8021 resultaten.
rustmoment
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
709 kom
ga met me mee
naar een ander land
waar zilveren klanken klinken
en gouden stralen glinsteren
kom
laat me je leiden
naar zoet gevooisde woorden
afgewisseld met akkoorden
brandstof voor je vermoeide geest
kom
pauzeer nu met mij
neem even wat rust
voel je een moment zorgenvrij
en dadelijk weer uitgerust…
De zee
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.259 Het strand lokt me met open armen
Ik laat mijn ziel varen....
op de kabbelende golven.
Turend naar de eindeloze horizon,
genietend van de warme stralen zon.
Luisterend naar mijn innerlijke stem
laat ik mijn remmingen los.
Dromend over de dingen die ik voel
en ja de zee weet wat ik bedoel.
Het spel van golven, zee en wind
dat is…
CREDO
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.160 ik hou van ingedutte steden die zich
niets aantrekken van deze snelle tijd
met hunkering naar het verleden
en een bloedhekel aan competitiestrijd
ik heb een zwak voor iemand met bescheiden eisen
je ziet ze helaas zelden nog vandaag
zij die zichzelf eens niet hoeven te bewijzen
maar juist de nadruk leggen op zeer traag
ik heb een voorkeur…
Ter uitnodiging
poëzie
4.5 met 4 stemmen
2.556 Volmaakte vreê van 't landelijke rusten:
een brief, een boek, en dan de grammofoon...
Het grasveld is geschoren, de einder schoon,
de vijver uitgediept, geregeld onze lusten.…
Laatste Journaal
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
904 rust roest als aanslag
op het kijkcijferkanon
het nieuws verslagen…
Dat me onrust geeft
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
890 ik zoek je
in de letters
voel je
al in zinnen
je komt zo
bij me binnen
overweldigend
apart
je hart klopt
in een ritme
dat me
onrust geeft
dat me afleidt
van de tijd
die nooit zo
langzaam
is geweest
ik wil
bij je zijn
je lezen in
een boek
zonder einde…
De Normandische kust
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.067 De klok efkens stilgezet
geleefd op het ritme
van ons lichaam.
Wandelen aan verlaten
stranden, turend, luisterend
naar het klotsen van de golven.
Geuren van de zee opsnuiven.
De Normandische kust nog steeds
verstrengeld met de oorlog
rakend, treffend.
Kerkhoven, die respekt, sereniteit
afdwingen,
om stil van te worden.
De Normandische…
Tête-à-tête
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
667 ~~~
de nacht verschoot spontaan van kleur
toen jij –slechts gekleed in goed humeur-
mijn slaapkamer binnen kwam zeilen
de ochtend in je ogen reeds gewekt
door rommelige lakens die nog onbevlekt
de dag tegemoet leken te geilen
je onverwachte opkomst was de droom
waarmee ik me normaal gesproken loom
nog even lekker omdraai in mijn bedje…
Gevonden
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
891 Even rust gevonden
door de drukte heen.
Is dat soms de engel
die me plots verscheen
of een heel zacht liedje
dat ineens weerklonk?
Zalig wie de avond
met een glimlach sluit:
hij vergeet de zorgen
dankt al voor de morgen
vindt de vrede uit.…
Zo rustig ligt het land
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
1.378 Zo rustig ligt het land
nu de oogst voorbij is
en de vlugge vogels henen...
Zo rustig ligt het land
terwijl de mensen jagen
op wat geluk en stilte.
Zo rustig ligt het land
en jij ligt in de kilte;
zo rustig ligt het land
en ver zijn al de dromen.
Zo rustig ligt het land
en wij verlangen naar de vrede
die toch niet is gekomen.
Zo…
Fabrieksrook
poëzie
3.6 met 8 stemmen
4.463 ik weet, ik was een eenzaam kind,
Geen kind in lijde': in weten was ik blind, -
Waar is mij thans een plaats van rust beschoren?…
Verborgen
netgedicht
3.0 met 29 stemmen
13.061 Jeruzalem's edelen
zitten uitermate safe
in superieure handen
en ervaren rust
over verre einders
rennen aardse leugens
lallend en slalommend
westwaarts
alwaar titanen,
zegevierend in chaos,
heftig tekeergaan bij
avondlijke aanvaringen :
revoltes
eerlang navigeert
over naamloze zenits :
indalend charisma,
heilzame toerusting
boordevol…
Museum
gedicht
2.6 met 45 stemmen
19.088 Alles blijft rustig staan zoals het stond.
Het speelgoed slingert voorbeeldig rond.
Er is geen vaat, geen strijk,
nergens een natte dweil.
Geen kruimels, geen beschimmeld
brood onderaan in de doos.
En ook de suppoost
ademt voorzichtig door z'n neus.
-----------------------------
uit: 'Landlopen', 1995.…
jouw beeld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.081 Het koele water omspoelt mijn voeten
Rust stroomt als een rivier door mijn lijf
De horizon bestormt me als een ontkombaar lot
Mijn hart weet dat ik moet boeten
Ik voel hoe ik wegdrijf
Angst is mij vreemd, jouw beeld is mijn vlot…
Ja
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
1.613 stoïcijnser heb ik je
ogen niet gezien
kwetsbaarder liet jij
eerder nimmer intuïtief
weten waarheid zijn
het woordloos schermen
laat mij triest spelen
herdenken en ik
ik ken en
rust…
mocht rusten op je hand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
763 ik fladderde wat traag
koos willekeurig bloemen
ik dacht de hemel vaag
verdwaalde toen en nam
je hulp maar al te graag
ik mocht rusten op je hand
waarvan de zachtheid
me verbaasde,we speelden
met de kleuren van de zon
lieten ons niet haasten
we zagen kleine dingen
lachten naar elkaar
ontdekten hoe we zonder
woorden samen konden…
adem mijn dromen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
960 adem mijn dromen
voorzichtig in
als ik jou vertel
met zachte stem
wat je toe mag komen
ik waas niet
bij daglicht
ben noch een schaduw
in de nacht
voel de bries
van tederheid
die het versteende
verzacht,
je naar jezelf geleidt
diep in jou
aardt de binding,
de kern van rust
vandaar uit
wordt vervreemding
in slaap gesust…
laatste mijmeringen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.836 de man, oud, maar geen prater
ziet uit over golvend groen water
ietwat in gedachten verzonken
denkt hij aan het nabije later
niet dat hij die blind miskent
het einde is reeds eerder verkend
zijn tijd is allengs versleten
de dood is sluipend al gaan eten
aan hem is vrees niet besteed
verlangt naar het oneindig niets
de komende rust is geen…
Nachtbraker
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
917 Ik zoek de stilte van de nacht
waar een verlate fietser
afscheid roept
en mijn koelkast haar
eigen leven zoemt
De woorden die ik vind
binden letters op papier
mijn hond snurkt zacht
en ik, ik adem de stilte…
Even een pauze
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
1.630 Even een pauze en weten dat je leeft,
want doorheen alle drukte zou je dat vergeten:
wat zijn we dwazen en maar goed dat we kunnen
ademhalen zonder dat we daaraan moeten denken.
Weer staat het voorjaar te wenken
en de krokussen zijn al uitgebloeid
maar de lente trekt zich daar niets van aan
en doet ons zonder meer verstaan
dat alles weer…
Rustig Rondeel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
633 Ach, alles went -net wat je zegt-
en iedereen heeft wel eens wat.
Nog nooit een doel of zin gehad?
Ach, alles went -net wat je zegt-
en overal gaat wel een pad.
De één loopt krom, de ander recht...
Ach, alles went –net wat je zegt-
en iedereen heeft wel eens wat.…
Wat een dag!
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
930 Vandaag zoveel gezien, gehoord, gelezen,
van mensen die zoeken naar geluk;
ieder op eigen wijze, zo verschillend, zo uniek.
Wat dromen we toch en willen iets anders,
weg van hier, van nu
naar morgen en elders, naar wat er helemaal niet is.
Inkeren, rustig worden, kan het er nog bij?
Het kind dat spelen wil, het kind in mij
krijgt dat ook…
Te vroeg gesproken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
664 Heb ik te vroeg gesproken,
gehuild in droogte
altijd leeg
ikzelf
vergat de bomen
en de uitgestrekte zee.
Hij nam mijn tranen mee
in boten
een vrachtschip laadde mij aan boort,
zachtjes deinend op de stroming,
kabbelt mijn geluk nu voort.…
Laat me even rusten...
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.054 Laat me even rusten, even maar!
Straks ben ik dan weer helemaal klaar.…
Stoer toch Zacht
hartenkreet
3.6 met 40 stemmen
2.377 mij haast dood
Snuift de geur van mijn huid
Streelt de lijnen van mijn lijf
Houdt het zonder mij niet uit
Ik geniet van je genegenheid
Weet nu liever een lieve man
Eentje die er altijd voor mij is
Waar je echt op bouwen kan
Ik moet lachen om je humor
Ogen stralend vol levenslust
Lol hebben we telkens weer
Jij geeft liefde ik jou de rust…
Hoe en wat
gedicht
2.2 met 9 stemmen
10.741 Voor Gerrit Kouwenaar
Tussen aankomen en weggaan
tussen spreken en zwijgen
op plaatsen waar je uit de auto kunt om je benen te strekken
in boomgaarden
en in kamers waar je ziet dat de dingen voorbijgaan
nu ze zich in je hoofd komen nestelen
nu het denken nergens toe hoeft te leiden
terwijl het licht verwijlt in je omgeving
en de bomen…
Wat lawaai
netgedicht
3.6 met 26 stemmen
1.495 Wat lawaai en boze dromen
ongevraagd gekomen
vragen om wat rust
onder hoge bomen.
Dus dit weekend
wandelweer,
graag wat stilte,
meer niet meer.…
Mijn handen in de jouwe
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
1.177 De warmte van jouw handen
De streling op mijn wang
Laten mijn lijf ontspannen
Bij jou ben ik nooit bang
Jij geeft mij rust en vrede
Voor jou klopt heel mijn hart
Vergeten het verleden
En start een nieuwe start
Wij weten dat wij samen
Echt onverslaanbaar zijn
Mijn handen in de jouwe
Mijn God...
Wat is dat fijn!!!…
Vlucht
hartenkreet
4.8 met 9 stemmen
1.019 Maar eenmaal weer tot rust gekomen
Kan ik mezelf weer zijn.
Ik denk nog even terug aan net
Voor ik in een diepe slaap verdwijn.…
Eenvoud
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.445 Het mag dan zo wezen
dat rust vanbinnen moet zijn,
een bergtop in de Provence,
de ondergaande zon daarop
en twee glazen rode wijn
maken het wel eenvoudiger
niet meer te zijn dan zijn.
Bram Vermeulen…