11101 resultaten.
Tot vrucht gekomen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 uit samenvloeien
mocht ik groeien
bloeien tot volwassenheid
maar nog
was ik niet rijp voor
het boeket des levens
pas toen jouw bloem
frivool bleef wuiven
mocht ik haar bestuiven
tot vrucht gekomen
wisselden de dromen
verwelkte de kleur
wij konden nirwana bereiken
waar ons jong leven al vaste voet
aan wal probeert te krijgen…
Brij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Eén brij, onverteerbaar,
verleden, heden
draag ik mee
weggemoffeld onder lach en leden
voelbaar wel
een misselijk makend maagresidu
dat vraagt te vasten, purgeren,
rusten,
maar hoe hou ik van de lusten
van 't leven, de lasten(?)…
Zo voor het rapen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
534 jij had de rust
zo voor het rapen
maar je sporen
in het zand
lijnden vaste koers
geen twijfel
of moment van
overweging tekenden
hun speelsheid
op het strand
in het spel van
wind en wolken
ging je volledig mee
toch bleef je tred
steeds parallel aan zee
de verte focuste
in eindeloos herhalen
maar op een eiland
vertellen einde…
Verbanden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
500 bij binnenkomst struikel ik
over de eenzaamheid
die her en der verspreid ligt
aan de muur tikt de tijdloze
veroordeling van hen
nog immer voort
vage ideeën schieten wortel
klampen zich vast aan
dat wat al even was
door mufheid omarmd baan ik
me een weg naar een raam dat niet
vastgeroest in de sponning zit
om deze met een zwieper…
De knipoog
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
914 Nog even hou ik je hand vast
het voelt zo klein, zo breekbaar
waar het eerst zo grof, zo krachtig was
is het leven weggegleden
ik zie je ogen niet
je houdt ze dichtgeknepen
zit daar achter nog macht
de controle over het leven
je hebt het nog niet helemaal opgegeven
dan plots een kleine knipoog
een laatste ademstoot
ik zie nog even…
Begrafenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
837 Vandaag zag ik een moeder huilen
Haar zoon lag in een kist
En ik dacht heel even
God heeft zich vast vergist.
Vandaag zag ik een moeder huilen
Om het afscheid van haar zoon
En ik dacht heel even
God dat is toch niet gewoon.
Kinderen moeten ouders overleven
en niet andersom
En ik dacht heel even
God wat bent U dom.…
Eb en Vloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Terwijl ik daar sta
als aan het zand genageld
denk ik, trek ik naar jou
of jij naar mij
het zachte zand wordt harder
nu we elkaar naderen
voor even, vaste grond
onder mijn voeten
maar ik probeer verder te kijken
dan wat ik wil
achter me mijn volle leven
voor me het nog in mist
gehulde
van wat me toekomt
in me de zekerheid…
Ik vertrouw op de waarheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Doorzichtigheid kan
schijnen waar vaste waarde verdwijnen.
Mijn blik vertroebeld raakt in een
vertrouwen beschaamd. Mijn toenadering
mijn handelen zullen normeren.
Wanneer de geloofwaardigheid mijn kern
niet meer raakt.
Ik vertrouw op de waarheid;
maar wat is die waard.…
keergrens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
402 ergens voorbij het keerpunt,
in verhoogde staat, als de
stilte stormachtig zwijgt, op het
uur van bombastisch wilde wolken
grauw, grijs, chroom, groots,
van golven met hun woeste koppen
hun haren wapperend in de wind
schuim op de bek
geen vaste vorm te zien
nergens grond om te staan
driftig op drift
met nog een lange reis te gaan…
duister en licht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
536 Zonder het duister kan het
licht zichzelf niet zien
De aarde draait door, we
draaien mee en houden vast
Aanpassing is confronterend,
ik merk het elke dag
Zelfs de wind zocht naar
beschutting op gure dagen
Wij worden bepaald door waar
we gaan, niet waar we waren
Houdt de macht bij jezelf
en laat de angst maar varen…
Kleine dingen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
572 Op de versleten, leren zetel zitten-liggen wij
blazen gezamenlijk rook uit, de kamer in
lurken aan een waterpijp, inhaleren
houden vast en binnen ons speelt muziek
Ook hier schuilt geluk in kleine dingen
genieten van jouw aanwezigheid en die van mij
Door het open raam zingen de pimpelmezen
hun hoge, zilveren tonen, begeleiden
ons lied van…
De laatste rustplaats
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
739 zo houden ze vast
aan wat eens was, eens geweest is
aan het goede, aan het mooie
voor altijd geborgen
in een kruik, een beeld
een vaas, een Pyramide
in een muur, of toevertrouwd
aan de koude schoot van Moeder Aarde
omringd door foto’s
brieven vol lieve woorden
planten en bloemen
waar bijen hun hart op kunnen halen
evenals ander…
unbeatable flying object Matti Nykänen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 zwaluwen doen
hun ding volgens
vogelregels
ze weten wat hen
te doen staat in
de snelle vlucht
een mensvogel
zeldzaam in zijn
soort vliegt als
geen ander
engelen
daargelaten
de hoogvlieger
geschenk van god
kent geen angst
vliegt ver en
verder door de
blauwe lucht
een gevallen
engel verstrikt
in aardse regels
mist vaste…
oevergewas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 alles anders is terwijl er gisteren
nog een man was, er kon geen lach vanaf,
die zich ‘werkelijkheid’ noemde en dat er
geen reden was om daaraan te twijfelen
maar misschien is het beter dat geen
mens weet wie ik bedoel, ik val in herhaling
en sta op, draag water naar dezelfde rivier
mijn dromen lijken steeds vaker op elkaar,
zonder vaste…
Zomerse dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 De ochtend wordt de dag
Het is 40 graden
Donkerder was het nooit
Al het verdwenen poolijs
Kruiend samen in mijn ziel
Altijd kansloos
deze strijd
Zij verschijnt vanuit de duisternis
Voert deze weg
De lichte tred
van haar lichaam
ook van haar woorden
Ik klamp mij vast
aan haar
Het is meer dan dat
Ik kom weer omhoog
Bij iedere stap
van…
heimwee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
571 heimwee
naar elke morgen het ontbijt
de vaste tijd voor
lunch, de thee, diner
naar elke dag tegen de wind
naar school, dromen
van de nieuwe leraar Frans
naar fietsen in een lange rij
kletsen tot de schoolbel klinkt
en dan aan ’t werk
naar zorgen over teveel suiker,
slanke lijn, en of hij me ziet
het was nog vrede
en we wisten…
Leegte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 Zinloosheid
alleen, broosheid
klankbordloos leven
leegte als vast gegeven.
Ongevraagd
een eeuwigheid geplaagd
in verre nevelen gehuld
leegte troosteloos ongevuld.
Lied van eenzaamheid
door wanhoop begeleid
levenslang
leegte overstemt mijn zang.…
Aanval
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Langs de boten aan de steiger
Vliegt met vaste klap de reiger
Plotsklaps remt hij aan het riet
Waar hij sluw kijkt als een krijger
Of hij soms een kikker ziet
Al maakt de kikker geen geluid
Toch gaat de reiger erop uit
Staand als een standbeeld in het water
Volgt hij die groene kikkersnuit
En razendsnel, met veel geklater
Verrast hij prompt…
Witte nachten.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
890 Dat ik eigenlijk nooit antwoord geef
en dat de sneeuw nu vast blijft liggen op de straat.…
Het verstrijken van de jaren.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
601 Ach, ze weet het vast nog wel..
een mooie voorjaarsdag in mei,
we laafden ons aan vitriool
en lieten vrij wat in ons school
slechts één verlate poestvrouw was erbij.
En of ik ooit nog aan haar denk?
Dat gebeurt, soms, als ik nukkig en verdrietig ben
of iets teveel in schenk.…
Het donker
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
395 ze plakte
voorzichtig alle
schaduwen
die ze had
met zwarte
lijm vast
keek mij
vol verwachting
lachend aan
verwachtte dat
heb jij uitstekend
en snel gedaan
maar ik wees
naar het donker
buiten de cirkel
van hel licht
waar wij beiden
nog heel veel
duister van hun
eenzaamheid
konden bevrijden
zodat zij de rest van
hun tijd niet…
Money money money...
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
246 Vast een idee van Trump en
van die kale
Het enige dat in hun ogen telt
is dat het leren monster rolt als geld!
Dat deed me denken aan Dick Advocaat
Voor Redelijkheid is het nooit te laat…
kostbaar
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
26 Alhoewel ten dode opgeschreven
klampen uitgebloeide rozen zich
aan de vale schutting vast.
Op deze doodlopende weg verjaagt
de gure onwetende wind rozenblad
en vage bloemige geuren.
Temidden van het verval
de onvermijdelijke loop van de tijd
die eenmalig bloeiende roos.…
om leven meer gewicht te geven
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
729 ik heb ze weer
als rots gezien
de stukken steen die
in mijn handen wegen
ze delen plaats
en tijd met mij
geraapt om leven
meer gewicht te geven
ik ben slechts passant
hun voorland is het zand
de ongeziene korrels
vol herinnering
want eeuwigheid breekt
rotsen tot woestijnen
ik raakte ze, zij wisten
mijn emoties te verkleinen…
Op de grond tegen een paal
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.433 op een trein
die al jaren op zich laat wachten
de warme zon op mijn huid
alles is wazig, de waarheid verscholen
niet wetend waar naartoe
doch goed wetend vanwaar we komen
nadenken over de toekomst
in al haar aspecten
zoeken naar de juiste weg
en alles in goede banen proberen te leiden
op zoek naar een zielsverwant
met wie ik alles kan delen…
zal in vuurvast steen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
729 ik wil het zachte
goud van jou gaan
gieten tot een beeld
de klompjes hebben
we gedolven in de
mijnen van je hart
zo onbereikbaar door
de puinhopen van jaren
de vele instortingsgevaren
zal in vuurvast steen
je evenbeeld gaan baren
we breken het in samen paren
je karaatgehalte is zo hoog
dat sommige delen vloeien
daarin…
nachttrein
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.231 mijn handen spreid ik
als hekken voor de ogen
zie nog weinig licht
de vingers als balken
beperken mijn zicht
ik deel de wereld
nog meer in parten
aanschouw het buiten
nog minder:
als gekooid
stuurloze gedachten
slenteren ongedurig
als roofdier, hongerig
door mijn brein
ik ben als van de
reden beroofd
een niet te stoppen
sinistere…
Leven
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
877 Ontsproten uit wellust
Organisch doch nog onbevangen
Een blik, onbewust veracht door hen
Zij, ooit bewust levenslustig
Nu verdwaald in alle lessen
Die tastbaar houvast boden
Patronen vormden het labyrint
Die velen cyclisch delen
Bedachtzaam streven zij
Ontwetend vergeten zijn
Het voortschrijdend natuurlijk gift
Dat nu zo onopvallend…
jij de vader, ik het kind
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.961 ik neem zon
en bloemen mee
mag ik delen in je rust
ik wil komen
bij je dromen omdat
je mijn gevoelens sust
op een bankje
met wat schaduw in
het ruiselen van de wind
mag je zachtjes
met mij spreken,
jij de vader, ik het kind
in het sluiten
van mijn ogen hoor
ik weer je zachte stem
in het koesteren
van de stilte voel ik
dat…
'n Ketting
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.357 Zoveel schakels op een rij
vormen samen een ketting
de ene schakel die nog ontbreekt
daar ben je naar op zoek
Een mooi leven heb je wel
maar toch mis je nog wat
de sluiting van de ketting
welke misschien leidt tot iets
Erg bewust ben je niet op zoek
maar je wilt zo graag delen
de sluiting dichtklikken
de ketting compleet maken
Maar…