1824 resultaten.
gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
840 Zijn haren worden grijs,
dat is de slimheid zijn prijs.
Hij woelt dag en nacht,
tot hij bijna versmacht.
Het ventje in zijn hoofd,
kan maar niet worden gedoofd.
Hij slaakt een diepe zucht
zijn dromen zijn toch allemaal lucht.…
lichtval
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
511 onthoud het haalbare
op korte termijn
weerschijn is altijd droog
verte geen afstand
lijfelijk afwezig is kenbaar
als grafische weergave
in dat niemandsland leunt
de dag tegen het laatste licht
zodanig dat elk gebied
meer vaag lijkt dan grijs
duister is niet voelbaar
de val komt voor de hoogte…
februari
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
538 ik kijk door mijn raam
dubbelglas in een vierhoek
daarachter een kwart van steen
en buren met een eigen boek
de rest is grijs als de winter
met kale takken als decor
mijn blik is flinterdun vernauwd
een vangnet waar ik me niet aan stoor
met een haast afgebakend gevoel
dat traagheid boekt en het heden vertrouwt…
Gedachten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
610 Zijn haren worden grijs,
dat is de slimheid zijn prijs.
Hij woelt dag en nacht,
tot hij bijna versmacht.
Het ventje in zijn hoofd,
kan maar niet worden gedoofd.
Hij slaakt een diepe zucht
zijn dromen zijn toch allemaal lucht.…
Winterweken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
626 nu eerst witte ijsbloemen
op transparante ramen
een uitgestrekt sneeuwdeken
over kale velden
witte wilde zwanenparen
in laaggelegen polders
vele witte sneeuwklokjes
in de bladerloze bossen
en langs bevroren beken
het is niet donker
het wordt niet grijs
stralend is de winter
met sneeuw, hagel
en al het ijs…
Wandeling
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
558 Het is eenzaam wandelen
Zonder zon
Zonder maan
Overdag is het mistig
In de nacht koud en grijs
De boom laat zijn takken hangen
Hij weet waar jullie zijn
Niet bij mij
Niet meer bij mij
Kwispel nog één keer mijn wandeling
Kwispel al mijn wandelingen
Zoals jullie altijd hebben gedaan
Loop mee met mij
Voor altijd aan mijn zij…
kaal ben ik mezelf gebleven
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
1.342 ik heb alles
uitgedaan
en weggesmeten
kaal ben ik
mezelf gebleven
heb me toen
aan jou gegeven
Eva zonder slang
je bent
mijn paradijs
ik woon je uit
tot al je grijs
verdwenen is
je handen weer
met kleuren spelen
en in je mond de
appelsmaak vervliegt
ik zal je vele
keren laten komen
heftiger dan in
je stoutste dromen…
De hybride ruimte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
510 nat bewogen
de luxe
transparante
gordijnen in
de hybride
ruimte tussen
nevel en mist
waar stilte
gekist lijkt
te zijn omdat
er druppels
memoriam met
afwaterende
geluiden
stromend
afscheid namen
zoals ook het
grijs van het
moeizaam tot
ontplooiing
komend
ochtendlicht dat
al door zon vaal
werd uitgelicht…
Winter
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.195 in de luwte van Oktobers' dagen
schaduwt zij een onbeminde vreemdeling
vlak hellend grijs boven de stad
een tal van achterlichten blikt op
al wat vergeten is of verlaten,
grijze kragen, sleetse dagen
Berlijn volop
onbekend is onbemind
in het kielzog van reclame
en de wind?
de wind waait voorop...…
Vervaging in gedachten
netgedicht
3.3 met 26 stemmen
2.451 grijs is het blauw
van het zilvergrauw,
zoals het baren van trage
golven die nog gelaten
stranden al zijn dagen
als toen hij verlaten
zijn stappen bedacht
hij ze voet voor voet
in het zand bedrukt
achterlaat voor goed
enkel de herinnering
spoelt de sporen naast
het water dat achterblijft
tot de vloed zich haast
en alles weer vervaagt…
dromendans
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.574 mag ik een traan aanschouwen
in geborgenheid
waar dromend verlangen
verscholen lag
gehuild in sombere tijden
verloor liefde haar glans
duistere nachten heersten
onze dromendans
waar grijs en kleur
dansen door elkaar
dromen weer herleven
in tranen
die ik bewaar…
Vuilniszakken
gedicht
3.8 met 173 stemmen
23.876 Zoals ze daar 's morgens
op de stoep tegen elkaar
aan geleund warmte zoekend
in hun plastic jassen
staan te wachten, grijs,
vormloos, vol afgedankt
leven, tegelijk broos
en weerloos. Je zou ze
weer naar binnen willen
halen, je ouders
wachtend op de bus.
---------------------------
Uit: 'Echo van een echo', 1990.…
de dame is
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.580 alleenstaande
zuid-molukse
met gierende hormonen
één motorfiets
zeven zonen
ze boert goed
te zeewolde
elke maandagavond
krijt zij haar permanente keu
ze gaat voor
tien over rood
in plusfour kostuum
stemmig grijs
in Sociëteit De Witte
zonder overdrijven
zij is bedreven
in het drijven
van ballen…
diepgang
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.167 Zonder liefde waren de plaatsen niet
van elkaar te onderscheiden
grijs en grauw en zonder jou
kon geen stad mij meer verblijden
Zonder liefde verdiende het leven niet
zodanig te worden beschreven
dor en droog en zonder jou
vervlogen de dagen van mijn leven
Zonder liefde waren mijn gedichten niet
gezapig als hetgeen nu voor je ligt
het…
Buurtgenoot
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
441 Je twijfelt over jouw identiteit
geen masker momenteel voor handen
en ook jouw schoenen deugen niet
te vaak belopen verre stranden
de straat is grijs, de lucht voelt koud
is er nog iemand die van jou houdt
je slentert maar door
waar doe je het voor
lente laat nog op zich wachten
niets kan op dit moment
jouw leed verzachten.…
Kanttekening
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.054 het zijn slechts schetsen
van papieren dromen
of verbeelde avonturen
uit een grijs verleden
-opgefrist in kleur-
laag voor laag
worden gekunstelde kleuren
in vormvaste lijsten gegoten
om ze te modelleren naar
de wens van de gedachte
toch vervagen ze weer
doordat fantasie nooit raakt
aan het natuurlijke prisma
van de feitelijke beleving…
de tijd rekt dagen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
577 de tijd rekt dagen
laat seizoenen op elkaar
van mijn jeugd naar ouddom rijken
zo grijs haar
de wind doet strijken
tot een stil verloren herfst gebaar
aanschouw ik jaren voor de kachel
vonken starend naar veel meer
vlammen die niet willen doven
die mij
nog in groei beloven
naar een zomers roodvol wederkeer…
Papieren dromen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.132 het zijn slechts schetsen
van papieren dromen
verbeelde avonturen
uit een grijs verleden
-opgefrist in kleur-
laag voor laag
worden gekunstelde kleuren
in vormvaste lijsten gegoten
om ze te modelleren naar
de wens van de gedachte
toch vervagen ze weer
doordat fantasie nooit raakt
aan het natuurlijke prisma
van de werkelijke beleving…
Vlaai away
netgedicht
3.0 met 48 stemmen
7.281 Het grote grijs rimpelt
in mijn herinneringen
en ze zingen, zingen
over waanzin en geluk.
De afwas wacht
en het leven roept
nog
ik luister, huiver
knikkebol in het magere licht
wachtend
op die bevrijdende stem:
land in zicht!…
Voltooid verleden tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
784 rond de gerijpte boom
tilde ik gebroken tegels
uit vergangen grond
geplette wortels
rauw geschuurd onder blinderend grijs
ontsnapten rafelend
aan het patroon
van gesmoorde vrijheid
later, veel later
na vergruizing van kil beton
dekte ik de open ruimte
met jonge aarde toe…
Nieuwe kleuren
hartenkreet
3.3 met 33 stemmen
8.970 Langzaam aan
Veranderen de kleuren
De stralende
De felle
Zij maken plaats
Voor mat en grijs
Het zonlicht taant
De regen komt
Weldra
Begint de laatste reis
Die reis
Zal echter hoopvol zijn
Er kan je niets gebeuren
Het einddoel geeft
Dat staat wel vast
Een palet
Vol nieuwe kleuren…
poldersneeuw
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.032 hoe schoon de handjes
in het wit
de eerste sneeuw dwarrelt
stapkes zijn zichtbaar
heen en terug
en we lachen, we rennen
om de witte bollen
blauw breekt door grijs
glinsterend zijn oogskes
ineens is alles grootser
donkere dingen zijn bedekt
efkes
dan smelt alles weer ineen…
Toulon
gedicht
2.1 met 10 stemmen
3.843 Geluid dat uit de foto's stijgt
Kale plekken binnen het hoofdgordijn
Wie er allemaal verdwenen zijn
Tegen de lijmstokken van de dood gevaren
Roekeloos, as, verstrooid verleden
Stomme film zonder gebaren
Naar de dood richt ik elk grijs kanon
In de haven van Toulon.
-----------------------------------------
uit: 'De dorst der havensteden…
In volheid gedompeld
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
660 ik voel het zachte
van stilgevallen blaren
waar onder een tapijt
van vergankelijke kleuren
het rusten is begonnen
en mijn ziel zich
al stervende bereidt
op een mogelijk baren
tussen het grijs van boven
en de melange van benee
voel ik me even zo heel
opgenomen
in een immense zee
alsof ik mezelf
met al het zijnde deel…
Vliegende maan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.095 Grijs,
licht en donker.
Vooral donker.
Stramme olie kruipt
over land.
Koud,
zoals het weinige warme
weerloos is.
Seconden gaan traag,
zodat
niets blijkt te zijn wat lijkt,
zoals
de Blauwste Maandag.
Zoals vandaag.…
het eerste restje sneeuw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
511 zo halfweg de winter al op weg
in voorjaar, bloemen bloeien
onder ijskoud toe
bedekken
in de bekkens van de nacht
vervielen druppels zacht tot vlinders ijs;
het grijs geweten van een oude man
die krachtloos
wetend wat hij kan
vergeten en opnieuw op weg in bijtend
zout
zijn voorland op mag meten…
Wintermorgen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.063 Week op het wit van het wazige land,
Week door het grijs van de wolken daarachter,
schemert de schijn van de zon, die met zachte
goudglans de zomen omrandt.
Blank als de glans op het wazig verschiet,
week als de schemer van de zon door het grijze,
weifelt het licht door mijn stille gepeinzen,
schemert de vreugde door mijn lied.…
Jij bent mijn paradijs
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
714 ik heb alles
uitgedaan en weggesmeten
kaal ben ik mezelf gebleven
heb me toen aan jou gegeven
adam zonder slang
jij bent mijn paradijs
ik woon je uit
tot al je grijs verdwenen is
je handen weer met kleuren spelen
en in je mond de appelsmaak vervliegt
ik laat je voor de laatste keren komen
heftiger dan in je stoutste dromen
ja ik…
In vreemde stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
547 Het dwarrelt
bladeren
in bonte kleuren
eindigend in zwarte
tonen
zwaar van regen
stervend in
modderpoelen
onder blauwe lucht
En neigend naar grijs
kruipt dan schemer
in een vreemde stilte
dreigend door de straat
naderbij
koude meeslepend
van alle kanten
haasten mensen zich naar huis
huiverend…
Troosteloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Door de gordijnen somber licht
Blij voor zo-even in het donker
Ogen sluiten in de schemer
Achter dubbel glas de stilte
Rook en as, de zoveelste sigaret
Wazige gedachten, troebel zicht
Lege fles Whiskey, zwaar hoofd
Hanenpoten op grijs papier,
te dronken…