7647 resultaten.
MA
netgedicht
3.8 met 41 stemmen
2.974 Wij zagen hoe zij fier, het hoofd geheven,
de zorg droeg voor familie, man en kind,
en hoe zij, onverward door tegenwind,
haar weg vond in een diep betrokken leven.…
Woestijn in de polder
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
816 Met mijn schoen door zand en stenen
Waait het stof hoog op
Daalt een eindje verder
En strijkt neer op een verdwaald blikje
Ik hoor de doeken klapperen
Als grote witte spoken
Sommige mensen zijn al op
Alsof de camping gaat ontwaken
Ik zie een karavaan van mensen
Wachtend in de rij
Storm in hun hoofd
En het zand in hun ogen
De groene…
Zoektocht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.260 Zoektocht
Gedreven door twijfel gaat een mens op zoek
doorloopt de schaduw van het verleden
een vermoeiende reis door een ongeschreven boek
de wortels met voeten getreden
kwetsende woorden zorgden voor geestelijke pijn
zitten verankerd in je hoofd
geven een gevoel onbelangrijk te zijn
en dat je niet in jezelf gelooft
de strijd is begonnen…
Mam ik mis je!!
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
2.072 Ik mis je nu heel erg
We moeten vandaag je as gaan bijzetten
Ik kijk er tegenop als een berg
Heb het gevoel dat ik geen stap kan verzetten
Daar ben je dan vanmiddag
Zomaar in een pot
Ik mis een hartslag
Is dit dan wat men noemt het lot
Ik voel me helemaal verdoofd
Ik wil weer eens naar je toe
Want van die vragen in je hoofd
Word je doodmoe…
strijd
netgedicht
4.0 met 34 stemmen
3.185 in de stilte van haar tranen
woedt de storm in haar hoofd
blijft haar ziel zich in het donker wanen
van elk licht ruw beroofd
in de kilte van haar hart
woedt het vuur van blinde haat
als zij compleet verward
tegenover haar belager staat
in de stilte van haar schreeuw
woedt de woede in haar lijf
duurt een seconde wel een eeuw
voelt haar…
Bewogenheid
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.078 illusie en
brengen ergens ver vandaan
als in macabere dimensies overgeleverd brandt het steunpunt
rijp de boodschappen zij van doden opslaan
en zij het lang te hebbende gevoeld innemen:
aan hun blanke zolen opgelopen natuur
en de staat
een massale schare zonder hen geloven in de levenslijn
optekenende posities hun hand langs geweten
hun hoofden…
de donkere kamer
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
2.092 met woorden als gif
borrelend vanuit zijn keel
tracht hij haar te straffen
zij slikt alles grif
hij krijgt straks zijn deel
als zij hem af zal blaffen
de dolk in haar rug
het zwaard boven zijn hoofd
hun liefde raakt de grens
de klok telt langzaam terug
de kaars reeds uitgedoofd
een uitgebluste wens
wat was er toch gebeurd?…
De waarheid
hartenkreet
4.0 met 16 stemmen
1.941 lang
Dan sta je weer met lege handen
Het wachten maakt je bang
Je moet slikken en bedenken
Want de woorden raak je kwijt
En als je ze eindelijk hebt uitgesproken
Krijg je misschien wel spijt
Maar spijt krijgen van zeggen wat je voelt
Van zeggen dat je niet meer kan
Nee mijn allerliefste meisje
Wees daarvoor alsjeblieft niet bang
Je hoofd…
Twijfel
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.303 loslaten, zij wachten al een jaar
Aanrakingen zijn lieflijk zo samen
De passie lijkt heel vertrouwd
Een rilling trekt over de lichamen
Al is het zeker niet koud
De klank van muziek tracht pijn te verlichten
Blikken kruisen en tonen schuld
Nog heel even geen gespannen gezichten
Doch schaamte kent geen geduld
Twijfels woekeren in het hoofd…
Geen luid geluid
poëzie
4.7 met 6 stemmen
2.048 Maakt grond en sneeuw en harten hard
en al de bomen zwart
De hutten staan zo kil en stil
alsof haar elk gesloten wil
daarbinnen dringt de koude maar,
daar uit de dodenbaar
Gebogen hoofds, vereenzaamd droef
Een moeder die haar kind begroef
Sluipt wanhoop d' aarden straten door
en glimlacht als te voor
en glimlacht of zij hoop nog hiet
dat…
'Van emotie beroofd...'
hartenkreet
4.8 met 14 stemmen
1.776 Die flarden zijn zelfs menselijk,
alsof in tijden nu vervlogen
Bespeur in zekere zin,
de onrust in jouw hoofd;
de drang neigt naar emotie,
waar jij van bent beroofd...…
Troostrijke toekomst
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
2.075 Wie leidt mij door de donk’re straten
het doolhof in mijn hoofd lijkt leeg.
Waar moet dit allemaal toe leiden
als ik niet meer met mijn lief kan praten?
Wie is van mij en wie ook niet
de vraag die nooit beantwoord wordt.
De stilte vouwt zich om mij heen
geen oog die nog mijn deernis ziet.…
De werkelijkheid zo het is
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
967 Vertaalde foto's die in kleur in het hoofd
het vliegen zweven dansen bevriezen,
dat het alleen als sculptuur binnenin de adem berooft
alles om maar niet maar nooit te verliezen.…
Water halen
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.844 In een kruik draag ik het op mijn hoofd
als die valt heb ik voor niks gesloofd
dus ik moet er heel zuinig op passen.
Uit de put klinken echo`s van mijn groet
als een dorpsgenootje langs mij loopt
het is dan net of ‘t water lachen moet.…
De gevallen clown
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
2.839 Speelt door mijn hoofd
als ik te horen krijg
dat hij een ongelukje kreeg.
Hij is nog steeds clown
weliswaar met krukken
het wordt hem wat moeilijk nu
om bijvoorbeeld te bukken.
Hij zit in een spalk
van enkel tot lies
kan bijna niets zelf.
Hij oefende zijn act
alvorens hij optrad
zijn schoen zat in de weg
kwam tussen het wiel.…
Halve vreugde, dubbel verdriet
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.698 Je vult je glas met tranen
een hoop liefdesverdriet
10 glazen later, starend
je begrijpt het nog niet
De vragen in je hoofd
haar hand op jouw been
je voelt haar nog steeds
maar je zit daar alleen
Je twijfelt over alles
je bent in alle staten
zou zij het zelfde voelen
of heeft ze niks in de gaten
Zou zij...alles wat ze deed
was dat…
Drijfzand
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
1.173 Als een donkere schaduw volg je mij
Door weer en wind voortgedreven
Een echo die nagalmt in mijn hart
Als een aura die om mij heen blijft zweven
Mijn hoofd is moe van het denken
Jij hebt zoveel pijn achter gelaten
Mijn ogen regenen bitterzoete tranen
Lippen trillen maar kunnen niet praten
Alsof ik onzichtbaar ben geworden
Draden tussen…
de fundamentalist
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
2.559 hij klieft het hout en schikt het op het vuur
waarvoor zijn zoon de dure tijd verspilt
de varkens krijsen in het kot om kriel
en op de deel rammelen de koeien
de gaskous suist gestaag haar helle wit
en weer gaat schallend door zijn hoofd:
gij zult uw enige zoals gij hebt
beloofd ten offer brengen aan uw heer
hij strekt zijn hand uit neemt…
Het actuele en het ongelooflijke
gedicht
3.3 met 12 stemmen
9.459 Wat maalde ik erom dat ik even bleef zitten
met de handen geheven, dat passanten
uit hoofde van de legende een scheve blik lieten vallen.…
soms zijn ze stil daarboven
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.828 hoorbaar
is moet stilte gaan beloven
want ze wonen hier allang
ik ken mijn vrienden al een tijd
soms zijn ze stil daarboven
af en toe komt haat en nijd
is er weer ruzie uitgebroken
dan schreeuwt de een
de ander dreigt met wanhoop
een derde jaagt ons op en maakt
de relatieve rust voor iedereen kapot
ik geef ze onderdak en kost
mijn hoofd…
Ik heb duizenden clichés
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
2.159 beide handen vangen
je bent nu te ver bij mij vandaan
ik heb duizenden clichés
die ik met jou wil delen
laten we gaan vluchten, ver van hier
naar een plek waar ik om je kan geven
ik neem je mee in een koffer, m'n hart
ik wil je mee op wereldreis, m'n leven
ik heb duizenden clichés
waarmee jij blijft spelen
jij speelt rond in mijn hoofd…
Pearl
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
3.089 honderd etmalen terug
plotseling de pijp aan Maarten gaf
Aan elke man die zijn zaad met graagte
op vele manieren in haar vergoot
soms was een simpel handgebaar genoeg
vertelt ze waarom zij zich lichamelijk
op die dag gratis en veilig aanbood
Slechts één van hen schrijft het op
de rest is niet geïnteresseerd, maar hij
leert het uit zijn hoofd…
BEZOEK
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.862 Goedwillendheid
loopt mee naar de parkeergarage, nestelt
zich tevens op het kussen, het moede hoofd
een steuntje gevend. Een traan rolt rakelings
langs het glas, aangereikt door de zuster,
die woordeloos voelt hoe zwaar het was.…
Straalbezopen
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
2.696 Ze zeurde d'r man aan z'n hoofd,
dat ze altijd verging van de kou.
Om eraf te zijn heeft-ie z'n vrouw
een centrale verwarming beloofd.…
DE ZEGEN
poëzie
2.8 met 28 stemmen
3.940 Ik was dertien jaar, toen legde zijn handen
Een vrome Man ten zegen op mijn hoofd.
Zijn zegen heeft mij niet behoed voor schanden,
God gaf. Hij nam. Zijn naam blijve geloofd.
De zegen van mijn Vader... als wij keerden
Bij Moeder thuis van het Sabbathgebed
Zegende hij zijn Zonen; wat wij leerden
Van Vader heeft mijn leven niet gered.…
Geboorte van Athêna
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
736 Het is woede en verschrikking,
onophoudelijk
zenuwslopend gezoem
van een gevangen vlieg,
hamerslag en smeden van
hoofdpijn tot misselijkheid,
tijdstip dat de eerste liefde stierf
gillend, jammerend,
vloekend en vervloekend
toch tijdens de bevalling ik huilde niet…
alleen hield ik mijn hoofd vast
toen het door de hemel gespleten werd…
Mijn muze...
hartenkreet
4.2 met 26 stemmen
2.848 aan
als een warme, zwoele zomernacht
Mijn ogen glijden over je heen
Zien elke spier glanzen onder je huid
Deze momenten koester ik en glimlach
Je zó kwetsbaar lief te zien slapen
Langzaam zie ik de schemer van de ochtend
als strepen over je lichaam verschijnen
Een gevoel van ultiem genot bekruipt mij
Ik wil dit moment schilderen in mijn hoofd…
machteloos!!
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.182 Ik wil dit leven achter me laten,
begin dit leven echt te haten, het spookt door mijn hoofd de hele dag, of dat ik aan niks anders denken mag.
Ik voel me vaak zo machteloos,heel vaak verdrietig,
en heel vaak boos…
Wil je van me houden?
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
2.081 Ik schrijf al zo lang
Jouw naam
Letters dansen in mijn hoofd
Door dromen die ik heb geloofd
Vaag trekken ze weg
Waarom zouden ze ook blijven
Zonder jou?…
Geen woorden maar daden
hartenkreet
3.2 met 19 stemmen
1.956 Woorden komen simpel uit je mond
Het is zo simpel om te praten
Je doet je mond open
Om de woorden er uit te laten
Zo simpel om ergens over te praten
Die woorden van binnen uit vrij te laten
Het probleem is van binnen
Daar blijven ze maar praten
De woorden blijven je maar raken
Spoken in je hoofd vele dagen
Woorden blijven woorden
Het is pas…