14990 resultaten.
In mij nog steeds
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
633 Alle indrukken
van ieder zintuig
sinds mijn vormloos besef
schuldbewust ontwaakte
in jouw buik
de kakofonie van onderliggende boodschappen
in alle woorden
sindsdien tot mij gericht
alsook in de veelzeggendheid
van zwijgen
het knagende besef
van alle onbedoelde gevolgen
van alle handelingen
die ik in onwetendheid verrichtte
de worm…
Dichte mist
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
671 Als de rode vogels donderen
en het licht slaat op het dak
Spiegelt het landschap zacht grijsgeel
waar de weiden scherp worden afgebeeld
in de zilveren flitsen van het onweer.
Verwateren zij het leven van nu
spoelen hen weg of doen verzuipen
Het onbezonnen mooie als eens een stralend kind
met een zak vol kleuren en ogen vol vertrouwen…
Het liefste wat ik heb
gedicht
3.1 met 25 stemmen
20.049 Het liefste wat ik heb is elf geworden.
Feestje. Daarna ging het liefste wat ik heb
naar huis met het liefste wat ik had.
Het kleine meisje met het grote.
Ik met mezelf. Zo vrolijk.
Want het is goed om ooit
iets te hebben gehad.
Het is beter dan nooit
iets te hebben gehad.
-------------------------
uit: 'Enkelvoud', 1991.…
Inleven en verplaatsen
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.777 Vaak zie ik mezelf
opduiken uit een andere tijd
vroeger
drukker
bezweet
in een niet meer
te plaatsen gedaante
Gister nog
lang slungelig
geen interesse
tussen het volk staande
pilsje in de hand
bij een brok poëzie
alles d’r op en d’r aan
Schat zeg ik
voor m'n neus weg dan
wees eens schappelijk
neem me voor de gelegenheid
even…
Moissac
gedicht
2.0 met 27 stemmen
8.130 Hoe moeten we door dit portaal
naar binnen? Ik kan niet verder
en blijf staan. Tussen de sleutels
die Petrus peinzend koestert
en Jesaja's neergeslagen blik
rekken zich leeuw en leeuwin
staande op leeuwin en leeuw.
Naast Jeremias, rug aan rug met
Paulus, starend naar de voorhal
van een kerk vol heidenen.
Ik kijk omhoog en zie de deur
die…
Park
gedicht
2.7 met 22 stemmen
7.920 Soms zit ik in het park en breek ik in gedachten
eenden die ik in een broodzak aan je
geef. Rituelen van weleer en hoe er errors sluipen in hun
voorgeprogrammeerd
teder dat dan kabbelt tot onwezenlijk
wreed, naast alle andere begrippen, alfabetten
rekensommen die men - vraag iets, vraag me alsjeblief iets -
foutloos in een vingerknip.…
Masker
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
734 Mijn masker is afgezet
Ik heb een nieuwe stap
in de goede richting gezet
Ik zal vechten tot het eind
Dat masker was slechts een teint…
Alles is nieuw
gedicht
3.1 met 25 stemmen
10.927 Wat zou gebeuren was er altijd al, volmaakt
gespeld door een beker die stuk viel
scherven waarin afdrukken van duimen
het rilschrift van naalddunne takjes staan.
Het is geen verhaal dat wij maakten maar iets
wat er was en er is in de sporen van greppels
en staanders en lang gedoofd houtvuur.
Het hoefde alleen maar gevonden te worden.…
Mijn jeugd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.410 Iedere jeugd is anders
Elk mens is verschillend
de één is moedig
de ander heel welwillend
generaties en culturen
verschillen van elkaar
de één z'n jeugd is leuk
die van de ander juist heel naar.
Vanuit het dieptepunt omhoog
en daarna weer omlaag
iedere jeugd is anders
maar die van mij is gewoon vaag
Ik lach en ik huil
en voel me soms…
Foto van vroeger
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.344 Je raapte het leven
als dwarrelende bloesems
van bomen in de lente,
gevangen door de zachte bries
van Astarte.
Je had er een in je haar gestoken,
als symbool van vruchtbaarheid
en eeuwige vreugde.
Het was een leven dat je zelf niet mocht tekenen:
je verwachtte zoveel,
en zou zo weinig krijgen
En terwijl je een stil gevecht leverde,…
Vlucht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
621 Oude tijden herleven
In beginsel beschreven
Onontkoombaar heden
Geraakt en geleden
Gegaan en gezondigd
Wist niet wat we konden
Wat wij doorgaans deden
Wilde het niet weten
Het afscheid genomen
Gezien en ook geroemd
Grinnikend genoten
Gewend door pijn groter
Gelaten en bedroefd
Maakt heden gesloten…
De herder kerft zijn staf
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.142 het zacht geklingel
van de schapenbellen
luidt de avond in
warm vindt
wol elkaar en
blaat een welterusten
de herder
kerft zijn staf voordat
hij ook gaat slapen
hij weet zich deel
van het kerstavondritueel
een mooie nacht vol sterren wacht
tot een helder licht verschijnt
ruimteschroot dat nu
in vuur en vlam verdwijnt…
Het museum
gedicht
3.6 met 11 stemmen
9.245 In het museum der Huiselijke Gezelligheid
zag ik de beroemde scherven.
Maar toen ik naar de Moeder vroeg
keek de suppoost mij ernstig aan.
Die is tijdelijk uitgeleend, zei hij.
Ik kwam in de zaal
van Steeds Dezelfde Dromen.
Ik rook daar de geur van een vergeten soep
in een vitrine voor het raam,
en op een rotan bank zat het bezoek
dat even…
Voor Altijd
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.050 Ik haat dat ik je ken.
Ik haat je ogen, je haar, je stem.
Ik haat het woord ‘misschien’.
Ik haat je in mijn dromen.
Ik haat je ten alle tijden.
Ik haat om te vermijden.
Ik haat, ik haat, ik haat.
Ik haat je te ontdekken.
Je mag meteen vertrekken!
Ik haat het zo, je maakt me kwaad.
Ik haat de minuten en de uren.
Hoe lang gaat dit nog…
Haar donker verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
590 de wind van vroeger
blies met bolle wangen
uit een rond gezicht
nu waait ze
lieflijk langs jouw handen
dwarrelt speels en ongericht
net als het licht
dat sterretjes vonkte
uit ondeugende ogen
jeugdig ongeremd
nu laat je schalks en
ongetemd je lichten schijnen
jij kon kraaien van plezier
een octaafje hoger
dan de kinderen van…
Afscheid
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.906 'k Heb afscheid van het leven nu genomen.
Ik wist het ogenblik dat zon en maan
Tezamen langs de hemel zouden gaan
En alles ging als ik m' had voorgenomen.
Nooit bloosde 't licht zo ernstig achter bomen,
Zo helder gaf nooit alles te verstaan
Hoe het voor andren ging weer open gaan —
En verre zag 'k de Rijn lichtspieglend stromen.
Uw oude…
heden verleden toekomst
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
784 liefde doet pijn
als ik niet bij je kan zijn
liefde is een raar iets
maar het is toch beter dan niets
jij brak keer op keer mijn hart
terwijl ik jaren wacht met smart
tot jij zou zeggen
ik wil het uitleggen
uitleggen waarom ik ging
en jouw liefde niet meer ontving
jij nam alles mee
mee naar het schip op de grote zee
ik wou dat onze…
Ds.dr. ANNA ZERNIKE
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 (1887-1972)
Eén moet de allereerste wezen
Heb ik ooit bij mezelf gedacht
Ik ben door ouders grootgebracht
Die groei, geloof en kennis prezen
De kinderkerk eenmaal ontrezen
Sleepte ik bevoegdheid in de wacht
Waarna ik vurig heb getracht
Het evangelie voor te lezen
Uit wat Het Boek der Boeken heet
Ik was een bezienswaardigheid
Kreeg dikwijls…
Ik
gedicht
3.7 met 13 stemmen
9.275 Ik
schrijf gedichten
als dunne bomen.
Wie
kan zo mager
praten
met de taal
als ik?
Misschien
is mijn vader
gierig geweest
met het zaad.
Ik heb
hem nooit
gekend
die man.
Ik heb
nooit
een echt woord gehoord
of het deed pijn.
Om pijn
te schrijven
heb je
weinig woorden
nodig.
-----------------------------------
uit…
Zullen we dat doen?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
463 Zullen we samen naar boven klimmen
hand in hand zoals we vroeger bedachten?
Zullen we dat doen?
En als we dan daar boven zijn
zullen wij dan drinken tot het laatste glas wijn?
Zullen we dat doen?
Kom klim mee.
Het is mooi, de weiden zijn uitgestrekt en groen.
Zullen we dat doen?…
Weer thuis
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
881 Ik weet nog wel hoe het vroeger was
onschuld huisde in de muren
in de geur van de bloemen
kon ik onopgemerkt schuilen
klein en overzichtelijk
onbedreigd door haar sterke hand
onverschrokken daagde zij de buitenwereld uit
ik zweeg en keek in haar dappere ogen
nu kijk ik in angstige ogen
die wereld heeft haar bedrogen
ik pak haar hand en…
LEVENSPAND VAN MORGEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
736 Op de scherven van m'n leven
bouw ik een nieuw fundament
voor m'n levenshuis van morgen
ook al is die toekomst onbekend
neen
ik wil geen nieuwe palen, vers cement of zand
juist dat ouwe, dat eigen, vaak kapotte
zal ik koesterend liefdevol lijmen
tot 'n trots en stralend vernieuw levenspand
Deze hartenkreet draag ik op aan Michel…
Fossiel-Alfabet
gedicht
1.8 met 4 stemmen
3.723 het gevonden fossiel geeft niet weer
hoe mijn blauwe ogen langs de jouwe heen kijken
hoe jouw zwarte ogen mijn ogen ontwijken
hoe mijn witte bovenarm niet zomaar
naast jouw zwarte bovenarm rust
hoe vreemd mijn steile haar naast jouw kroeskop slaapt
het fossiel geeft wel tot in de fijnste wervels weer
hoe de kust verblindend blijft roepen naar…
Het kind in mij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
878 Ik kijk naar buiten
en ik bedenk dat vroeger bloemen zich aftekenden op de ruiten
wanneer het 's nachts vroor
er groeiden hele bossen zo voor mijn ogen
een onzichtbare hand leek het mooiste schilderij te maken
alleen voor mij
nu gebeurt er niets meer in de nacht
maar zo af en toe kijk ik 's winters naar buiten
alsof ik iets van het kind…
Ik zie.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
591 Als ik kijk
naar mezelf
in de spiegel
dan kan ik
niet ontkennen
dat wat ik zie
geschiedenis kent.
Ja,
het is waar
mijn ogen
liegen niet.…
Vertrek
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.684 De overgebleven
losse eindjes
slurpen de laatste
restanten energie
conditioneel en
emotioneel wrakhout
blikken verwonderd
naar elkaar
blijven drijven
alles eruit
op tijd klaar
overbodige woorden
zouden nu dubbel
hol klinken
in het nu
lege huis
hoor ik de stemmen
van negentwintig jaar leven
galmend in mijn hoofd
opkijkend vanaf de…
Wens
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
616 De dichter van een lach en een traan
dat was de wens van mijn leven
en zo zou het ook gaan
het ging anders en op die manier beschreven
lijkt het op dat vreselijke ding
dat boven de schoorsteenmantel van mijn oude tante hing
maar goed, dit wilde ik zijn
een gekweld en eenzaam schrijver
achter een vies en versleten gordijn
maar nu ben…
Bevrijdingsdag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
543 Heb ik wel genoeg woorden op stal staan
om onze vrijheid te vieren
het kan nooit genoeg zijn
heb ik wel voldoende gevoel
om iets te vieren
waarvan ik het waarom niet weet
ik heb immers altijd in vrijheid geleefd
of juist daarom
moet ik de vrijheid vieren
omdat ik niet beter weet
of omdat mijn vader altijd zei
vier het voordat je het…
De doos van Pandora
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
699 Mijn leven in een notendop
Wat spullen in een doos..
Pandora stond er bovenop
En nooit was er iets loos
Totdat ik em dus opentrok
Gretig, achteloos...
Ikzelf was nu de zondebok
Op mij was ik nu boos!
Veertig lange jaren
Keken van onder op mij neer
Van ongeboren haren
Naar biddend tot den Heer
Van liefdesbrief tot noden
Elke kerst…
Het ruige leven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
490 De wilde zee met haar woeste golven
ik zwem maar word er bijna onder bedolven
ik bereik het land, maar zelfs het zand proeft zilt
de zee, zij blijft wild
eenmaal rustig op het land
ver ver weg van het zoute strand
zie ik die stormachtige zee
en ik besef, bijna nam zij mij mee.…