6707 resultaten.
Woordenwaterval
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.273 Door kabbelende stroompjes
Zie ik losse letters vloeien
Wanneer de stroompjes zich samenvoegen
Zie ik de letters tot woorden groeien
Tot een stroom van zinnen
Gestuwd door emotie en gevoel
Ongeremd vloeien de zinnen
Met de waterval als enige doel
Spraakzaam water stroomt rijkelijk
Laat zich vallen naar beneden
Woelig water vol emotie…
Ach, het is maar een eethoek .....
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.933 een knipoog volgt, met de zinssnede,
"hout mijn zitting dicht", zelfs de leuning,
anders behoorlijk dwars doet er het zwijgen toe
oh, mochten deze tafel en stoelen praten
een woud met bomen is niet genoeg
om de woorden, ooit gezegd, af te drukken
de lach en de tranen door het blad opgevangen
schuren gedachten en beitsen verlaten gevoel…
Mezelf vergeten
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.071 Er valt niks te vergelijken,
met ’t leven van mijn doel,
alleen ikzelf kan me verrijken,
met mijn innerlijk gevoel.
1000 Maal zou ik willen sterven,
om gebeurtenissen te vergeten,
ze uit mijn herinnering te kerven,
waar ik niks meer van wil weten.…
Gratis spiritueel aanbod
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.528 met jouw "weten", exact hoe alles zat,
In je arrogantie en behoeftigheid,
Zag je jezelf als medicijn,
Je boeide mij in mijn afwezigheid,
En je maakte me toen klein,
Na een dag zag ik het,
Doorzag 'k het helemaal,
Weg met die hoge pet,
Doorzichtig werd jouw verhaal
Verdomme, weer zo'n misselijkmakende vent,
Die inzoemend op mijn gevoel…
de muziek is verleiden
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
1.571 mag ik één keer
je raken, de ziel in
je lichaam gaan smaken
maagdelijk in het proberen
zacht en liefdevol triomferen
de bazuinen schallen zo lang
de muziek is verleiden
op de melodie in ons
beiden, ik streel je gevoel
om te gaan, raak aan tonen
die je heftiger doen komen
dan ooit in je dromen
werelds is het verlangen
de tijd…
zuigende opwinding
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
2.272 in een zachte schaduw
is het doek gespreid over
jong en donzig mos
op een mantel van scharlaken
rust zij in een lieflijk lentebos
op een door mij
geschapen aardse huid
en laat mijn blik haar
naaktheid raken
haar strakke vel omringt
de verlegen sierlijke pose
terwijl mijn gevoel
zingt van verlangen
en mijn armen zich
naar haar…
de skyline als mistig verleden
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
806 ik de wieken
als zwarte schimmen
met de molen als doodskop
in deze sinistere stilte
met vochtig beslagen gras
hier zwierf ik, denkend
en kijkend naar torens
toen nog punten van hoop
en toekomstverwachting
en koeien, zwartwitte stippen
tot in de verte
ik draag de leegte nog in mij
eenzaam als toen
opgenomen in gedachten
nu in het gevoel…
weet donders goed
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
761 omdat de woorden in hun
ogen eigen waarheid blijken
het zijn geen marionetten
je wilt hun zinnen niet
naar jouw hand zetten omdat
je eindeloos eerlijk bent
het eigen van de ander
steeds erkent begrip hebt
voor hun reden en hun
toekomst ziet in heden
toch is de nasmaak wrang
bang dat anderen hun angsten
manipuleren en hun gevoel…
De zee
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.476 diep in mijn gemoed
Wat vroeger was kun je nooit meer overdoen
het verdwijnt immers voorgoed
De golven kabbelen zachtjes af en aan
terwijl de wolken de zon doet verdrijven
Onverwachts komt daar een traan
die mijn verdriet in het zand doet schrijven
De zee komt langzaam dichterbij
en neemt zo mijn schrijven mee
Er komt een verlossend gevoel…
Geniet van het leven
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.689 het leven leuker
ook al voel je je bezwaard
Kijk naar de kleine dingen
nu is het moment om gelukkig te zijn
Je kunt alles maar één keer beleven
elke dag is een festijn
Sta jezelf toe om te genieten
het doet je immers goed
We leven te vaak in het verleden
terwijl het heden ertoe doet
Lach of knik een ander toe
dat geeft een blij gevoel…
Langs de weg
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
906 Heeft de welvaart dan toch
ons gevoel ingehaald?…
Witte licht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
749 Ik kijk in de spiegel, zie mezelf zwijgen,
Hoe fascinerend ook al die beelden zijn,
Het gevoel dat je niet terug zal krijgen.
Alles doordrenkt met gelach, met pijn.
Pijn voor wie nooit meer zal terugkeren,
Die hun weg zoeken naar ’t witte Licht.
En hoop dat ze ooit hiervan zullen leren.
Ik huiver even en ik, ik sla het boek dicht.…
De zee
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.275 diep in mijn gemoed
Wat vroeger was kun je nooit meer overdoen
het verdwijnt immers voorgoed
De golven kabbelen zachtjes af en aan
terwijl de wolken de zon doet verdrijven
Onverwachts komt daar een traan
die mijn verdriet in het zand doet schrijven
De zee komt langzaam dichterbij
en neemt zo mijn schrijven mee
Er komt een verlossend gevoel…
Somber
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 geblindeerde ramen
Kou uitsluitend, isolerend
Functioneel en ronduit somber
Voor de kouvrezende mens aldaar
Naar zaad zoekende inheemse vogels
Zo kwetsbaar in het naakte land
Gevangen van wind en regen
Wat ooit verstopt zat kom je tegen
Hertenhoefjes in het zand
Paddestoelen en bergen bladeren
De gure wind in mijn gezicht
Brengt mijn gevoel…
Kruik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
519 Met het gevoel
van eindeloze eeuwigheid
nooit meer dorst
liet ik mijn kruik staan!…
in gesprek
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
679 Brouwersgracht
spraken wij met drie
de frêle schoonheid
die nog van de bachwan heette
- heb haar naam vergeten - zei
leven is als dansen
zie ik alleen nog vorm
je ziet mij echt niet meer
er is geen leven
ik word beleefd
de ander bleek Suzy
beauty van de Commewijne
volgens haar
was leven wel kiezen
gekozen hebben
alleen je verstand je gevoel…
ik ben ik
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.316 het gevoel dat ik heb is onbeschrijfbaar,
eindelijk heb ik iets om fier op te zijn.
ik kan er niet genoeg van krijgen,
en die ene snee worden er een heleboel.
op een bepaald moment staat mijn hele arm vol...
is dat nu echt wat ik wilde?
kan ik mijn lichaam nu echt niet aanvaarden hoe het is?
wat een moeilijke vraag...…
Als hoog moet
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.213 hij eeuwenoude sporen
die leiden naar het wijde zicht vanaf de top
zijn wens om daar te komen stuwt hem hogerop
van rust of stijgen met beleid wil hij niets horen
de stenen die hem storen tuimelen verloren
waar luide echo’s galmen om zijn felle schop
uiteindelijk bereikt hij opgewekt het doel
en streelt de trots in wilde stromen zijn gevoel…
Nieuwsgierig
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
2.130 Een gevoelig, strikt persoonlijk rijm?
Een pad, een kikker, een slak vol slijm?
Vertel, vertel het nu toch snel
Een mes, een bom, een oude bel?
Geld, een steen, een eierschel?
Ik weet het niet, ik geef het op
Playmobil, een zakje drop?…
met opener bedekt contact
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
604 meer niet
maar toch vergeten dat ik leefde
want ieder ging zijn eigen gang
samen maar toch naast elkaar
zo dat ik niemand tegenkwam
weg was ik dichter bij haar
tastend naar je huid
met opener bedekt contact
je mond verzacht mijn handen
en je tong gaat spelend kussen
voelend kiezen tussen houden van
verdwijnen in elkaar
warmend met gevoel…
veelzeggend
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
2.356 dat de trilling haar verrast
zal zij komen
moet hij weggaan
is het fictie
of een waarheid
dat intense “willen hebben”
dat hen eigenlijk niet past
in een grondeloos beleven
legt hij handen op haar lichaam
dat lief en leed vergetend
in een vacuüm verkeert
zal zij geven
moet hij nemen
is het blijvend
of slechts vluchtig
dat intens gevoel…
Alleen
alles
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
289.095 Ik doe wat je wil,
maar geef me het gevoel alsof ik er bij hoor voor een keer
Anders weet ik zeker dat ik verhuis en nooit meer terug keer.
Een beetje liefde een beetje trouw,
geef het me dan ik weet dat je het wilt.
Sta daar niet te staan en geef me je trouw.…
Geestelijke Apocalyps
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
534 het bestaan
In demotiverende tendens
worden wonderen ontkend
door het arrogante weten
en van wispelturige goden
is ook niets meer te vrezen
Bij geluk hoort ontzag dat
ontstaat als men onwetend
de grote wereld gade slaat
dat weten gelukkig maakt
is niet zo vanzelfsprekend
Geestelijke apocalyps een
somber toekomst gevoel…
Holland's got (no) talent
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.391 "
De stemmers hebben een gebrek
aan gevoel voor klank, en Tess
heeft tevens een gebrek
aan zang- en gitaarles
Het volk kiest, niet
een vakkundige en objectieve jury
Niet voor talent en kwaliteit
maar voor schattig en commercieel
En de jury heeft vast en zeker spijt
dat ze haar in de voorrondes
niet naar huis hebben gestuurd
De…
Een zielsverwant
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
461 Lieve Carry,
je ziel was nooit van deze aarde,
ze luisterde naar hogere wetten,
zeer gevoelige toonhoogten, door
weinigen opgevangen, alleen stond je,
alleen wil ik niet dat je blijft.
De geestelijke bloemen zijn onderweg.…
gedichten.nl
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
780 Wat mij altijd weer raakt
verwondert en
overweldigt
zijn de gedichten en hartenkreten
met passie gemaakt
en vanuit gevoel geschreven
over de liefde, verdriet en emoties
waarin we troost vinden
maar ook zo'n plezier aan beleven
zij raken je hart en scoren hoog en
schitteren in het virtuele
vlak als een regenboog
in kleurrijk prachtige zinnen…
Zaden van de berk.
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
572 Een woud van zwijgen, rijgen
zich in twijfel tot een toverbos, onder
een kalend dak, waarin de bladeren
zich herkenen, iets geleerd en zeker
niets verteerd, pompt vuur door aderen,
te denken dat ik straks niet meer ben, dat
blijft vaag, licht gevoel in de maag,
de kwaal van een dogma die ik langer ken,
iedereen kent het, niemand kan het…
Vertrek
gedicht
3.0 met 25 stemmen
12.022 het zeurende gevoel in mijn ribben. ik
broed op mogelijkheden. om wat
ons bindt in taal te uiten. je wilt zo
weinig horen. de abrupte bloeddoorlopen
radeloos gemikte vuistslag in je smoel. en óf hij
aankomt. jezus kind! mijn hart bloedt.
----------------------------
uit: 'Lijfkreet', 2006.…
Eerbaarheid ligt in elke schaamte
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.604 Nimmer in dit droombeeld onderkent
wat in de eenzaamheid van elke geest,
een heerlijk raadsel blijft, een weergaloos
moment, waarin de mens geen schaduw
heeft,en op goed gevoel z’n lichaam leest.…
Haast
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
684 die grote appel daar aan ’t eind van de tak
daar moet hij heen, dat is zijn doel
eventjes rusten nu… even op het gemak
ademrust, hartkloppend benauwd gevoel…
snel weer verder, het angstige duister komt
voor ’t donker binnenzijn.. een veilige schuil
maar wat is dat …daar om de tak gekromd?…