14990 resultaten.
Nieuwjaarskaarten in de vijftiger jaren
gedicht
2.5 met 80 stemmen
30.997 Voor het laatst vertoonde zich de goudkleur
van ikonen en middeleeuwse schilderijen op
wenskaarten uit de vijftiger jaren: laatste
opleving van de beslotenheid en het geluk.
Nog eenmaal spanden mensen als een rendier
natuur voor hun ar: breng ons verder! Breng
ons door de poort van het stervende jaar! Ja
hoefijzers en klavertjesvier, zilverglitter…
mijn sluiers zijn wat nevel
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
668 ik dans een bloementuin
kleuren zingen om me heen
mijn sluiers zijn wat nevels
de zon verdampt ze een voor een
bomen zien mijn naaktheid
in het groen en ruiselen verheugd
hun takken wuiven want
in mij herkennen ze hun jeugd
de middag zindert in het
driftig zoemen van de bijen
geuren vlagen in de wind en op
bankjes gaan verliefde…
Broos
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.493 Ik kijk naar de man die, ineengedoken,
in zijn stoel zit, de ogen geloken;
zo klein lijkt hij nu, met zijn grijze haar,
in zijn pantoffels, en ook zo breekbaar.
Lamplicht zet zijn hoofd in een kader,
heel duidelijk zie ik nu mijn vader;
groot verschil met het beeld dat naar boven kwam
van de man die mij hoog in zijn armen nam.
Van veilig…
zon kaatst koper door patrijzen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
736 het dek blinkt relingen alom
zon kaatst koper door patrijzen
lager wal keert boeg en romp
de waterspiegel toont afgrijzen
opgetuigd met zeemanskunst
het scheepje zonder lading
matrozen paraderend op het dek
niet wetend dat de bodem lekt
de kapitein in loondienst
van de tijd en heersende moraal
jaagt eigentijdse passagiers
van…
voor hun morbide dromen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
586 van heel dichtbij
heb ik je pijn gezien
zo gaat dat,geeft niet
zei je zachtjes tegen mij
je ogen waren jachtig
bewegingen te snel
stilte had je niet als vriend
onrustig was je wel
praten hand in hand
wij tweeën op een eenzaam strand
we wilden verder samen
uit het leven op los zand
jij was lucht voor hen
ze negeerden je volkomen…
het tuinhek
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.537 er zwaait een tuinhek open
door de wind
een vergeten grendeltje
voor een verdwenen
kind
dan mompelt een oudje
o lieve heer
en slaat weemoedig
haar ogen neer
er klinkt geen lach
geen schoentjes op het grint
het is slechts het tuinhek
dat zwaait door de
wind…
Over de balustrade
gedicht
4.2 met 10 stemmen
5.880 Vaak denk ik terug
aan het balkon
waarop we zo graag
zaten voor de thee
De mussen aten altijd
van de koekjes mee
Het huis is nu waar-
schijnlijk nog wel daar
ik ging er na de oorlog
niet meer heen
zie het soms in
een droom nog maar alleen
Wij dragen dan
geen gele ster
allen nog bij elkaar
Voor mijn raam in New York
is er ook een…
Erf
gedicht
3.0 met 18 stemmen
7.297 Pokdalig erf. De pomp,
de dissel en de molm.
Om de vlier de muggentros,
van energie het nabeeld
in de roestende coulissen.
Oud is de zomer.
Het oog over het rietland
en het ongewisse, te traag
voor iets anders dan stof.
Rimpeling van water
in de donkere, mosgroene
vonten van de avond.
------------------------------
uit : Tirade…
De toekomst in warm bevrijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.439 De oude straat
herinnert mij
aan een tijd van
lang geleden
dat ik er als
kind wilde
spelen
Vaders Huis
in het midden van de rij
doet mij gevoelen
een oud leed
dat moeder elke avond
kienen ging
en vader in de kerk
weer uren bidden deed
broers en zussen
speelden dan als muizen
op een kale tafel
en dan was het even
of…
Droomvertwijfeling
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.049 Hij zag jouw zielsgezicht in droomvertwijfeling
tussen wolkenkastelen en luchtspiegelingen
stond jouw gelaat op het gescheurde etiket
van een in de hals slanker wordende fles
waaruit hij een donkerrood vocht had gedronken
tijdens het nadromen over jullie vrijpartij
waarbij jullie niets achterwege hadden gelaten
bekeerde hij zich tot een…
voor mijn dochters
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
4.224 Lieve,
Voor als je mij wat later ziet
Stuur mij brieven vol vertier
Vertel mij van de reizen die je maakte
Breng wat kleuren voor me mee
Laat me toch jouw wereld zien
Deel met mij dat wat je zag
Vul mijn hoofd met zachte klanken
Beschrijf de kunsten die ze toonden
Zet je kwasten op mijn doek
Zet je tonen kleur na kleur
Stijg zo maar naar…
Met goden van morgen
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
559 schaduwen breken
vleugels gestreken
oogluikend komt de zon
rood glurend
nevels sturend
breekt ze mijn cocon
licht baart vandaag
moed wordt herboren
ik ben compleet
we spelen weer hemel
met goden van morgen
de hel was te heet
vergeven is later
vergeten nooit meer
herinnering wordt vager
want jij bent er weer…
Ongelijke delen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
591 ben onkruid
niet eens een plant
toch bloei ik
zijn mijn
wortels navenant
ik ken de grond
nooit vastigheid
vocht en stenen
daar beneden
toch bloei ik
ongelijke delen
in unieke pracht
kom maar zon
jouw lichte handen
branden kracht…
AAN MOEDER...EEN ODE
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
1.606 Schoon
was ze
schoon op zichzelf
op haar vijf kinderen,haar huis
Kuis
zouden ze dit
in Vlaanderen
noemen
In dit dicht
wil ik haar roemen
het spic en span
omo,witte reus
Ze had toentertijd
geen keus
moeder ontpopte zich
tot huisvrouw
Een beroep,een baan
dagelijks bestaan
met veger,bezem
doekjes plenty om af te stoffen
Voor…
Oude droomster
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
680 Midden
in de nacht
op de rand
van het bed
droomt zij
hardop
over vroeger
toen het verschil
tussen dag en nacht
nog meer was
dan licht en donker
oud en nog ouder…
Gedane zaken
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
588 Liep achteruit
op de gang
van zaken
die gedaan waren
zonder keer
het volle gewicht
van loden spiegelbeelden
persoonlijke waanbeelden
vol valse metaforen
koude adem snijdt
in zachte kelen
buiten tegenwoordigheid
van elke tijd
vergeefs
op zoek naar
tijdloze vergetelheid…
Uit een voorbije droom
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
765 zacht geeft grijs
contouren prijs
nog kleurt het licht
geen perspectief
traag kolkt stoom uit
een voorbije droom
ze waren weg
verdwenen in nevelen
van verloren tijd
ik was ze kwijt had geen
besef van liefde in een
troosteloze gelijkvormigheid
met blote handen
streel ik nu de vormen
uit vervlogen tijd
voel in warmte weer de
kleuren…
Oude tuin
gedicht
2.0 met 699 stemmen
92.679 Tussen de schuttingen berijpt
je rust, je magerte die pronkt met
een tweelingroos lachwekkend verfrommeld.
Over je border zijn alleen maar
winters gekomen, lijkt het. Schabbig
lig je erbij. Een zootje stengels
rest je, dat niets draagt, niets dan die
ene margriet, in haar iele dans soms
kwansuis kussend je platte gras.
-------------…
Heemziek
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.041 Ik ben er weer geweest, …mijn oude thuis
weer even aan verledens wonden rijten
het gevoel van verloren jeugd stak
als een puntige paal door mijn hart
want wetende dat dit slechts een tijdelijke
euforische belevenis zal zijn.
Het wellekom was hartverwarmend,
en tranenvreugde in emotievol dialect.
Doch afscheid gloort nu al pijnlijk voor
mijn…
Truffelhondjes en de Pulchri studio
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
781 rondbanjeren door de hofstad
eigenlijk terug in de tijd
je voetsporen van ooit volgend
toen we nog zo heerlijk jong
en onbezonnen waren
denkend dat de wereld van ons was
het malieveld overstekend
genieten van koffie op een terras
voorbijgangers bekijkend
jezelf afvragend
waarom mensen in de media
zo onvriendelijk worden afgeschilderd
de…
Glas word grijs.
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
1.475 mensen verliezen
is een stukje van je hart
dat sterft...
helaas is me dat naar mijn
gevoel te vaak gebeurd.
een spiegel
wat weinig mensen zien
breekt...
zomaar...
zomaar zonder gevoel.
maar vol emoties...…
ontmoeting
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.671 1
ik weet 't niet. waarom
we hier ook alweer hebben
afgesproken. Buiten is
het guur, overal damp
op de ramen en buiten
de gebouwen die rook
walmen van de daken...
2
(binnen)
en nu is een kachel waar-
aan we ons warmen nog
voor één keer....laten we t
nieuwe zeer rusten en het
oude vertekend verbeelden
en aan t raam de…
De melkman is niet meer
gedicht
2.0 met 11 stemmen
7.125 De melkman is niet meer
en de singing transistor.
Schoenen ongepoetst, mannen
vrouwen weggegooid.
Twee paar nieuwe voorwerpen
die niet eens vreemd lijken.
In een gedicht keert niets.
Bloot aan de tijd aan de dood
aan familie en vrienden
die vreemd lijken.
En haar lichaam
haar zachte lijf, hard van inspanning
-----------------------…
Droomwoorden
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
636 Kon ik nog je stem eens horen
dichterbij dan als fluistering
van voorbijgaande woorden
tijdens nachtelijke dromen
maar te ver ben je weg
te lang geleden van hier
dus moet ik troost vinden
in alle droomwoorden
die je me af en toe schenkt
het niet verouderend beeld
dat ik daarbij doorkrijg
ach kon ik je maar aanraken
zachtjes strelen door…
Te laat
gedicht
2.2 met 36 stemmen
25.094 We zijn te laat,
we hebben gedanst, hadden we niet moeten doen,
we zijn wanhopig geweest, niet goed,
we hebben reusachtige lasten op onze schouders genomen,
we hadden moeten vragen: waarom zijn deze lasten niet licht,
we hadden moeten denken: dit is verkeerd,
we hebben over liefde gesproken in zorgvuldig gekozen bewoordingen,
zorgvuldig??…
Gesloopt
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
572 Zeg het maar
gewoon hardop
dat je struikelt over stenen
eens gestapeld tot een muur
versterkt met sentiment
de tijd sleep lagen
veel te traag naar jouw gevoel
maar nu de mokerslagen zwijgen
is het puin niet te ontwijken…
erkenning?
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.112 de sleutel naar mijn hart
ligt diep begraven
onder de littekens van de liefde…
Kindertijd
hartenkreet
1.8 met 17 stemmen
2.078 Waarom ben jij niet blijven steken
in mijn broertjes bruine knuffelhaar
of in de donzen warmte van mijn deken?
Waarom wilde jij niet slapengaan
achter het gordijn of in de maan?
Weet je in haar witsatijnen huid
luisterend naar feeëriek en lieflijk slaapgeluid
kon je liggen, veilig opgeborgen,
Maar je vluchtte.
De avond ruikt niet meer…
Een nieuwe spiegelwand
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
504 ik spijker protesten
aan behang
dat al te lang
draagmoeder is
van tegelspreuken
en goede wensen
haar banen
hebben generaties binnen
lijnen van fatsoen gehouden
de kleuren zijn
vergeeld als eelt
op religie en ervaring
de muren zijn gestript
een nieuwe spiegelwand kaatst
enkel jou en voelt je aan de tand…
littekens op de grens van het verleden
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
585 Spervuur van vijandigheid
de spiegel omgedraaid
voortgegaan, alleen
met pijn, zonder obligo
zal het verdwijnen?
Wordt het geen obstructie
om ooit nog eens te kunnen houden
van een mens, een man
een lief, een eerlijkheid,
een heerlijkheid?
Ik werd gepaaid,
onterecht,
gevangen in de netten
van het geniep,
het verdriet
je ziet…