17693 resultaten.
Een zachte straling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
909 weduwe en weduwnaar
zijn verliefd op elkaar
hun handen zijn verstrengeld
mensen kijken vertederd
hoe zij samen genieten
van hun broos geluk
ze zijn bijna tachtig
tellen elke nieuwe dag
die hen gegeven is
afwezig nu de dood
die ginds om de bocht
ze nog wat extra tijd gunt…
Doen alsof
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
565 God, de wereld ligt in mijn handen...
en ìk doe net alsof
het de normaalste zaak van de wereld is!
Dat is het ook, dat is zo Petra,
het is nu eenmaal zo: het ìs jou gegeven...
en je hebt erover te waken,
vanuit heel jouw elementen
doe je dit eigenlijk al, zo lang
zo lang
zonder bang te zijn.…
Recht door zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 jij kwam binnen
ik zag je ogen
en toen dat gebaar
jij was daar
mijn leven kon
opnieuw beginnen
heb nooit gezocht
omdat ik dacht dat jij
onbereikbaar voor mij was
jouw lach
en open hand
bleken mijn entree
ging met je mee
liet alles achter voor
een leven recht door zee…
Echozucht
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
531 stil
enkel de echo van een zucht
in een kamer onbeschreven
komt tot leven
in een oogwenk
komen schimmen turen
ze sieren zwart
op witte muren
handen komen grissen
ik wijs ze de deur
dat wat ze komen halen
kan ik nog niet missen
is het een droom
is het werkelijkheid
is het een kwestie van tijd……
Geluk elementen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 De wind waait door mijn haar zoals alleen jij kan kroelen met je hand
geaard zit ik met gesloten ogen en bewonder ons eigen wonderland
het zonlicht verwarmt als je adem achter mijn oor als jouw thuiskomst
door regen opent mijn gedachte zoals jouw kracht van inspiratiebron.…
je wordt er beroerd van
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
519 politiek
je zit erover na te denken
maar het glas is niet helder
en het water smaakt gedroogd
wat moet je met bedorven waarheid
het voelt als een steek in de rug
met het mes van de leugen
in handen van de tuinman
die de kleine planten snoeit
maar de grote laat woekeren
je denkt en denkt erover na
maar komt er niet uit…
Jouw lach
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
516 vertel mij van
het licht dat
warm uit je ogen straalt
in een gezicht
dat innemend
om een antwoord vraagt
jouw lach
die zon laat schijnen
in het pareren van de mijne
zonder woorden
het gevoel beschrijft als
jouw hand door mijn haren strijkt
nog is er niets gezegd
maar het elkaar verstaan
is de basis van ons samengaan…
D E C E M B E R
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
931 Hoogtij
bezinning gevraagd
levensecht
samen
tot het daagt
nabij
in namen
jezelf
de binnenkant
voelen
zonder schools
aangeleerd
maatschappelijk
en commercieel
teveel
nu met handen
en ogen
bewogen
zien mogen
hart en ziel
in zich
en zicht
langere dagen
meer licht
dragen…
De vrolijkste kermis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 ik hoef geen zaadjes
te planten die bloemen
laten bloeien voor jou
met onze handen
vouwen we licht
uit warme zonnestralen
vragen wind
en wat regen om ze
kleurrijk te bewegen
ze vervliegen weer snel
tussen sluiers van druppels
in de vrolijkste kermis van de hel…
In steen geschreven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 Die al zo lang
Zijn eigen ik is
Kwijt geweest, zoekt naarstig
Naar wie hij geweest is,
Wie hij geweest zou kunnen zijn,
Naar waar hij gewoond heeft;
Een steen kiest hij uit
Om in contact te komen
Met de materie, in haar
Te vinden waaruit hij bestaat:
Hij pakt de steen, legt zijn
Hand op haar, en voor hij
Begonnen is met het…
In gedachten.
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
916 met de schoenen in
haar hand loopt ze in gedachten
verzonken over ‘t smalle, koude strand
voeten in ’t nat, gezicht gericht
op de brandingsgolven, die keer
op keer het zand bedolven
met daarin de voetstappen en
haar gedachten welke rap verdwenen
in ’t natte zand…
Tot leven alles weet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 ik zag je lach
had nooit
gedacht dat ik
jou levenslang
zou volgen
nog tracht ik
het raadsel
op te lossen
van je ogen
in de blik
die ik ving
bij het ontmoeten
de hand en kus
stukjes hemel
vol verliefde rust
toch is de idylle
niet compleet
want huis en haard
zijn nog verscholen
tot leven alles weet…
Laven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
483 jij telt de sproetjes op mijn wangen
ik kus de twinkeling in jouw gezicht
verstrengeld tussen witte lakens
laven we ons in het ochtendlicht
onze handen die liefdevol strelen
geen plek blijft ongekust
kronkelend van hartstocht
monden we uit in serene rust…
Het getekende schrift
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
470 ik voel
de lijnen van letters
geschreven op je huid
tekens van leven
liefde en verdriet
negeren kan ik ze niet
maar als
in je ogen de
glimlach weer komt
verzacht het
getekende schrift
rond je mond
dan dwalen
je handen niet
doelloos meer rond
maar onderschrijven
beeldend je woorden met
een al hemelse gloed…
Monkelende meeuw
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
749 Dan hapte ik een haring zo uit iemands handen.
Was ik een mens, dan zou ik dit niet kunnen flikken
maar ik, ik ben beschermd, dat heeft u maar te pikken.…
Dans
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
673 Kan dit anders
of blijft het zo
valt er regen op de akkers
of blijft het droog
Is muziek je redding
op dit podium
je hoeft me niet vergeten
ik werk op het land
Laten we dansen
kind zijn in de achtertuin
ik zie regendruppels
op je hand
Kan dit anders
of blijft het zo
of doen we samen
die ene dans…
Achter wit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Nu loop je door
het lege huis
met vele herinneringen
ouder en getekend
je voetstappen
nieuw
de pot met verf
die zwaar voelt
in jouw hand
Straks beweeg je
de roller over muren
die liefkozingen
weerkaatsten,
haar schaterlach
en de pijnlijke ruzies
je bedekt ze
in stilte
achter wit…
Motiverend ouderschap
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 Kleding, muziek, schoenen,
boeken en dat soort spul,
passend in moeders hand.
Armen vol rotzooi
achtergelaten, niet geruimd,
in de achtertuin geland.
Moeders tactiek op
herhaaldelijk negeren
van haar verzoeken
onze teringzooi te bergen.
Dus sprokkelden wij
troep voor moeke.…
lotus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
427 nu zij haar naam op handen draagt
met vingers in de mantra van
een stil moment
vergeet haar lichaam, dat
de zon zijn stralen zendt
en de wind uit alle hoeken
zoekend rond
haar benen slechts verdwenen
ontij vindt
dit kind
haar heiligdom nog ongezuiverd
huivert, onder zoveel kou…
Naar de markt kijken als naar de sterren en naar de staat als de maan in de herfst’
gedicht
2.3 met 7 stemmen
7.039 De opzichter die kan zeggen of de gewichten juist zijn
door ze in zijn handen te nemen.
Want je hebt je nooit vergist
in van wie een gedicht was.
--------------------------------
uit: 'Van groot belang', 2015.…
vleugels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 de aangezegde dood
in bootjes van papier
aangespoeld wachten
op zilte handen
de zwaarte deinde stil
en licht tussen hen in
de tranen raakten
bevriend met de verliezen
ze weven nu de dagen
losjes aan elkaar
lopen door de avonden
naar de nachten
vandaag is niet meer
wie zal vleugels geven?…
wakker worden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
423 wie te vroeg opstaat
is nog niet aan de dag toe
hij maakt de wankele oversteek
van drijvende dromen naar hier en nu
hij wuift de mijmeringen weg
geeft het denken aarzelend een hand
hij hoort de klop van de dag en
buigt nukkig het hoofd voor vandaag
wie het dekbed loslaat
wacht een koude onthulling…
Deense stoerheid
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
669 jouw dodende vingers
je slachtende hand
stoer doen is anders
Denen, waar zit jullie verstand
dolfijnen vermoorden
om mannelijkheid te tonen
ik tril nu van kwaadheid
bij het schrijven van die woorden
er zijn andere manieren
om stoerheid te showen
respect voor de dieren
daar moeten jullie aan bouwen!…
Mijn halve sponde
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
526 De dode wekker
ratelt mij tot leven
als elke morgenstonde
even streelt
mijn rechterhand
de lege ruimte tot bedaren
de andere hand zoekt
tevergeefs de linkerkant
daar waar mijn liefde lag
ontdaan en wezenloos
verlaat ik mijn halve sponde
en pluk gedachteloos
de nieuwe dag…
Drama
snelsonnet
3.0 met 5 stemmen
833 Ze waren broeders, eensgezind, aimabel
Maar nu heft Kaïn zijn hand op tegen Abel.…
Onder een horizon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
758 Na een radslag sta ik voor je,
mijn handen leg ik op je heupen.
We worden jonger, steeds jonger…
-ze lacht om het grapje
dat ik nog maken moet-
Wat ze me zegt lees ik in haar ogen,
glansvol worden we gevangen –
een wilde vonk is het logische vervolg.…
Sinterklaas
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.254 Je houdt m'n hand vast
en ik kijk naar jou
met je wapperende haren
zingend in de kou
Stralende ogen
een brede lach
pepernoten in 't verschiet
vandaag is de dag
En ik wil weer terug
terug naar die tijd
dat Sinterklaas een feest was
in plaats van een strijd.…
Op mijne afbeeldinge in het klein door Filips de Koning
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.542 Zo schildert mij een Konings hand
In 't klein, terwijl ik 's Konings snaren,
En heilig harpgezang, en trant
Vast volge, in top van 's levens jaren,
Eén min dan zeventig. Wat is 't?
Noch min dan verf, een damp, een mist.
1664…
Zijn eigen schaduw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
539 je droomde
de werkelijkheid
van glas
waar ieder
zijn eigen
schaduw was
verscheen en
verdween zonder
extra dimensie
open en
transparant
tot je strandde
weg wilde in
verbergen met
niets in handen
pas later met
hamer en een
bak vol scherven
heb jij jezelf
uit de droom
kunnen helpen…
Drijfzand
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
560 Een hulp zoekende
Nog net levende
Lijkwitte hand steekt
Uit de modderbrij omhoog,
Reikt naar redding,
Geen houvast,
Geen, geen,
Nergens, nergens,
Met een koperen ploert
Die genadeloos alle
Vocht verdampt -
Wat blijft is
De bedding van
Deze rivier,
Die wordt gevoed
Met het bloed
Dat zinloos in een
Mens vergoten is…