7604 resultaten.
Een alter ego
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
562 warmen
zonder armen
om de wereld te bekijken
in samen vergelijken
ik kom niet
van zo hoog geen
regenboog of hemel
gewoon een alter ego
een klankbord
waar je tegen praat
als het soms moeilijk is
of alles minder gaat
ik groet je in de
dingen die je ziet
bloemen en de zon
kijk maar eens achterom
woon in je gedachten
waar we lachen…
Het vleugje galaxy
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 vormen
pimpte je op
van teen tot top
jij droogde naturel
in aardse schoonheid
het vleugje galaxy
gaf jou al snel een
goddelijk perspectief
in het glazuur
smeulde vuur
dat fel opvlamde in
de uitbundige kleuren
van lentes natuur
nog was jij
begeesterd door dromen
maar op de zevende dag
ontwaakte de ziel in
je eerste hemelse lach…
Hypochonder
gedicht
2.9 met 18 stemmen
5.632 Af en toe lach ik
met tanden van kaas.
Steeds vaker daagt het luxe besef
dat een mens zijn leven voor zich heeft
om het ademen af te leren.
-------------------------
uit: 'Alle goeds', 2003.…
Het verboden spel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 waar bomen
zich tuigen met
groene wazen en
bloesemende luister
speelt de wind
het verboden spel
in tintelfrisse vlaagjes
opent hij de dag
om met een lach
koesterende warmte
van zon als deken
gratis mee te geven
hij verlost wolken
van vorm en kleur
droogt de lucht
tot in het blauw
kou zijn witte lijnen
recht kan schrijven…
die lente zo fleurig
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
707 vogeltjes zingen, verwelkomen morgenstond
het zonnetje priemt zwak door de bomen
vroeg uit de veren is goud in de mond
mensen kunnen nu opnieuw gaan dromen
de lente springt dansend door het land
ze laat al terug zovele dingen bloeien
natuur en heelal smeden een ware band
de kinderen willen in bossen gaan stoeien
het lachen verschijnt, het…
Een dag gewoon...gewoon, alsjeblieft?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
739 Een dag, die met zon begint in plaats van chagrijn,
een dag, die vol staat van liefde geen haat of ongein,
een dag, die beleefd wordt met een grote lach,
Gewoon dus: een doodgewone dag: is mijn wens nou
zo bizar?…
Beeltenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
753 Zij ademt
pastoraal, draagt zonnebloemen
in haar lach. Weinig ligt bij haar
het leven stil. Een dulle griet,
bij tijd en wijl een schreeuw.
En altijd schuilt in haar de piëta.
Zij is de grondkleur en de was.
Tussen de lagen laat ze vlakten open.
Haar kader is haar kroost: de randen
en de bressen.…
Aan een tuinman
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
544 en een-krijg-nou-wat,
van lachen in jezelf,
maar ook een traan
wie had dat nu gedaan
dat nest verpest
die kat
die was weer eens op pad
die poes zo mooi zijn vacht
zo sluw zijn spel!
Van alles kan die man wel winnen
behalve van de kat,
daar kun je beter niet aan beginnen!…
muziek is zij
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
544 Op het donkerste moment keek ik naar haar
De lach, de blik, het tedere gebaar
Met oneindig veel snaren is zij een instrument
dat zij zelf altijd bespeelt met zo veel talent
Elke snaar produceert emotie die vibreert en betovert
Haar emoties hebben me voor het leven en geluk heroverd
Haar tonen duren eindeloos voort
De melodie die nimmer smoort…
Een lichtend spoor
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
469 ik zie je ogen donkeren
maar hun geheimen
lichten op in het
schalks wegkijken
je lach gaat mee
naar een niet voor mij
weggelegd perspectief
in de verte van de tijd
nog heb ik jouw
hand en vingers vast
voel je hart pulseren
met vitale warme kracht
maar onnavolgbaar
zweef je uit mij weg
in een lichtend spoor van
mystieke onaantastbaarheid…
Schone schijn
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
512 je ogen wijken niet
omdat ze kijken
alsof zij weten
dat schijn bedriegt
in het kruisen
van de blikken proef ik
de altijd durende strijd in
het spanningsveld der ikken
daar zijn geen sluiers
meer voorhanden worden
banden strakgetrokken
met ontblote tanden
ik lach terwijl
het altijd menens is
een schijnaanval omdat
jij naar meer…
de dis, onaangeroerd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
461 ik kan de liefde niet meer raken
zelfs niet wanneer jouw
hand als boter door mijn
vergrijsde haren strijkt
je lach die eens de echo van mijn
schaduw was ligt verstard
aan het einde van deze droom
zelfs in mijn fantasie is het in
mijn slaap erg stil en is het beeld
van geluk niets meer dan de herfst
in de kruin van een boom
gisteren…
zeven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
584 dat is in het grieks het woord
voor "dichten als kunst"
nu weet ieder wel zijn hemd te lichten
zoals men dat in de volksmond zegt
maar in dit geval "schept" men iets
met potlood op papier
letters die woorden worden
soms uit de diepte gedregd
maar wel mooier dan normaal
alsof men praat in een andere taal
die ons hart beroert met een lach…
Tal van rituelen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
525 met zwarte lagen
dekten wij ons toe
behalve zij die dat
door branden nog
even wilden vertragen
een lach van
het is mooi geweest
was niet altijd feest maar
wij hebben voor ons werk
gestaan de plicht gedaan
het gaf rust aan
nabestaanden te weten
dat zij die gingen nog
altijd deelden in het fysiek
en geestelijk aanwezig zijn
in…
Erasmus
gedicht
4.3 met 3 stemmen
4.391 Ik lach als ik mijn medemensen zie.
Maar wat als heel de wereld grijs zou zijn,
Geen zwart, geen wit? Dat is mijn grootste vrees.
Dan was ik lam en had ik niet eens pijn.
Dan zag ik medemensen die nooit kiezen.
Dan lost de kamer op in het gordijn.
Dan raakt de wereld leeg.…
Echoot in het water
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
511 ongrijpbaar was
de lach waarin ik het
eerste sprankje lente zag
een glinstering in oogcontact
de groet die kaatst
in spiegels van de ruiten
die buiten door het
eerste prille groen van
bomen raast de takken af
en dan op straat
licht echoot in het water
van de wallekant waar
ook de zon zich
glinsterend laat zien in de
nog wat…
Gelijkgestemde melodie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 wij vlogen
ogen schuin gericht
naar boven
gewoon hand in hand
haren golfden
je lach bevrijdde
ons van het land
in zweven en glijden
de techniek was uitgezet
wij deelden alle elementen
zoals in oude schrift-
segmenten ooit voorzegd
in vrije vlucht
bewoog het leven
eindelijk naar alle kanten in
dansen zonder zwaartekracht
wij…
de donkere dagen voor kerst
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
663 dus laat daarom je kerstfeest niet bederven,
kom te samen, zing en lach en … laat beleven!…
Opgetogen ogen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
557 opgetogen ogen
glansden in plezier
hij speelde het spel
in volle overgave
wilde alles in
hartstochtelijk uitdagen
om dichter bij de warmte
te komen van zijn dromen
in onbewust
de leiding nemen
richtte hij zijn wereld in
duidde waar de kleine
angsten kwamen uit
hun vaak subtiel begin
tot moeheid zijn
activiteit verving
terwijl de lach…
Verliefd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 In stille bewondering keek ik haar aan
toen ze daar zo voor mij stond,
en het was alsof de warmte van haar lach
van haar afstraalde en de zon doorbrak, warmte
die ik voelde toen ik haar in mijn armen nam.…
Blonde lentekind haren
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
445 ik zag gras
je voeten zoeken
zij steelden madeliefjes
in het strelen van je huid
zonlicht straalde
daalde en speelde
met vleugjes wind je
blonde lentekind haren
je danste de pas en
het uur van de dag bewoog
op het ritme van woorden
in je aantrekkelijke lach
was een verschijning
als ultieme voorjaarsverfijning
in oplichtende kleuren…
De essentie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
522 altijd de lach
in een heerlijk
ad hoc reageren
ogen die schitteren in
iets nieuws uitproberen
toch heeft ook zij
haar stille momenten
zweeft heel even
zonder uit zicht te raken
onze aandacht voorbij
nog is er het
bekende gebaar
bevestiging in
oogopslag het volgen
maar haar ziel is niet daar
ik weet dat ook zij
reflecteert in…
Nachtdier Ryanne van Dorst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 belangstellend en invoelend
laat degelijk ook haar zachte kant zien
en ‘en profil’, wat een lief gezicht
ze heeft het Rotterdamse lef
‘ech wel’, ‘ja toch’, ‘pleurt op’
raakt veelal de kern van de zaak
slaat nachtvissen aan de haak
in haar nachten, die lege nachten
die donkere kale nachten met toch
zoveel verwondering, openbaring en
een lach…
Jouw muziek
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
614 het was
jouw muziek
die van de
mistige emoties
een schitterend
gevoelskleurenspel
creëerde dat
je gezicht
uitnodigend deed
lachen in een
welkomstgroet
het voelde
warm en goed
na de somberte
en kou van buiten
om samen nog een
keer stil te staan
bij jouw leven
terugkijkend wetend
welke kant jij
op zult gaan
nu alles is gedaan…
Verjonggingsapp
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
524 zij zag de ziel
van mensen die
haar stralend aankeken
voelde het intense
golven van hum emoties
door verdwijnende schaduwen
die jaren van stress en
spanning hadden achtergelaten
als tekens van leven op hun huid
ik heb ze niet zien
verjongen maar wel zijn hun
grauwsluiers van zorgen weg
daar schemert weer
de jeugd in lach en blik…
aan de voet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
404 het bereiken van je lot, het
stadium beheersen vergt moed
wijl de dood al prikkelend
je maant om partij te kiezen
nooit was ik van keuzes, filterde
het bedrog door een zeef zonder mazen
zodat de staken als dwazen door
mijn voeten priemden
ik zwaaide met een ruige lach, behaard
en ingetekend met inkt dat ver in mijn
spieren was binnendrongen…
Lichter dan de dood?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
346 neergevlijd, je blijft
de bladwijzer van mijn levens
encyclopedie, een onvoltooide
symfonie, z’n toon verspreid tot
in de onvoorziene eeuwigheid,
de pool van beider wederkerige
magneet, mijn tijdswind brengt wat
roest, herkent de kenmerken van sleet
je begeeft je naar je doel
steeds verder van mij vandaan,
Ik streel je echo van je lach…
Gunst en zegeningen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
475 als ik je zie
ben jij het beeld
waar achter de
wereld zich vult
met wat is geweest
in kleine correcties
actualiseert het
decor naar vandaag
waarin jij zoals altijd
de hoofdrol speelt
ze hangen aan je
lippen dansen en
springen door blikken
willen je raken om jouw
stukjes leven mee te maken
onverstoorbaar
is de lach die jij
hen…
Naief creatief
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 wij hebben
samen geschilderd
maar meer dan
de techniek van
eenvoudige streken
kon ik jou niet geven
jij had gewoon
dat heerlijk naïef
creatieve in vorm
en kleur waarbij
verf en kwast
de bloemen geurt
alleen al je lach
lichtte met goud
schaduwen uit
donker en koud
in metamorfose
naar vitaal oud
rijkdom schitterde
in het elan…
De ballade van het meisje en de schipper
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 nog lang niet mee
Men bezeilt niet altijd wat men heeft bestevend
hij werd beroofd en in de boot genomen
het was gedaan met mooie toekomstdromen
haar spot voor hem was aanstootgevend
als ‘t schip deinst legt men t roer verkeerd aan
hij gaf haar breezerij zij bleef een scharrelkip
dan bond hij haar als boegbeeld voor zijn schip
Het lachen…