9751 resultaten.
Eenzaamheid
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.300 Wegslikkend mijn braaksel
Verkies ik het verder laven
Toegevend aan krankzinnigheid
Wenk ik de ober met vertroebelde blik
Gemist genot doet mij dorsten
Dorre eenzaamheid is de drang
Smacht ik naar vrouwen en borsten
Verdringt de illusie het maakt mij bang
En als ik eenzaam huiswaarts keer
Bespot door anderen in ongewis
Val ik op mijn bed…
Levensadem
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
611 een gevoel vanbinnen
diep in het hart
begrijpt zonder woorden
hoe te ademen
de in- en uitademing
dat als vanzelf gaat
is niet altijd vanzelfsprekend
maar als het goed is
gaat deze ademstroom
met je mee
elke keer weer opnieuw
elk moment, elke dag
als duurzame energiebron
op zwerf/zoektochten
overal ergens naartoe
niet wetende…
Vrij ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
448 Ik zocht geluk,
als ik het vond,
als wat anders
vermomd, viel het
van z’n voetstuk,
ondervond ik
pijn bij mezelf
of medemensen,
lering te trekken,
terug te keren
bij het ‘zelf ’,
overschreed ik
beider grenzen,
de twee kanten
van het leven,
aan het einde
bestaat er niets,
is het om het even
wat kan ik verliezen,
in de…
de waargenomen wereld of niet
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
561 het is stil
ik ontdoe het verlorene
van tijd, van alles wat zomaar is
en in elk voorbijgelopen decor keer ik
het kleinste naar liefde om;
als reisgenoot
wanneer dagen zich werpen in jaren
blauwe kruinen, op heuveltoppen
om jou te zien, wat jij zocht
naar dat
dat zal herleven
staar ik naar wie je bent
en naar alles wat ogen…
carrefour
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
469 maar nog voor we goed en wel
beseffen waar we nu zijn
keren we terug op onze schreden
Lejo van Kuijeren…
Vooruitgang
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.321 Een moment is slechts een ervaring,
Heel even verandert iedere keer.
Toch komt er een openbaring
Zonder iteratieleer.…
Steeds die pijn
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
2.191 Mijn god wat is dit nou toch
dat ik dit steeds mee moet maken
Ben ik nou zo'n vreselijk joch
dat pijn me steeds moet raken
Wat is de les die ik hiervan leer
één keer is tot daar aan toe
Geloof me maar, dit doet zó zeer
wordt hiervan zó vreselijk moe
Laat me dan geen liefde kennen
heb ik tenminste ook geen pijn
Hoef ik niet aan pijn…
ogen tekenden voor schuld
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
587 ik zag nog
hoe je was
je boog
jezelf overgaf
woorden hoorde
je niet meer
je koos voor stilte
deze keer
in zwijgen
gaf je opening
ogen tekenden
voor schuld
je schouders
waren al gebogen
je houding was
in straf gehuld
voor mij
was alles klaar
een kus een aai
over je haar
ruzies waren
snel vergeten
bij jou bleef er
iets…
Adembenemend
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.996 Hoor…
de noordenwind roept kil mijn naam
nog even en ik zal haar volgen
waarheen de vlucht ook gaat
nee, ik voel geen angst
het leven was gelijk een bloem
geknopt, ontloken, volle bloei
maar nu vermoeid aan rusten toe
dus laat ik mijn laatste adem
wiegend over aarde dragen
kus nog één keer al wat raakte
voordat ik eeuwig slapen ga…
bij jou
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.985 in jouw armen warm en zacht
heb je me geheel in je macht
ik kijk naar je mooie ogen
die ik altijd heb gemogen
ik wens dat de tijd stil staat
en het altijd zo verder gaat
maar dan hoor ik een stem
helaas niet die van hem
een moederfiguur staat voor de deur
en stelt ons diep teleur
we gaan staan
en kijken elkaar nog een keer aan
ooit zijn…
rare droom.
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
545 nee, het is aan jou
om te beslissen
of liever in een rivier
doodstil op de bodem
zitten wachten in een
glazen vierkant de vissen
en de lissen om je heen
bewegen je als je stil
blijft zitten komt het
allemaal goed,
maar onder en boven je
hoor je alleen maar blup
en de vissen gaan maar
te keer of je stil wil blijven
zitten…
het geheim van de hemel
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
874 ik droomde dat ik bleef
kom binnen, zei je
en vanuit mijn stille kamer
stapte ik dichterbij
raakte je armen
in een niet te herhalen licht
voor de eerste keer
geloofde ik in jouw stilte
schrijf dit gedicht, zei je
morgen
wanneer een vogel, spiegelklaar,
langs jonge twijgen gaat
-------------------
illustratie: beeldentuin…
Zorg over grenzen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 Nooit zit je meer naast mij
daar waar wij ooit lachten om zônes
was jij allang uit het zicht
heel af en toe kom je langs
als een soort dame blanche
chique en omslachtig geserveerd
als een blauwe kers op de taart
maar dan even anders
het is net of die allerlaatste lach
voor altijd vastgeplakt blijft zitten
en weer scheur ik een envelop…
Liefde
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.829 Toen viel er opeens een ster
en deze keer niet ver.
Ik stopte met verder te dromen
en liet de liefde over me komen.
Hiervan heb ik geen spijt
want iedere seconde met jou is kostbare tijd.
Er zal geen twijfel tussen ons bestaan:
met jou kan ik het leven voor altijd aan.…
in een lastig parket.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 de draad die je oppikt
opnieuw de lijn volgen
al is ie krom als de Rijn
maar wel vloeiend, zacht
hoop je als donkere olie
en zo loop je ook, met
vliegen en opgestookt
door bijen door het ver-
keer dat dan leven heet.
Maar ik ken geen betere
weg!…
Worldisme
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
990 Glob' is van ons allemaal
Bedenk dit nou toch eens een keer
Gun elkaar
Licht en gun elkaar
Ruimte met heel veel groen
't Is mog'lijk
't Moet kunnen…
Herfst
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
916 De wind laat zich kennen
en blaast nog een keer.
De wind met zijn geluiden
gefluister of gedonder.
Het jaargetij der herfst
blijft voor mij bijzonder!…
Eeuwige rust
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.833 Elke golf, elke wave
elke keer op en neer
Gedragen door de kracht.
Kracht van het water,
Kracht van het leven,
Kracht van het zijn.
Wat een rust kan ik vinden
in dit mooie wiegelied.
Vredevol verder kabbelend
naar eeuwige rust
Dankbaar uitgeblust.…
Ziekte
hartenkreet
1.9 met 7 stemmen
2.032 Haar grijze haren wapperden nog één keer in de wind.
-daar stond ze dan-
Ze keek uit over haar leven,
haar doen en laten.
-wat zou ze denken?-
Haar vingers van plastic omsluiten haar schouders,
haar ogen staarden in het licht.
Haar mond was open,
-wou ze wat zeggen?-
geluid was er niet.…
in kijken en ontwijken
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
601 je loopt op hakken
tikkend doelbewust
maar je lichaam
straalt geen rust
ogen slurpen energie
in kijken en ontwijken
weerwoord is er niet op dit
bodemloos gevreet van lijken
uitgeput van
uren gaan kun jij niet
meer op eigen benen staan
en schopt de hakken uit
ziet met ogen dicht
de carrousel nog één
keer gaan de rust van
thuis…
Aer mea arena est
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
630 haar mond valt open
teken is hetzelfde
de cirkel met de vleugels
en de initialen zijn gelijk
als die van ons
s r
onder de roos
zal je schuilen
in de lucht
beschermen zij ons
met de schilden van bliksem
en de vuisten van water
heel mijn wonden
voor later
kijk naar beneden
het is stil hier
met alles wat wij nodig hadden
om terug te keren…
Koninginnedag en nacht
netgedicht
2.7 met 26 stemmen
1.600 het is koniningenacht
slingers en pisbakken
in de stad, muziek die
door het volume je richtings-
gevoel verstoort,
lallende oranje mensen
die gekreukt plastic
achterlaten, en morgen
nog twee keer zo hard,
overmorgen hangt er
een rare stilte in deze stad,
en zullen bezemwagens
de orde herstellen, zullen
de duiven weer voorzichtig…
Uitwissen uit mijn geheugen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.181 Verveling ben jij,
Saaie verveling,
Je bron is verveling
en vervelend keer je daar terug.
Ik kijk naar de hemel en je beeld lost langzaam in het blauw op.
Ik kijk naar het water en het vermengt zich met de wateren en verdwijnt in de groene diepte.
Ik richt mijn aandacht op de vogelzang en alles wat je gezegd hebt wordt vergeten.…
"Joehoe , hoor je mij?"
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
1.180 Dan ging ik pardoes
op je tenen staan,
mijn knuistjes wapperend
voor je gezicht,
je naam twintig keer
herhalend...
Misschien zou je
me dán horen
misschien zou je
dán zien
hoe ik nu ben
niet wie ik was.
Misschien zou je
mij dán antwoorden
niet vanuit wie jij was
maar wie jij nu bent.…
AD(H)D
hartenkreet
4.9 met 9 stemmen
761 die docent zit maar te praten
ik weet niet wat ze zei
van mij mag ze het best laten
ik ben er toch niet bij
'je bent niet goed aan het opletten'
ik doe het weer niet goed
ik moet mijn gedachten stop zetten
maar ik weet niet hoe dat moet
het lukte me niet al die keren
mijn hoofd zat barstens vol
ik ga het nu nog maar eens proberen
maar…
Een moeder zonder kind
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
551 ogen
zit daar
een moeder zonder kind
wat in elkaar gedoken
haar trein
dendert maar door
met onverlichte ramen
zonder namen
schokken vier coupés voorbij
terwijl de regen spat
geen uitspraak over schuld
kan haar nog deren want
in haar hoofd rijdt weer de trein
de seinen staan op rood
ze flitsen langs
maar zullen nooit meer keren…
per un pagno di dollari
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
761 in de avonduren verlangend naar
de actie van het westen, want
daar ligt voor mij een passie
met in de hoofdrol clint eastwood
die man speelt toch elke keer zo'n
goede rol in western films dat
ik zelf verlang naar die mooie tijden
met van die cowboys met hun acties
waar clint eastwood wordt geschilderd
als de naamloze vreemdeling die de…
Vertrouwen
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
837 betrouwbaarheid, hoop en rekenen op, zonder stop
Hoe raak je dit kwijt en hoe vind je het weer terug
het gaat allemaal heel stug
zeker als je het niet verwacht
wordt zoiets bij je gebracht
Het kost veel verdriet als je zoekende bent
naar vertrouwen, want dat moet je weer op gaan bouwen
rekenen op, overtuiging, betrouwbaarheid
en hopelijk deze keer…
Wat je denkt dat ben je zelf
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
509 Want ben je niet
voor een groot deel
wat je denkt dat je bent
en projecteer je dit
niet ook zo op de ander
zodat die over jou gaat denken
zoals je denkt over jezelf
daarom ben jij ook zelf
degene die dit kan doorbreken
dat is een kwestie van tijd
in één keer kan het niet
het begint met accepteren
van het waardevolle in jezelf
het…
emotioneel
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
867 Velen emoties
gaan op en neer
wandelend door je gedachten en
dat wel honderd keer.
Soms zijn we boos,
hebben we verdriet of pijn,
zijn we terneergeslagen,
het is te begrijpen,
hoe dat moet zijn.
Toch in de stilte,
een hoekje heel klein,
zijn de de emoties
ineens niet meer zo klein.…