13589 resultaten.
Gebaar van begrijpen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
564 hij gaf me nog
een handjevol morgen
gisteren was al
door zijn vingers gegleden
lachte herinnering
uit omfloerste ogen
fluisterde traag
welk feest is het vandaag
met gebaar
van begrijpen
wist hij de echte
wereld te ontwijken
ik proefde angst
hoorde onzekerheid
nam hem bij de hand
maar zijn hart raakte ik kwijt…
exotisch stadium
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
690 grote zeeen om te varen
wereld steden om te
bekijken
bergen om te
beklimmen
palmen die zingen
met de opschijnende
ochtendzon
die
intussen al over
de heuvels heeft kunnen
reiken
de vogels vliegen al
weer
speels door de lucht
de eekhoorns racen
nu vrij door de…
Amsterdam
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
666 Amsterdam bij nacht
het is een pracht
de grachten verlicht
een machtig gezicht
de oude gebouwen
zo mooi om te aanschouwen
ik geniet van Amsterdam
waar ik als klein meisje ter wereld kwam
nu woon ik aan het IJ
pontje varen als een vogel zo vrij
Amsterdam wat ben je mooi
(ondanks de rommelige rotzooi).…
liefje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
599 ragfijn getekend
door een ongekend penseel
hemelsblauwe groenen
hier en daar een stipje vuur
doorzichtig dwalend
door mijn geest
hier en daar
een knopje open
vol herinneringen
dansend op mijn oog
je kietelt in mijn oor
even geef je hoop
tot je broos en tenger
smeltend op mijn tong
afscheid neemt
van deze bittre wereld…
Zielemaat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
977 Het is het hart dat het lichaam
en de geest regeert
Niets blijft voortbestaan
te midden van de kleine dingen
Een slok water en het dagelijks brood
bovenal de liefde blijven
wanneer de wereld gebroken
zoals de maan in het uur van afscheid
Wij beginnen samen de reis in dit heelal
zonder grenzen, jij en ik…
Ik voel mijn lach
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
790 er woont een merel in mijn tuin
hij zingt van de liefde
op een hartjesdag
hij wakkert het voorjaar aan
alsof er roze stofjes zweven
een proviand voor mijn ziel
ik voel mijn lach
de tobberige wereld
verdwijnt achter een gordijn
van zacht frivool zijn
laat me dromen, verzinnen
zo vlinderachtig, prachtig
deze vreugde minnen…
In dwalen en falen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
546 mijn lichaam is gekneusd
het hart slaat over
in dwalen en falen
nog altijd onderkoeld
ik kan er niet meer in
zweef slechts rond herinnering
van hoe het was en ging
zie nog het koren wuiven
op een warme zomerdag
de bruidsjurk
waarin jij de mooiste
van de wereld was
zij vechten voor mijn lijf
begrijpen niet waar ik nu blijf
om…
ANDER BEHAGEN
hartenkreet
1.8 met 6 stemmen
821 Diep medelijden
met de verziekte wereld,
en er iets aan doen.
Dansend ten hemel stijgen
van liefde voor elk ander.…
ik vlieg weer
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
693 stil
wereld
verkleind
ik hoor de zon niet meer
maan huilt
wind opgesloten
verder bouwen kan ik
maar niet statisch
luisteren
leegte verteld
hoger ijler
draad gerekt
tot hij knapt
met open hart
ogende oren
vlieg ik omlaag
laat as de as
verstrooid…
Haren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 Het nieuws van de rellen in Haren is de hele wereld rondgegaan.
----------------------------------------
Geregeld trof hij een verbaasd gezicht,
Omstandig moest hij menigeen verklaren
De ligging van zijn fraaie woonplaats Haren,
Maar iedereen weet nu waar Haren ligt.…
Lance Armstrong
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 Lance Armstrong heeft met zijn dopinggebruik de wereld jarenlang bedonderd.
Hij overwon de kanker aan zijn ballen,
Liefst zeven maal won hij Tour de France,
Maar nu wordt hij ontdaan van alle glans,
Lance Armstrong is óók door de mand gevallen.
Hem kan ik nooit meer los zien van de spuit,
Het sprookje van Lance Armstrong is nu uit.…
altijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.000 ik ben zo blij
met een dochter als
jij
zo diep, zo echt
emoties
geheel oprecht
in deze grijze,
kille wereld
breng jij
kleur en gloed
iets wat mij
herleven doet
je wordt
zo snel groot
en ik besef...…
adieu 2012
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
685 het jaar kende precies zijn plaats
het was bezig met wat bewegen moest
het vond het moeilijk om zichzelf aan te raken
toch liet het een spoor achter
van mooie en minder mooie dingen
in een wereld van ontmoetingen
waarin activiteiten samengebracht werden
in een beschaafd applaus
deze tijden weerspiegelen nu
in onze herinneringen.…
Als stilte alles verscheurt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Waar rumoer, herrie
Of, als je wilt, lawaai
Tot dagelijkse norm
Zijn geworden, daar
Voelt de mens zich
Pas ongemakkelijk
Als de absolute stilte
Is ingetreden -
Stilte die oorverdovend
Is, die de wereld die
Tot dan toe bestond
Lijkt te verscheuren
En de mens ongelukkig
Achterlaat die spijtig
Genoeg niet langer in
De herrie…
Zwarte mist
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.017 Ik word vanmorgen maar
Moeilijk wakker - mijn
Ik wil wel, maar mijn
Hoofd wil niet in deze
Wereld van graniet
Waar elke warmte wordt
Tenietgedaan en waar elke
Sprankeling van hoop als
Een zacht veertje wordt
Weggeblazen alsof het er
Nooit geweest is - heb ik
Me nu daadwerkelijk vergist,
Of komt het doordat mijn
Hoofd vol zit…
Opluchting
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
622 Verbaasd en verrukt laat deze
stad zich vastleggen
Als westerling geniet ik hier de
tijd
In combinatie met het allesbe-
halve vormeloze landschap
Rijdt de landrover
in stijl en goed
geoutilleerd
door en óver de
groene heuvels
De koudste hoofdstad van
de wereld is 's zomers
een verademing
Ulaanbaatar, zomer 2001…
lente-sprong
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
732 worden wie we zijn klinkt wijs
ik raak er niet uit of in
want vandaag is lentesneeuw in mijn ziel
veranderd in ijs
oude versleten gedragspatronen
duizendmaal dolgedraaide CD
wekt me tot nieuw
in de wereld van springlevend
kom kleine paasgele pracht
bloemboeketjes, aardekracht
maak alles zacht en wacht
dan word ik weer wie ik ben…
Haar lied van delen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
499 ik hoorde de muziek
zag haar hand
en een stel ogen
het gezicht
zong met mimiek
een woord van mededogen
de taal verstond ik niet
maar in expressie
klonk het ruisen van de zee
ging mee aan land
dwalend op het strand
aan haar kleine hand
zij bracht mij thuis
in haar lied van delen
de wereld kon me niet meer schelen…
Over de (radio ) actieve Olympische spelen.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
560 Welke commerciële belangen gaat men halen
Wat moeten deze Spelen sportief gaan uitstralen
De wereld gaat(radio) actief meebetalen.
Fukushima,
We moeten ons Fukuschama.…
Stookhout
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
503 Uit het goede
Hout was ik
Gesneden, zei
Men toen ik
Tot volwassenheid
Kwam - van de
Oude stempel,
En meer van dat
Soort goedbedoelde
Complimenten die
Mij werden
Toebedeeld -
Nadat ik mezelf
Had verloren
Aan een wereld
Die in waanzin
Zijn waarde verzwelgt
Blijkt mijn excellente
Timmerhout niets
Meer waard dan…
Misschien wel...
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
515 ik zag
hoe jij ook stiefelt
met een beladen koffer
vol twijfels en vragen
gelijk de eenzame eik
die met al zijn kracht
wacht op lumineuze dagen
misschien wel
waren het je weke ogen
die net iets te lang
in de verte bleven staren
een ogenblik
beleefde ik jou, je wereld
de weemoed van jaren…
Een leven lang
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
648 om jou te lieven een leven lang
de hoogste toppen mee te beklimmen
drijven op de zee die roerloos lijkt te glimmen
de wereld opnieuw geboren mee zien te worden
te dansen op het ritme van regendruppels
om op te gaan in dichterlijke zinnen
waarin men schrijft over nachtelijk beminnen
zo wil ik zijn met jou mijn lief…
Plat
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
592 Rond zou hij moeten zijn
met het perspectief
van een circulerende horizon
waardoor het daglicht
regelmatig het donker vervangt
Maar het lijkt of de nachten
de dagen meer en meer verzwelgen
waardoor het licht nog wel schemert
maar de zon niet meer verwarmt
Plat, de wereld is plat
en als je de rand nadert
staat er geen bordje
pas op…
Mijn toeverlaat
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
550 wij zijn wel losgekomen
van oordeel en idee
hebben standpunten ingenomen
de zweverigheid viel mee
toch met beide voeten
stevig op de grond gebleven
in een wereld die uitgaat
van een andere kijk op leven
in het volgen van elkaar
deelden wij voortdurend steun
toch was jij mijn toeverlaat
die als vrouw haar mannetje staat…
Droom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 Stel dat je een wereld zonder oordeel had,
waar geen angst was voor wat een ander dacht,
waar elke dag vrij aan je voeten lag
Waar je alles denken, voelen, zeggen mag,
van wat je in jezelf zag of in een ander,
zonder dat het vals was of bezeerde,
dat je er alleen maar meer van leerde
Stel dat je zo'n aarde had,
wat was dan de waarde van…
De schepping nabij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
566 ik strooi ze maar uit
mijn gedachten omdat
niemand er op zit te wachten
geen stof en as
maar de schepping nabij
recht uit het hart
natuurlijk
een tikje apart
want ze zijn niet te koop
in een wereld waar
ieders denken en leven in het
maatschappelijke harnas worden gehesen
prijskaartjes alles bepalen
omdat status en macht
alleen…
Hashtag de Clown
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
582 Als larve leven zij
in zichzelf gekropen
schimmen in een
schild tegen de
buitenwereld die
weet dat zij zich
ooit wel eens zou
kunnen mogen laven
in een schulp vol
charme
Traditioneel met
een hoed en rode neus
grappenmakers
met echt veel te
grote schoenen die
hun afdruk in
een langzaam maar
zeker moedeloze
enggeestige (wereld)
zetten…
In kritische reflectie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
530 ik breek meer
in de wereld
dan ik bouw
bekijk schoonheid
met een vaak
opgelegd wantrouwen
geniet muziek
maar hoor feilloos
dissonanten in het lied
toch eis ik
geen perfectie
in kritische reflectie
maar ga voor de ziel
en handen waarmee
mensen werken
zij bouwen
aan de hemel terwijl
anderen vroom kerken…
het vee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 geschaard aan een groene tafel
ver van wereldse roes
graast het vee traag
vertrouwd onder een hemel
die hen behoudt
het land waar ze zijn
gevoed met eendracht
van zware lijven
het vee kent geen haast
gras groeit als wolken glijden
ze bewaren het evenwicht
tussen beide.…
verdwijnen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 de wereld krimpt
bij zo veel stille
uren op de dag
een droom op zoek
naar houvast valt
ontredderd uit de lucht
we raken verloren
in een mengsel van beelden
woorden en wie we waren
het wassende water
verorbert het land
het land wordt weer water
eenmaal in de wolken
zie je niets
tijd om te gaan…