2176 resultaten.
Schets bij een bos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
239 Wie zou hier als een letter willen staan
meerdere letters zelfs, voor de gezelligheid
of misschien weldra met jou als een woord
zodat we samen zinnen worden, groot of klein
onbedorven zonder te bedelen
maar we staan hier trots als voorjaarsboom
in een bos tussen honderden andere bomen
om de wereld van verse zuurstof te voorzien.…
Dode eend
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
537 Zijn ontzielde kopje hing slap onderwater en
een spierwitte zwaan zwom trots langs zijn
levenloze lichaam. Zeer misplaatst.
Ik heb stiekem heel snel een kruis geslagen.…
Aarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
751 leg je oor te luister
op een eeuwenoude rots
hoor het stampen van paarden
hoeven niets, en zijn heel trots
leg je handen in het zand
voel het eeuwenoud gevecht
van het water met de rotsen
voor het steen haar tijd beslecht
richt je ogen op de wereld
voortgekomen uit dit wonder
bedenkt dan eens een wereld zonder
deze aarde, steen en rots…
eeuwig even
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.945 toe, troost jezelf
omarm vooral
jouw beeld
van wat jij noemt
mijn leven
nu jouw beeld
niet het mijne is
noem ik het trots
uit zelfbehoud
gewoon
een eeuwig even…
Tijdloze Aankondiging
netgedicht
1.6 met 14 stemmen
3.707 Met trots wil ik je mededelen
dat ik na al die jaren
nog steeds gelijk heb.…
Beperkte geest
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
2.765 Beperkte geest
Vol eigen trots
IJdel in woorden
Je maakt dat ik kots
Simpele ziel
Koppig en leeg
Je verdiend zoveel minder
Dan dat wat je kreeg
Ik verwerp het respect
En minacht jouw zijn
En geef je terug
De ruzie en pijn
Je noemt mij naïef
Dat mag je annexeren
Dat was ik ook zeker
Door jou te respecteren…
Portret van het meisje 1
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
55 Het donkere, glanzende haar
geometrisch gevlochten trots
gedragen als een koninklijke kroon.
Met moeiteloze gratie
laat zij zich van één zijde zien
schoonheid schenkt rust.
In olieverf gevangen
het gesloten raadsel van haar blik
stilzwijgend overeengekomen.…
Goddelijk poeder...
hartenkreet
4.4 met 24 stemmen
1.614 Ik heb een goddelijk geslacht
riep een man ooit zeer doordacht
maar zijn vrouw, ze gilde nee
ik ben totaal niet tevree
je hebt teveel stuwkracht
Dus wat deed dat vervelende loeder
ze gebruikte de as van haar moeder
smeerde het ‘s nachts wel vier keer
op zijn trotse jongeheer
…………
en sindsdien plast hij poeder…
Spiegel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.188 De staarder
Zo lang, zo traag
Te klein, zo bang
Zijn angst,
Getackeld door het leven, zijn trots ontheven,
Zijn klank zo donker, zijn zicht zo mat,
Zijn kennis: vindt het tussen zijn regels op het klad,
Zijn defenitie van disipline is een eindeloze mars,
Een duisternis waar alleen hij het pad kent, een wereld waar het pad hem kent.…
Gemist vaderschap
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.156 misschien een hele piet
met veel vrienden en vriendinnen
alleen mijn vader waardeert mij niet
Ik krijg van velen complimenten
toch doet mijn gevoel zo zeer
want ondanks mijn studie en mijn werk
kijkt mijn vader op mij neer
Ondanks dat mijn vader arm is
en zwaar invalide, maar dan van geest
zou ik er alles voor over hebben
als hij één keer trots…
Reisgezelschap
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.565 een reisgezelschap zoals wij:
een stille en een prater
maar anders dan bij ons;
het is een zoontje en zijn vader
maar zoon is oud en pa is kind
dat zie je aan hun ogen
en alles wat van praten rest
zijn de zoon zijn monologen
Pa weet niet dat zijn zoon hem duwt,
lijkt weg van deze aarde
maar de zoon kijkt trots, uitdagend haast
en laat…
domaine particulier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 volg het geëffend pad
waar onuitgesproken woorden
de voetstappen dempen
waar ontfluisterde bomen
onvoltooide zinnen vormen
en linten van zwijgzaamheid
achter hoge heuvels
van misplaatste trots
bepalen leestekens de grens
juist daar ginds in het land
van zeggen en schrijven
spreekt men de taal van dichters…
Dooi
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
659 Het dooit vandaag
De zon zoent wijkend ijs
Leven keert terug
na dagen van witte,
trotse vorst waarin
de tijd leek stil te staan,
alles bij het oude bleef
en vandaag weer even vroeger was
Dooi doet leven
maar klinkt als dood
De vergankelijkheid
van smeltend ijs…
Wind
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
563 Het hoofd teder gebogen
de hand aan de rand van haar hoed
met vast gebaar
tegen de harde wind
Haar borsten toont zij met trots
rokken wapperen om haar lange benen
die dansen met sierlijke passen
spelen spot met de wind
Zij schrijdt vastberaden voort
niets kan haar deren
Al zo lang bewonderd
mijn bronzen beeldje op tafel.…
Vol jeugdig gekwetter
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
489 ik woon
in de kruin
van mijn boom
overzie met trots
de heerlijke stek
vol jeugdig gekwetter
geen monument
maar wel erkend
door het bos
heb gebogen en
in opkomen weer
naar hoogte gereikt
twee keer een
gele stip van hakkers
ze konden mij niet pakken
rond mijn stam
bloeit lente reeds
de winter is niet langs geweest…
Kleutermeisje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.440 Met haar neusje in de wind
fietst zij trots naar school
als een echt groot kind
klein duwtje in de rug
want dat gaat zo lekker vlug.
En straks, na school
met mama weer terug
Een kusje, het duwtje
een mond vol marsepein
Ze geeft de wind in de rug
Welterusten, mijn lief
blijf nog even klein…
op die-eet
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
834 Uit het leven gegrepen
Ach ja, volslank, mollig
zeg maar een dikkert
ja ja ja
weer eens op dieet
deze maal
voor mijn gezondheid
vroeger aan de slanke lijn
maar nu hoef ik
zeker weten
geen "den"
meer te zijn
vol tevredenheid en trots geschreven
de weegschaal
gaf vijf kilo minder aan
op dinsdag de eenendertigste augustus
ik heb mijn…
de kunst van
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 het kost wat jaren om te weten
dat slagen in het leven
verdraaid en haaks staat
op het slagen in de dood
dat grote daden niet meer werken
maar enkel lucht en leven
en slechts het kleine rest
dat trots vervliegt in 't ijle avondlicht
het achterlaten van het liefs
jij kent het delen van de last
en ook de kunst
van overleven…
domaine privé
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
479 volg het geëffend pad
waar onuitgesproken woorden
de voetstappen dempen
waar ontfluisterde bomen
onvoltooide zinnen vormen
waar linten van zwijgzaamheid
achter huizenhoge heuvels
van misplaatste trots als
leestekens de grens bepalen
juist daar in het land
van zeggen en schrijven
spreekt men de taal van dichters…
meisje
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
433 er kwam een meisje mee
ze was lief
ze had in goud gesponnen haren
waar haar tanden parels leken klonk
een roze lach
zomaar op een dag verscheen ze
haar gestalte aan de hand van trots
warmte en een beker thee
namen plaats op kleine tafels
haar blik blonk in rots
vaste ogen…
Vrolijke Grachtentrots
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
571 The Gay Canel Pride
meer dan vrolijk
meer dan trots
rots in de branding
van zijn wie je bent
dat mag je beleven
dat is je leven
dat mag je vieren
en vooral mee-vieren
aan de Amsterdamse grachten
en na de afterparty
gaan we in Nederland
verder samen:
ho, he, bi en gender
amen amen amen…
herinnering
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
697 het is koud
zelfs de vogels zwijgen
lintje op de revers
rood de klaproos
lichter dan het bloed
van hen die nooit
oud werden
zoals hij, nu broos
ogen vol trots
en verlies
het saluut weerklinkt
de muziek zwelt aan
de tijd versmelt
in de ogen van
gevallen kameraden
het wieken
van witte vleugels…
IK VOEL JE KRACHT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
2.255 Dat je dit weer moet doorstaan
dat maakt me verdrietig
Ik voel me trots, ik voel me zo fijn
Dat ik de vader van zo'n kanjer
Mag zijn
Ik voel me zo goed, ik voel me zo machtig
Dat mijn dochter zo vecht tégen deze ziekte,
en vóór haar man en kinderen
Tjonge Joyce wat vind ik dat prachtig
Hegoser!…
Op grote hoogte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
491 jij hebt
de kracht
om alleen te groeien
te bloeien
op de richel
van een steile rots
wilt geen kleur en geur
met anderen delen
daarvoor ben jij te trots
maar in het vergezicht
van eenzaamheid
zijn de nachten koud
erbij horen
geeft aan het bestaan
toch iets vertrouwds
het is de prijs
die jij betaalt
als je op grote hoogte…
Het gouden masker
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
614 nog staat de piramide trots
maar tussen marmer en
de rots zijn graven leeg
geroofd geplunderd
door barbaren en de wetenschap
we weten nu wie toetanchamon was
een ziek mismaakte
jongeling die ooit als pas
benoemde farao de dood in ging
het gouden masker toont
zijn gaaf gezicht heeft weten
of geschiedenis ons opgelicht…
Uit de kale rots
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
737 mijn bloemen bloeien
stenen harten
gebeeldhouwd
uit de kale rots
ze zijn decor
voor al mijn smarten
de mannen
die ik heb gescoord
hun beelden staan
wat afgelegen
de hoofden fier
ze tonen trots
hun ogen hebben
nog dat koude
die mannen
hebben mij bekoord
scherpe randen
probeer ik
te polijsten
hun wreedheid
vijl ik bij
ruwheid…
Wolkte licht
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
654 ze verschoot
wolkte licht
haar donkere ogen
golfde brekend
door een zee
vol emoties
strandde op
basalte hardheid
van mannelijke trots
onbespreekbaar
in traditie buigt
hij nooit de harde kop
maar in het zwijgen
speelt zij zijn muziek
neigt als hij verkiest
windt hem weerloos
om haar zachte vingers
tot hij doet wat zij gebiedt…
OG3NE scoort, vooral licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Zaterdag de dag van de meiden
eindigen bij de eerste vijf
Zondag de dag van moeder
begin en einde van drie dochters
'Lights and shadows'
maar stralen doen ze alle vier
Nederland mag trots zijn
op hun licht van vertrouwen vanaf
Maandag en alle uren, dagen
maanden en jaren daarna!…
Treurwilg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 En zo staat daar, een kale boom
een grote trotse kale stam,
met hier en daar wat zijtakken
maar voor de rest wat bloot en klam.
De treurwilg, treurt niet meer,
men ontdeed hem van zijn groen,
maar als je 't mij vraagt zou ik:
dit toch echt zo niet doen!
Want een treurwilg, die niet treurt
daar heb je het hart, vanaf gescheurd?!…
was cipressenstress ontvlucht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
779 je bloeit in varens
vrucht al in olijven
ik was cipressenstress ontvlucht
wilde jou in paradijzen
je bougainvillet in
paars bij eerst ontmoeten
oléanders in de wilde tuin
komen ons in wit en rood begroeten
je strakt in kale rots
maar onweerstaanbaar is de Spaanse
trots tot overleven, onze cactus
heeft haar eerste bloem gegeven…