-ie goed
ik weet veel
ik heb dan ook veel gestudeerd
ik ben een belezen mens
en heb ook van het leven veel geleerd
alleen van verdriet
daarvan weet ik het fijne nog niet.…
Besef
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
714 Zo zoek je naar woorden
en dan komen ze op alsof ze altijd al
op die plaats hoorden
dat maakt het leven zo bijzonder
zonder gedonder of gezeur
staan woorden voor je deur
je schrijft door
en nog voordat dat je het beseft
sta je ergens voor
voor blijdschap, verdriet en vrijheid
en wat nog meer
en dat keer, op keer, op keer.…
Hond aan de riem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Als gedachten niet
Langer zuiver zijn,
Als ze worden
Verdrongen door emoties
Die nooit tot hun
Recht gekomen zijn, en
Onverwerkt verdriet alleen
Somberheid ten goede komt
Dan constateer ik dat
Ik zo lang ik leef
Aan mijn eigen leiband
Loop - hond aan de riem
Met te weinig speling…
Niet meer te redden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.366 Verdriet en pijn
Waarom moet dit zo zijn
Is dit je lot
Een verschrikkelijke ziekte maakt je kapot
De diagnose is gesteld
Heel voorzichtig is het verteld
Chemo om iets langer te leven
Maar tenslotte ga je het toch begeven
Vechten tot de laatste traan
En dan moet je het leven laten gaan.…
buiging
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
955 en nu de stenen
een stille stem dragen
vertragen mijn handen
het licht
het leidt me naar iets
wat ik nog niet weet
het verdriet in mijn mond
wordt moeilijker dan
elke waarheid
ook
in het huis
of een open oog
het blijft oneindig lief
te hebben
de stenen spreken
dat wil ik geloven
binnen bereik…
één november
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 merg en been gaan door
hoofd en hart
het schrijnen van
de eindeloze tijd drupt
dagelijks
seconden in bekkens vol verdriet
“wat niet is, kan komen”
zeggen ze
in zoet herinneren
beklijft een mensenkind
de zin van het bestaan
daarom
moest het gaan…
Manen en staart wapperen in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Edel dier dat
Dartelt in het
Onafscheidelijk
Gezelschap van zijn
Eigen schaduw -
Licht en donker,
Zwart en blond,
Manen en staart
Die wapperen
In zon en wind
Het licht wendbaar
Als het morgenlicht
Het donker duwt
Haar naar de buitenkant,
Een onafwendbaar
Zwart verdriet…
deadline
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
479 De absurde logica
van zinloze wreedheid
en onmacht van verdriet
ontgaat geen mens
die mens is.
Hun leed weegt
duizendvoudig
op mijn schouders.…
5 dagen verder MH 17
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
572 5 dagen verder
Ik begrijp het nog steeds niet
Ben nog steeds sprakeloos
Al die doden zo nutteloos
Vraag me waarom
Zij hadden toch niets te maken
Met die rebellen of soldaten
En toch moesten zij het leven laten
En zoveel dierbaren achterlaten
Al die pijn en verdriet
Dat is wat de wereld nu ziet…
Levensfeest
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
477 Ik ben verdoofd
omdat ik alles moet
en toch stil sta
achteruitga
Ik voel verdriet
omdat ik alles moet
en toch terug ga
naar het nergens
Ik verdrink in leegte
vol van lethargie
omarm de indolentie
de stilte van het niets
Mijn god verlos me
maak me vrij van geest
laat me weer genieten
van het levensfeest…
Beschermengel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
588 k kom bij je zitten
hoef nu niets te zeggen
pijn sijpelt uit elke porie
stil maar, ik ben er
ik zie je angsten en verdriet
nog weet ik hoe dat voelt
in mijn vele levens heb ik
dat alles ervaren
de moed om te willen leven
kan regelmatig wankelen
spreek tot mij, in je hart
ben ik altijd bij je…
Was getekend, Caesar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
455 Die altijd alom
Aanwezig bent,
Ons volgt op
Al onze schreden
Zonder dat wij
Het zelfs maar weten,
Ons steun geeft
Bij verdriet,
Het geluk met
Ons deelt,
Levert soms onverwacht
Een bewijs van je bestaan -
Op de schone
Keukenvloer,
Gelukkig, je bestaat!,
En wij kunnen
Je niet vergeten…
en altijd is er
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
519 en altijd is er de angst
voor de wakken in het ijs
de zuigende kracht
van het drijfzand
het verdwalen
zonder kompas
de diepe put
van het verdriet
het kantelend woord
op de weegschaal
de stormen
zonder bakens
het verliezen
van de tijd
het breken
van de ogen
het loslaten
van het leven
het verdwijnen
in het niets
de eindeloosheid…
Twijfelgeval
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
497 Ik ga voorlopig maar niet dood
het verdriet van mensen is mij te zwaar
om naar
de hemel te dragen
trouwens, ik weet niet hoe ik daar moet komen
via de kerk lijkt mij toch sterk
tegen de moskee zeg ik ronduit nee
mijn twijfel is te groot
nee, ik ga voorlopig maar niet dood.…
Vluchten
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
601 Verdwijnen
in de mist van fantasie
Ingebeelde, zorgvuldig
geboetseerde werkelijkheid
van wat zoet is
Die zachtjes angst bedekt
en verdriet versluierd
Vaak is het daar
zoveel beter vertoeven,
boven de waas
Overlevend in ontvluchten
Wat je weerhoudt
van leven, dat ongenadig
wreed kan zijn..…
Ik ben geen beroemde dichter
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
590 Ik ben geen beroemde dichter
die met woorden
in prachtig gestileerde zinnen
gevleugelde gedichten tovert
over verdriet, het leven,
de liefde en het beminnen
en de harten
van de lezers verovert
toch is het mij ook gegeven
mijn steentje bij te dragen
op gedichten.nl
want voor mij blijft
het spelen met woorden
een creatief spel…
En toen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
614 En toen
besefte ik pas
dat het niet te laat was
Nu niet,
toen niet,
ook niet straks
En vandaag
ben ik even
wie ik ben
Een gezicht
dat ik graag erken
En dan
lijk ik weer op mij
Niet bijzonder verdrietig
Ook niet ernstig blij
En straks
ben ik
wie ik mag zijn
Ontwikkeld
en gevormd
door
dromen,
angsten,
hoop,
eenzaamheid…
Zijkamertje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Als de afstand groter lijkt
wordt de liefde dieper
in het onaantastbare
vangende met je blik
weet je weer wat
pure verliefdheid is
Het cement tussen
de stenen van liefde
die een huis bouwen
van uiteindelijk geluk maar
het onvermijdelijke verdriet
ook een kamer gunnen
een zijkamertje!!…
waarom?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
514 Als ik kijk naar het kruis
waar Hij al het verdriet
van al de waaroms
in zijn lijdenschaal legt
en zegt: Vader waarom
hebt ook Gij mij verlaten?…
Weg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
704 Is de dood toevallig
Of niet
Weggerukt uit het leven
Zomaar opeens dat grote verdriet
Verlies dat niet te dragen is
het grote gemis
je leven lang door
Zomaar
Opeens
Toevallig of niet
Blijvend
de pijn
Opeens
Daar
Opeens klaar
Geen woorden
Voor dit
Dat wat
Je had
Is weg
Zo zonder uitleg…
Lange nachten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
588 Ik verafschuw die nachten
Ze ontwaken mijn onrust
En mijn verdriet
Ze ontwaken
De demonen in mij
Zie je dat niet?
Ze laten me alles zien
Achter gesloten luiken
Ze laten mijn angsten zien
Ik kan ze ruiken
Ik verafschuw die nachten,
Nachten die te lang lijken
Ik verafschuw die nachten,
Ik wil ze ontwijken…