12648 resultaten.
Tour de France 2016
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
538 Natuurlijk is het best eenzijdig
die fietsen flitsen over 't beeld
ik luister met een kwart oor
want het hoeft voor mij niet hoor.
Natuurlijk is het een prima sport
zonder knokken, ME en geweld
't enige wat je voorbij ziet komen
zijn mooie plaatjes, ja, waar voor je kijkgeld.…
de hut
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 staal blauw
achter vier vermolmde houten palen
gekoppeld door een gebogen ijzerdraad
drie in het licht, één in het nauw
de pikkip of de pispaal, zogenaamd
de anderen, een gulle lach op hun gelaat,
droegen de erwten, bonen, hooi en klaver
om te drogen in ons zonnige klimaat
verdwenen zijn ze uit het landschapsbeeld
die piramiden van natuurlijke…
TERREURVERDACHTE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 GVD – niks geen verdachte
vraag het de overlevenden
zij spreken wel namens
hen die smekend op het
genadeschot lagen te wachten
Maar we moeten natuurlijk
weer alle begrip hebben
ons verstand gebruiken
die man is natuurlijk ziek
moet wel
een normaal iemand doet zoiets niet
nee hij rookt geen hasj of wiet
erger hij is aan godsdienst verslaafd…
Samen met jou
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
555 Hoe meditatief en reflectief het is om heerlijk
vrij te ervaren in jou waar ik mijn batterijen kan opladen
Telkens weer is het een prettige omgeving in eenvoud, waarheid en
natuurlijkheid waar ik mijn gading vind voor een of ander creativiteit en inspiratie.…
Lente in het park
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
544 Hier beleeft natuur haar hoogtijdagen waarin ieder
van ons proeft van achtereenvolgende geboorten en huwelijken
Op hetzelfde moment fladderen of zweven vlinders in mijn buik terwijl oase
van rust al haar geheimen en levensvreugde onthult in jeugdigheid en ware schoonheid.…
Gezonde honger
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
620 Van onze natuur.
Van elkaar.
Lichamen hebben we vetgemest,
met pasta, pizza en patat. Mèt!
Met aardappelen en met brood.
Met snoep, sappen en met bier.
Verslaafd aan zieke welvaart,
hebben we onszelf gemaakt.
Onze geesten prikkelen we,
met veel, en nog veel meer.
Wat mooi en gezond was,
doet ons nu heel erg zeer.…
Beleef de Lente
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Het is niet alleen de veranderlijke lucht die
volop in beweging is maar ook natuur zal weer ontluiken
als vanouds met tinten groen tegelijk maakt ze verscheidene geboorten
en huwelijken van dichtbij mee van waar het einde nog niet is geschreven of gesproken.…
Even iets anders...
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
468 rapten
allesuitvindster
en delfstofvergaarster
kolenverbrandelaar
tsjernobylensky
Ooit was zij deel
van the ussr
ukraine mother nature
so near, not so far
in moskou tienduizend
wanhopige moeders
in teheran duizenden
zusters en broeders
geen hoofddoekverplichting
niet kaal maar esthetisch
Kunt u het nog volgen…
De zin van het leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Tevens is het een lekker gevoel om vroeg in de morgen
te ontwaken en proeven van een omliggende natuur met al mijn
zintuigen die enigszins beduusd tot verdoofd zijn van een afgelopen slaap
Adem nieuwe creativiteit en inspiratie in een klimaat van weelde en veranderlijkheid.…
Zo fijn met jou
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
467 Het is natuur waar verschillende geuren en
kleuren worden gedeeld tegelijk klimmen enige verlangens
doordat ik word geraakt door onverwachte in breekbaar- en kwetsbaarheid
Elke keer voel ik me verbonden met haar van waar einde nog niet is geschreven of gesproken.…
Blauwe reiger
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
472 Ongetemd en vrij volg je de weg van
de natuur, een prachtige omgeving waar stromende
grassen wiegen in zachte bries, rimpelingen glinsteren in voorjaarszon
en je statige aanwezigheid in het water toont; je bent de blauwe reiger van ons land.…
Golven van stil leven
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
594 Mijn handen tasten onbewust de ronding van smeedijzer
alsof ik de huid van de natuur streel, gevangen in fijn lijnenspel, een stille melodie.
Golvende lijnen tillen mij op als een
bries langs de zee. De stad is niet van steen, maar
van adem en sap.…
Reflecties van rust
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
818 Wereld fluistert mij toe om te vertragen en samen met de natuur ga ik
op zoek naar vrede in het stille water waar alles wat ik was en zal zijn, één wordt met het moment.…
De interfarce
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
359 belegen en jong
de bekende namen
je kent ze wel
egotrippende
aandachtsgeilen
met eurotekens
in de ogen
zichzelf
bewonderend
in ramen van bolides
en etalages
duizenden euro’s
binnenharkend
met een split second
of fame
grote voorbeelden
met protserige memmen
en dito billen
op asociale media
botox promo’s
met Birkin-tas
aan de arm
natuurlijk…
Duizend nachten en dagen
gedicht
3.4 met 38 stemmen
16.296 Als een koning op een nors eiland
gaat de wind heen en weer door de avond.
Ik jaag op mijn onzichtbare leven.
De vleugels van mijn ogen branden.
Zwarter worden de vogels.
Een koperen avond schalt in de bergen.
Onder de houten bomen graast de rust,
maar niemand gelooft het.
Alle struiken verbergen soldaten.
Het gruis van de regen likt aan…
SLOOT
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.198 Zo oud niet of hun jeugd treurt in de wilgen,
het water spiegelt ze nooit rimpelloos,
het gladde blad en niet bladerloos,
het is een dak waarover zij zich spreiden,
waarop een eend in landschap weggezakt,
met een gevluchte in de grond bevriend,
laag water zoekt en boven water tracht
een nieuwe eend te vinden die haar dient…
Thalassa
poëzie
4.2 met 11 stemmen
3.305 De nacht was in de eikebossen
Tussen de heuv'len klaar en koel;
En statig stapten onze rossen
Naar 't oosten en 't verlangde doel.
Toen woei een windje in onze oren
Een vreemd gemurmel, ver en veeg . . .
En briesend sprong mijn ros naar voren,
In onbevolen draf en steeg,
En stond ter kruine. Onbewogen,
Onder de koperrode maan,
Aanschouwden…
verstoord liefdesspel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
684 de zomer
ligt nog open in
IJ- En Kinselmeer
de dijk tussen
d’oude gehuchten
Uit- en Durgerdam
de fietser kruist
weerszij groen van
bloeiend gras
kragen van riet
water klotst
vogels zingen snateren strijken neer
vliegen op
winden zuchten licht
de fietser staat stil
hij schreeuwt
SCHRRAUWWWW
twee hoofden heffen zich
coïtus…
Hemel op aarde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.194 De aarde bloost verlegen kleuren
haar hart pompt heftig lavastromen
als de azuren hemel lokkend lacht.
Getroffen door magnetische kracht
is versmelting niet meer te ontkomen
broeit zinderend verlangend zeuren
Hij omarmt zijn liefste met tederheid
wiegt haar zacht strelend zijn wolken in
waar zij samen de hemelboog buigen
Met miljarden…
De kustlijn verandert niet voor de visser
gedicht
3.5 met 26 stemmen
20.999 De kustlijn verandert niet voor de visser
die dagelijks zijn netten uitgooit
en onder het slijk het aardewerk niet vermoedt
Het land was steeds land voor de boer
die over haaienkerkhoven heen
zijn wiede afstapt
Graniet is hard en eeuwig en zo ook het marmer
voor het kind dat metershoge
tot kiezels afgesleten rotsen
over het wateroppervlak…
Hoonte
gedicht
4.5 met 18 stemmen
10.965 Ik heb van de natuur nog nooit genoten
als hier op Hoonte in de Achterhoek.
Mariahoeve heet het hoge huis.
Hier krijgt het ogenblik voldoende grootte
en achtergrond, een eeuwig open doek
voor de verbeelding van het paradijs.
-----------------------
uit: 'Hoonte', 1949.…
Vrede aan de Amstel
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
704 dansend over steentjes
golft hij door landschap
ziet in rivier water kringelen
riet wuift zacht naar wie weet
hengelaars vrolijk toch geen beet
met eigen bier op kleine tap
wurm glinstert in het zonnetje
zilver krioelt in een tonnetje
hij lacht en voelt licht gespot
gaan fietsers bellen luiden
hij zweet geen peentjes
wie kan hem nog…
Vers
gedicht
3.2 met 30 stemmen
8.679 Zodra een beeld een spiegel wordt,
sla toe vernietiging. Niets ter wereld
blijft zichzelf gelijk. In deze vrees
te leven geeft werklijkheid geen schijn
van overleving. Antarctica gesmolten!
Al de tranen bewaart hij in zijn fles.
-----------------------------------------
uit: 'Het doek van de dag', 1990.…
Bijles
gedicht
3.1 met 26 stemmen
9.656 Vergeet niet de rivier te gedenken
die, in een nabij verleden nog, zo
bedachtzaam haar weg door het land
volgde. Ogenschijnlijk zonder moeite
wrong zij zich in alle mogelijke bochten,
gedurig op zoek naar een groter water
om daarin te onder tegaan, als vanzelf,
maar in haar monding doken eilanden op,
steeds meer eilanden, zodat ze ten…
Tussen seizoenen
gedicht
3.6 met 38 stemmen
17.314 Een kleur zijn ogen nu zij wind zijn,
het licht uit lucht gesneden.
Lang gras, nog levend hooi,
verminking waar oogst begint.
Ik groef in kleur waar vol de lucht,
in wind waar vol het gras van is,
in golvend gras, in slapend gras,
ik bracht zand aan het licht,
verpulverd weefsel, vacht om in te slapen.
Blad viel, sneeuw viel de bladeren…
Herfst
gedicht
4.1 met 55 stemmen
27.417 Toornige vreugde doet mij rechtop gaan
dwars door de herfstige plantsoenen
waar in het nat verwilderd gras
rillend naast de zwarte plas
een troep verregende kalkoenen
verworpen, onheilspellend staat.
De wind schuift in de glazen wolken
lichtende wakken hemel open
en wervelt glinsterende kolken
omhoog uit gele bladerhopen.
Als gevallen…
Weerzien
gedicht
2.3 met 194 stemmen
41.250 Je bent er nog. In deze zachte vreemde
heb je op mij gewacht. De deur staat aan.
Mijn lippen raken je. Ik neem de
stille bewijzen waar van je bestaan.
En naar de dood getekend door de jaren
hervinden wij met onze ogen dicht
het leven in eenvoudige gebaren.
De eerste merel zingt het donker licht.
De wandeling, de brug. Knotwilgen duiken…
Najaar
gedicht
2.6 met 77 stemmen
23.072 Zij voelen koud op stille banden.
Wie met een wagen bomen kruit
voert niet te tillen stilte aan.
---------------------------
uit: 'Tirade', nr. 200.…
levenscycluster
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
5.410 het bos richt zich groen en fris
op de onttovering na de winter
tot groei en bloei te komen
uit de versplintering van sneeuw
en vorst en ijzel wederom herboren
het laatste smeltwater zoekt haar heil
met de gevoeligheid van een moederhand
over het babyvel van haar laatst geborene
en glijdt onafwendbaar haar weg
naar het korstmos op de bodem…
Opening van het visseizoen
gedicht
4.3 met 21 stemmen
28.825 Eindelijk buiten.
Water is water.
Riet is riet.
Een eend lijkt op een eend.
Maar nu begint mijn vader (62) weer.
Hij noemt waterhoentjes strijkbouten
en vindt dat de maan
ondergaat
als de
zon.
----------------------------------------
Uit: 'Een klok en profiel', 1965.…