Alle inzendingen

Onze wereld is een huis. Een thuis voor de vele opvolgende generaties. Oneindig lijkt te zijn haar kracht. Onnavolgbaar haar prestaties. Onze wereld is energiek. Een eeuwig voortdurende dynamiek. Onuitputtelijk lijken te zijn haar bronnen. Onnavolgbaar haar levens- kracht die uit haar k...

Hier voor u ligt de tweede druk van d' èchte almanak Met Jan en Piet en Kees en and're lulloos zonder zak Wij vrouwen van het nieuw dispuut 'Met zweepjes vrij en blij' Wij maken man en naam bekend zonder opschepperij Met Christiaan van Veren is een vrouw rap uit de kleren Dat is wat...

De dode wekker ratelt mij tot leven als elke morgenstonde even streelt mijn rechterhand de lege ruimte tot bedaren de andere hand zoekt tevergeefs de linkerkant daar waar mijn liefde lag ontdaan en wezenloos verlaat ik mijn halve sponde en pluk gedachteloos de nieuwe da...

tegen het einde knoop je de eindjes aan elkaar maak je een nest voor de laatste dingen tuur je in de verte van het verleden ontrafel je het spoor van de blinde vlek vind je de handen van een kind waarin de verbondenheid besloten ligt

daar waar het ochtendlicht het voorbije jaar verdrijft lonkt een nieuw levensjaar met de bladzijden blanco nog als in het oogstseizoen met de wind in de haren de zon op het gezicht genieten wij jouw vruchten proeven wij de rijkheid van immense vreugde en intens verdriet die jou maken ...

En als het nou eens niet Aleppo was Maar Londen, Rome, Budapest, Berlijn Waar ziekenhuizen dodenakkers zijn En wijken weggevaagd in puin en as Zou men dan net zo lijdzaam gadeslaan Hoe twee dictators over lijken gaan?

Minuten groeiden uit tot uren, uren werden dagen, jaren geleden. De dagen weken en pas later tellen de jaren, zo rollend over het plavei. Op het bankje halverwege en louter mijn lief aan mijn zij, rusten wij even. De wind slaapt, de herfst ontwaakt, het meer ligt er minuten lang ...

Ontelbaar vaak. Zo vaak dacht hij nog aan de vrouw in het park die zich een dag later op zijn snikhete zolderkamer uitstrekte. ‘Trek mijn broekje maar even uit.’ Dat had hij niet gedaan. Een dag later wel. In zijn fantasie. Daarna nog eens en nog eens en nog eens. Wat zou het vervolg...

Bij de kreeftensoep met druppeltjes tabasco smelt ik weg, maar in de dampende glans zie ik jouw gezicht als een dierbaar icoon, veel dierbaarder dan mijzelf of de hele wereldshow. Bij de slok rode wijn overvalt mij de idiotie van het wrede toneelstukdeel en kijk ik scheel naar het sappige ...

Net mijn boekenkast op orde gebracht Jij schonk me inderdaad hét boek der Boeken. DE bijbel, met een laatste zo oprechte boodschap inbegrepen Jouw doodsprentje even dik verbannen, wel rot versleten. Wat kunnen we nog steeds bijpraten, Vaderke lief Men verklaart me dik voor een gek, ze moge...

Denkend aan jouw pirouette staar ik naar het afvoerputje waar het water sierlijk invloeit. Geïnspireerd door de paso doble met golven van jouw flamenco jurk kleurt het spectrum in mijn ogen. Het intense afscheid dat cirkelt als een onwerkelijk bestaan met gevoel dat blijft aans...

Wie ’t menslijk leven in het klein wil na zien maken, Vermaak in leugens schept, en ongemeende zaken Wil horen uit de mond van een, die, slechts in schijn , Een Held, een Vorst, een Boer en al te zaam kan zijn; Wie zulk bedrog bemint dat lachend ons doet wenen‚ En wenend heimlijk lacht,...

eindeloos golft water loom en monotoon langs nog opstandige stranden er is weer ruim voldoende zand voorhanden in deze posthistorische tijd geen mensen meer om avontuurlijk te landen en elkaar de schat te betwisten nog hangen sporen van strijd als tekens van haat en nijd in de opges...

De Pyramide is de laatste schakel, want ieder ander wereldwonder is helaas voorgoed naar de verdoemenis. Dus is het tijd voor Rotterdams spektakel: Een boer heeft daar een waterstal voor ogen. Zo krijgt hij al zijn koetjes op het droge.

De hand die op de schouder ligt is mijn hand en ik vraag me af hoe lang hij daar al ligt en waarom. Als ik hem weghaal, herinner ik de man van de schouder aan mijn hand en hij zal vragen wat die daar deed. Als ik hem laat liggen, zal hij denken dat ik dat wil en misschien nog meer. Als de ...

Zijn gele trui geheel verweerd, is juist uit Frankrijk t’ruggekeerd: de winnaar van de laatste Tour - maar ‘t is dus wel oktober! Veel sportlui zijn niet al te slim, maar dit was wel een héle klim, zo zonder fans of ploegsoigneur, de entourage sober. ‘De mannelijke tegenhanger van...

Onaantrekkelijke mensen worden maatschappelijk niet altijd direct gewaardeerd. Hoewel ze in de omgang prettig kunnen zijn; worden zij door hun uiterlijk persoonlijk minder geapprecieerd. Hun zogenaamde lelijkheid stelt hen in maatschappelijk opzicht mijlen achteruit. De weerzin over hun g...

Vanuit m'n ooghoek voelde 'k hem gaan traag, en heel langzaam... Richting mijn wang, 'k kon 'm niet stoppen leek slow- motion. Langs m'n neus, richting m'n lip mijn tong likte de zoute druppel echter was 't met die ene nog niet gedaan 'n waterval kwam eraan. Wat begon bij m'n ooghoek st...

zwerven wil ik zwerven met mijn geest zoekend ontdekken hier ben ik nooit geweest zwerven wil ik zwerven als een beest een pad begaan door niemand daar wil ik zijn geweest zwerven wil ik verdwalen nog ’t meest als ik maar nergens aankom dan ben ik er geweest

Nooit krijgt hij het heen en weer de baas van 't veer Hij kent zijn pont,zijn schip kortste route van zijn vaart: Van wal naar oever van oever naar wal, de oversteek telkenmale weer Hij kent de mensen onderweg naar werk, huis de ruis van het water van boeg van 't schuim...

Eerst het ruisen van de bomen, voor 'k daar aan wennen kon floot daar een merel, heel alleen niet voor lang want voor 'k het wist kwam er een concert dat me niks kost ze zongen, echt uit volle borst. Overstemden het ruisen van de bomen die geluiden, hoor je alleen, als je luistert. Zo moo...

Fred Grim en Danny Blind gaan met elkaar ‘Oranje’ voor de duur van twee jaar coachen. Mislukt het die naar Rusland toe te loodsen, Dan staat het hakblok voor het tweetal klaar. Niks is nog zeker maar één ding staat vast: Een scherp geslepen bijl ligt in de kast.

Een vershouddoos om kliekjes te bewaren Hét hebbedingetje bij Albert Heijn En nu er blijkbaar niet genoeg van zijn Heb ik weer voor Jan Joker lopen sparen Geen moestuinzaadje dat het bij mij deed De Wuppies heb ik nog niet eens compleet!

Uit menig oog kwam in de stoet Op Driehuis Westerveld Een krokodillentranenvloed Want men dacht aan zijn geld Er werd gesproken bij de kist Zij stonden in de rij En niemand kende zeer beslist Een beter mens dan hij Gesloten nog het testament De inhoud daardoor niet bekend Zodoende brac...

De herfst zoekt zijn weg tussen zomerse buien Een enkel blad valt op het bruingroene mos De wolken bedekken de zon die wil schuilen De dauw legt een zilveren gloed op het bos Opnieuw weer een ochtend, een middag, een avond De nacht maakt de vier dagseizoenen compleet Zes uren per dag voo...

Door woorden verpakt in onmacht met strijd tegen je onwetendheid gevolgd door de stilte in het donker van jaren zichtbaar te zijn in de tijd. Nu de dagen jouw voorbij gaan in een huis zonder fundament typeert jouw gezicht in onrust waar in jezelf niet meer herkent. Begin van de d...

Poëzie kan nooit over mij gaan, noch ik over poëzie. Ik ben alleen, het gedicht is alleen, en de rest is van wormen. Ik stond aan de straten waar de woorden wonen, boeken, brieven, berichten, en wachtte. Ik heb altijd gewacht. De woorden, in lichte of duistere vormen, veranderden mij in...

jij hebt nooit geleerd over wolken te lopen ondanks het roze dat jou intrigeerde al sinds je kindertijd in die kleur vond jij alles van boven bij gebrek aan vertrouwen in eigenheid zij bleven onbereikbaar maar jij verruimde je palet blauw en groen kwamen aan zet in lange scheme...

Jan Böhmermann mag “geitenneuker” zeggen. Dat Duitse varken spreekt geen woord halal. Die vuile pisbak spuwt alleen maar gal. Zo’n smeerlap moet je aan de ketting leggen. Probeer het ook eens, man het voelt zo goed wat artistieke vrijheid met me doet.