3664 resultaten.
Dansen
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
669 Laten we dansen rond het vuur
Als zigeuners in de nacht
Vergeten de stormen en de pijn
Laten we dansen op het strand
Als kinderen van de zee
Breken golven in het zand
Laten we dansen in de sneeuw
Als minnaars in de zon
Vervoering van het noorderlicht…
oververhit
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
483 als een uitgedroogde kameel
in de woestijn
strompelt mijn “ik"
door mijn hoofd
wegzakkend in het zand
brandt m’ n kop vol pijn
uitgedoofd
als een kaars
van zijn vlam beroofd…
kleurloos zwart
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
487 sporen zonder zichtbare afdruk
van onzichtbare pijn
maken groeven binnenin
zuur als azijn
bijtend je hart
wringend je gedachten
vragen kleurloos zwart
op m’ n nieuwe lief zal ik wachten…
depri 4
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
611 krachten
verkrachten
m’ n gedachten
ik kan niet wachten
onrust onder de pan
mijn ‘ik ‘ doet smachten
naar een fris nu en dan…
Scheer je weg...
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.496 Kom tot bezinning
Blijf niet hopen
Op dat wat nooit meer komt
Scheer je weg
Jij spookgedachten
Geloof toch niet
Dat je ooit weer
Samenkomt…
Vrij met mij
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
660 daar gaat ze, stappend in de sneeuw
zie haar fluister
in witte ademwolkjes
verlangend naar de lente
oh heerlijk voorjaar
dat ijsbloemen om haar hart
doet smelten
ze wil meewiegen
op de vleugels
van de adelaar
vrij zijn dartelen in de wind
met klaarte
op kinderlijke trant
in de zonnegloed
vloeit het lentegetij
in een opwaartse…
Jouw wit en jouw kleuren.
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
769 Jouw wit en jouw kleuren
zijn geurig en maken me blij:
ik hoor zachte violen,
snuif zachtzoete geuren
‘k zie velden met roosjes erbij
Soms echter dan
kan het zomaar gebeuren:
zwart neemt de overhand,
het donkere duister brengt tranen
en pijn en verdriet.
Laat mij je toch leiden,
ik wijs je de weg:
sluit gerust maar je ogen
grijp gerust…
BLASÉ
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
538 leeg was jouw eindeloze
woordenstroom evenals
de ingedroogde beek
die eens overvloedig was
nu groeit er spinnenrag
in je voorheen weelderige haar
beaamt uitgelopen mascara
jouw echoënde treurzang
bepaalt de vuist die keihard
op tafel wordt geslagen
basta…
Rang
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
452 ik had op jouw lange haren
zitten sabbelen daar jij toch
niet thuis gaf
voelde me meer verbonden
als tevoren toen
je mij afwees
mijn beeld bleek niet het jouwe
*…
Ik geloofde
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
442 ik geloofde in je woorden
las menig maal
jouw mooie taal
dacht in elke regel van je hand
gesproken door je mond
dat ik de heusheid vond
o, hoe ik jouw letters
dwarrelend als vlinders zag
zomerend rond een grijze dag
als een helend kussen
voor een hoofd vol dromen
bleven warme zinnen komen
ik wilde voor jou dan ook enkel
wensen…
Waar eens
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
504 waar eens de kersen groeiden
daar is het nu zo kaal
krassende kraaien
maken er een hoop kabaal
waar eens de bessen rijpten
door sappig groen omgeven
daar heb ik in de ijzige kou
een gedicht voor jou geschreven
waar eens de appels bloosden
in een warme zee van licht
daar vecht ik nu tegen de herinnering
met een traan op mijn gezicht…
Ochtendmist
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
442 trieste berichten
omvouwen deze morgen
zo vrolijk als de zon schijnt
doen de grijze wolken
toch anders vermoeden
zo naar buiten kijkend
rollen tranen langzaam
in een koud kopje thee…
Draag mij
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
473 draag mij
naar klanken
melodieën van innigheid
wanneer mijn hart
dreigt te gaan dansen
op tonen van kraaienzwart
echo
een beminnelijk lied
als ik verdwaal
afdaal
langs het pad
van stilte, het verdriet…
Zo is het goed
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
706 de zon zong op de houten tuintafel
door het flesgroene licht
"is just a perfect day"
in de hand van het heden
vandaag is alles goed
(klank, kleur en weidegeur
hebben vrede)
nu ik toch buiten ben
kan ik het niet laten om te zingen
oh, het is gewoon zo'n perfecte dag
geef me over aan fluisterliedjes
die leven geven
dat tussen hoofd en…
Woordvlokken
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
493 ik tel de woordjes wel
naar licht en kleuren
onder de eeuwige zon
van verre
zonnestraaltjes weerkaatsen
woordjes ontvouwen zich
op mijn netvlies
(zucht naar het licht,
om wat ik van binnen koester)
ik benijd de vogels wel
die het zonlicht van wederkeer vangen
aan de vleugels van het hart
goud gevederd…
Anders dan voorheen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
493 ik draag mijn gemoed
naar het weidse
een eindeloze verte
verleg mijn grenzen
twist met de wind
als een gevouwen bootje
varend oeverloos
ongekunsteld broos
aanvaardend de
onstuimige golven
ziende naar de gloed
een horizon van moed
‘k slijp de scherpe kanten
van de vuursteen
fonkellicht warmt de bron
maar, anders dan voorheen…
Stemming
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
517 temidden van wollig groengebied
vlinders fladderen sierlijk
boven het weelderige goudgelaat der boterbloemen
(dat kijkt zo wijs) ik lief het zo
de winde wind vlecht een zomerzacht genoegen
in het licht van mijn zeeblauwe ogen
waarover rust zich heeft neergelegd
de jonge dag is nog maar net begonnen
langs hemelsblauwe wolken
een vogel…
Veel dichter kan je niet komen ...
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
531 Mijn man verliest zich al te vaak in woorden
Als dichter zoekend naar de juiste stijl
Terwijl ‘k plagend met hem de vloer aandweil
Ontaardt dit soms in valse slotakkoorden
Dit is zijn lied, dat mij nooit toebehoorde
Zijn plek, zijn plaats waar ik geen poos verwijl
Voor dromen ga ik nimmer voor de bijl
Voor mij geen verre onbekende oorden…
Een onbekende dag
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
552 dan is er zo’n dag
waarin gevoelens de stilte treffen
het beseffen
te zijn gedreven
naar een gesloten lijn
niet ten volle mens te kunnen zijn
hoe energiek ook
gevoelens van binnen
hoe dan te beginnen
klanken blijven verborgen
in een onbekend verhaal
geschreven in een vreemde taal
laat mij slapen
als het bloemenkind
tot ik…
Vleugelnachtjes, zachtjes
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
489 schenk mij het vertrouwde
mijn leven, mijn lief
je weet, ik ben zo’n dromer
als een stille voorjaarsvlinder
altijd fladderend op weg
zoekend naar een zomer
naar het vergeet-mij-nietje
de verscholen dapperheid
tegen de wortels van het rietland
och, laat mij vleugelnachtjes
wangenzachtjes slapen
tegen de schoonheid van je hand…
Levensmoe.
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.288 Ik voel me de laatste dagen zo depressief
Ik zie alles zwart en negatief
Ik verzet me er steeds tegen
Ik heb het voor iedereen verzwegen
Ik hou dit niet lang meer vol
Ik word van binnen helemaal dol
Ik zou het liefste willen sterven
Ik ben toch ieders leven maar aan 't bederven
Ik word van dit alles zo moedeloos
Ik vind m’n leven toch…
aan de zijlijn...
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
539 al jaren klop ik node aan de poort
van het clubje erudiete dichters
slimme lieden, eminente stichters
hadden wellicht nog nooit van mij gehoord
ik gaf geen lezingen, ik las niet voor
uit eigen werk op een gala-avond
terwijl ik zo met hen de strijd aanbond,
een strijd die ik dus überhaupt verloor
ik ben niet top: ‘k sta niet op een shortlist…
Treurend rond de wilg
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
647 zo af en toe
ben ik solidair
met de wilg in ’t vijverpark
dan treur ik wat
om dit en dat
kan enkel dan verlangen
om met
en rond haar takken
het hoofd te laten hangen
zoek me dan een stekje
een verstopplekje
tussen het blaadjesgordijn
daar, waar
ik in mezelf verloren
gewoon verdrietig mag zijn…
De strandjutter
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
562 zijn ogen op de vloedlijn gericht,
struint hij tussen wrakhout,
wat schelpen en bruinig wier
in een ver verleden verloor
hij zijn hart aan de zee
alleen zijn dromen,
zijn dromen bleven hier
in de kille plaggenhut
van zijn onstuimig bestaan
spoelt eb en vloed
bij nacht en ontij
komt hij weer tot leven en gromt:
de zee geeft minder…
Morgen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
587 woorden die geboren worden
vallen bij het opstaan
in het niets
stralen die me wakker strelen
warmen de ziel
dat is tenminste iets
vogels die voorbij vliegen
al krijsend
in 't ochtendblauw
brengt de morgen mij
naar later
misschien ook wel naar jou…
Het spreekt voor zich
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
615 Ik wil dat het stopt met regenen
met regenen in mijn hoofd
de pijn, de pijn te doorgronden
niet opnieuw deze gang
deze gang te hoeven maken
waar onmacht overwint
het zachtjes ten onder gaan
ondanks het vastklampen aan
terwijl de voorbodes zo duidelijk waren…
Onverhoeds
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
522 onverhoeds neemt eenzaamheid bezit,
veegt alle woorden uit van binnen,
waardoor niets rest dan...
kille leemte…
Hartje zomer
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
754 in augustus is het licht
aan zee zo wonderlijk
hoe speels ook
in een weerkaatsing
op het rozenhoedje van het kind
dat kleurenwoordjes zingt
overstemmend de schreeuw
de krijs van een grijze meeuw
mijn ogen vinden schoonheid
in een droomkasteel van zand
de glanzende kokkels
tussen een schelpenrand
ik zweef, ik weef
zoveel lieve…
Bord vol onzin
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
555 zorgen zijn voor morgen
pardoes schept ze haar bord vol onzin
bloemen zet ze bij het grofvuil
plant bomen op z'n kop
wrijft droogte uit haar ogen
tuit ze haar perfecte lippen rood
hangt haar jas aan de wilgen
blootsvoets verdwijnt ze in de ochtendzon…
Natuurlijke heelheid
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
768 ik zag de hoop
de natuur deelde
dat wat ze bezat
in het wonder
van een zonneglans
op het schaduwblad
een zachte wind
blies er bewogen
over de nerven
tilde het over een grens
daar waar de zomer
te vroeg dreigde te sterven
door mistvlagen heen
in een afwisseling
van donker naar licht
streelde de natuur
een speelse heelheid…