948 resultaten.
Het kind in glas
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.482 dat de rode sintels
van het pas aangelegd terras doet schreien
en nood zich aan liefde hecht
die verstoort in een
couveuse ligt te ademen
waar brengt mijn religie mij
wanneer ik verwoord dat
vele levens het anker kan laten
vieren met het touw dat zonder eind
een stil verdriet kan raken
door het schip stuurloos
naar huis te laten varen…
Scheiding
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.530 Jongetjes die met hun vader aan het voetballen waren,
En moeders met hun dochter in bootjes aan het varen.
Zo stom vind ik het van mijn ouders,
Dat ze gingen scheiden.
Ik kan er niet meer tegen,
Maar ik zal het moeten overwegen...
Ze komen nu toch niet meer bij elkaar,
Ze zijn helaas niet meer een paar.…
Nettemeijers
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.134 Nettemeijers
Je ziet ze
langs de lange
lijnbaan
lopen - lachend
loerend lellebellend
hoge hakken
korte rokken – tippelend
van genot
in Mokum Lamed
het doet er niet toe
of Mokum Leeumed
overal gelijk
als zinnebeeld
van de nettemeijer
op de wateren
van
de Grote Schipper
zij varen alleen
stuurloos ontroerd
attenooie
wat…
Afscheid
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
1.897 Dat is als ik mijn geliefden achterlaat,
wanneer ik vaar naar onze Heer.
Wees echter niet heel erg bedroefd
en ga verder zonder mijn bestaan.
Denk zo nu en dan aan mij terug,
maar laat geen enkele traan.
Wat ik nu heb gewonnen hier,
is een leven zonder verdriet en pijn.…
In balans zijn...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 En mensen langs de waterkant kijken
naar schepen die voorbij varen,
terwijl aan de andere kant van hen
het verkeer voorbij raast.
Rennen of stil staan in het leven
waarin menigeen zich haast.
Natuurlijk evenwicht is als yin en yang.
Iets dat men eigenlijk niet vinden kan...
Toch is men er mee bezig, bewust of on-
bewust.…
Valentijnsdromen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
992 Vaar daarheen met mij
Laat je dragen
op de zachte armen
van de nachtwind...…
Annabel
poëzie
5.0 met 4 stemmen
2.557 en leefde hier
mijn kleine, kleine Annabel
ik wist uw prille leden wel,
de trilling van die bloemenmond
wanneer een hand uw haren vond
mijn kleine, kleine Annabel
de geest is lang, maar wij gaan snel:
op 't koude laken ligt uw lijf
en ik vind nergens meer verblijf
mijn kleine, kleine Annabel
als ik in hemel of in hel
moet varen…
Zeeman
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
582 Ik zou dolgraag weer eens gaan varen
en dan uitkijken over de immense zee,
de wind weer vrij spel door mijn haren,
neemt al mijn droefheid met zich mee.
De grote leegte van de grauwgroene oceaan
reduceert je leven tot alleen dat moment,
dat je op de brug als ijswacht moet staan,
je plots zonder familie of vrienden bent.…
De Baarnsche Laangracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Straks zal een duurzaam pontje,
de straat van Laan in varen.
De angst bestaat dat critici,
de gracht willen doen dichten.
Alleen slimme mensen weten,
dat alleen dichters dichten.
Dichters zijn machteloos.
Dat weet een kind.
Wat ons rest is wachten,
op een toekomstvisie,
en op ongekende moed,
van de Gemeenteraad.…
rukwind
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
442 met mijn woorden kun je
donkere wolken stapelen
boven alles wat je lief is
wat ons perspectief is
de zorgeloosheid
plotseling
laten varen op een rukwind
en de zonovergoten toekomst-
tijdzeeën
ook met z’n tweeën
even
in angst lijken te vergeten
in diezelfde zinnen vind je
bouwstenen voor de tempel
voor wat we houden willen
waar vertrouwen…
snoeien
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
117 van
je schroom, de zachte dadels
in je ogenschijn en de klanken
waaraan je bent getafeld
meewarig voor alles die jou
als een stalen frame in een
ogenschijnlijke jargon van
mededogen bezien
daar zou ik iets van willen snoepen
het verheerlijken in de geste van
mijn kunnen, je ontdoen van al je
zorgen die als een drijfveer
jou laten varen…
Zoon
gedicht
3.4 met 31 stemmen
22.954 Terwijl ik onderdompel in verleden
vaar jij langs mij de toekomst binnen
totdat wij elkaar treffen op dezelfde plek
Begonnen halverwege maak jij eens af
waar ik bleef staan
met spotgelach - een traan op een hete plaat -
herken ik je uit ons voorgeslacht
Waaruit jouw zonen weer te voorschijn komen
de hete plaat misschien iets koeler
de…
Seemann
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.506 Van het varen moe legt de zeeman zich neer
bij het leven op het land
en tilt de kinderen door de branding heen
op alweer hetzelfde strand.…
Campagne
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
107 gezapigheid gebrek aan concentratie
het roer om na de thee en druk palaver
om in act II versneld zien te geraken
in een metamorfose vol gebaren
de trossen los de mouwen opgestroopt
met bolle zeilen aan de wind gevaren
scherp en gedreven doch toch onverhoopt
een blindganger, raak in een tegenstoot
de moed door winstoogmerk niet laten varen…
geest en machine
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
414 we tooien je met de
veren van de sterke
arend die zo hoog
vliegt dat hij dichter
bij de geesten kan
vertoeven
aan een magische
machine met klepjes
en buisjes zit een
tube die nauwkeurig
hemelse lucht in
je longen blaast
we varen rond jou
in een witte zee van
louter zoute druppels
we zoeken krachtige
kruiden om je boven…
-Omdat alles voorbij gaat -
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.026 Hier op de zoveelste verdieping met uniek uitzicht
boten varen als wolken, het water als lucht
en de mens is als vis geboren.…
kalmte van het water
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
683 nog altijd houdt in wankel evenwicht
het kleine bootje mij drijvend
op het grote meer dat leven heet
vooroverbuigend zie ik
in voortdurende beweging
het in- en uitschuiven van mijn gezicht
weerspiegeld in de vriendelijke plooien
van het kalm schommelende water
onzichtbaar varen al die jaren
vele dierbare verstekelingen
-wier eigen bootje…
waarheen?
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
836 schilderij
het lijkt wel een vorm van tovenarij
dan zie je het water hier
en vervolgens constateer je met plezier
dat de koers weer is veranderd
ja, de rivier stroomt en meandert
het vaart zijn eigen koers
en dat maakt je ietwat jaloers
op die vorm van vrijheid
en behendigheid
want de rivier slingert door grenzen heen
en jij, hoe vaar…
spookschip de wereld
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
1.117 met open boegdeuren varen
we naïef de volle zee tegemoet
in vertrouwen dat het schip
ons hoofd boven water houden zal
op volle kracht vooruit willen we
schaatsen op de golven zonder ijs
dobberen op een zeespiegel die
ons ware gelaat nooit tonen zal
zullen de zeegoden onder ons
het kwade bestrijden
of komt alle hulp van boven
uit een…
Raak
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.495 Ik voelde me van binnen leeg
Toen kwam jij en bracht iets te weeg
Ik kan het gewoonweg niet verklaren
Alle twijfels liet ik toen varen
Zoals jij mij weet te raken
Ik zou het wel willen uitschreeuwen van de daken
Jij bezorgt mij dat heerlijke gevoel
Ik denk dat jij wel door hebt wat ik bedoel
Die klik tussen ons valt niet te ontkennen…
- Vertel de zon -
hartenkreet
3.7 met 33 stemmen
838 Laat de maan maar varen,
die maar weigerde om rond de aarde te draaien,
als zou hij willen doorgronden
hij vertelde dat liefde,
niet altijd op dezelfde manier
als de sterren,
ten dienste op de aarde kan vallen.…
Over drempels
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
672 Onzichtbaar
vaar je mij tegemoet
op mijn eenzame tocht
langs wijde oceanen
van de grenzeloze tijd,
onhoorbaar
dringt je wezen
door tot mijn intiemste
luisterpost,
je kent mijn wegen,
die je ontcijferd en
gelezen hebt,
vaak gezwegen,
omring je mij,
ik adem met
een brok van
afscheid in mij keel,
ik zal huilen als
mijn lot mijn kist…
Houden van !
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.540 van verdriet veroorzaakt
En houden van alleen nog mooi geschreven staat
Dan hoop je dat het verdriet over gaat
Als houden van heel makkelijk wordt gezegd
Als houden van niet wordt uitgelegd
Is houden van dan wel zo echt
Als houden van verschillend wordt ervaren
En je je op houden van blind gaat staren
Dan moet je je eigen koers gaan varen…
Hemelen ~ Voor Dick ~
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
831 hoe doe je dat
zijn er boeken over te lezen
is 't als kruipen door 'n sleutelgat
valt het te evenaren
het loslaten van 't hier en nu
is het werkelijk door de ruimte varen
hemelen
hoe doe je dat
wie kan de garantie geven
dat je niet stort in 'n groot zwart gat
zul je je geliefden weer ontmoeten
ook degene die je niet zo mocht…
Naar Oostland
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.005 Naar Oostland willen wij varen:
het is er het oudste lied.
Maar monden zijn vol gevaren;
malheuren slapen niet.
Al hebben kombuizen geen lichten,
kombuizen hebben een bed.
En de reizen zijn maar gedichten
en de slaap is 't rijkste gebed.
Slechts verlangen kan nog doorreizen
wie daar ooit uit Oost-land kwam.…
Grave aan de Maas
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
604 Schippers, schepelingen
weten er
van varen
van afmeren
In dichte mist
kan 't verkeren
de sluis gemist
op stuwen....
gestoten en gestuit
staalhard op hard staal
vaartuig, dat wil vallen
vallen, ruwweg vallen
drie meters diep
-aan de lat-
van niets...weten
't roer op rechtdoor
Grave...…
Kort interview
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
624 altijd heb ik vertrouwen gehad
eigenlijk is dat nooit beschaamd
door liefde te schenken werd ik vertrouwd
het vreemde was, dat ik liefde terugkreeg
van andere mensen dan ik verwachtte
zelfs uit onverwachte hoek
zegt het woord "Hoop" u ook iets
eigenlijk niet, want dat heeft iets onzekers
door mijn vertrouwen kon ik de hoop laten varen…
van eiland naar land
gedicht
3.7 met 3 stemmen
2.314 ik naar kijk
kijkend zeer goed bewust ben ik mij
van mijzelf
in dit hier en dit nu, beide
niet eeuwig maar toch duuzamer
dan bijvoorbeeld een woord: ik denk omdat
de dood onmerkbaar nabij is
en terwijl het strijkje valencia inzet
zie ik eensklaps loodrecht onder mij
een dood wit paard drijven
op zijn zijde
een dood wit paard
wij varen…
de blauwe reiger
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 Lankmoedig kijk ik door het raamkozijn,
terwijl de regen blijft plenzen op het water
en zucht hoe zal het me varen later
als zij er plots niet zal zijn ..…
JIJ KUNT HET
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
600 wees mijn zon
mijn wind
mijn baken
mijn stuurman
tijdens ons varen
bol mijn zeilen
laat de zee op tijd
bedaren
wees het kompas
zorg dat we niet
van koers af raken
en als ik de lading los
moet jij de rust bewaren
dat koesteren
ruimte in jezelf maken
en zolang ben ik je tros
het is zoveel wat ik
van je durf te vragen
ik vraag…