11459 resultaten.
Die winter schreef
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
868 ik zie bloemen
aan je vingers bloeien
maar voel je handen leeg
koud je armen die mij
deden groeien hoor je
stem die winter schreef
nog is de oogst gekleurd
in samen binnenhalen
vruchten zijn gekeurd
op houdbaarheid en in
ons hart voor noodgevallen
weggezet in eeuwigheid
een strenge kou
kan alles openbreken
maar geen vorst zal…
Geestelijke avonturen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
658 Verdwaalde bloemen
Bestaande uit ijs en zand
Vormen een mozaïek
Het laatste geruis
Van eenzame bladeren
Wordt minimalistische muziek
Imaginaire penselen
Verven momenten in
Wanneer ze komen bovendrijven
Verloren woorden
Vinden hun spreekwoordelijke weg
Zodat hij ze kan neerschrijven
Zijn vergeten glimlach
Keert weer terug
Terug…
Avond
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.822 De bonte bloemen slapen
In zilv'ren maneschijn
Ze staan te knikkebollen
op steeltjes rank en fijn
Zacht ruist de bloeiende appelboom
Als lispt hij in een zoete droom
De dartele vogels zongen
De zon een goede nacht
En gingen vredig slapen
In nestjes warm en zacht
De nachtegaal zingt gans alleen
Zijn lied klinkt door de blaad'ren heen…
Liefdesgedicht
gedicht
3.4 met 61 stemmen
43.532 of met een bloem in je hand.
En in de volgende dagen
zal het stof wat dikker liggen
op de vensterbank.
Het zal heel mooi weer zijn.
Mooi en hard blauw.
Ik zal rondlopen
met vreemde gedachten
en het hoofd
nog dieper tussen de schouders.
Dan komt er een troostend woord
van iemand van wie
je het nooit had verwacht.…
Het zwijgt er woorden
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
685 hoe schijnbaar lucht danst
in de weerspiegeling
van getraliede ramen
blauwig paarse bloemen
geuren mij toe in het nest
van het met riet getooide huis
achter me een stenen muur
waar een eenzame tafel
enkel de wolken draagt
als in gebed verzonken
het is mijn tuin niet
ik snoei ook de rozen niet
maar plooi me nederig
tussen de avond…
Engeltje achter de maan
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.496 Je draagt
haar bloemen en
zoals jullie daar lopen,
de tred die hij ook had
vergaat de tijd
in een moment
dat herleeft
als een mantra
De oude moeder
met de man die niet meer is
en het kind dat daar ligt
als een steen.
Een vader
een zoon
een dochter
een broer
en een moeder
Een kind
in de nacht
en de dag.…
Gisteren
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
2.697 Gisteren vertelde je nog
hoe mooi de bloemen wel waren
hoe goed we het wel hadden
zonder aan morgen te denken
Gisteren riep je nog
dat de dingen des levens
geen vat meer op je hadden
hoe moeilijk het wel was
een mens te kunnen zijn
Gisteren liet je het leven
en dacht ik bij mezelf
dat vandaag gisteren niet meer kon zijn
zonder jou…
In rode wijn
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.360 haar bergen
wolktlucht omhoog
langs hellingen
om op de top
het zicht te tergen
van verleidelijk groen
naar donker dreigend
de witte kam met
sneeuw lijkt blijvend
een markeringspunt
als het zicht
ons wordt gegund
de zomer zindert
in het warme dal van
geel en witte huizen
de straten zijn er smal
in rode wijn
zie ik de bloemen…
jurk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.056 droge zolderlucht kleeft op haar huid
als ze de jurk naar buiten haalt
de voile naast haar schaduw
op de grijze tegels slepend houdt
er is geen hoofd, geen haar, geen steen
nauwelijks ruikt ze bloemen
nergens in de stad een klok die luidt
enkel een zandloper wankelend wit
nu uitgetelde dagen een te breed geworden taille
op dronken benen…
Is dit jouw warme lach?
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
727 Mijn lijntje met hierboven
draadloos
ons contact
ik babbel heel wat met je af
zie en voel je glimlach
in mijn hart en ogen
je stem fluistert naar me
in de wind
Willemientje, pleegmoeke
hoe moeilijk was het om je te moeten missen
al zijn de scherpe randjes
er nu wel wat van af
je bent zo vaak dicht bij me
er is een bloem voor jou
nu…
Dartelvlucht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
612 Ik wou we waren vlinders
fladderend door de lucht
elkaar beurtelings achtervolgend
van bloesem naar bloem
jij snoept mijn honing
ik lik van jouw nectar
we laten ons meevoeren
op een lange dartelvlucht
vliegen en zweven
tot de zon de maan begroet
dan veranderen we
in vlinders van de nacht
wij zijn de zomerkoningen
van het luchtruim…
zomerse waan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
633 hij ziet een trap
door het raam,
plukt een bloem,
een tulp misschien.
niemand mist er een.
slaat snel het blad
en de hoek om,
gaat naar boven
door hetzelfde raam
in zijn fotoboek.…
Ontgroend...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
487 blauw van de einder
stonden bonte koeien en
wollige schapen als
gepoot in de grond
omgeven door
kwakende sloten waarin
plomp en zwanenkruid
welig tierden
het mooiste onkruid
de bermen sierde
daar is natuur verstomd
het uitzicht is versteend
door huizenblokken
stoepen en straten
door horizonnen
verlaten en mijn oog
valt op plastic bloemen…
De hoed van Rita
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.351 De hoedenparade is voorbij
Maar één bleef bij mij hangen
Het was de hoed van Rita Verdonck
Die haar gezicht echt deed behangen
Hij was bijna een meter groot
Kon net nog één oog zien
Onder dit deksel verschool zij zich
Zo'n exemplaar heb ik nog nooit gezien
De hoed was wit met blauwe bloemen
Lachwekkend was 'ie wel
Ik zou hem de naam UFO…
Herfstmorgen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
581 een mooie bloem
wat eenzaam ogend
aan de graskant
van de sloot
wiegend
in de wind
een laatste hommel
drinkend van de nectar
tot de herfstregen
hem verstoord
een vlinder
die nog even dartelt
de vleugels gespreid
een vrouw die in de vroege morgen
haar venster opent
zichzelf goede morgen wenst
een kushand toe glimlacht
aan het nieuwe…
Met water vol vuur
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
661 breek
stukjes ijs
bouw als vorst
met water vol vuur
mijn doorzichtig paleis
wind vlaagt met
sneeuw hoge muren
rondt torens
als pegels met
noordooster gesels
bij licht
van de maan
vriest mijn paleis
naar kou van de
sterren wachtend op jou
jij bent de vrouw
die het hart van de
vorst zal ontdooien
jij bloeit als lente
met bloemen…
Paradijs van een zonderling
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
729 Afgezonderd
vormen bloemen
en een rantsoen aan woorden mijn wereld
Waar jij als vreemdeling in wandelt
alsof je nooit in het papegaaienmeer
hebt gezwommen
jaag je dondervogels
door veren wolken
Over het strand
waar de kinderen van de zon
dansen onder de klapperbomen
staar jij droomloos en kilt de kalmte
Een mens verloren
zonder…
de volgende maand
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
556 de bomen strooien blaadjes
in vriendelijke gebaren dwarrelt het omlaag
afscheid huilt in regen
waar ze zacht de grond vinden
ontstaat er het patroon van lang vervlogen zomers
aan de buitenkant een bloem
maar binnen schuift de dag opzij, verloren
langs wat ooit nog levend was
over kromgebogen gras
waait immer wie we waren, wie we zijn…
Valentijn 2.0
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.082 Valentijn oh Valentijn
wat zou het eeuwig heerlijk zijn
als ik met jou oh Valentijn
een vers idee lanceren kon
Geen harten, bloemen, kersbonbon
geen wolken, sterren, maan of zon
maar met de voetjes op de grond
weg van troep en commercie
Terug naar zo het eens begon
een simpel schrijven – anoniem
niet goed, niet mooi maar puur en rein…
Ik hang de noten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
536 ik hang de noten aan de bomen
en leg de takken in het gras
zet de zon hier op de tafel
heerlijk binnen op 't terras
ik hang de wolken aan de waslijn
en doe de regenboog op slot
gooi alle bloemen in de leegte
plant een linde in 'n fagot
ik hang de lente aan de kapstok
en veeg de vogels van de pui
plak grimassen aan het plafond
naakt…
Beneden de wereld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
649 Beneden de wereld, staan bloemen
die wij niet zien, beneden de wereld zijn mensen
die wij niet kennen, waar we niet aan willen wennen
beneden is een wereld die wij niet kennen,
waar we geen aandacht aan geven,
waar voor ons geen mensen leven
beneden de wereld is er geen hoop
helpen we geen mensen in nood
zien we geen dood,
de wereld beneden…
de klaagzang van het noorderraam
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
575 ontwaakt telkens weer de roos, bovenop
het gebundeld verdriet, of is het de spiegel,
gekarteld door vrees, die zich een illusie verbeeldt
in een ontoegankelijke ochtend
en als het dan toch tederheid zou zijn
al was het maar voor een poos, waar
ben ik dan gebleven in het hart
van een bruidstenen winter
die pronkt met bloemen als een desolaat…
Zomertijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
740 Lente in zomertijd
De klok een uur vooruit
Winter zijn we kwijt
De kou nog in de lucht
Vorst op autoruiten
Slaak een diepe zucht
Blaadjes aan de bomen
Bloemen in het gras
Laat zomerzon maar komen
Pasen komt eraan
Een mand gekleurde eieren
Die wij zoeken gaan
Lente in zomertijd
Laten we dat vieren
Een uur vooruit in tijd!…
Hoogte en diepte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
563 ook donkere stromen
raken ons in het leven
geven weerstand in een luchtig bestaan
we laten ze gaan in ontkennen
kijken de andere kant op
willen niet aan ze wennen
maar er is geen bloem
zonder bladeren en wortels
geen zoen zonder liefde en trouw
laat donker en licht
elkaar in vrijheid ontmoeten
zonder dat het je leven ontwricht
probeer…
twee vuilniszakken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 's Morgens vroeg staan ze daar
in de miezerige regen
op de rand van de stoep
twee grijze jassen
tegen elkaar aangeleund
stijf van de kou
vol afgedankt leven
maar ook zo breekbaar
zo weerloos als twee bloemen
die zonder verwijt
de tuinman aanzien
die ze plukt.…
station Alkmaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 de blikken van stille mensen op het perron
vertragen de trein
hun slappe armen houden de wijzers
van de stationsklok tegen
ik draag geen bloemen
onaangenaam dwarrelt koude lucht op
ik denk aan de gesloten blinden
stof dansend in zonnebanen
over het bed met de koperen spijlen
vermomd als de maan herken ik haar
achter het beslagen raam…
Die warme honing geurt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 ik heb ze verzameld
de schatten die het leven
ons zomaar heeft gegeven
zij staan in mijn hart gegrift
om ze ooit met jou te delen
als het cupido ook schikt
de bloemen in je ogen
waarvan de liefde kleurt in
een blik die warme honing geurt
je stralende gezicht
het korte haar waarin
de zomergloed kastanjes baart
je lacht ondeugend…
23-07-14
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
505 Langs oprecht geplengde tranen, bloemen, ongeloof en kippenvel
Brengt d'onzen terug van oorlogshel.
Een donderslag en iedereen was stil
Voor die zwarte slang, door een oranje bril.…
Een drempelloos ontmoeten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
452 laat mij de idylle
dromen van een wereld
vol schonen als
mensen zonder oordeel zijn
waar ogen spreken
en de lach een
drempelloos ontmoeten is
omdat iedereen je mag
in krachten bundelen
kunnen talenten groeien
zal de grond in duurzaam zijn
gewas en bloemen laten bloeien
geef mij nog even tijd
voordat de wereld in de afgrond
van…
Paardebloem
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
694 Een gele bloem in 't groene gras, een gouden bloemenweide
Een zonnegroet die ieder jaar ons steevast komt verblijden
De vlinder van het plantenrijk die magisch transformeert
Ons wensen en verlangens brengt, ons tovermagie leert
Wie niet haar pracht en schoonheid kent, haar elfjes niet bewondert
Die heeft zich blijkbaar nooit over natuurmagie…