12331 resultaten.
Jonge nestvlieder
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
548 (voor R)
Er valt een nare stilte over mij heen
en ik zie je overal in huis lopen,
dansen, liggen op de bank, blij zijn,
achter de computer, de spiegel met geen
echte beelden meer daarbij, touwtjes knopen,
en speels met dingen gooien. Bittere pijn
resteert en de vurige hoop je weer te zien,
want mijn vaderhart dwaalt verbijsterd rond…
ik ken je geheimpjes
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
707 mompel je woordjes
je mond
vertelt veel
pikante verhaaltjes
mijn oren
staan open maar
in geen enkele zin
hoor ik
mijn naam vallen
en dat vind ik zo triest
die nacht
maakt me bang
om je hart te verliezen
ik verlang
naar de morgen
want dan zing ik mijn lied
het lied
van de vreugde
zo vergeet ik... mijn verdriet…
Halmen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 Halmen
zijn wij
waaien mee
met elke bries, wind
M'n kind,
we zijn halmen
op de scheiding
van water en land
Waar onze voeten
sporen achterlaten
soms alleen
van het (te)lang staan
Stilstaan
aan de oever
aan de waterkant
zonder te bewegen
Niet te weten
wat te doen
de daadkracht
uit ons lijf gestroomd
We hebben
ons leven…
Knak
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
598 De knak van mijn hart
Onhoorbaar
Door de klap van je voet
In mijn zij
Ik verdring wat je deed
Elleboog beurs
Kinderen erbij
Radeloos pijn
Nu druppelt mijn hart
Spanning te groot
Ik zie het
Ik voel het
Kan niet meer nu
Alles kapot
Dat was de tijd
Nu voorbij…
HERFST
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.168 In paarse weke huid
zit ongemerkt
een zwam verdriet
verschilferd en verdord
tot schaamte,
het regent zwart en grijs
met flarden groen
van asfaltbloed,
ver vuurlicht
zonder warmte
as een knipoog
in gesloten huizen,
de ruggen
krimpen zat bijeen
en leven als een
afgevallen blad.…
AAN EEN VADERLOOS KNAAPJE.
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.102 Want u vergeten kan Hij niet,
Hoe ver ook de afstand zij;
Zijn troost is u in 't bangst verdriet
Het allerdichtst nabij.…
Mijn Stille Dicht Nu en Voorheen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
814 Gemoedsgetuig'nis af te leggen
Verbiedt mij 't onverzoend gemoed;
Wat mij zijn dicht-stem vóór komt zeggen,
Verga als ijd'le klank - eer 't and'ren luist'ren doet.
Mijn jeugd zei vaak haar verzen over,
Schreef ze op, maar deed haar schrift te niet;
Teloor gaan deed zij knop en lover
En bloesem uit de tuin van 't onbesnoeide lied.…
Afwezig, weg
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
544 Zo ben je daar
aanwezig
zo ben je weg
dan afwezig
Ik kijk naar je mooie ogen
ik lach om je grappen
kijk even niet
weg was je, kan het niet snappen
Afwezig, weg en nu?
voor altijd niet meer daar
afwezig, weg
het is stil, klaar
De tijd gaat door
de klok staat even stil
ik moet verder zonder
maar dit is niet wat ik wil…
Nachtstilte
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
608 Twee schemerlampen verlichten mijn kamer,
terwijl het licht van mijn computerscherm
ook nog aardig meedoet. Een spin houdt mij
gezelschap bij mijn wrede openhartoperatie.
Satanische wezens slaan met een dikke hamer
op mijn allang uitgeholde kop, God, ontferm
U over mijn dierbaren, duw dit springgetij
terug, haal alle onheil uit deze roulatie…
Na de shellshock
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
541 Ik kruip met mijn laatste krachten
door de modderige loopgraven, terwijl
ik bevend en wit weggetrokken langs
een kameraad ga, die het niet heeft
overleefd. Ik kijk in mijn eigen ogen
van vroeger. Langzaam duw ik de oogleden
naar beneden. Ik tijger nog een mijl,
totdat ik in de armen van een non verwijl.
Zij brengt mij zorgzaam naar de ziekenboeg…
Wat hoop is
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Wat is hoop
Wanneer ik de waarheid heb ontmoet
Wanneer ik over straat loop
Of je blik de mijne ontmoet
Wanneer we kijken naar elkaar
De maatschappij
Trekt voorbij, en jij
Een hand bescheiden door mijn haar
Maar wat is hoop, wanneer je wegloopt
Blijven staren naar je achterhoofd?
Of dat ik aan gesloten ogen wen
Dat ik beter zonder jou…
Regendruppels
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
519 Regen drupt op mijn hoofd
Tranen rollen over wangen op de grond
Het doet pijn
Ik voel de angst, de woede, het verdriet
Ook het samenzijn
Hier en nu
Daar en toen
Het is zo surreëel
Die blik en die ogen,
om ze te zien vervagen in herinneringen
Woorden komen maar schieten niet los
Tranen wel
Regendruppeltjes op de grond
Om te vervagen…
ik mis je nog steeds
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
645 Het is nu twee jaar geleden
dat je ons verliet
van het heden tot het eeuwige
ik heb nog steeds verdriet
Niet om wat komen ging
maar om wat was
ik was zoals je weet
altijd met jou in mijn sas
Ik weet dat het goed is zo
maar waarom doet het zoveel pijn
de momenten dat ik voel
alleen te zijn
De verbinding met vroeger is weg
nu ben ik…
Aan een graf
gedicht
4.0 met 2 stemmen
14.790 Vliegen en vlinders, kinderen en bijen,
al wat als stipjes vonkt door de natuur,
warm, blij en snel, moedertje, schoot van vuur,
daar hield je van, en zie, die bleven bij je.
Want als ik hier de diepe stilte intuur,
stijgt het zo glinsterend op, dat ik moet schreien,
en duizend lachjes, liedjes, mijmerijen,
tintelen uit het gras naar…
Ik draag het mee (De Andes)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
737 Hoog in de lucht
Draagt de wind
Tranen van de Andes
Bereiken nooit de oceaan
Ik draag het mee
Lichaamstaal
Handen en voeten
De armoede kleurde
De tranen rood
En ik draag het mee
Nergens was het veilig
Op elke hoek loerden ogen
Ongelukken per ongeluk
Droefheid en frustratie
Ik draag het mee
Tranen mengen zich
Met het leven ten…
Hier en nu
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Elke seconde
Tik je
Onverbiddelijk
verder weg
Van mij
Elke minuut
Denk ik
Zwijgend
Aan jou
Elk uur
Is gevuld
Met herinneringen
Met beelden
Elke dag
Ben je
Bij mij
Maar niet meer
Fysiek
Hier en nu
Is niet meer
Het is verdwenen
Tijd betekent
Niks meer,
Jij, des te meer…
Bang
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
763 Sprakeloos
Niet te bevatten
De controle kwijt
Wat doe je dan
Is er ergens hulp
Hoe lang wachten
Een warme blik
Medeleven vol begrip
Liefdevol word je benaderd
Ook door je buurman
Zijn dochter en zijn zoon
Maar dan weer alleen
In de woestijn van eenzaamheid
Je glijdt weg
Zinkend in drijfzand
Het geeft verdriet
Ze zien het bijna niet…
Zielepijn
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
657 Een tsunami aan verdriet overspoelt
mijn al zo lang gebroken ziel, die
steeds meer nieuwe goocheltrucs moet
verzinnen om staande te blijven.…
Het verval
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
633 Zestig jaar
dan komen de gebreken
nou ik heb het al vijftien jaar
zevenhonderd en tachtig weken
Vijf en veertig
nog volop in het leven
ineens voorbij
een ziekte beleven
Jaar na jaar
verminderd kwaliteit
van het wie je bent
nooit meer bevrijd
Heb er mee te doen
opgesloten in je lijf
allerlei klachten
maar vooral traag en stijf…
Afscheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
755 Doe een doekje om de klok
het kan de tijd verstoren
door het verstrijken van de tijd
is al wat was: verloren
Het zijn de uren van voorbij
die aan belang gaan winnen
herinneringen in een lange rij
komen het huis weer binnen
Een levenssnoer vol diamanten
geslepen door het leven
mooi, aan alle kanten
zullen rust en vrede geven…
Zwart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
886 Pijn
Je laat me niet los
Troost
Ik zoek je
Maar blijf tasten
Zwaarte
Je verplettert mij
Lichtheid
Je bent weg
Maar ik zie steeds
Zwart
Telkens
in
Een tint
Donkerder…
Ach! welk diep lijden
poëzie
4.0 met 2 stemmen
913 Ach! welk diep lijden
om te moeten zwijgen.
Maar het verbrijzelde
maakt het gevoel stijgende.
Daarom stil hoog zweven
en in zich gekeerd leven.…
Oude belofte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
595 de stilte heeft mij toen
geroepen
een vinger op mijn lippen
gelegd
ach had ik alles beter
begrepen
ik had een laatste woord
gezegd
na jaren van dit dwingend
zwijgen
ontsnapt aan mij een luid
verweer
schreeuwt mijn mond
van oude wonden
en werp de last ver van
mij neer…
Innerlijke rijkdom
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
599 Na het overlijden van onze mama haar gelden - gedeblokkeerd -
Vreemd ik kon ook aan mijn luttele geld niet meer aan.
Zelfs niet aan twintig euro zakgeld meer kunnen happen
Bovenop de heftige sentimentele harde klappen.
Geleerd harde noten te kraken
Dat zo doorzichtige banksysteem zal me wat maken.
Geld nodig om gelukkig te zijn
Schone schijn…
Moeder (3)
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
612 De nachten dat wij waakten
en je angst in tederheid
probeerden te verjagen,
zijn lang voorbij, mijn moeder.
De uren die wij telden
en telkens weer je hijgend vragen:
'Hoe laat is 't kinderen?',
helaas, het komt niet weer.
Nu ben jij tijdeloos geworden,
en wij, verbijsterd, niet begrijpend,
staren naar de klok.
En in ons hoofd de…
Aan de maan
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.631 Hoe straalt gij zo, met heldre gloed,
Door 't loof dier appelbomen,
Waar eens uw vriend zo welgemoed,
Zich droomde zoete dromen?
Omsluier uwe zilverglans,
En blik gelijk gij blikkert,
Wanneer gij op de dodenkrans,
Van 't jeugdig meisje flikkert!
Vergeefs ziet gij zo rein en klaar,
In dit priëeltje neder;
Ach! nimmer…
mijn vader ik mis hem steeds meer
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
663 Ik sta hier aan het graf een graf zonder naam,
het is het graf van mijn vader,
mijn vader waar ik nooit heb naast mogen staan.
U heeft uw eigen keus gemaakt, alleen en doelbewust,
van een oneindig gevecht naar oneindige rust.
Maar er zijn nog zoveel vragen waarom heeft u dit gedaan,
waarom maakte u er twee maanden voordat ik geboren ben er…
Opeens valt keihard de hamer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
699 de mokerslag
We kunnen het leven niet overwinnen
niemand
nóóit
Kom ga je mee.
Samen wandelen naar het verre
kijken naar de sterren
schreeuwen naar de golven
"we komen eraan
...
Ja maan
we komen"
Omstrengeld liggen op het strand.
steeds dichter komt de rand
laat ze maar komen
de golven
Laat ze ons overspoelen
laat het toe…
Terneergeslagen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
613 (voor Karin de Bok)
Ik had je een vriendschapsverzoek op
Facebook gestuurd. Gewoon, je leek me
namelijk hartstikke tof.
Kijkend naar een aflevering van Jinek
memoreerde Arjen Lubach, een Groninger
net als ik, naar jou, omdat je door
een zware depressie zelfdoding hebt
gepleegd en je levensklok stil bleef
staan. De grote wijzer haperde…
Leeuwerik
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.480 Blijft gij nooit één blanke uchtend,
Leeuwrik, zingen hier beneên,
Die uw nachtlijk nest ontvluchtend
Door de zilvren neevlen heen
Vleuglings vindt de gouden wegen
Waar uw aadmen juichen wordt,
Tot uw zang in vuren regen
Naar de koele vore stort;
Zingt gij nooit de rode smarten
Van de duistre aardenacht,
Wordt het bloeden…