9414 resultaten.
je glooit de heuvels tegen blauw
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.217 je bent mijn lentekoningin
en zonnebloemt tegen
het groen van de cypressen
je glooit de heuvels
tegen blauw, verstrooit
de zon in ochtenddauw
als water lijnen raakt
de scherpte in kleur vervaagt
komt harmonie naar voren
in rijpend geel
penseel je zacht
het wuiven van het koren
wolken zijn geboren
gelijnd uit losse hand
warmte…
schilderij
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
2.642 het zolderraam
een schilderij
vol zacht
wiegende bomen
om in weg te dromen
met bovenin
een wolkenbrij
die lacht
in blauwe luchten
om in weg te vluchten
het eendenjong
in drassig land
van gras,
kruiden en water
oefent zijn gesnater
blauwe reiger
in “éénpootstand”
verrast
kikkers en vissen
door ook veel te missen
het eksternest…
Reis
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.859 Ochtendnevel, halve huizen
halve schapen
Rode zon kleurt het water
Ganzen ondernemen een vroege tocht
Een verre bestemming
doch vermaak
kleurenfoto siert
de krant
Eerste halte, boerendorp
frisse gezichten
geur van de ochtend
7 fietsen in de vouw
Laatste halte in zicht
mensen ontwaken
boeken slaan dicht
mystiek neemt plaats
voor…
drijven
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
802 drijven
op mijn gedachten
met de stroom mee
liefst nergens heen
laat me daar blijven
niet op mij wachten
wees een droomfee
om wie ik ween
laat me maar zwerven
geef me de vrijheid
waar ik toch ooit
zoveel om gaf
laat me maar sterven
hervind je blijheid
ik neem het nooit
meer van je af
laat me maar drijven
op rustig water…
WEGDROMEN
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.184 Eigen butler zou ik vragen
mij te brengen koude shake
terwijl dolfijnen voor mij springen
en leveren mij een guitenstreek
Daarna duik ik in de golven
met mijn snorkel in de hand
onder water zie 'k een zeester
later drijf ik weer aan land…
Haar kus
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.301 Onverwachts, ongepland en onnadenkend
Kwam de kus zo diep als het water
Van de Middellandse zee
Langzaam genietend van elkaar
Om de smaak te proeven van hem
Bibberend op haar benen
Het was zo heftig als een aardschok
De wereld stond stil
Hun lichamen in vuur en vlam
Haar ziel is gestolen
Voldaan, verkocht en voor de eerste keer verliefd…
Vannacht
gedicht
3.1 met 49 stemmen
23.991 Daarna de ochtend ingekeken,
die lauw over het water lag,
een mouwloos T-shirt aangedaan,
wat grassen in een vaas geschikt,
twee kinderen uit hun slaap gevist.
-----------------------------------
uit: ' Een hemel van vlees', 1994.…
Dansensde elfen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
689 ganzen die in gedachten zijn gezonken
ontwaken door liefdevolle muziek
dwangmatig gaan ze naar beneden lonken
genietend van al het akoestiek
in gladgestreken water
dansen elfen op waterbloemen
omgeven door een prachtig theater
laten ze zich door een lichtbundel inzoomen
de blauwe lucht
laat zich door dit schouwspel omringen
al genietend…
Woede (4)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.680 woede kun je cultiveren
een scheutje water op zijn tijd
je knipt de dorre blaadjes weg
woede grondig snoeien is te leren
kom je in de knoop met die kolere
dan is er nog het handboek
woede optimale verzorging
behandeling van etterende zweren
in hoofdstuk drie na pesten
paragraaf 11A staat vermeld
dat het fenomeen woede geldt
als expressieve…
trouwen
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
10.385 we lopen samen
hand in hand
zwijgend naast elkaar
op het strand
de golven breken op de rotsen
de wind waait zachtjes
wat duinzand omhoog
we gaan zitten
en kijken samen
naar de golven in het water
die op het strand
net onze tenen raken
je kijkt me aan
en lacht heel lief
je slaat een arm om me heen
en de andere hou je voor me
er zit een…
tot aan de horizon
netgedicht
3.2 met 32 stemmen
1.598 misschien
zal ik morgen sterven
of overmorgen
jouw zucht
jouw zucht alleen
zal mijn gedachten omsluiten
als een zorgeloos gebed
wanneer
vogels uit mijn ogen
zullen voorbijtrekken naar het water
uit de zee
de zee die steeds kleiner wordt
om mijn handen te
wiegen
zal zacht
in een ademtocht
langs mijn borsten glijden
en…
Schreeuw een bloem
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
878 ik blader
schreeuw een bloem
mompel zacht de steel
denk de wortels al
afdalend langs behang
gaf je laminaat
als water bij de vis
die niet tevreden is
omdat de vangst
haar zwemmend leven wist
ben niet bang om
eigen kleuren weer te
geuren warm je maar
het zal je stuifmeel
slechts eenmaal gebeuren
ik stamper al je macht
je woorden…
woorden van licht
netgedicht
3.4 met 29 stemmen
879 de zee droomt het landschap
het neerleggen op mij
de rust, het keren
de kleine verzen
dwalen mag ik
licht boven licht
op blote voeten
het zachte praten
op en neer van
volmaakte ogen
het zuiden, jouw ziel
teder het voelen
de warme buik
van duinen en gras
de zon spoelt aan
in ’t stijgende water
zo onvertaalbaar
heb ik je lief…
herfstvakantie
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.647 Kuieren langs kronkelende
beekjes, gedachten door
het klotsende water
meegenomen.
Vakantie en herfst
in volle pracht,
om dan terug te komen
in het ritme van de
hedendaagse tijd.…
Wind
hartenkreet
1.2 met 15 stemmen
1.514 hier
over uitgestrekte vlaktes
van onbestemd
verlangen
ik wacht
waar de wind mij waait
aan de oplichtende horizon
is de dageraad
slechts een manestraal
ver weg
ze waait
over onbereikbare
bergtoppen
laat sporen na
in de bedding
van de rivier
er waait
zomaar ineens
een andere wind
geeft een rimpeling
in het stilstaand
water…
Schaduw in het zand
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
984 Verworden tot een schaduw op het zand
Bizarre spiegeling in water of op land
En flarden van gedichten
Larderen haar gedachtestroom
De werkelijkheid veranderde tot droom
Verloren dagen kleven zich aaneen
Verwachtingen in doosjes opgeborgen
Haar hart gesloten in afwachting
Op de droom van morgen
Ze verdoet haar toegemeten…
AETERNUM VALE
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
2.496 Voorover gebogen, mijn blik op het water
Op zoek naar mijn vroeger, niets is meer later.
Wat is verdwenen, wat zal nog dagen?
Veel is vergeten, veel ook begraven
Ik zink naar de diepte, de donkerte en kou
Naar vergeten dromen die ik waarmaken zou
Ik zie mijn dromen, mijn liefdes en ween
Omdat alles naar de diepte verdween…
geen verval
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
79 Afgekalfd land, rotte palen en
golven zonlicht opnieuw zichtbaar
in spiegelend water; versprankeld
onder een gebroken wolkenlucht
Zwermen zilveren vogels bespelen
een vluchtige harp, waar schichtige vissen
spiegels verscherven; beelden verbrekend
van dood hout half verzonken in moeras
Ogenschijnlijk geruïneerd landschap,
maar als altijd…
In duizend vluchten
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
904 meeuwen stijgen op
in duizend vluchten
van tongen
wind roffelt
rusteloos op natte veren
het water slaat handen
tegen de vele zonden
van de dag
en wanneer het avondrood
zwart wordt in het uur
van dalende engelen
fluister ik
kom, kom naar hier
hijg de golven
heen en weer
herhaal de woorden
in het licht
maak mij tot…
Hoe een idyllisch strand in een slagveld kan veranderen
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
831 Over de golven klinken zuchten:
zacht spoelt het water om de kruin
van de zon, nu baden de luchten
in een gloed van kastanjebruin.
Ver in het oosten roffelt de nacht,
de maan rolt over het helmgras
en gespt zich in zijn borstkuras
gewapend voor de jacht.
Maar de lentezon duikt onder,
op zijn zeepaard, de dragonder!…
Krachtig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
735 Blijven dansen,
in weerwil van het gedrocht,
wat het spel je ook bedeelt,
blijven sjansen
Waar opent de hemelpoort
als zegel op de keuze,
blijf buigzaam,
rekbaar en lief
Sterk als water
op het veld van tegenstellingen;
verwerf de aarde,
en neem wat toeval je toont,
hoe het onpersoonlijke je hoont,
hoe het je loont…
hartstilstand
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.627 Mijn tranen om jouw dood
zijn als het water van de zee.
Ze stromen als een sloot
voeren emotie met zich mee.
De zielledruppels die ik baarde
vallen en spatten uiteen.
Boren zich snel in warme aarde
net zo snel als jij verdween.
Ik kan je nooit meer vasthouden
alles wat mij nog blijft is je as.…
rangeerheuvel
netgedicht
3.4 met 65 stemmen
1.027 Scheuten water
in droge monden en licht achter zwarte ogen.
zoeken barsten in de omklemming van de stam.
Basismieren volgen kromme koninginnen. Sleets
zijn hun vage kleden. Scheef de gesteven boorden
van de klerken. Klokkenluiders slijpen hun pennen.
Wij, languit in nat gras.…
Zonder sporen
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
923 Vrees niet bewogen mens
we laten geen sporen na
tenslotte blijkt dat de
mens deuken in water baarde
Dat gevoel besluipt me
als ik de mens bezig zie
met zinloze zaken
op de grote levende aarde
Als de mens verdwenen is
om welke reden ook
schudt de aarde z'n vacht
en vormt nieuw evenwicht
Bevrijdt van de luizen
in z'n schurftige pels…
ik leefde
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
780 ik leefde liefde lang
langs lange lanen
van een zomers groene lariks
in weelderige bermen
zocht het droog donzig gras
langs water met witte zwanen
waar glinsterende libelles zwermden
en ik prille stilte las
wuifde met mijn wimpers
naar naderende mussen
die ogenschijnlijk bij
iedere tedere tred
moederaarde wilden kussen
ontroering…
jij kent de woorden
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
703 jij kent de woorden van seizoenen
in de aardse schoonheid van leven
drijvend als orchideeën op het water
in poeslieve geluiden van speelse echo
kruipend en bewegend in een ragfijn spel
een meesterwerk gevuld met jouw verhaal
overgebleven bladeren ritselen continu
in het binnenste van poëtisch geluk
dromend loop ik onder portieken
tussen…
Vers 61
gedicht
3.0 met 12 stemmen
7.208 O moeder der wateren,
natuurlijk, ik blijf het proberen, maar
het Grote Gedicht, dat handel en wandel
op aarde geruime tijd lam zal leggen,
is enigszins moeilijk te maken.
----------------------------------------
uit: 'Een toerist in Atlantis', 1980…
Voltooid verleden tijd
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.993 De rimpels in het water
Zijn de scheuren in mijn hart
En in plaats van ze te lijmen
Wil ik een nieuwe start.
Je gezicht in duizend stukjes
En toch wil ik ze zien
Weg moeten ze, en jij ook
Zodat dit over gaat, ooit, heel misschien.…
duinvogels
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.832 eens
schreven we samen
zee
ik keek in je hand
en glinsteringen van zomer
vulden de lucht met blauw, bloesems
bomen, beminnen
vlinders aarzelden niet, ze waren gewoon
onmeetbaar en wij zee
daarna zei je woorden van wolken, meestal
vogels in regen rotsen roest
rozen verscheurd
en het water werd donker, de poëzie haastig
in…
De kant van de zomer 1
gedicht
2.4 met 30 stemmen
14.323 Het glas in mijn hand bevat schommelend water.
Maar de zomer is een luid blaffende hond.
De zomer is een optocht van geluiden
en de vliegen raken niet op.
Het raam heeft geen enkele functie.
--------------------------------------
uit: 'Groter dan de feiten', 2007.…