989 resultaten.
levensavond
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
970 ik omhels je met de warmte
van een zachte zomeravond
strijk de rimpels glad die
de tijd tekende in je gezicht
de kleur van de herfst reeds
in je ogen te zien stemt droef
het wordt later en later en ik
zou de tijd willen stoppen nu
hulpeloos zie ik je bladeren
vallen en winter sluipt nader
kou zal je wortels bereiken in
de avond en je…
Bon vivant
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.133 achter berken klimop en rozen
grazen schotse hooglanders
hun liefde uit het dorre gras
ze meten hun krachten
met de natuur
die bollenland was
koesteren hun kalveren
steken de koperen zon af
van de noordzeeplas
ineengehurkt in de verkoeling
van het meer van eigen tranen
sombert de man verdord in het gras
rimpelend komt de zon uit…
Simpel weg
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
3.120 Vier handen
zag ik
ja vier
geen twee
geen twee paar
nee gewoon
vier handen
zij lieten
zich ongezien
zien
ik keek naar links
en zag je
op mijn schouder
zitten, elke lijn
elke rimpel
zelfs de sterretjes
in jouw ooit zo
levendige ogen
kon ik heel
gewoon tellen
zacht fluisterde
ik hoi,
alleen maar hoi
horen kon jij
me niet…
de rivier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
743 de nachten verstommen in neonrood
een laatste duwbak in de zilveren vaart der naties
wat flarden van overkantse muziek
rimpels in de tijd
blauwe vaandels
in de optocht van hebberige dwazen
misthorens blazen de aanval
dijken angstvallig op deltahoogte
slapen de eeuw uit
een sleper ploegt de voren van een nieuwe tijd
ze zeggen dat het…
Ruis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Alsof het gordijn heel even trilde
zo bewogen de dubbele plooien
vluchtig als een zucht
voor mij net waarneembaar
de wind was het niet
want schemer lag stil
onder een luchtige deken
van een warme lenteavond
voelde jij soms het denken
van mijn lachende rimpels
terwijl trillende handen
weerbarstige tulpen schikten
weet je nog, als kind…
Prinsjesdag
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.123 de hoed, symbool van rijkdom en van macht
ontpopt zich soms met veel verbeeldingskracht
als een gezworen vijand van het goede
de draagster is bij voorbaat al verdacht
ik hoor de woorden die ik reeds bevroedde
orakeltaal van koninklijken bloede
het onheil dat een ander heeft bedacht
de klaagzang van het ganse kabinet
bezorgt mij rimpels…
Dag Lenie
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.020 jaren strijken rimpels glad
het licht gedoofd
je aardse kleedje afgelegd
zorgen die bergen op wierpen
bleken moeiteloos overwonnen
terwijl ze wakkerden en traanden
op het levenspad
het antwoord
was immer "liefde"
het was vallen en opstaan
jouw scheepje deinde op de golven
naast jou je stuurman
die nu met lege handen
ook weer naast je…
sterrenstof twee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
630 Ik draag vandaag mijn schaduw
langs het stromend water
ik draag haar naar de zon
het is lichter dan je vermoedt
draag ik haar naar het licht
de sterren liggen
in de rivier te baden
Orion het is dichterbij
veranker daar gewichtloos
zwaar thuis
ontspannen kwam
hij
oog in oog
met een stroom
van vocht
rimpelend in
zijn…
Wintercharme
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
483 Hoe stil ligt nu wateroppervlak
verstijfd als dood geboren
geen rimpeling maar vlak en strak
spiegelend kou bij zonnegloren
langs oevers het geknakte riet
als met een poederlaag bestoven
wat decoratieve schoonheid biedt
in natuurlijk gebonden schoven
daarboven door azuren blauwe lucht
een enkele wolk als donzen vlek
afgewisseld met een vogelvlucht…
Tussen schemering en nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.697 Nu, tussen schemering en nacht,
hou ik je in mijn armen,
en streel je rimpels, diep en zacht
mijn hart vol van erbarmen
Ik neem je handen een voor een,
en hou ze in de mijne,
en wacht, tussen schemering en nacht,
tot een nieuwe ster zal verschijnen.…
Onverstand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
727 een nieuwe buurvrouw die domweg tussen
neus en lippen door vraagt of jouw rimpels
in je genen zitten of dat het een restant is
van een losbandig leven?…
Kop of munt?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 Nadat de laatste tram
is vertrokken, vonkt zijn
schaduw na op de bovenleiding
en in het neon in een gebroken
zitting van de nacht,
overweeg de kansen
in een rimpeling van overmacht
omfloerst door de lipstick
op het bevingerde glas,
soms te vol om leeg te raken
en na de goot volgt een nog
diepere plas, waarin het genot
door bijsmaak…
Avond
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
596 Ik staar voor me uit
Donker waar ik naar tuur
Nevel op het veld
Het nachtelijk uur
In het zwerk zowaar
Een uil stil in zijn vlucht
Zwevend boven de nevel
Voor de vijand beducht
In het water voor me geruis
Rimpels gaan over het nat
Niet door de wind
Maar door eenden gespat
Scherend boven het water
Door de einder verlicht
Ontwaar ik…
Jouw handen
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
773 In het heden laten
reuma en artrose zich voelen
en is de huid rimpelig geplooid.
Toch geniet ik,
net als gisteren en weleer,
van elke zachte aai door mijn haar.
Het magische eindigt
als ze eens, voorgoed gevouwen,
jou als geliefd persoon laat voortleven.…
Onvoorspelbaar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
557 Hopelijk beperkt ’s mans beleid zich
tot wat ongevaarlijke schokgolfjes
en zachte rimpeling op de wateren.…
op de rand van het dorp
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
650 Toen daar aan de rand van het dorp
verpozend aan de brede beek
de kerktoren vouwend tussen de rimpelingen
zie hoe de lucht zich ontdubbelt
zich buigt naar het water
blauw en zilveren linten drinkt
en elke horizon inslikt
de huizen samengevoegd
tot een vloeiende wereld van inkt
wars van elke dimensie
en ik voelde me verwant
aan het strepen…
forever young
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.092 achter haar spiegel woont
het volverwachtingskind
waarvan de botten kraken
onder het infarcte hart
achter haar spiegel vol rimpels
staan hoop en verlangen
te trappelen van jeugdig ongeduld
en daarom schrijft zij zich
in elke nieuwe bloemlezing
drie maal op weg naar vervulling
met terugwerkende kracht
eerste stap en eerste kus
en…
Spiegelen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
669 werkelijk bent
helpt geen spiegel of mooie prent
geen make-up of rouge op wangen
of met sieraden van goud omhangen
Ze laten niet zien hoe mooi je bent
maar de buitenkant die men al kent
De ware schoonheid zit echt van binnen
wat moest je zonder die schoonheid beginnen
die schoonheid daar moet je zuinig op zijn
al zit die schoonheid vol rimpels…
Draakgeboren zwaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Ik zweef meer dan dat ik zwem
Het water draagt me op rimpels
stroomt strelend langs mijn buik
en tooit me met borstgolfjes
Beeld jij je maar niets in
schreeuwt mijn moeder
Mannen kijken om, statig glijdt zij
door de stad.…
Moordlawine
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 ik wist
dat het rimpelen
van de horizon
ooit over zou zijn
nog voel ik warme
golven komen
zij schroeiden
een werkelijkheid
die ik alleen maar
kon weerstaan
in mijn dromen
op de rand
van verbranden
met een buitenkant
zonder korst waar
slechts in het
vet walmend
kringelen van rook
de resten van
organische materie
te ruiken zijn…
ouder worden
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
232 Elke rimpel een herinnering, elk grijs haar een lied,
een symfonie van momenten, die je nooit meer verliet.
De jaren vliegen, maar de wijsheid blijft staan,
als een baken van licht, in het levensplan.
Dus dans door de seizoenen, met vreugde en moed,
elke dag is een zegening, die je omarmen moet.…
`De coulissen van wereld´
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.653 ‘de coulissen van de wereld’
Ik zag toen lantarenlichten
van de avond eerder drijven
het rimpelen van de boomkruinen, takken
de vensterramen van twee drie hoog
donker glas, verlichte vakken
kroonluchter, schemerlamp
en dan de golvende geveltrappen, klokken
er waren patrijspoorten
lange masten, een reling
En op de brug stond de man
wiens…
Eindeloos van je houden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.351 De zon daalt
En kleurt rood
In de verte raakt
hij bijna het water
ons bootje dobbert
langzaam voort
stil en ongestoord
vormen we rimpels
in het water
langzaam roeiend
het land steeds verder
wind beweegt je haar
je speelt met water
in een lieflijk gebaar
je gebruinde huid
steek af tegen het wit
van de boot
samen roeiend
de einder…
Melaatse platanen
netgedicht
2.5 met 24 stemmen
14.123 eeuwenoude oprijlanen
in uniformen fijn van snit
staan ze melaats, oude platanen
De torenschaduw bedekt hun naakt
gebroken takken, ongespalkt
de vrieskou heeft hun hart geraakt
met rijp de kruinen witgekalkt
Een zwijgende stoet van trieste bomen
staat roerloos onder het klokgeluid
het goddelijk spel, niet in te tomen
brengt zelfs geen rimpel…
Ochtend
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
891 De dag wordt grijs en klam geboren
de zon hangt stil en laag te dromen
In de koelheid van de ochtend wil ik blijven
en de leegte van de nacht bewaren
Er is zoveel dat nog moet komen
de rimpels van mijn huid zijn heel ondiep
Wanneer ik naar de jonge ochtend kijk
daalt een zachte weemoed op mij neer
Ik zou mijn arm wel willen strekken
naar…
woordkus
netgedicht
3.3 met 27 stemmen
2.073 als een zachte warme deken
voelt jouw liefde zo vertrouwd
alle rimpels gladgestreken
voelt mijn hart niet meer zo koud
door een handvol sterrenregen
zie ik eindelijk weer licht
is er zon na zoveel regen
is mijn blik opnieuw gericht
op het einde van het duister
daar waar jij nu op mij wacht
los van loden last en kluister
zwevend…
Water als ijs
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
409 ik wilde
water kneden
maar het heden liep
langs mijn vingers weg
met kou
probeerde ik
water maar het ijs
bewoog al niet meer
pas toen de
vroegste ochtenddauw
water minutieus deelde
zag ik het zonneblauw
begonnen handen
aan het kleurpalet dat
luchten weerkaatsten in
rimpelen beweging maakten
waar het leven
langzaam minder…
Feest des levens
netgedicht
2.2 met 16 stemmen
4.449 Ik voel me op dit feestje
als een opgeprikt plakje
uitgedroogde leverworst
Op dit stokje vergezeld
door een ook niet meer zo fris
driehoekig stukje augurk
Om ons heen
op dit zilveren blad
en -feest
meer stellen zoals wij
een blokje oude jonge
haast oranje Gouda kaas
met als diens levensgezel
een halve rimpelige
gelig-uitgeslagen…
Fatale massa
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
599 Een wittig rif van gevaar
tekent zich kraakhelder af
in de verte flitst een
schel licht meedogenloos
spookachtig schijnsel
röntgennegatieven
van rimpelende vellen
in donker fatale massa
van een staartloze komeet
schiet lood in lichtjaren
prognose in maanden
minder exact
galactische heupen
haardunne breuken
gestage monotonie…
Na gisteren .....
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
854 Fluister zacht letters
langs ooit gesproken
zinnen, lees vragen
in mijn ogen, rimpel
de lach weer langs
mijn verbeten mond
raak mijn lippen even
teder aan, teken dan
een lijntje golvende
liefde langs vochtige
strepen verdriet, haal
zwart uit mijn woorden
schrijf wit tussen regels,
waar een nieuw hoofdstuk
de punten overslaat…