9768 resultaten.
Doodmoe
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.527 Ze roept me weer, zegt
dat ze even niet weet wat ze vergeet
en staart naar het oude behang
alsof in het diepe blauw
het antwoord ligt.
Oh, ik weet het weer,
haar gezicht klaart op.
Er ligt een kaart van pappa in de gang.…
Van vroeger ervaren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
501 ik pakte jouw hand
in een liefkozend gebaar
voelde je vingers verkrampen
zag je ogen
opeens donker glanzen
wegkijkend van mij
een zucht over je lippen
wat woorden die
ik niet hoorde en weg was jij
pas later
vertelde je dat raken
oude wonden open maakte
dat de pijnen
van vroeger ervaren
weer even heftig waren
jij wilde vrijheid…
Hemels
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
693 Wie zal bepalen,
wie zal uitvinden
of wij elkaar,
na dit aardse leven
nog eens zien en
zullen en willen ontmoeten
misschien
zal ik jou dan begroeten
als een oude vriend
met wie ik veel beleefde
en me altijd deed leven.…
Toen Onze Mop Een Mopje Was
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
781 Ook kleine geintjes worden groot
de schaapjes op het droge
Is dat niet ieders wens
wat men ook zegge moge
Niet op een zondagmorgen
gedonderd in de goot
ons allen al ontvallen
vergeten, vroege dood
Daarom d'ouwe mop gekoesterd
als een lief en oud bruin paard
voor jongeren toch nieuw nog
een mopje met een baard
(The Knack - "Africa…
Thuis
gedicht
2.7 met 3 stemmen
3.220 Ik ben een Deen
In een oud café.
Boven een glas bier
Hou ik de boel in de gaten.
Ik word gezocht, een etmaal lang,
In en rond de dampkring.
De mist trekt op,
En de deur van het café gaat open.
Ik trek de kraag van mijn leren jas omhoog,
En zie de vlag wapperen.…
Dichter bij de mens
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
630 natuurlijk hoor ik regelmatig
“Ik snap uw woorden niet”
dat kan kloppen
soms zijn die al te oud
of liggen nog in het verschiet
daarnaast moet u vooral
niet zomaar denken
dat ik alles begrijp;
het is geenszins de bedoeling
dat alles wordt begrepen
ik wacht ook maar af
wat mijn gedachten schenken
en vraag me ook wel af
moet ik niet eens…
In het park.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
693 Een treurwilg, een berk en een oude
eik, de mensen voelen zich de koning
te rijk.
Het is volle maan, mensen komen en gaan.
Sommigen lopen langzaam, anderen ras...
Een konijntje doorkruist hun pad.
Daar in het park alsof het er nooit eerder was.…
Hier liegt de droom zo kleurloos
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
751 Ik ben de angel
het pijnlijke (ge)weten
het blinde oog dat traant
Ik ben de hitte
de dans op de vulkaan
het abracadabra op oude stenen
Ik ben de dorst
in een zee van zout water
wat het rechte krom buigt
* * *
Toen ik nog kind was
wist ik alles beter
Ik was vriendjes
met de Zon en de ether
Alle dingen waren één
* *…
februariblues
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
604 één, twee stappen sneeuw
de vorstlucht nijpend scherp verschraald
ik proef hem niet, de koude lippen slechts
geopend voor mijn adem
winterwrang betaalt een vlijmende illusie
gehandschoende dromen
weggestopt in wollen shawls
hun paisley als motief welluidend
warm
ik voel me arm
en rijk- gelijk mijn oude zomers
bloei maar weelde, in elke…
Dromenman
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
872 Als je eens terugwaarts zou kunnen leven
wat zou het allemaal niet geven
vergeelde bladeren zien vergroenen
mooie meiden om te zoenen
Als je de tijd zou kunnen verslaan
het verval weten te weerstaan
weer bokje kon gaan springen
opnieuw die oude liedjes zingen
Toen je nog alles kon verwachten
met kroegvrienden schaterlachte
je vanaf de…
in de helderheid van wind
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
776 waarom schrijf je dan nog,
vraag jij
het is mijn groet,
antwoord ik
aan gezichten in de ramen,
veranderlijk in het stilstaan tussen nieuwe en oude
bomen
zonder ochtend, avond of
eindbestemming
zo ben ik ook jou
en wat we weten, weerloos
achter het dunne vlies van woorden
en in vrije kamers van verte
waar dagen aan de grond…
Vierdaagse
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
620 In gezwinde pas, lopen zij
vier avonden van jong tot middelbaar,
ik zag geen oude,
of toch ja eentje
die het lef had te gaan lopen
voor een kruisje,
geen heilig kruis ach welnee,
hij loopt gewoon voor de gezelligheid mee,
de kinderen rennen,
gillen en lachen vier avonden lang,
tot aan de intocht op de avond
van de vierde dag.…
rouw
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
572 hun voordeur zwijgt
het raampje blijft angstvallig dicht
geen licht
naar binnen, of er uit
een koude ruit
die spiegels aan de einders rijgt
haar wereld zwijgt, de zijne huilt
rond de knop schuilt nog de glans
van onvergetelijke vingers, zachtjes ingewreven
door de tijd
en spijt om oude uren
want wat kwijt is, wandelt mee; het leeft…
Goudoutlet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
603 deze geest
uit 10x10x10
neveljaren
losgezongen
Ik heb niets
dan moment
monument van
bleek bestek
iets dat in
stil water zwemt
Deze eenheid
mijn schepping
deze godin
mijn slet van
ster tot stof
mijn goudoutlet
deze tweeheid
mijn vleugels
om te schieten
vleugels kon
ik vliegen
Maar: geen
vliegbrevet
aktes nul
slechts oud…
Jaloezie
poëzie
5.0 met 1 stemmen
4.014 en laat ons langs het steil ravijn
opnieuw de oude weg betreden
die ons terugvoert naar het huis,
dat in de duisternis beneden
nog aan de voet der heuvel ligt;
waar gij zo eenzaam hebt gestreden,
toen leed de liefde had ontwricht;
laat uitgeroeid zijn het verleden
en uw gelaat weer zacht verlicht…
pubers
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.194 niet stampen op de trap
deur achter je dicht
er zijn niet veel zaken meer
waar ik je als vader toe verplicht
ik wil nog even knuffelen
heb je beide armen vrij
of krijg ik de verliefde blik
op je ipod er gratis bij
heb je normaal gegeten
of is alleen de koektrommel leeg
hoe kan ik als oude sok nu weten
dat je van gamen zo veel honger kreeg…
waterweefsels
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
450 buiten valt het zonlicht zachter
een oude wilg staat als een wachter naast
het wit geweven gras
nu pas speelt de wind met kinderen van nu
hij vindt een zeepbel boven blonde haren
en de wens een lied te scharen
tussen alles door
- hoe zingt een hart?…
Droom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 Onder het teken van de Kleine Beer
blijft er eigenlijk niets meer bij het oude,
een sterrenhemel die ik toen aanschouwde
kijkt 's nachts bij heldere hemel op mij neer.
Of was er iets wat mij toch benauwde
en stel ik mij misschien nodeloos te weer?
Ik vraag deze nacht echt niets meer
dan alles,zo als het nu is, te behouden.…
Violissimo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
532 Een eeuwen oude Stradivaar.
Hij kijkt niet op een cent.
Zijn dochter blijkt niet bijster blij
met dat wat pa haar gaf:
~Zo’n tweedehands is niets voor mij,
kon er geen nieuwe af?~…
Ochtendbede
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
513 Een wezen
met jouw neus en borsten
daarmee menselijk blijkt
met een kern van eeuwigheid
ogen als oud licht,
Venus zeg je dat je heet
ik stel me voor als de smid
van een uitdijend heelal
met een vangnet van sterren
Het is genoeg dit sterven
in elkaars armen en de tijd
om een lichaam achter te laten
te worden als vertrekkend licht…
Pas de deux
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
724 Obscuur dreigt het bevruchte firmament
verbergt bliksem en donder
voor onverwachte momenten
zoals bladzijden van een roman
hunkeren naar het omslaan
om de volgende stap te zetten
zwartgedrukt in sneeuwwitte velden
wachten op de vochtige vinger
die kantelen laat
of terugbladert in al gelezen tijden
de okergele grond ligt roerloos aan oude…
Graspollen groeien
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
480 Uitgekotst stukje stad
Verscholen onder zware,
Oude bomen die vrucht dragen
Waar het leven dat zich eronder
Afspeelt vruchteloos is geworden,
Bankje voor zwervers gemaakt,
Want zij slapen er 's nachts
En soms ook midden op de dag,
Beschut alleen door het bladerdak,
Omgeven door wiet en spuiten
Die ooit schoon geweest zijn,
Slapen…
Verkennen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
454 Ga de poort
maar door
Ik volg jou toch wel
op de voet
Verken ze maar
de verlaten stegen
De gaten en kieren
in een vervallen huis
Loop maar langzaam
door de miezerregen,
ook al was het daar
voor jou niet pluis
Kleine stappen
Voel ze maar
Het rafelig gordijn
en de oude barsten
in de vochtige ramen
'n verweerd kapot kozijn…
Wekker
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
573 Wanneer het fluitenkruid niet meer fluit
straffe westenwinden sonoor kopergeluid
de wolken binnendragen
- wolken die als verlate kruisvaarders
oostwaarts de onschuldig lucht de rust ontnemen -
dan voel ik
dat onder het zomergras de herfst wordt gewekt
het dode hout zich op vallen voorbereidt
watervolk beeft en bidt
en scheepswrakken oude…
La Mort
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
524 ondraaglijk lijden
zoekt toevlucht tot
gepland
of
ongepland, daar ze
niet van wijken willen weten
in hun hoofd
is 't overvol
genoeg
basta
finito
hoe vreemd is het
als de dood op jouw deur klopt
ben jij dan klaar
of ben je als de dood
ik in ieder geval niet
nog lang niet
geef mijn portie
maar aan fikkie
ook al word ik
niet oud…
BEGRAFENIS VAN MIJN TANTE!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.089 Ik zag de bladeren vallen
dwarrelen door de lucht
van oude bomen
die hun herfst voltooiden
Ik zag een hoop zand liggen
afgedekt met taxussen
van groenblijvende coniferen
die haar ´berghulp´ symboliseerde
Ik zag een open wachtend graf
een groot gapend gat
omlijst met taxussentoppen
die haar afscheid verzachtte
Ik zag de taxussen bewegen…
Van is geen woord dat bindt
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
629 Afvallig is die voortgebracht
en van de oude boom ontdaan.…
plaatselijk
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
418 een naamloos
zuchten sterft vanzelf
ik zocht warmte in de dagsluiting
maar het verging door talloos flitsend
in herhaling treden
heen en terug
de brug houdt spaanders, waar gehakt wordt
lijdt een hart in eindeloze kloppen
‘laat het stoppen’
roept mijn geest, ‘het is er altijd al geweest,
dit dwalen’
het heden vraagt om meer
dan oude…
Het mes er in gezet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 bloemen die wel knopten
maar niet gingen bloeien
ondanks zijn trotse stam
kreeg de bast veel te verdragen
liep kwetsuren op die
levenslange tekeningen gaven
hij heeft de pijn gedragen
in het steeds hoger schragen
van de hemel en bewaken
van zijn eigen veilige plek
eindelijk het mes er in gezet
in loslaten is de boom geschoond
waar oud…
Zuivering?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 ademhalen voor
het wezen dat samen met mij leeft,
in de rollende wind zonder einde,
in wat vervoering brengen zou
verzamel ik de ontroering, toch
spreekt het zich niet uit, zo ook
Chrysostomos besloten had
het gestamel verliest zich in geluid,
verzameling gekleurde kiezels in de
mond van de stilte, welsprekendheid
vermomd in oude…