11284 resultaten.
Waterloosheid
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
840 Waterloos zijn
Synoniem met chaos
In de infrastructuur
Op het Zernike
Sluiten de scholen
Tegelijk om negen uur
Massale stormloop
Op de bussen richting het centraal station
Waar de chaos ook al begon
Eeuwen wachten in de wind
Voelend alsof
Ik me even in een metropool bevind
Ach oude bus
Ik wacht niet meer
Lopend vind ik mijn weg…
zwerfwoorden
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
652 ik wil het zwijgen bewaren, erin
bewegen
zoals schaduwen van wind
de armen houden in een schommelende traagheid
terwijl ik kijk naar het standbeeld
van vergeefse woorden
de lucht gaat er doorheen
ook door de koudste dagen
en wanneer berusting met vleugels slaat
droom ik nog eenmaal over
huiswaarts keren
*afbeelding…
over de tijd heen
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
996 achter het mijne
ligt jouw stilzwijgen
dat in niets verdwijnt
ik zou gebleven zijn
van binnenuit
misschien vreemd lachen
naar het requiem
op je lippen
en naar de korte slaap
van de late grafdelver
in ebben zwart
maar het wenken van de wind
laat mij dodelijk bewegen;
het lichaam vol
in hongerdagen van
bestreden besef…
Exit
gedicht
3.2 met 34 stemmen
18.806 Toen ze ons niet zagen
die nacht bedroefd en
aan onszelf kwijt
de deur met bloed beslagen
de dood een gang vol
geur en hinderlagen toen
vuur en wind zich schaarden
om onze
afgedwaalde roep
weken wij af van het bestaande
af van onze roep. Vielen
samen, raakten aan
wat hangen bleef.…
winterstemmen
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
705 ik vlucht
met het gelaat onder najaarsbladeren;
de ongenade in jaren diep
wanneer de jaskraag van een nog trage lente
de scheefgezakte stilte bedekt
op mijn mond
en onbetoverd luistert
hoe ik adem en sterf achter alle bomen;
geketend in wind
door de schaamte die maar nachten
blijft slaan, geschreid, in het huiverend
schaduwhout…
Stappenteller 2
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
685 Zij ontkent sinds kort niet meer
de drang naar het verkennen
en naar een ruime horizon
Waagt nu weer een zoektocht
naar verloren momenten
en een schaduw van geluk
De wind ruist de stemmen weg
die haar terugroepen
naar voorbije oorden
Zó moet zij de teller verzetten
en het verstand op nul
het zicht op oneindig
Naar de hoogte van de…
Uit donkere luchten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
883 zag het onweer dromen
broeide in de stilte
tussen bladeren van bomen
vogels zochten nog
in allerijl een thuis
om veilig weg te komen
in zachtjes verontrusten
begon de wind te zuchten
te vlagen in aandacht vragen
een eerste licht uit
donkere luchten doet in
ontlading de spanning vluchten
de donder is gekomen
seconden lang na het…
Trappen die nu zwijgen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
878 in lege huizen
waait de wind
in fluisterende tonen
soms hoor je nog
de gil een kind dat
daar ooit lag te dromen
zie de vlekken
op de muren een
schande voor de buren
voel het stil
gekraak dat generaties
weer volwassen heeft gemaakt
op kale trappen
die nu zwijgen en hun
geheimen nooit verklappen
samen met de
stilte in portaal…
lichtglans
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
1.035 de maan zich losschudt, minutenlang
meer dan vol
verandert de zee niets
aan zomergrassen, te midden van
de dag
bloemen zullen opgroeien
als sterren in een vijver, hun dorst lessen
met golfjes dons
geplukt uit het sierspoor van de eend
die in het sneeuwwitte binnenhof
van stilte
staart naar de eenvoud
en de belofte van de wind…
Verborgen gevoelens
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.110 Ik sta nu buiten
Even lekker op het terras
De wind gaat door mijn haar
Ik denk aan vroeger, hoe het ooit was
In zo'n korte tijd
Kan er veel gebeuren
Behalve ik, ik lijk vast te staan
En ik laat mij niet door mijn emoties meesleuren
Maar na al die jaren van stilte en zwijgen
Wil ik schreeuwen zo hard als ik kan
Geen woord komt uit mijn…
Verkering
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
2.045 Zo plots zat jij toen achter
bij mij daar op de fiets
we gingen naar je vader
want die wist nog van niets
Nog niets van al datgene
wat ik hem vragen wou
dat ik van alle dagen
het liefste was bij jou
Jouw vader moest hard lachen
en was mij even voor
hij zei dat ik te jong was
dus fietsten wij maar door
Zo fietste ik wind tegen
en dacht…
Onvindbaar
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.555 Haar nacht huilt
zilte tranen
terwijl het maanlicht
op haar haren valt
ogen en vingertoppen
strelen de foto
in haar hand
ze huivert in het donker
de maan, ziet vanaf boven
haar schaduw
voor het raam
de fluister van de wind
lijkt even stil te vallen
want die weet
wat zij niet
uit durft te spreken
van de morgen die nooit
meer aan…
Als gebedsrollen draaien
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
760 Jaren gaven mij vertrouwen
en geloof in hoge macht
die als ik bid de woorden voegt
bij een universele kracht
welke over de aarde waakt
als liefde in de mensheid daalt
verweven tot onbreekbaar lint
alle volkeren samenbindt
dus draai ik hoopvol elke rol
nauwgezet een aantal keren
geef mijn gebed mee aan de wind
verlangend dat het vrede…
Paden geurden rozen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
775 in herinnering
kleuren geuren
vaak gedachten die
intenser zijn beleefd
een vleugje wind
vond het gevoel
heeft ons overspoeld
met hei en duinen
zag je staan in bomen
de paden geurden rozen
toen ik je vond tussen
het geel van hoge bloemen
je bloeide grandioos in
het speels van leven geven
onze kleuren eindelijk beleven
in de…
Kijkgaatjes
gedicht
2.7 met 35 stemmen
14.642 De wind ging om en ineens waren ze er weer:
de gedachten aan winterlichtstilte. En aan
de glazen ogen van een wildvreemd kind
dat de winter liever heeft om door te kijken.
Zo zakelijk, zo onverschillig mogelijk de blik
gericht op het keren van de kou. Omdat ergens
toch het vriespunt liggen moet.…
Drenthe
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
545 Waar weiden,vennen
groen gekleed
als golven stromen
door het land
De wind gevangen
door bomenhagen
schier eindeloos geplant
Dromen ijle wolkensluiers
in een hoge stille lucht
waar een rover staat te bidden
voor een geslaagde vlucht
Word ik op de grote heide
soms door stilte overmand
die dan zo duidelijk voelbaar
is in dit oude Drenthse…
Rijden
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.361 Bliksem
en wind met een ruisend accent.
Binnen kan stress
de bestuurder niet schaden.
Mijn hand masseert hem,
is een zachte veiligheidsagent.…
De onzichtbare man
hartenkreet
2.7 met 15 stemmen
2.709 ‘s Avonds in bed komt de onzichtbare man
Je ziet hem niet, dat is het nare ervan
Ik hoor hem in de kamer
Ik hoor hem in de gang
Hij klopt er met een hamer
En maakt mij vreselijk bang
Mijn vader zegt: Het is de kachel
Mijn moeder: Het is de wind, geloof me maar
Nee, hen moet hij niet hebben
Ik ben altijd de sigaar
’s Avonds in bed komt de…
klimatologie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.077 de eindeloze regen meurt
en pleurt zijn striemend gezeur
neer op de wereld
meer doet het niet
om iets te verhelpen
aan zijn humeurige staat
van nat te worden
de wind heeft aangevallen
verklaarde zijn paraplu vervallen
en blies zijn argumenten weg
van stevig en windbestendig
tot een dieptepunt van ellende
en kleumen in de kou
alsof…
Avondvlucht
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
690 ik ga slapen
wanneer de nieuwe dag begint
met rechte wijzers
naar de hemel gericht
de stilte buigt niet en
schuift de onbedekte maan
dichter naar vogelvluchten
ook al heb ik geen weet
van hun late bestemming
ik denk mij geeuwend
op hun vleugels, lichter,
blauwer, hoger en hoger
vlieg zo lang ik kan
en groei in het lied
dat de wind…
In kribbig stro
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.733 de ezel boog
boog dieper door
krabde met de
hoeven aan de rots
zette zijn vier
poten trots in rust
zij stalden daar hun
kind in kribbig stro
dieren ademden hun
warme wind een ster
verschoot in lucht
die naar geboorte rook
het winterde in
warme schapenvachten
herders zongen komst
in lang verwachten
Hij is gekomen als verlosser…
Hart van leven
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.156 Ik leg me te slapen in de wind
de wilde ongedwongen zwaai
van ritmische luchten, adem woorden
die in de weidse stilte breken.
Een bed vol sterren, de nacht
bewaakt het leven, het wad zucht
in zachte regen.…
Overweldigt me met zee
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
678 ik kijk je weg
in golven donder je
zout water krachteloos
tot slierten wit
je trekt het zand
onder me uit
ziedend wenk je
fluistert overgave
ik groet de wind
het kale zand
een vage duinenrij
met meeuwen op het strand
was een voetstap
die door vloed
werd afgeschuimd
mijn sporen ben ik kwijt
je overweldigt me met zee
verwatert…
Verloren in woorden
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
944 In de kilte van nacht
besef ik
dat jouw woorden al lang geleden
verdwenen zijn
ik herinner mij
niet eens meer wat je zei
alleen jouw verlangen weet ik nog
naar meer en anders
de wind nam alles mee
naar een volgend seizoen
maakte dat jij verloren ging
in de golven van de noorderzee
en zie ik het trage licht
opkomen door mijn donkerraam…
Winterkind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
863 De wind een winterkind
dat nachten strengt
gezwind de luchten
ijzig blauw verft.
Het land een diepe kou
die donker wolken kwast
sneeuw en hagel rijpt
dwars op de horizon.
De mens een zwoegen
dat zucht onder het juk
van zonloze dagen lood
de verpulvering tot as.…
Laat me voelen
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
1.881 Laat mijn handen
je innerlijke voel
betasten en strelen
geef vanuit je hart
warmte en liefde mee
Uiterlijk is schijn
wanneer het innerlijk straalt
omarm me en voel
de fluistering van de wind
spelend met je haar
strelend over je natte wang
je ogen kussend
Vanuit donkerte en schemering
lacht mijn schaduw
je wolvend toe
krachtig…
Ik draag je mee in mijn dromen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.371 Terwijl je slaapt kijk ik naar je
het licht van de straatlantaarn
laat zien dat de rimpeltjes
op je voorhoofd
zijn glad gestreken
je snurkt zachtjes
ik druk een kus op je wang
je mompelt iets
er welt een traan
in mijn ogen
dit moment vast kunnen houden
stil blijf ik kijken
een moment van geluk
en de wind fluistert
de glans van je…
maar eens zal ik breken
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.401 wie maakt uit
hoe wolken zich plooien
hoe wind licht zal
verstrooien in jagende gang
mij maakt het bang
bang voor hun schaduw
voor het zwart van de bui
en de stortvloed van regen
ik kan er niet tegen
dat onbestemde gevoel
te zijn zonder doel, te zijn
om voor niet te leven
geven lijkt de moraal
opgevoed met dat ideaal
voel ik me…
fluistert zomer in geluid
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
955 je raakt mijn huid
de wind waait
rimpelend je warmte
fluistert zomer
in geluid
je maakt kringen
zichtbaar achter
moegesloten ogen
vibrerend geel danst
hemel tot geheel
randen neigen rood
van het verbranden
buitencirkels zijn
aan het ontvlammen
in een vage pijn
je smelt een gat
in mijn gedachten
ik laat je gaan
met open ogen…
De lente
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
947 Soms zo mooi
Soms zo lief
De bladeren die groener worden
De bloemen die weer lekker ruiken en kleuren
Maar wat nou straks als de bladeren gaan vallen
En de het donker wordt
En koud
En de wind gaat waaien
En de donkere wolken komen
Hoe hou ik me dan vast aan dat fijne uit de lente
En het fijne uit de zomer
Hoe hou ik vast aan mijn geloof…