Inloggen
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 5261):

Aan een graf

Vliegen en vlinders, kinderen en bijen,
al wat als stipjes vonkt door de natuur,
warm, blij en snel, moedertje, schoot van vuur,
daar hield je van, en zie, die bleven bij je.

Want als ik hier de diepe stilte intuur,
stijgt het zo glinsterend op, dat ik moet schreien,
en duizend lachjes, liedjes, mijmerijen,
tintelen uit het gras naar het azuur.

'k Sta aan je graf als jij eens aan mijn wieg.
Moeder, vrees niet dat ik bij dit verzonken
handjevol as mij om het vuur bedrieg.

Ik ween, als jij toen, om de vrije vonken,
de bij, het kind, de vlinder en de vlieg,
die in het licht van puur geluk verblonken.

Schrijver: Martinus Nijhoff
Inzender: B.N., 20-11-2016



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: verdriet

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 6147 keer bekeken

5/5 sterren met 4 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)