inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 64680):

Een lichtend spoor

ik zie je ogen donkeren
maar hun geheimen
lichten op in het
schalks wegkijken

je lach gaat mee
naar een niet voor mij
weggelegd perspectief
in de verte van de tijd

nog heb ik jouw
hand en vingers vast
voel je hart pulseren
met vitale warme kracht

maar onnavolgbaar
zweef je uit mij weg
in een lichtend spoor van
mystieke onaantastbaarheid

ik ben je kwijt
zoals smeltend ijs
de berg afglijdt en als
transparant water verdwijnt

geen toeval zal naar
ons ontmoeten gissen
weet dat liefde eeuwig is en
jij in morgen weer verschijnt


Zie ook: http://wilmelkerrafels.deds.nl

Schrijver: wil melker, 17 jul. 2017


Geplaatst in de categorie: liefde

3,0 met 5 stemmen 107



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:koen Goovaerts
Datum:21 jul. 2017
Bericht:best mooi !

Naam:Adeleyd
Datum:17 jul. 2017
Emailadres:rosa.olaertsskynet.be
Bericht:Niet vast te houden en toch te doorleven. Mooi!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)