16500 resultaten.
naamloos gedicht
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
613 ik schrijf lichte
door de wind
bewogen gedichten
die eigenlijk geen
naam mogen hebben
in naamloze verzen
wil ik wonen
als de woningloze uit
J.Slauerhoff's gedicht
en op eigen wijze
gelukkig zijn…
Herzien
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
746 Als ik geen dichteres was,
dan zou ik niet naar jou verlangen
als ik geen gedichten schrijven zou,
zou ik niet verlangen om jou
te kennen van een afstand
als ik niet van jou houden zou,
zouden er helemaal geen gedichten zijn
ontsprongen uit de Bron,
die ons herwon.…
NIETS
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
499 Schrijven is het schrappen
van alle overbodigheden
zo dacht ik hier toch
een heel gedicht
te hebben opgeschreven
maar bleek het uiteindelijk
een leeg vel te zijn
met niets er op
maar kom daar maar eens mee
op een site vol met gedichten…
Bergen, 1971
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
818 Met wankele benen
van de dronken boot
nog zonder een plek
om te verblijven
In kou en regen
van haven naar stad
vluchten naar het museum
de warmte van de kunst
Zalen met schilderijen van Munch
Wij kenden niet eens zijn naam
wisten wij veel…
van hem, dè Noorse schilder
van het licht en het duister
van die eeuwige schreeuw…
Hartverwarmend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
506 Als de nachten weer gaan overwegen
het daglicht telkens korter kleuren toont
en storm graag plaagt met vlagen regen,
de kwetsbaarheid van mensenlijven hoont,
is zij het juist die openheid beloont
de rilling van een naakte huid verjaagt
en harten naar een vurig ritme draagt
opdat haar kracht ten diepste wordt gevoeld.
Geef haar die kans en zij…
HERSENLABYRINT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Muziek doorkruist
m’n hoofd
stuitend
op een doolhof
van oneffenheden
In een wirwar
van onzekerheden
Op zoek naar
een helder zicht
met minder rafels
en een beetje
meer licht.…
Muur.
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
655 Dit zijn muurdagen. Ze lopen blind zichzelf te zoeken :
een lege winkeltas, drie manden was en lange vingerhalen
in het stof op de T.V.-kast. Er is niets ouds te zien, het proeft
alleen maar zo. Het beeld is herfst. Als hij deuren opent,
schatert hoop in een gladde boom. In trage ademstoten
marcheert de stoet voorbij : kind met sjaal, een…
Blijvende warmte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
589 De speelse storm die ik van twee ogen
ving in de nacht, heel dicht bij mijn gezicht,
daarmee ben ik naar toekomst gevlogen,
boven het nu en morgen uitgelicht.
De kern die recht op mijn hart leek gericht,
daar binnenging, daar in de duisternis
vertroosting bood voor een komend gemis,
mij vleugels gaf, verhief met levenskracht,
ik voel hoe die…
100 gedichten
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
597 Woorden die samen een gedicht vormen.
Een gedicht door mij gecreëerd, dat ik mensen daar mee kan raken, ik voel me vereerd.…
Natte krant
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
808 Ze speelden gelijk elf oude wijven,
of leek het meer op een natte krant?
Het was met geen pen te beschrijven,
de slapte van die 11 van Nederland.
Te snel dure auto's, te snel veel geld,
en een trainer die zijn vak niet verstaat.
Waarom houdt men toch, met alle geweld,
toch vast aan iemand als Dick Advocaat?…
de lont in het Kruidvat
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.194 zaterdagmiddag en verwarde rijen
elf september tweeduizend vijf
dringt die vrouw nou voor of
is ze assertief? gemonkel zwelt
aan tot een vonkende vraag:
waarom wacht u niet op uw beurt?
waarom vraagt u dat aan mij
en niet aan haar?…
Tijden veranderen terug naar toen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
860 ze heeft genoeg van knoppendrukken
metafoor voor alles gaat vanzelf
rond elf gaat ze naar bed met
lamme vingers die haar man ontregelt
en ontzegeld al het werk dat ze
na het werk moet doen en kijkt ze
uit naar extra handen voor verlichting
want hij werkt zich na het werk
ook nog eens het lazarus om haar
weer automatisch tegemoet te komen
doordat…
De spiegel wordt er gek van!
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.312 ze wou graag dansen voor publiek
maar het lukte niet
nu draait ze soms op straat
thuis rond het fornuis
achter de kachel als het gaat
naast het ledikant
en voor het bedje van haar kind
voor het bloemetjesbehang
danst ze uren lang
en spiegelt ze zichzelf
als de miskende elf
omdat ze het niet eerlijk vindt
en voor haar man
ze fantaseert dat…
Jarenlang heb ik...
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.747 Op de fiets door weer en wind naar
school en werk gesjeesd,
wassen strijken zwoegen tot een uur
of elf.
Nu is de klok voor mij.
Boodschappen zeulen tot ‘k erbij
neerviel,
Een fors gezin verbruikt ook veel
nietwaar?…
de kou
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
693 Kabouters, trollen, elfen en dieren
kunnen volgende zomer
opnieuw mijn tuin sieren.…
Imagine
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
1.237 een land waar paarden bloemen kussen
terwijl de pad de stoel versiert om
te zien hoe elfen bankjes schilderen
Imagine
een land waar de blinde muggen ziet
terwijl de schol eksters vangt
en ma de liefjes vertroetelt
Imagine
een land waar de nacht vlinders baart
terwijl de aal bessen draagt
en de week dieren telt
Imagine
een land waar…
wie niet weg is, is gezien
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.300 wolken vallen op daken
en langs de kant van de weg,
in plassen regen, kijk ik terug
naar dode bloemen en gezichten
achter ramen, die ik nog steeds
tel, van één tot tien
ze herkennen me niet
noch de droefheid die ik draag
achterwaarts
naar het zwarte huis
en de appelboom, mank
door het sterven van seizoenen
bij elf zoek ik mezelf…
Mijn dromen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
551 Dit is een wereld
waar ik wil dromen
van elfen en feeën
mijn wereld vol fantasie
die ik nooit in werkelijkheid zie.…
Mijn dromen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Dit is een wereld
waar ik wil dromen
van elfen en feën
mijn wereld vol fantasie
die ik nooit in werkelijkheid zie.…
Heimwee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Maar even te kijken, te voelen, te dromen
Die herinnering wil ik niet kwijt
Ik vind wel een foto van de tocht langs elf steden.
Voor mij was dat die goede oude tijd.…
De beste
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 En dan in poging honderd en elf
wil ik nog steeds beter zijn,
maar alleen maar beter dan mezelf.…
Zomerse haiku's
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
555 zijn naam in het zand
hij schrijft de hare erbij
- elf letters spoelen weg.…
Onvolmaakt
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.458 Een gedicht is veel te kort
dat is wat ik zeker weet
wat aan poëzie nog schort
is hetgeen men weer vergeet
Een gedicht is veel te lang
dat is algemeen bekend
woorden zijn als geldingsdrang
eigen waan is inherent
Zelden wordt het hart geraakt
door een woord vanuit de put
ook al wordt een zin van nut
Een gedicht is pas volmaakt
als het…
weet jij het?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
480 sommige gedichten slapen
in mausoleums andere
in een anoniem graf
vele slapen nooit
dansen in de regen
creperen in de goot
het gedicht blind of doof
sterft een ongelezen dood
of kreukelt als oude huid
kraakt als het vermoeide huis
de uitgelezen betweter breekt het af
een gedicht weet jij het
hoe het er uit moet zien?…
LEVENSKUNST
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.021 Ieder gedicht is een hoofd in de wolken,
Voeten langs de vloedlijn en
Leef er maar
Ééns
Lekker op los.
Elke dag is een gedicht.
Iedere bundel is hoogst persoonlijk gebonden…
Gevonden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.119 Rijdt dat gore ding rond
met zijn allerschoonste gedicht?
Hij bidt en hij smeekt.
Hij hoopt op een wonder,
gaat op zijn knieën,
een pen in de hand.
Langzaam ontstaat er een zin,
een strofe, een gloednieuw gedicht
over zijn grote verdriet:
het onbereikbare vers.…
Wie zijn de dichters?
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
489 Levende gedichten ontstaan,
bij nacht en bij ontij,
wanneer dichters slapen gaan.
Gedichten spreken spontaan,
bij weer en bij wind,
wanneer hun dichters zwijgen.
Gedichten laten zich pas schrijven,
wanneer de schrijver stopt met doen,
en hart en ziel toch verder gaan.…
Gedachte
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.020 Hoe mooi een gedicht uit zijn ziel geboren
tot een ieder kan toebehoren.…
voor een oeuvre
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
690 een eerste gedicht verplicht
de dichter tot zoveel meer
poëzie als lichte vorm van dwang
een gedicht blijft dikwijls maar
slechts even hangen in de zeef
van het collectieve geheugen
om genoemd te blijven worden
wordt er meer van je verwacht
want bij stilstand zullen de
anderen je voorbijstreven
woorden vervliegen gedichten vervagen…
dichters hoop
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
461 mijn gedichten van gisteren
zullen de morgen
waarschijnlijk niet halen
zo vergankelijk als wij
zijn ook onze gedichten
het optekenen van woorden
en gevoelens als herinnering
voor een mogelijk later
tenminste dat hoop ik...…