14990 resultaten.
Stilleven
gedicht
3.6 met 35 stemmen
24.684 Zij kunnen van elkaar niet worden
losgemaakt. Geheimen zijn ongeneeslijk,
de duisternis onder haar rokken,
de armoedige broek bij haar dood,
de knoop in zijn zakdoek gevonden,
het machteloos lid op zijn lijk.
Oude man levend met het portret
van een vrouw, oude vrouw levend
met het portret van een man:
zoals ze keken in een lens.
------…
Zorreguieta
snelsonnet
4.1 met 10 stemmen
1.161 “En juffrouw Maxima, verklaar u nader:
Zijt gij wel voor de oudste zoon van mij
Een goede en draagkrachtige partij?
Dus wat ik vragen wil, wat doet uw vader?”
Het antwoord kon de majesteit behagen.
“Wat dééd uw vader?” had ze moeten vragen.…
Tast met de loep af
gedicht
2.7 met 40 stemmen
13.310 Tast met de loep af
het geleefde leven en zie
geen litteken gesloten
wie heeft de onzin uitgevonden:
de tijd heelt alle wonden
---------------------------------------
uit: 'Het Depressionisme', 1988.…
Blikvoer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
887 Twee blikken in mijn wandeltas
op mijn pad spaar ik de buit
in mijn terugblik wat van waarde was
maar ik eet uit het vooruit.…
ik had je opgedoekt
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
716 je deurt niet dicht
nu gloort er licht
kan ik weer vrolijk kijken
weer samen zijn
genietend van het zicht
de schaduwen gaan wijken
ik was verdwaald
in kaalheid op de toendra
verloren in mijn hemelhoek
ik had je opgedoekt
verstond je taal te goed
moet mijn eigen leven leiden
ik laat de zon
weer schuchter toe
haar neergaan…
negentienvijfenzeventig
gedicht
3.0 met 27 stemmen
17.402 Het waren mooie jaren toen
de geest woei op bijeenkomsten
tijdens andermans kantooruren
bij versterkte tot zeer versterkte muziek.
Mooie jaren waarin
de neiging tot speelsheid
der werkende klasse
onomstotelijk werd vastgesteld.
Maar uit de ledige hemel viel
de ontzaggelijke stropdas.
---------------------------
uit: 'Vroege sneeuw…
dat zacht amandel oogt
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
913 ik heb de bergen gezien
de grieks-romeinse steden
hoorden hun gebeden
naast het westerse bargoens
maar ik liep terug
door eeuwenoude straatjes
vond in de tijd de gaatjes
naar het leven toen
zag de groene
schaduwrijke binnenplaats
die vandaag de rust
van morgen binnen laat
het klassiek profiel
dat zacht amandel oogt
de blik…
Zonsopgang groet
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
1.706 Ondanks het grijs, de zon komt op
weer bewezen wat gisteren hypothese
daarover praat ik niet en verzin
het grote zwijgen, dat valt
Jij gemarmerd Jugendstil betovert
op de bank waarop ik lig het licht
dat aarzelt aan jouw buitenkant
parelmoert en opnieuw verdicht
Jij kraakt, geeuwt de toekomst uit
weet mij kijken met ziel en lijf…
Urre!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
948 De eerste vlieger ging niet op.
Bakker Bel moedigde ons aan, maar te
vergeefs. Het was warm, wind- en radiostil.
Buiten het dorp woedde een koude oorlog.
De tweede vlieger ging niet op.
Bakker Bel moedigde ons aan, maar te
vergeefs. Het was warm, wind- en radiostil.
Buiten het dorp woedde een koude oorlog.
De derde vlieger ging op als een…
nog gehoord
netgedicht
1.8 met 15 stemmen
4.469 acht en een kwart
de avond aangekomen
sluit de deur van het kantoor
met een aluminium klik kil
de volwassen dag binnen
en hij eindelijk buiten
door de straten verdoofd
een man met zijn hoofd verloren
in de jaren van al wat geleden
door zijn neus plots die geur
van versgebakken haring
pleisters op de knieën
en weer veel te laat thuis…
[Boosaardig trap ik]
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
722 Boosaardig trap ik
kokkels stuk en verbrijzel
nonnetjes.
Die lege hulzen achter mij -
hoe ruchtbaar nog hun gruis.…
[Boosaardig 2]
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
805 Boosaardig trap ik
kokkels stuk en dunne
nonnetjes.
Het gruis van lege hulzen,
het knerpt nog achter mij.…
Echte gedachten?
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
1.228 In een wereld vol gedachten
zag ik geen schaduwen meer,
gingen ondoorziene krachten
als wilde beesten tekeer;
geduld werd schandelijke schuld.
De beelden schrompelden ineen,
stille gaten werden gevuld
met jammerklachten steen en been.
Waar bleef nu de schimmenjager
met zijn zekere pijl en boog,
die trots de vangst toonde, mager,
maar…
het is slechts een herinnering
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.278 de gedachte aan je stem
die over heuvels en zeeën vloog
naar andere landen toen je
vreemde vruchten proefde
en opgewonden raakte
van smekende vrouwenogen
altijd een muntstuk in je hand
het was al een herinnering
bij je krantje kopen
en kopje koffie op de hoek
toen later vroeger werd
van samen naar de bioscoop
mijn tranen en jouw zakdoek…
Wie ben ik ?
hartenkreet
3.1 met 24 stemmen
1.218 Die lieve kleuter
veilig op schoot
bij haar moeder
die warmte bood?
Dat kleine meisje
daar op het strand
in de storm struinend
aan vaders hand?
Die drukke bakvis
vól levenslust,
die voor het eerst
haar liefje kust?
De zwoele puber
boordevol hormonen
die het liefst niet meer
thuis wil wonen?
Die jonge vrouw
met één verlangen…
Fragmenten
gedicht
2.7 met 62 stemmen
18.283 Het is geen huis dat ik voor jou
heb kunnen bouwen geen dak dat ik
uit riet gevlochten heb geen bed
dat ik heb uitgelegd.
De zomers waren droog, het koren
dat niet eens mijn enkels haalde,
de vruchten zonder vlees, waar
die nu niet van aarde meer te
scheiden hun netten vulden trok
ik lange sporen door het zand.
Ik zei jij half nog maar…
Winkel van herinneringen
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
685 Ik winkel niet veel in mijn geheugen
en dan nog word ik daar heel slecht bediend.
Half vergeten leidt niet tot een leugen:
met de waarheid ben ik innig bevriend.
Alles gaat door een onbedoelde zeef,
en er komt niets door wat niet wordt gevraagd.
Dus is het onzin dat ik treurig leef
en dat mijn geweten zo aan mij knaagt.
De winkelschappen…
Eindoordeel
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
783 Op mijn stugge beukenhouten benen
Vervolg ik met moeite mijn rechte weg.
Eieren loop ik struis op mijn tenen;
alle kippen voor mij dus aan de leg.
Geen woorden van dank wanneer ik niets breek,
De tale God's is nog steeds niet verwoord.
Toen de gemeente naar de Herder keek
bleef Z’n boodschap vooralsnog ongehoord.
Hoe zal men mijn levenspad…
Geheugenmuseum
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
836 Vervlogen lijken ze
dichtbij
maar toch ver weg
Laten soms
als kleine gunst
fracties los
uit hun archieven
De rusteloze zoeker
koestert ze
als schatten
in het kleine museum
der herinneringen…
Pruisverkimmel
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
772 Blauwgeurend, de sparkelgrop
Langs de paden van de groes
Met weemoed denkend aan de wrop
Lang gelee, triestzeurend en batroes
Het leven nu, is een grauwgegroppel
Snaterend in je hoofd, vol kruig
De oren vol met jostverstoppel
De ogen bedekt met frummeltuig
Ik ga terug, snel en met hestenvaars
Achteruitleven, keerom naar de wommel
Met warmtezoekende…
Niemandsland.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
705 In 't niemandsland daar is 't stil.
Daar is geen licht, geen duisternis,
daar is geen wens, daar is geen wil,
daar is geen bezit, daar is geen gemis.
In 't niemandsland daar is 't stil,
geen vrede, geen oorlog, evenwicht.
Daar is geen hemel, daar is geen hel,
geen God, geen duivel, niemand in 't spel.
In 't niemandsland daar is 't…
Tafeltje voor twee
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.144 De zuurkool pruttelt stampend in de pan
om dampend wit niet zwart te branden
gebakken spekjes geuren watertanden
gebogen rookt de worst er het zijne van
de kanarie zingt met uitgestrekte nek
naar de spinnende kat, gekooide nood
Cyclamen in pot bloeien uitbundig dood
als ik met automatisme de eettafel dek
het serviesgoed staat uitnodigend…
Retro-vader
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
2.200 Hij sprak nog vaak van vorstverlet
en over de warme gloed
van een briket
vroeger was het leven zoet
hij had nog haar en droeg een pet
In de vrieskou ‘s morgen buiten
is de pomp weer vastgevroren
op de ruiten
kristallen rozen, zonder doornen
een boerenkiel met losse duiten
Ik zie hem nog de houtjes hakken
stapels naast de kolenkit
balkenbrij…
Op `t randje van `t lood
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.092 Glas in lood, zo leken haar ogen gelegen
in een mozaïek van kleurvrijheid gebonden
een spiegelkrans van waar we ons bevonden
vertekend door `n plots ontstoken verzwegen
Paniek, in huiver, bevroren zonder besluit
op weg om al het klare verstand in te binden
onzeker of `t kwaad haar via mij kon vinden
vluchtend liep haar loodgrijs kristalzuiver…
de skyline als mistig verleden
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
806 ik rijd door velden van mijn jeugd
de skyline
ach,.... mistige velden doorkruis ik
het zijn de polders
in Mondriaan-termen geschetst
ik weet dat, maar zie het nu niet
en stuur haar vooruit, zoals vroeger
nu echter wat ingehouden
kan ik hem nog vertrouwen
lijkt zij te denken
de leidsels enigszins gevierd
ruimte geef ik haar
ik voel haar…
jij was in gisteren gehuld
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
798 nog rolt de zee
met voeten in de branding
en ruist zijn oeverloze stranding
godverlaten staart de lucht
uit wolken die de zon
slechts grijs doen schijnen
de streep van horizon
laat diepe troosteloosheid
in een verre bui verdwijnen
want ik heb jou gevonden
in de korrels van het zand
jaren sloegen stuk aan strand
jij geeft mij…
opschrikken
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.160 wakker worden in een vreemde kamer
de dingen staan niet op hun plaats
het bed ruikt anders, ziet er eigenlijk
bijzonder wantrouwen wekkend uit
de hardheid van de matras onbekend
rijgen vragen zich alleen maar aaneen
de weg naar terug lijkt afgesloten
van buiten klinkt onbekend geluid
antwoorden worden nog niet gegeven
op de muur…
raap de sluiers van paniek
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
622 de droom vervloog
toen ik de beelden zag in
het vluchten van mijn handen
mijn hart bevroor
ik rilde angst en woede
knarste tanden
blote voeten dansten om
de scherpte te vermijden
voelden messen dieper snijden
staal verkleurde rood
de schaduw werd steeds lichter
in traag bewegen stolde dood
ik zag het wenken van je hand
mijn…
Voorbij
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.111 Ach,
Alles gaat voorbij
en komt achter de rug
Terecht,
zo rekt een leven zich
naar de hemel en weer t'rug
en dan blijkt mettertijd
in wat de geest vergaarde,
de onzin juist van waarde
De sprookjes kosten strijd
en wereldvreemd verlangen
mondt uit in nieuwigheid!…
Verloren partituur
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.068 Maanden verstreken
Doch verwonden ze nog steeds
De scherven van weleer
Bloed dat vloeit
Met een dunner wordende
Structuur van het vergeten
Een gekrompen hart
Droogt langzaam uit in de
Verzengende kilte van het niets
En ik......struin
Loop, vecht, ren, struikel
Over mijn misvormde gedachten
In mijn oren hoofd
Een onvolmaakte symfonie…