Alle inzendingen over zon

15373 resultaten.

Sorteren op:

Gevoelens

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 439
Vrienden je de hand niet meer willen reiken, dan zal de zon even niet schijnen. Liefde is toch niet gebonden aan een man of een vrouw gevoelens kan je niet verstoppen al is je liefde niet voor een persoon zoals ze van jou zouden verwachten.…

hard

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 801
koud warm het waait in de gang wervelt langs de trap omhoog hoger dan ik kan zien het stormt nu kan alleen maar volgen in haar zwerm ik laat me meedrijven op de golven koester de zon en ga kom steeds dichter dichter bij die horizon langzaam op weg naar het ultieme einde…
i24 mei 2010Lees meer >

Lieve madeliefje

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
Vergeten schoonheid van het weiland, miskende pracht van het gazon, liefste, lieve madeliefje, witgekroonde hartediefje, gouden hartje in de zon. Je lijkt nietig, onbeduidend naast de grote kerselaar maar ik geef je op een briefje, liefste, lieve madeliefje, jij bent net zo wonderbaar.…

In haar laatbloei

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 445
je zomert zacht tot rijke oogst na volle lentebloei de vruchten rank en groen veranderend in rood na rijpingsgroei je toont het vuur van zon in blossen op je huid maar achteraan hangt toch mijn lievelingsfruit een strijdster die pas langzaam lijkt te kleuren de schaduwpeer die in haar laatbloei het lekkerste zal geuren…

Geleefd van contrast

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 528
je hebt je met schaduw gevoed geleefd van contrast tussen donker en licht bent de strijd aangegaan op het schemeringslagveld grijze glinsters gehaald uit zwart en het wit maar ze doofden in donker verkoolden in zwart pas toen jij wit overwon kwam licht van de zon in je hart…

Als er minder is

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 650
Het gaat dus om het hefboomprincipe men neme een stok en slaat een hond vervolgens begint het heelal te trillen zoekt evenwicht en houdt zich staande En Archimedes ligt in bad en slaapt droomt over het drijven van gewicht zodra benoemd zich ontspannen laat de zon wacht en de ster van Betelgeuze…

hand-in-hand

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.002
Als een wolk verregent en de zon tegelijkertijd brandt, dan cirkelen druppels half Rood, Oranje, Geel en Groen. Vervloeit Blauw via Indigo tot Violet. Dan regent het kleur hand-in-hand. Het is die natuur, Het is het groen dat dan groeit, Het is het leven dat dan bloeit alles in verband; wij zijn bloedverwant.…

tranen

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 633
na regen komt zonneschijn je hebt het soms moeilijk en laat smoms zomaar een traan emoties komen los met de beweging in het gezicht ook is er wel eens troost als het even mee zit maar als de zon schijnt en het is gaan regenen komen gedachten en emoties kleurrijk bij elkaar…

boswandeling

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 417
het pad bevat, links en rechts, opgeschoten fluitekruid overwoekerend hebben beschutte plekken het zicht onttrokken, geen prachtschubwortel meer te zien een verloren ooghoek schittert takkenstralend nerveus een bosblauwtje ja, kleine vlinder ik heb je gezien de zon doorbrak het bos, bekende kleur en ik vervolg mijn pad…
Fred23 juli 2010Lees meer >

De rol van God

hartenkreet
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 741
niet doen als ik de zee en haar golven kon beheersen dan zou ik dat.... niet doen als ik de zon op commando kan laten schijnen dan zou ik dat.... niet doen als ik de toekomst zou kunnen voorspellen dan zou ik dat.... niet doen als ik de mens zijn fouten kon doen herstellen dan zou ik dat....…

Muziek van het Eeuwige

hartenkreet
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 624
‘Ik geef al mijn warmte met blijdschap’ zingt de ondergaande zon. ‘Laat het leven zo mooi zijn als deze avond’ zingt de zomeravond terug. Het zingende duet op deze prachtige avond dringt door tot diep in mijn hart en wordt muziekleven van het Eeuwige.…

Golvende dromen

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 566
de wind maakt golfjes op het water zeilen glinsteren in de gloed van de zon het bootje deint dromen spiegelen zich in pastellenlijntjes meeuwengeluk zweeft langs het hemelsblauw het anker glijdt haakt zich vast vrijelijk tussen het groen ogen strelen het gevlochten scheepstouw is er nu nog iets wat ik wensen zou...…
Hilly Nicolay10 augustus 2010Lees meer >

Zonnestraal

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
een glimlach hotsebotselt door straten en stegen verandert door weerkaatsing van mens, plant en dier hij beroert de stervende bij zijn laatste zuchten een minnend paartje heeft slechts oog voor elkaar een boom ritselt even in zijn zacht voorbijgaan een kind pakt een krijtje tekent een grote zon…
Marion Spronk3 september 2010Lees meer >

OP DE LEVENSAKKER

poëzie
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.414
Wij zaaiden wat wij vinden, En eenmaal zien wij bloei; Maar die de schoof laat binden, Gaf 't zaad en gaf 't zijn groei,- En schiep, eer zon of regen De kiem nog had gekust, Als dubb'le wet van zegen De arbeid en zijn lust.…
W.L. Penning26 september 2010Lees meer >

Als het water

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 710
Hier bij het klotsen van het water, komt voorzichtig wat zon tussen de wolken schijnen. Zal er voor ons ook een opening mogelijk zijn.?…

Boze inborst

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
Boze inborst Klaag’lijk zweeft het geluid door de ruimte; rillingen lopen over de rug, een nachtmerrie verdwenen, zoekgeraakt een kind, zoon, dochter gekeurd en weggehaald, meegenomen en kwijtgeraakt Een algemeen gevoel van ontsteltenis neemt plaats verdwenen, de veilige rust een onvolmaakte wereld.…

mm

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 912
de wind in de bladeren verwaaien gedachten aan haar het meisje van toen toen de regen was vergeten waarvoor ze was bedoeld haar eerste zoen haar verdriet om niet wat zou ze doen nu heeft de zon haar omarmd verwarmd tot in haar hart waar ligt haar smart voelt ze zichzelf in het midden diep van binnen of zoekt ze verder en verwarren…
melseme13 november 2010Lees meer >

Oude man met plastic tas

gedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.619
Met 1 plastic tas van het warenhuis met de rode zon met gebogen schouders traag te voet langs de bleekgroene heesters langs het dode kanaal over het grote lege plein. Duidelijk het javelwater, de melk en het brood in het zakje. Keert hij tevreden terug? ------------------------------- uit: 'Dubbelzanger', 2002.…

Er van door

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.919
Bij het verlaten van het huis wisten we nog niet of we ooit nog eens zouden terugkeren Wij konden verdwijnen zoals een gebouw tot stof kan verkruimelen door nagelaten onderhoud of oorlogsgeweld In ons schuilen vertrouwde plekken het licht van de zon en de warmte waarin we onszelf geheel vonden…

THUIS

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 527
In schemerserre wacht ik het nieuwe lichten van rijzende zon. De werkers dekken het dak, ruimen de rommel, wij wanen ons rijk. Ondanks de waanzin van vele personages dromen we hemel. Mijn god is groter dan ik hem kan voorstellen, want god is alles. De ledematen zijn deel van grenzenloze puurheid.…

Gordijnen

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 994
Door het stramme bewind smelt mijn verlangen wanneer ik niets meer voor elkaar lijk te krijgen gordijnen worden gesloten het abnormale binnengehouden als zon der waarheid is verdwenen in boeken die ik ’s nachts kan lezen om beslissingen te kunnen weerleggen en abrupt rechtvaardigen dromen worden beëindigd illusies zijn vernietigd…

Voorjaarsverjaardag

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.762
Op de verjaardag van mijn zoon fiets ik verzonken in gedachten tegen de schrale februariwind drie hyacinten in een zinken emmer vormen tezamen met een tas stilleven in mijn korfje uitbundig groet hun roze en paars verheven in het groen met blij gemoed fiets ik een tandje hoger mijn jarige tegemoet.…

Schaduwde slechts plicht

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 528
ze stonden allemaal vol in het licht met zon op hun gezicht familie vrienden en bekenden deelden het leven dat ik leidde maar in het lengen van hun schaduwen verkleinde ook mijn beeld tot de laatste vriend mij vroeg wat er aan scheelde ik schaduwde slechts plicht het volle licht had mijn leven al geruime tijd vergeven…
wil melker19 februari 2011Lees meer >

Droogte gesprokkeld

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
jij hebt droogte gesprokkeld het water verdampt door een alles verschroeiende zon lucht van hitte doen trillen de schaduw gekort door de zomer in zenit stuurde de hel brandde laaiend het vuur in een onblusbaar inferno hebt de laatste uren geteld toen het leven door een vlammenzee werd geveld…

Tengere steel

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 839
Bloesem roze zo zacht verfijnd bijna fluweel Prachtig en kwetsbaar aan hun tengere steel Het gras niet meer groen maar een mix van kleuren Vol blaadjes en bloemen vergeven van zoette geuren Betoverd is de natuur de zon is mijn vriendin Haar stralen heb ik lief vanaf het allereerste begin…
car1 mei 2011Lees meer >

duinen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 627
het zout op je gezicht te proeven die bitterheid vervaagt de wind in je haar te voelen die wolken opjaagt naar de nacht als onze hoofden op een kussen rusten in de zon en zorgen veilig slapen vergeten we dat de morgen komt bewaren de geur van de zee als herinnering dat ik weer zing voor jou…
i4 mei 2011Lees meer >

Het leven te vieren

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.781
nimmer ontmoette ik zo'n groot hart onzelfzuchtig vol met goedheid kleur jij het leven mooier ook van 'n ieder die jij aanraakt onuitputtelijke enthousiasme werkt aanstekelijk de sterren van de hemel schrijvend schijnt de zon speciaal voor jou om het leven te vieren…

Hoog opgestoken

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
zag je gezicht in de wolken het haar lichtgekruld later ineens hoog opgestoken oren vrij in de wind je mond lachte plezier in heimelijk vervagen je lichaam verwaaide in sluiers zwart wit doorzichtig belicht door de zon die met liefelijke warmte je gezicht langzaam wist…

in een oogopslag

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 759
langzaam als sneeuw voor de zon alles wordt vaag mischien is vergeten beter alweer een kilometer in één oogopslag achter ligt een hal een monster vol klanken totdat het stopt rook verdwijnt zo fijn muziek en mensen blijf nog even en ik denk ooit terug…

ik mis je...

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 928
Gemis een zonnestraaltje, dan was jij als de zon. Mijn lieve vrouw en dochter, gemis als daaglijks leed. Maar als we er voor knokken, is straks ons gezin compleet.…