518 resultaten.
Onkruid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Het wildgroeiende groen door de zon belicht
De mooiste bloem die voor het onkruid zwicht
Hoe langer de tijd verstrijkt,
Hoe meer kleur voor het groen uitwijkt
De gele schijn, zo fel op het niet onderhouden leven
Bomen zijn niet omgekapt, zaadjes blijven nutteloos in de rondte zweven
Paden worden langzamaanaan onbewandelbaar
De stammen drukken…
Weer opstaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
344 (Een poëtische destillatie van Ricardo’s verhaal)
Er was een tijd dat de wereld scheef hing,
dat achterdocht mijn schaduw was
en angst mijn adem stal.
Mijn hoofd een storm, mijn hart een kamer zonder raam.
Ik viel – vier keer zelfs –
en iedere val liet een litteken van inzicht achter.
Tot ik, tussen medicatie en muren,
stil werd.
En in dat…
Kloosterherinnering 3
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
610 De Metten haalde ik niet meer, de Eucharistie amper,
terwijl de haaien in mijn zwarte pupillen steeds
sneller rondzwommen om mij zo spoedig mogelijk
op te peuzelen, probeerde ik mijn ernstige
depressie door mijn Heilig Hart-beeld
op te laten lossen, maar
er waren gelukkig echte engelen die mij hebben bevrijd.…
Vooruitgang – De puzzel van zelfliefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
275 Ik volg de kaarten, laat ze spreken,
geheimen van mijn ziel ontwaken
op YouTube-schermen, in nacht en daglicht
herken ik echo’s die ik zelf ooit maakte.
Tussen de regels fluistert mijn blauwdruk,
een toekomst die zich zacht ontvouwt —
wat ooit verzinsel was, wordt werkelijkheid
en zelfs het onbekende voelt vertrouwd.
O God, welk pad zal…
Schoenen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.047 neem mijn hond
slaapt zij
Als ze wakker is
geeft haar lichaamstaal
hoe haar stemming is
zij volgt wie haar voedt
een zoet volgster is
van A,H,J,en Z
haar alfabet
schooiend
zoeken naar een terloopse
aan over haar kop…
Sprookjesprinses
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 Zijn zware
depressie beklijfde desastreus en jij,
verrimpelde toverfee, mag in jouw
handjes knijpen van pure blijdschap,
omdat je hem van ooit, toen zijn
wereld nog gewoon benaderbaar was
en niet door hebzucht verpest was,
gekend hebt, bemind hebt, verlaten hebt.…
Waar angst moedig wordt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Angst graaft door de duisternis,
met de moed der wanhoop.
Waarom zitten mensen in de put?
Waarom graven we tunnels?
Aan het bitterzwarte einde,
van een zelfgegraven tunnel,
schijnt weer helder licht.
Ook in onze diepgegraven kuil,
wanneer we naar boven kijken.
Daar, waar we uitgegraven zijn.
Na op sterven na te zijn uitgeput.
In diepe…
Zo Klein
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
679 Je kijkt mij aan
woordeloos,
Paniek, heus ik
zie, en voel hoe,
Het hart tegenklopt,
Je wimpers knipperen,
tegen het daglicht,
van je verdriet.
Heus, heus, heus,
mijn lief, zo, zo, zo
klein is het leven niet,
zo klein is de wereld,
Niet.…