939 resultaten.
in gepaste piëteit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
657 zacht dansten
vlammen op
voedende hitte
trok kleur
verbanden uiteen
die ooit een
organisch geheel
hebben gevormd
het was geen
verslinden maar
een genoeglijk
welbevinden
om deze apotheose
tot een goed
einde te brengen
met gepaste piëteit
in eerbiedig waken
leken de draden
van levenden te
raken aan het
fysiek verscheiden
uit…
Gods smidse
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
447 ik zag hoe
jij lachte
naar de laatste
vlammetjes in
het vuur jij kende
hun levensduur
jouw adem
blies nieuw leven
in de ziel van wat
smeulende resten
wakkerde geesten
aan om verder te gaan
zoals zij
vroeger loeiden
in rood en blauw
samen vloeiden
tot de immense
hitte van gods smidse
waar weerbarstig
ijzer gebogen werd…
De hemelspleet
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
425 jij had in liefde
ooit hel gebrand
het hete vuur
uit de ondergang
getrokken om
vlagen passie
vlammend los
te krijgen die
zich nog niet
konden bewijzen
zwart donkerde
de schaduw
tot jouw hitte
het opensneed
met de scherpte
van licht dat
meteen toetrad
en warmte het
opgesloten zijn
direct vergat
ik zag hoe
jouw handen
zich…
Het rietje van Sophietje
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
473 .
_______________________________
John was een 'one trick pony' met dat lied
Werd later perschef van Circus Boltini,
Met showgirls als Sophietje in bikini,
En Panoramacolumnist...meer niet
Cliff Richard stond destijds voor hem model
Maar die had hits in 't Engels, snap je wel...…
Vannacht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
426 Vannacht was ik de peilloze open hemel,
verborgen achter een grauwe wolkenlaag,
waaruit als papiersnippers vogels tuimelden,
door de hitte van een zinderende zon verjaagd.…
Valse Venus
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
605 Echter, rondom mij -en dit doet mij pijn-
straal je niet diezelfde hitte.
Toch denk ik
-waarom blijf ik dit geloven?-
herhaaldelijk dat jij mijn hart wel wil beroven.
Waanideeën zijn voor jou fataal, stommerik.
Laat jezelf nu eindelijk eens beloven,
er nooit meer in te geloven.…
een hemel zonder God en zijn gebod
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.361 thuis
nog tintelen je handen op
mijn huid en keren terug met
vlagen lust genietend van een
hemel zonder God en zijn gebod
ik zocht pijn om te herkennen
om je zacht te laten wennen
aan het hevige genot, overgave
maakt je niet kapot maar sterker
de zon is vol herinnering
en koestert warm het beeld
dat is gebrand in dagen jou
de hitte…
in zwarte aarde voor citroenen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.890 ik heb je op de markt gekocht
je lag alleen, stilte om je heen
in de schaduw van het middagstof
ik voelde al meteen dat ik je mocht
we zijn naar huis gegaan
ezels grijsden in een rij
hitte en die stank voorbij
je oogstte mijn bestaan
ik kon het geel niet laten lijden
zou je nooit kunnen besnijden
of willen schillen als een vrucht
nu je…
kap het trotse van je vader
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.612 kijk me aan,
laat me door je ogen
met het licht
naar binnen gaan
zucht en geef
je adem terug, dan
doe ik me tegoed aan
de hitte van je bloed
denk en weet
hoe ogen dwingen
jij bent verpest als
minst bedeelde uit het nest
houw het beeld
uit stenen in je jeugd
kap het trotse van je vader
polijst je moeders zachte deugd
ik wil…
Silezië
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.282 Sleurt er zich een zuchtje wind door het hitte-trillend-groen?
Ik sluimer in de schaduw van een eeuwenoude laan.
De grassen wuiven zacht en losgezongen van het water
stromen 's nachts de stemmen van een midzomerfeest voorbij.…
de laatste druppels aan het glas
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
1.480 dromen met muziek
kaarslicht deint en dooft
in traag verbranden, de klank
van een weerbarstig lied
handen zoeken naar elkaar
ogen laten blikken kruisen
zacht gebaar en tederheid
sluiten misverstanden buiten
vlammen spelen vuur
dansen vloeiend in de hitte
na het lichten van gezichten
valt hun schaduw op de muur
de laatste druppels…
langs de strijk van wat violen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.031 ik zie de hemel opengaan
wat wolken dwalen langs
het blauw en lossen op
ik voel de zon en wind
waan me weer een kind
op eindeloze vlaktes
muziek waait zacht
langs strijk van wat violen
ik vang met lach je melodie
we dansen hitte van de
poesta's en wijken later uit
naar permafrost van toendra's
nu gaan we lente brengen
in…
Bent mijn rots
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
874 jij bent mijn rots
vangt licht
van dageraad
verzamelt warmte
als de mens nog slaapt
jouw hitte
komt pas vrij
in avondlijke uren
ik was erbij
jij warmde mij
je gaf je bloot aan
maan en sterrenregen
ik voelde hoe jij
zacht de dag besloot
in mij beschutting geven
streel nu de kleine barsten
in jouw groot massief
kou zal jou in…
val van de duisternis
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
734 fraai staat de zon in lichterlaaie
als zij vuur schiet over de duinrand
schurend langs helm en slapend zand
lijkt ze de aarde te willen verfraaien
als messen snijden meeuwen
daar waar ik hitte vermoed
strepen door een wijdse gloed
alsof het wonder even wil geeuwen
zij gaat echter stijlvol en tergend traag
haar herhalende ondergang tegemoet…
Brand
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
626 wrede vlammen verlichten de nacht
de angst op ons gezicht
is voelbaar, de hitte onwerkelijk
de oude stee kreunt, het vuur grijpt de stal
de dieren bonken tegen de wand
en schreeuwen
plots maakt een schaduw zich los
van ons die verstard zwijgen
en kijken hem na
dan werpen in vlammenstrijd
de staldeuren open, de koeien bevrijd
rennen…
Overspel
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.921 Ik zie je verdwijnen
in de kloof van je waan
de grillen van het vlees
zullen je hitte verteren.
Misschien sterf ik eerder
zo licht als een veertje
dat je hebt weggeblazen.…
Woordelijke vrijage
netgedicht
4.6 met 17 stemmen
1.098 jouw dwingende zin uit de hitte
ben ik niet vergeten. Nooit meer
heb ik me zo sensueel gevoeld
als tegenover die enkele woorden
maak je haren los, ik wil ze zien.…
avondster
netgedicht
4.1 met 31 stemmen
6.940 hals en plooi, daar waar wijsheid
op zijn zachtst de vingers streelt
schreef hij zoals zijn vrouwen
zoveel en divers op de huid
alhoewel zij altijd een beetje
hetzelfde zijn als de zon
alleen is deze ster te heet
om vast te kunnen houden
een rode zon, een dwergster
komt dan koeler uit
hoorde hij haar zuchten
de hitte komt van het draaien…
hèt gedicht der gedichten
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
875 het maar volgen
immers het is aan u gericht
met enige allure
durf ik trots
dit in te sturen
niet dat ik word betaald
of een ander mijn
deskundigheid bepaalt
nee, dit is hèt gedicht
der gedichten
dat zonder meer
de top behaalt
omdat, ik geef het toe,
het hoogtepunt van mijn
arrogantie uitstraalt
dit zo zijnde
besluit ik mijn hit…
Winter
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
711 Rode lijnen komen samen
In het blauwige water
Hitte maakt plaats voor kou
Licht zand wordt grauw
Hoge golven nemen afscheid
Van de ooit zo volle stranden
Uitgeputte meeuwen vliegen hun laatste rondje
Een vergankelijke drukte is niet meer
Nooit was er een beter moment
Om terug te gaan naar wat eens was
Naar de vege gure wind
Die ons ieder…
Wee mijn gebeente
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.000 straat
ijzelt in mijn botten
gaat met steken door mijn lijf
en op mijn brillenglazen
beslaat het warme vocht
waarin ontsteltenis een uitweg zocht
de kou in een bekende stem
ontneemt mij de balans
en ik verschans mij ijlings in het thuis
van een weldadige herinnering
aan warme woorden van begrip die mij
tot in de tenen bekoorden
de hitte…
dwaas staat op de hoek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
676 de dwaas staat
op de hoek
en mompelt
mensen na
zijn armen zwaaien
naar de trams
zijn ogen lachen
auto’s toe
en fietsers trappen
op hun rem
want hij wil spelen
op de weg
hij plukt
de wolken
uit de lucht
en zucht de hitte
van de zon
zijn hemd gaat los
hij pakt de rails
en fluit vooruit
zijn treinen uit
hij wordt
in wit…
Verwaait de jazz
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
573 een flard gesprek
en uit een open raam
verwaait de jazz
een trompet geeft nog
wat weemoed aan
de bas dreunt
huizen verder weg
en uitgelopen teer
verhindert het verkeer
zijn snelheid uit te razen
de lucht is zwaar
van zomer en geel stof
de bomen stuiven
luizen lekken vocht
dat plakt op autoruiten
voel de hitte zinderen
er spelen…
Prachtig onweer
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
456 Terwijl ik door een golf van hitte fiets
verdwijnt blauwe lucht ineens in het niets,
komen wolken die donker samentrekken
en zwaar regenwater beginnen te lekken
Ik besluit de fiets en mezelf te parkeren,
dat ik druipend nat word kan me niet deren,
luister naar 't zware rollen der donder,
aanschouw de flitsen die ik zo bewonder,
slaak van een…
MANKES AAN VAN BEUNINGEN
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
413 Het is augustus en de hitte zindert
Hevig verlang ik naar de winternachten
Ik zal er nog een tijd op moeten wachten
Het is vooral het vele stof dat hindert
De schaduw op de boerendeel vermindert
Mijn klaagzang en beïnvloedt de gedachten
Die mij tot dit bedrukte schrijven brachten
De kunstenaar in mij herrijst en vlindert
Want hij beseft…
Woordenspel.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.053 gembersmaak in verkouden stuifmeel lucht
wierook damp in vervlogen avond lust
ik droom de man die jouw voeten kust
verzengende hitte in het hete zand
slangengif in gebeten liefdes wond
blaren op je verschraalde lippen mond
zweetlucht in versmeltende liefdeskoorts
hartstocht op een te steile helling
ik droom de man in die vertelling
ontlading…
code rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
606 Als niemand meer ligt te slapen
op een haastig opgemaakt bed
in de hitte van een stervend haardvuur.
Als beren op deuren bonzen.…
grijs-rode nacht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.073 De avond is grauw, grijs en nat
de wegen lopen leeg
voortschokkend als met een paardenkar
rijd ik zuidwaarts
Toch blijft een hitte hangen in mij
een warmte die me verschroeit
die zo afsteekt tegen die kille nacht
dat ik de slaap moeilijk vat
licht priemt door mijn gordijn..…
Legionair.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
606 doorrookte ogen
ik ben gevallen in de zwarte aarde
en wacht op het naderende lot
dat de verliezer zal ondergaan
als slaaf verkocht of afgemaakt
door de noordelijke barbaren
mijn helm heeft mij verlaten
mijn zwaard achtergebleven
in mijn laatste gevecht
het spookt door mijn hoofd
een helse pijn doorboort
mijn verslagen blik
in de hitte…
Dit ingenieuze spel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
427 verwoestend
slaat de wind het
rijpend koren neer als
dank voor deze zomerdag
of zien wij dat verkeerd
waar in de hitte ongezien
het vocht is verdampt
gewas door zonnebrand
al geel en slapjes hangt
bedekt zij nu de aarde
laat water mondjesmaat
de grond indringen
beschermt zo wortels
en wat andere zaken die
de bodem vruchtbaar maken…