9768 resultaten.
Wij sprokkelen samen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
538 we zijn gaan lopen
ver van flitsen en knallen
in de rust van het bos
hebben gesproken
over alles wat in het oude jaar
is gebroken en laten dat los
we sprokkelen samen
tussen takken en mos
structuren om verder te gaan
de hemel is boven
in vele geloven maar
wij willen die nu al op aard
niet na ons leven
maar met nemen en geven…
Land van Loon
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
914 In huizen en kastelen
van ooit, van ergens
toen tijd nog tandeloos was,
of deed alsof, toont ze mij
het oud zilveren bestek
en we slapen lepeltje lepeltje.…
Februariwater
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
595 In de nachten van de vroegste maanden
van elk passerend jaar
bestaat er iets dat water drijft
om zich te verharden
om voor vormen te kiezen
die oude wetten niet toestaan
maar water laat zich niet strikken
in richtsnoeren van gewoonten
het uiterlijk wordt in contouren gegoten
van warme verbazing
zoals dichters profielen schetsen
van onbestaanbare…
Mona en grootouders
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
621 Het CDA denkt hiermee,
de oude zielen wederom
naar zich toe te trekken,
maar wat ik je brom;
die voornemen zijn na de uitslag
van 18 maart, zo weer vergeten!
Net als de opa's en oma's !
Ach Mona, hou je bij je leest
En de toetjes misschien?…
Dingen hebben hun geheim
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
622 vertrekken
kleurig bluswater zich schuilhoudt
daar wacht ik op de oordelen
die vonnissen met zich meeslepen
en als bliksemschichten inslaan
daarbij de vlammenzee verder mijn land opsturend
ik wenk het vocht dat doven kan
het beweegt nauwelijks
blijft verankerd aan de onzichtbare bodem
en spiegelt mij dingen voor
nutteloos, maar vol oude…
refrein
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
727 en ik denk aan de lente
de zachte nevel die over de ochtend valt
't ongebonden licht
dat als een stukje van een melodie
dagenlang in je hoofd blijft hangen
jij zingt mee, in het midden, nog warmer
dan de wijde rivier die gelijk is aan het moment
waarin het oude wegstroomt
wij aan het onbekende likken
zoals bloesems aan de schuierende…
Betoverende Brenta
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
849 Daar fluistert de
wind niet om de toppen
eerder plaagt of
jaagt ze onheilspellend
ruik je bijna de oerzee
lopend over oude bodem
imponerend Dolomiet
klauterend over
smalle richels van
gemineraliseerd koraal
Dit imponerend landschap
van onwerkelijke schoonheid
vaak gestreeld door
ragfijne flarden mist
die vanuit het niets
grillige…
Nummer 8
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
513 de lucht van de lege straat
kent een stadse geur
de stilte is vreemd
ik ga voorbij
de verlatenheid,
aan de linkerzij,
deur voor deur
doeken dienen als luiken
immers de hitte speelt op
het beklede raam
sluit de wereld buiten
de oude man op nummer 8
ontmoet alleen zijn naam
hij denkt in dromen
over de wens naar morgen
als zijn naasten…
De mantel der liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
638 moment
onder woorden kwam
wat vergeven moest
zo lang hield ik stil
steeds op zoek
naar warmte en veiligheid
in mijn kapotte leven
maar ik werd bedolven
met vrome woorden
geloof en God
kwamen er ook nog aan te pas
het maakte woest
dus ik weiger
immers die mantel der liefde
is niets anders dan
een koude stinkende
oude…
Wit
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.198 ‘daar staat niets’
omdat het op papier
niet alleen is
Vergezeld wit geeft richting aan ogen
Richting lijkt er ook altijd
te zijn als je gewoon
om je heen kijkt: toch hoeft
er niet speciaal iets te gebeuren
Dat is het verschil met papier:
zolang er wit is
volgen er meestal wel
scènes of gebeurtenissen
Wit is een oude…
Kan geen mens bestaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Zakken worden vernieuwd,
nieuws blijft immer oud.
Zoveel vriendelijkheid
is om ons heen te vinden.
Zoveel gaat er goed.
Zoveel operaties slagen.
Zoveel mensen leven verder,
die uit de dood zijn opgestaan.
Godsdienst heeft voor velen afgedaan.
Zonder fout nieuws kunnen we leven.
Maar leven zonder anonieme goedheid?…
Voorbeeldig leven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.089 Onze oude kater is uit de tijd,
maar toch is hij gebleven,
in mijn ziel en zaligheid.
Wat ik van hem geleerd heb,
kan niet meer verloren gaan.
De buitenwereld krijgt minder vat,
steeds minder vat op mijn bestaan.
Hij leerde ons wat ontspanning is,
temidden van de wanen van de dag.…
Gelukkig in de Laanstraat
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 De Laanstraat is een oude winkelstraat,
met boekenzaken en een fotograaf.
Met winkels waar mensen koffie,
kaas en brood gaan kopen.
Mijn dag begint pas goed bij Boot,
met espresso en een fijn sigaartje.
Jongeren zie ik rennen.
Ouderen zie ik rustig lopen.
Bij Kuiper ga ik een broodje kopen,
om daarna weer aan het werk te gaan.…
Geurige stemmen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
913 onder
een minder gunstig getij
in slechte seizoenen
vertraagde het leven
konden zij amper
vruchten en zaden geven
de nazomer
brak alle records
de kleuren bestreken
hemel als nooit te voor
ik mocht vandaag jullie
bloeien aanschouwen
heb de geurige stemmen
van vele harten gehoord
dank een ieder
voor liefde en vertrouwen
hoe oud…
Aan de rand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
761 Hier voel ik me thuis
waar weide na een beek abrupt
overgaat in boom en struik
Het land ademt grondmist uit
een bonte specht tikt en roept
de rupsen op, luistert aandachtig
kopje scheef naar elk gerucht
in het rotte, diepe hout
Eens was er een populier
op de oever van een plas
waarin later bij de eerste dooi
een jongen tien jaar oud verzoop…
eeuwig leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 ik hou van mijn leven
het is machtig
het is mooi
het is wat ik ben
ik hou van mijn leven
met alle fouten en zorgen
waarin gelijk een regenboog
geluk zich spiegelen laat
ik hou van mijn leven
het is geweldig
het is magisch
het is wat ik ben
ik hou van mijn leven
dat ik delen mag
van jong tot oud
met de mensen om mij heen
ik hou…
Droom
gedicht
3.3 met 19 stemmen
8.986 .
---------------------------------
uit: 'De oude kustlijn', 2002.…
Anonymus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 Dat is een oud verhaal (...)
of we ooit het samen dineren beleven
die vraag is tot nu toe onveranderlijk
overeind gebleven.
* n.a.v. Poëziekalender, Van Oorschot, 15 september 2016
gedicht van Werner Aspenström…
Verwaterde twijfels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Onbelangrijk zijn die oude
zorgen.
Wat zijn die muizenissen nog
waard in die zaken waarop ik niet
ben voorbereid. Waarin het nieuw
geluk geborgen is; waarin ik in de
poel van het ongewisse vis.
Dat vissen kent nimmer de voren;
waaruit het water helder naar boven opwelt.…
Moeder
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.785 Wat zult gij tot mij zeggen,
Bij het ver gegons van de engelenschaar,
Als ge uw jonge, blanke hand zult leggen
Op dit oude grijze haar?…
Kroegbezoek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Zocht ik ooit
de volheid in overvolle kroegen
tot de nok gevulde glazen,
schuimbekkend van zelf aangeprate miserie,
likten mijn huid schoon
of alleszins minder vuil
Nu duw ik
lieflijke dames van hun barkruk
en doe alsof diezelfde barkruk
een gitaar is
en ik een zanger van bordkartonnen
liefdesliedjes
Daarna dans ik met die ene
oude…
Naar de Maan met z'n allen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
609 We zien al licht van miljard jaren oud.
Per raket naar een zwart gat
klinkt reeds vertrouwd.
Wat is de zin van ons bestaan,
als wij het aardse verlaten.
Als er mensen naar Mars zullen gaan,
of zwarte gaten?
Deze aarde heeft toch genoeg
om ons te geven wat wij wensen.…
geschrokken...voor de klokken
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
568 wel heel lang… geleden
ik was een jaar of zeven
de Paasklokken uit Rome
zouden bij ons thuis komen
plots… werd hard op de deur gebonsd
en vele zoetigheden vlogen in het rond
ik snelde naar de deur en greep de klink
kreeg die niet open, vond dit wat link
een oude man vluchtte haastig naar het buitentoilet
geschrokken, bleef ik geduldig…
Geschikt ogenblik
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
522 Stevig in het zadel van het heden
Gaat het oude ik hoop tegemoet
Denkbeelden waar Kairos nog op broedt
Zorg om de planeet, met recht en reden
Zelfinzicht, de horizon verbreden
Plannen die de mens nog niet bevroedt
Stevig in het zadel van het heden
Wordt het gouden kalf verwoed aanbeden
Nieuwe geestdrift wordt nog niet begroet
Neem het voortouw…
Er klinken voetstappen op het pad
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
556 Ze kleuren de oude mentale zwart-wit
beelden in het heden.
Iets van herkenning veert op in de
geest. Die voetstappen zijn de herinnering
van een ooit gedeeld feest.
Slechts in beelden spreekt het verleden de taal
van het verliefde hart. Dat sedertdien nimmer meer
zo'n oprechte liefde had.…
Moeder
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.891 Wat zult gij tot mij zeggen,
Bij het ver gegons van de engelenschaar,
Als ge uw jonge, blanke hand zult leggen
Op dit oude grijze haar?…
Drang
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
778 Oude weefsels verteren
want hongerige vormen
dringen aan, dringen op,
dringen aan op ontplooiing...
Dan - tijdens een milde namiddag
ontstaat de knop, de beloofde welving.
IJverig breekt de bloem door haar strengen!
Dat is wat de mensen Lente noemen,
de moeder van een moeizame drang.…
ontbijtje bij IKEA
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
588 wanneer ik iets voor negen
in de rij sta om hier binnen
te komen betrap ik mijzelf op
een vleugje hongerwinter
om klokslag negen gaat de draaideur
open en de vaste klanten die normaal
gesproken moeizaam ter been zijn
trekken een sprintje voor
de beste plaatsen
als ik mijn ontbijtje heb weten
te bemachtigen staat de oude hap
alweer bij…
eerste inkerving
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
465 Jacob's ladder
hoge monoliet
uit één blok
gehouwen
geboetseerd
door het ijs
geworteld in
oude aarde
halsreikend
zoekt hij een
raakpunt met de
hemelse breedte
eenvoudig is zijn
moeder aarde taal
onverzettelijk is hij
en fier
onbeduidend
ben ik
mijn ogen omhelzen
hem urenlang
naakt tegenover
elkaar een geduldig…
Hitte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
782 Nu de wind is gaan liggen
En de stad weer ruikt
naar oude giraffes
trek ik me terug en nies ik mij een zaligheid.
Geef me een hangmat en een wahwah gitaar....
Of liever nog geef me Billy
die loom van summertime zingt
Terwijl de vaart,
gulzig voor de tijd van het jaar,
Sixpacks en schoolvlees slikt.
Heeft u ook die snoek gezien?…