15921 resultaten.
Bisnummer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
458 Met de eigen adem verzoend
wasemt de herfst het groene bos
tot een bruine minnekroeg.
Bij het roesten van de avondzon
danst de ontvoogdingsstrijd op tafel,
bezingt de levensles het defaitisme.
Als stille wezens van het diepere denken
kijken woudreuzen gelaten toe,
op afstand van een groepsknuffel.…
Wolken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
581 werden vriend aan huis
ieder raam geeft andere vruchten
de hemel vergroot mijn thuis
De rivier stemt tot nadenken
de stroom van het leven is dicht bij
het raam bedient mij op mijn wenken
de keus van het raam is vrij
Dit huis is als een kathedraal
mijn oorsprong draag ik mee
bezinning, ontmoeting, begroeting
het gebeurt allemaal
in mijn eigen…
een oude foto
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
776 een oude foto in zwart wit
verraste mij een ogenblik
door tijd wat geel gekleurd
de randen wat bruin besmeurd
een lieve man in uniform
klaar voor de grote storm
een mooi plaatje totaal
maar wel met een eigen verhaal
gelukkig is dat al lang geleden
de jaren van verplicht soldaatje spelen…
wat hang je daar zo mooi in 't kader
de verkleurde…
Grimmig
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
610 Landje leiden als een eigen bedrijf.
'Wijzelf voorop!' staat buiten kijf.
De stemming gevoed met haat en nijd.
De sfeer van een verkiezingsstrijd.
Straks zal alles beter lopen.
Wanneer presidenten niet verkopen.
Maar werken naar regels en fatsoen.
Zoals wij gewone burgers dat doen.…
dementie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
741 Mama leefde in haar eigen wereld,
een vreemd landschap, waar lucht verwisseld is met grond.
Woorden worden afgekapte letters,
letters ineengekronkeld tot verwarring.
Ze keek niet, maar staarde
naar de diepte die haar opzoog.
Ze vertikte het haar hand uit te steken,
zodat ik haar kon helpen.…
Vuur van de hel
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
524 ik heb de
bloemen gezien
bloeiend met
paradijselijke pracht
volmaakt in
vorm en kleur
wiegend op
eigen muziek
in stralend
reiken naar licht
op ranke stelen
een schitterend gezicht
maar ik wist
dat hun wortels
een gif bevatten met
het vuur van de hel
in scherp vertakken
doorsneden zij grond
de duivel als
onschuld vermomd…
Boer zoekt vrouw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
461 Boer Jan zoekt een vrouw
maar is trouw aan de rouw
blijft dus trouw aan zijn vrouw
“De kaarten waren al de deur uit”
wat een feest moest worden
werd een trieste herdenking
“Ik ben wie ik ben, er zijn al genoeg anderen”
intense vertrieste eigen werkelijkheid
van niet aan te vangen te verwerken verdriet
Maar boer Jan krijgt een vrouw dit seizoen
zij…
Land van mijn dromen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
639 Ik voel opa’s ziel in mij
krimpen van verlangen
naar grond, geen akkers
maar eigen graslanden
niet langer verdreven worden
door de boerenzonen
met hun honden, muizen
en wantsen in de bedden
voor hun zieken en hun zere rug
van het ploegen en het planten
wieden, oogsten en malen van het graan
Ik ben verder gegaan…
Het heet traagheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 Mijn spieren doen vertraagd
mee, door de kleine onrust
draait heel mijn lichaam
zoals de aarde om haar as
tolt, door heen en weer rond
schietende elementaire deeltjes
Ik zit er midden in en voel
de snelheid niet, éen
met mijn eigen storm, een
en al beweging
Het heet traagheid
maar ik noem het leven…
Openheid en sterrenstof
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Illusies over onze eigen vrije wil,
zijn hallucinaties.
Mensen dienen egocentrische belangen,
die ons tot slaven maken.
Terwijl...
Terwijl wij uit cellen bestaan,
die ontstonden in oceanen.
Terwijl we hemelse lucht zijn,
die door onze longen stroomt.
Terwijl mensen energie delen,
die ze te danken hebben aan de zon.…
Doe maar gewoon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Mensen staren naar mij
op de zeldzame dagen
dat ik me anders kleed
Iemand die bijzonder is
kan dat niet lang zijn
of mensen drommen
eromheen, ze jagen
weg wie in de weg staat
wie daar woont of werkt
buren worden vervangen
door gasten en
ze leveren commentaar
op je rol in de voorstelling
die je eigen leven is
en niet meer is…
De stille patio
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 je scheen
door een wolk
verdween rollend
en tollend toen
ik je zag om
aan het grijs
van de randen
het licht van je
terugkomst te hangen
vaak was er
de schijn voor
het echte
vuurwerk moest
je wat studie
hebben gepleegd
over het hoe en
waarom om alles
te weten over de zon
ook ik heb
gezocht tussen
schaduw en licht
naar je eigen…
Lichtrode muziek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
419 je lacht
witte tanden
als je lichtrode
muziek speelt
op het vleugelklavier
ogen flirten met
contrasterende kleuren
terwijl lange slanke
vingers toetsen
magistraal beroeren
zo tonen vocalen
met eigen intensiteit
dit decor en paren
akoestische hoogstandjes
als lust voor het oor
juist in verbinden is
volmaaktheid te vinden
het…
Het hart versleuteld
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
499 moeilijk was
door verliefd op een ander te vergeten
Spookt hij nog door mijn gedachtes van mijn eenzaamheid
door aan je te denken vergeet ik dat
Het hart sterk en kwetsbaar is
Kon ik maar weer iemand aanraken
Die verliefd op mij is en waardeert zoals ik ben
Die het slot van mijn hart kan openmaken
of moet ik zelf de zeeën trotseren
Door eigen…
Twee druppels?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
537 samen vloeiden
als een stromende beek in alle
opzichten in hun bedding ongelijk
tot in hun midden een steen viel
hun wegen tijdelijk gescheiden, elk
draaiend aan hetzelfde levenswiel
door gedachten uiteengedreven, hadden
zij veel en zoveel meer gemeen,
ze vloeiden uiteindelijk ineen als
twee druppels water, in het geheel z’n
eigen…
Run op alcohol
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
691 komt op alcohol
in de supermarkten en de slijters
ook dat er een run komt op
al die ingrediënten voor een diner
een diner aan huis of bij de buren
als beesten gaan mensen hamsteren
schijt aan alles en iedereen
wc papier is er al genoeg in huis
zelf neem ik natuurlijk geen vergif
ik neem een paracetamol, de laatste
en dan maar door op eigen…
Een sprookje
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
457 ik heb een
lieve tic
beleef af
en toe een
regenererend
ogenblik
wordt de
realiteit
te eng in
maatschappelijke
verbanden weet
ik mij gevangen
dan lacht
een sprookje
haar lieve
uitnodiging
pak ik als
begin haar hand
in softe kleuren
ontwikkelt zich
ons gebeuren
woorden zingen
hun eigen lied
niets dat ons gebiedt
de…
Babyboommemories (1950)
snelsonnet
3.8 met 9 stemmen
895 De meeste boomers zullen het nog weten
Een flink pak voor je broek was heel normaal
En protesteren heette toen brutaal
Wat op je bord lag, moest schóón opgegeten
Men stuurde meisjes naar de huishoudschool
De vrouw was enkel echtgenote van
Werd huisvrouw, huishoudster van eigen man
Met gele stofdoek als haar aureool
Soms noemt men…
Jouw caleidoscoop
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
437 al het plezier
in je lach en
ogen is gelabeld
veilig geringd
en opgeslagen
in hun mooiste
herinnering
jouw caleidoscoop
vol liefde en warmte
maakt haar eigen
vorm en kleur
vol pure vrolijkheid
die ooit samen
intens is beleefd
jij bent wat je geeft
zonder misverstand
recht door zee
naar de havens van
hun harten om daar het…
Gespot als stel
netgedicht
5.0 met 47 stemmen
497 altijd als
ik jou zag
pakte ik wat
schaduw van je af
een lieve groet
of oogopslag jij
lichtte op als een
ander jou aandacht gaf
waar jij ook
kwam sprong
het licht over naar
een warmere vlam
dus waar jij schaduw
gaf wist ik dat te
maskeren door eigen
licht te projecteren
wij zijn nooit
gespot als stel
maar ons samenzijn…
De afwezige ouder
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
630 De Vader- en de Moederwonden
Door velen van ons opgelopen
Zij laten zoeken, zwerven, hopen
Op kussen die gemis afronden
Dan, in de verte - een oase
Omringd door bomen in de wind
Wij vinden er ons eigen kind
Doorlopen elke levensfase
Weer in het heden aangeland
Wacht daar het weten van de schade
Al generaties aangericht
Het snakken…
Ieder schelpje, elke steen.
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
476 wij leven in een pressure-cooker
aan de leiband van een virus
een koekje van ons eigen deeg
bewogen door een judaskus
hoop blijkt ijdel
opgehouden handen leeg
maar hier - langs deze hete kust
verzamel ik wat zee mij schenkt
van schelpjes slakkenhuis en steen
al wat de zee bij vloed mij brengt
en wat mij vrede geeft en rust
van ieder…
Wit zingende krullen
netgedicht
5.0 met 74 stemmen
365 zacht streelde je
het magisch blauw
over wit zingende krullen
koelde met donker diep
de warme lagen
in hun eigen huid
die zich oplichtend
golvend blootgaven
je lach had de
kracht van de zomer
was warm als de liefde
van menig dromer
de armen gespreid
in het omvatten
van eindeloos veel
in zonstralende vrijheid
jij alleen op…
Sociale incompetentie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 als ik op mijn PC werk
voel ik mij soms als een hond
met parasieten in mijn vacht
en aan mijn kont
hackers met beperkte sociale kwaliteiten
wroeten als vlooien in je mobiel en pc
pikken je inspiraties, foto's, werk
geld, contacten en creaties mee
voor hun eigen infantiele rariteiten
hun onnozele argument is: 'omdat het kan'
de vrijbrief…
Filozie maken
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
742 Laad je eigen batterijen op.
Voeg letters en spaties toe.
Bindmiddel naar behoefte.
Gooi daar levensvragen bij.
Zet de mixermotor aan.
Lees het resultaat.
Verwijder de misverstanden,
met een verstandige zeef.
Laat de poëzie bezinken.
Serveer ontstane filozie mèt,
fijn of grof gemalen,
korrels zout.
Dat smaakt !
Naar méér !…
Maar onze liefde
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
485 Wolkenkrabbers storten in
Reuzenkeien zijn kiezels
voor kruiend ijs, kastelen
en tempels houden geen stand
onder bang en boos geweld
Elke angst gaat ten onder
aan zichzelf, kan niet blijven
binden en raakt verdeeld
Wetten worden gebroken
maar niet de liefde
waarin wij wonen, vrij
van chaos
die ruimte neemt
voor eigen gemak
steeds…
De aanstootsteen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
443 lief dansten
kleurtjes
in ons blikveld
naamloos droegen
noten de
kleine figuurtjes
in onze regie
waarvan het
onderscheid ook
voor een kenner
niet duidelijk was
nooit groepten
zij bijeen maar
ieder koos een
eigen pad zonder
confrontatie met
de aanstootsteen
niet wij maar zij
trokken aan de
touwtjes kozen
kleuren en melodie
om…
Boterbloem
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
464 hij wiegde
een grote
boterbloem
tussen sprietig
gras dat schuurde
net als constante
irritatie over
ongemakkelijke buren
zij gingen voor
een eigen pad
dat voor een ander
onbegaanbaar was
omdat geel te heftig
domineerde en zij
in overleg en toegeven
nooit iets zouden leren
vriendelijke mensen
maar met rotsvaste
overtuigingen en…
Naar Kloos (met toegift)
snelsonnet
3.8 met 14 stemmen
815 Hij veegt het nooit meer schoon, zijn eigen straatje
Daarnaast: een god die almaar lacht, is naatje
Dus kan de DART van NASA, slechts heel even,
Die lachebek óók niet een zetje geven?…
In andermans gezicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 een onneembare
muur die ook tegen
leugens en bedrog
bestand bleek te zijn
haar rechtlijnigheid
blokkeerde de groei
van rond en zacht
in belangrijke mate
juist door haar
atletisch figuur
kwam zij ook al
minder empathisch over
met haar sociale
vaardigheden scoorde
zij niet echt als
de potentiële winner
de diamant van eigen…