Alle inzendingen

Een kinderhand is snel gevuld. Te Aleppo vult die hem slechts met de mogelijkheid op een korte vrede. Een mogelijkheid die nog steeds weinig emotie oproept; bij het dove oor nog niet rijp is voor een menselijke rede. Het is die vredesduif die te Aleppo al die kinderhanden ziet. Di...

wanneer kan stilte eindelijk weer spreken over zaken waar wij liever niet over praten in de immense veelheid van woorden ontgaat ons vaak het onderwerp van gesprek men haakt in neemt snel over eindigt lachend op een doodlopende weg stilte is niets zeggen samen bouwen aan fundam...

De roffel van zijn hart waarschuwt het kind dat op de schommel tolt en zweeft. Hij knikt zodra het landt. Het denken houdt niet op. Als zij gaan liggen in de nacht weeft hij een net van aandacht om het huis. Gedachten jaagt hij ver voorbij contract en kruising. Al het onverwachte is een ...

Ik zoef vaak op mijn e-bike door de velden Maar ik zie niets van ’t wonderschone land Gespannen staar ik naar mijn rechterhand Weer geen bereik...al heb ik niets te melden Niet appen op de fiets...nooit van gehoord Want ik ben elke dag contactgestoord

wat ben ik eigenlijk nog voor jou geen klank meer uit je mond een gezicht tot op de grond je hart zo kil en koud eens waren we goede kameraden maar dat was al vele jaren geleden we waren met zo weinig tevreden ook sterk zelfstandig en vastberaden we hielden van de gouden zon maakten rei...

Wie vertilt zich niet aan de vanzelfsprekendheid misschien wel van de nog niet beleefde dingen, keuze tussen het gewicht van veren en de houdbaarheid van lood is snel gemaakt. verlichting en duister zijn louter abstracte ideeën, gekaderd in de ziel tussen de emoties door, vers...

Herfstwind houdt huis in weerloos volle bomen En neemt de kleuren van de zomer mee Ons hart is veel te ver geopend Nog eenmaal fietsen wij naar zee De lage zon legt heimwee op de wegen De kinderen zijn gelukkig groot Ons leven is voorbij gevlogen Een trein die voortraast naar de dood Str...

Er worden op deze markt Naast al het moois en prils Voor iedereen wat wils En geweldig toekomstgebeuren Ook harde noten gekraakt En zielen geknakt Als bloemstelen Waar lieve rozegeuren vervliegen in de wind Na vaak zoveel te hebben overleefd Je je in deze wereld begeeft Hoe teer je ook be...

Mijn moeder is dood Soms hoor ik even haar stem Maakt me dan best blij

verdriet is die oude boerderij te strak omarmd door de hectiek van een verkeersknooppunt... gelatenheid is de quasi huislijke geur uit de branderij van Douwe Egberts die neerdaalt op de hoeve zelfs met de deuren stijf gesloten en de blinden voor de ramen jaagt de nieuwe tijd ons op de...

het magische van de wereld staat of valt met het geloof maar als geloven botsen en iedere cultuur zijn eigen rots heeft het geloof wandaden goed praat dan is er enkel een samenleving waarin je moet kunnen overleven op straat je leert niet op school dat er in de samenleving een gevecht...

Wat het einde van iets is En veel pijn doet Blijkt later nodig te zijn geweest Voor het mooiere nieuwe Wanneer je dat eenmaal weet Kun je zelfs een einde omarmen Om het nieuwe te ontvangen

Er bestaat een plek waar alles reeds geregeld is, waar iedereen dezelfde kant opkijkt en waar verteerd wordt zonder dronkenmanruzies. Een oord waar na-ijver en geldingsdrang de grote afwezigen zijn, waar niemand uit het gelid springt, elke glansrol vergeving spreekt, man en vrouw gelijk zij...

Van kinds af aan heb ik geleerd om altijd eerlijk te zijn en nooit water bij de wijn te doen. In mijn heroïsche dromen was ik altijd de kloekmoedige ridder die met open vizier de vijand tegemoet trad. Ik heb het zwaard uit de rots getrokken. Ik heb het gejuich van de talloze deernen ...

ik heb een skelet aangekleed met wat ik dacht dat leven heet zijn geraamte behangen met maatschappelijke belangen die hij dringend nodig heeft toch knookt hij nog terughoudendheid zijn zekerheden is hij kwijt rammelt botten in aanvaarde eenzaamheid dood en verwanten ten spijt i...

Twee lampen schijnen, de spiegel schemerblauwt, er schrijnen lichten in meubels rondom, alle dingen zijn stom. Ik hoor adem uit een vrouw komen, ik wou ik wou - ik zit zwaar en stil, 't is niets wat ik wil. Hoor de klok rikketikken, hij telt de ogenblikken.

Qua humor zit ik goed voor komend jaar, Ik kocht Van Straatens laatste Zeurkalender. Geen cartoonist was in ons land bekender, De winkel had nog net één exemplaar. Wij gaan er dus mee om zoals het hoort, Hij leeft hier in zijn tekeningen voort.

Ik ben in dit script geboren meer stukken heb ik niet nodig, ze stappen uit elk beeldverhaal de rolverdeling lijkt overbodig, hieruit spreekt de verbeelding minder dan het hart, te vaak de pragmatische kant gekozen. balancerend op de vlakken van het zwart en wit, vrees de kracht v...

Met Kerstmis piekt het geloof in onze betere ik in een groene dennenboom. Worden onze goede intenties in veelkleurige ballen gevangen; bungelend in onze meest optimistische droom. Zingt een goud- kleurig vogeltje tussen witte engeltjes voorzien van zilverkleurig engelenhaar; onhoorbaar...

zoals druppels glijden van een blad geen houvast meer in jouw leven de emoties drijven je ogen druipnat het wordt stilaan tijd om opnieuw te streven hou je vast aan de takken van de bomen want een felle rukwind kan plots verschijnen en kan zorgen voor wanorde in je dromen laat je gevoelens ...

Hoogtepunt nabij als twee smartphones rinkelen Hartstocht niet meer blij

Toen moordenaar molenaar werd en molenaar moordenaar toen zag ik de macht van de taal die onschuld tot schuld maalt en omgekeerd met de huik naar de wind van het regerend tijdsgewricht Er zijn woorden die niet meer mogen gehoord het woord selectie is schuldig, kun je niet meer gebruiken c...

sirenes huilen allang niet meer de mensheid nog wel zij die verborgen zitten onder trappenhuizen mensen die iedere dag weer worden opgeschrikt door inslagen, terwijl het ziekenhuis hun veiligheid zou moeten bieden scholen zijn al jaren gesloten daar straten niet meer veilig zijn kinder...

jarenlang stond er op de blinde muur van de fietsenstalling met witte verf 'heb vertrouwen in jezelf' thans jaren later is de tekst weggevaagd wellicht vanwege een chronisch gebrek aan zelfvertrouwen

Wanneer: je nog had geleefd, de mijlpaal had gehaald, was je honderd jaar geworden. Wanneer je niet gestorven was, waren we vast te weten gekomen wat of er in 't struikgewas lag. Een mens, een dichter, schrijver ook een vader, man, een opa eveneens een liefdevolle, simpele man zoals maar...

de stilte is licht soms zwaar als een storm 's nachts als niets is wat het lijkt spint ze zijden draden om het universum schuurt ze tegen wakkere harten aan de stilte is diep wit als het het onbeschreven blad

de geestelijke verandering in het soepel meegaan mét alle veranderingen, waarbij je soms eens een gedachte terug moet kunnen geven om vooruit te komen ....

Wanneer alles werd gezegd, ontzegd. Gedaan, ontdaan. Ontdekt, ontbloot en toegedekt. Wanneer de waarheid zwijgen is, en zwijgend wordt verzwegen. Ja dan, wordt het tijd om op te staan, om zonder te vragen waarom te doen, wat in stilte moet gebeuren. Vannacht werd ik zonder willen wakker....

De slangekoppen kwamen uit alle hoeken tevoorschijn, er kwam er zelfs een uit mijn toiletpot, die hoog rondcirkelde en bliksemsnel in mijn achilleshiel beet. Ik sloeg dat mormel met mijn WC-borstel knockout. In mijn slaapkamer kwamen er nog meer slangekoppen met de meest demonische, misdad...

Je steeds aangevoeld en alles met je kunnen delen Nu volstrekt weg waarlijk brute pech en nu het helen? Bloedbanden heersen en dirigeren Normaal gezien iets om erg trots over te wezen. Je ligt nu wel met je mond wijd open in de koeltoog Uitvaartpersoneel pakt dik vet poen, toch een dikke zo...