5642 resultaten.
LAIS CCLXIX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 November. Verlangen werd gehunker.
Zwart zijn de wieken van het gedane.
De schriele gestalte in de bunker
vermaakt zich met wentelen in wanen.
Het is verdriet, maar dan zonder tranen,
bedrog als gevolg van de belofte,
doos voor het andermaal verkochte,
liefde verstrikt in het haten van toen,
lust met de wansmaak van het bezochte.
Hoe…
LAIS CCLXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
617 “Schlaf und Tod, die düstern Adler / Umrauschen nachtlang dieses Haupt”
Georg Trakl, Klage
Slaap en dood, uw zwarte zeilen ruisen
en vermalen worden 's nachts in het hoofd
woorden tot korrels, letters tot gruis en
buiten stormt het Niets, stom als beloofd:
koud en stil wordt het leven weg geroofd.
Lijven rijten open op de tanden
van…
LAIS CCLXVI
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
544 ” Wenn es Abend wird,
Verläst dich leise ein blaues Antlitz.”
Trakl, Verklärung
Blauw, violet met purperen vruchten
vouwt de avond zich langzaam de handen
en vogelzang waart weids door de luchten.
Streng de nacht bekruipt de trage wanden
en zon bloedt uit in wazige randen.
De peulen der graven barsten open
in het wit van de maan. Lijken lopen…
LAISCCLXV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Van het gebeuren meende het dat het
geschapen was, en van die schepping dacht
het zelf het doel en de betrachting, ja, hét
van het te zijn. Tot plots, o stille dag,
gezegend uur, toen het het echte zag.
Het echte heeft geen naam en ook geen doel.
Het echte is niet iets, niet eens gevoel
dat je in rust alom ervaren kan,
met het gebeuren mee van…
LAIS CCLXIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Nu het zich afwendt van het bestaande,
vindt er vreugde plaats en tijd. Er ontstaat
gelegenheid, ruimte voor wat gaande
is. Het bedachte was slechts wrede daad
want verstokte woorden koesteren haat
voor wat hen van het onbestaande scheidt,
omdat hun zin nooit naar het echte leidt.
Pas wanneer LAIS hen klank en waarde
geeft, laten zij voldaan…
LAIS CCLXII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Het wrede ik ontdeed zich van zichzelf
en werd onzijdig het, categorie,
decimaal bestaan, een tien zonder elf,
abstractie van de spiegel, weg van wie
het ziet, zag, gespiegelde reflectie,
beeld in een regel die elk beeld ontkent,
spectraal gezichtsbedrog, het zijn ontwend.
Als haar ogen het tot man herlezen:
tot marteling wordt lust, en vorm…
LAIS CCLXI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Van achter het masker, uit de gaten,
aan hun git gebonden zijn de woorden,
slaan een laken rond niets dan hiaten,
verwijzende naar verlaten oorden,
pracht van niets waartoe het nooit behoorde.
Lyriek ontkent net zo haar verwoording,
haar zang gaat dwars doorheen elk woordending,
het perforeert elk 'ik' en de persoon.
Maar, bazuin, leg niet…
LAIS CCLX
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
562 O kwade wijven vol van nijd en spijt,
hoe wrang uw tongen rollen in hun hol!
Hoezeer het schrokken van uw haat u leidt,
dat u zich in uw gal verslikt en bol
uw rode hoofd laat draaien als een tol,
dat zweren van verwijt te barsten staan
in uw bevroren schoot, tekort gedaan
door het wier pen u nu ter dood benijdt,
omdat het u bij leven koud liet…
LAIS CCLIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
538 Het werd het liefst van al door haar versierd,
niemand anders kon het meer bekoren.
Het werd heelal voor gans haar sterrensliert.
Geheel had het zich aan haar verloren:
het werd haar vod, haar vuil, haar toebehoren.
Het speelde mee dat het haar niet deerde,
veinsde dat het echt alleen begeerde,
dat niets van het haar hemel waardig was,
dat het…
LAIS CCLVIII
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
548 Donker en rood en traag gaat alles dood
in dit stilmondig begrepen heelal.
Van rot vergeven en van nijd en nood
klemt de mens zich vast in eigen val,
gefnuikte lusten in een tranendal.
Zwart en zacht is de nacht, zonder kabaal:
er hoeft dan niet per woord gedacht. Is taal
de vriend niet die verraadt, en god vertaalt
tot rot dat met zijn woord…
LAIS CCLVII
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
578 Het krast het uit. Het is erg aangedaan.
Het knipt de draden door, er komt niets vrij.
Verbanden zonder reden van bestaan?
Zij leeft het uit en het kan daar niet bij.
Het is er niet, er slaapt dood aan zijn zij.
Was het niet meer dan van het lot een gril?
Er was niet eens Parijs, laat staan april.
Het legt zich bij de boeken neer. Ze zei
het…
LAIS CCLVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
659 Uw wereld is de wereld niet. Het heeft
zichzelf in deze verzen omgezet
en kwam zo vrij van 't web dat het omgeeft
en het tot prooi verlaagt. Rol uit uw wet,
het biedt daartegen nauwelijks verzet.
't Zal knagen in het lijf, oud spijt dat blijft
omdat uw haat erin werd ingelijfd.
Kabaal? De taal staat van uw misbaar krom,
het is niet het dat lelijk…
LAIS CCLV
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
591 Haar ogen zee die in zijn ogen strandt,
haar lippen wijn die om zijn lippen spoelt,
haar oren krullen krullend in zijn hand,
heur haren goud waarin het zonlicht joelt
en al dat stralen was voor het bedoeld.
Zij was een maan, het liet haar schijnend staan
tot al het licht van haar was heengegaan.
Het gunt u zicht, laat u lezen zelfs haar huid,…
LAIS CCLII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Doorheen de ogen der omwonenden
met dol de dreun erin der maatschappij,
LAIS wordt wet, zichzelf verschonende,
in ieders denken bijgezet en blij
en dwars door nijd en los van spijt, wordt zij
een vrij gegeven, zo straal en blakend
rein haar naam, haar faam is wereldbaken.
En in dit rijmgraf ligt wat levend was:
plooitjes en wat haren in het…
LAISCCL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 In de storm waarvan het oog is, stille
kern van het gebeuren, een vlakke hand
op het hout van de tafel, een kille
diepte in de blik op het rotte land
dat snakt naar wat er in de mens verzandt,
in het branden dat het stookt in haar lijf,
in het gemis waarin het staande blijft,
in de daad die aan elk woord ontgaat, staat
strak en klaar haar naam…
LAIS CCXLIX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 In de nare tombe van het bestaan
waar mufte heerst en van de nijd het kwaad
verzegeld met de letters van de waan,
geketend aan de regels van de haat,
komt plots weer leven vrij. Een vlinder laat
de wanden los, vouwt de vleugels open
en dat, wat niemand nog kon hopen,
gebeurt : het diertje komt bij hen terecht
en de code gaat in hen weer lopen…
LAIS CCXLIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 De liefde is een rare lamp waar al
het donker zacht in glimt en glooit rondom:
schaduw maakt in haar klaarte vrije val
en waar de liefde liefde plooit rondom
de wantrouw als verzinsel wijkt alom.
Wanneer zij zelfs maar even heeft gebrand
brengt zij een zaligheid in ons tot stand
waarin beweging wordt tot werveling,
waarin de hand in hand na…
noch blijft het dralen bij gisteren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 red onze kinderen van dodelijke plannen
jaag de heksen weg
verberg de duivels in een doofpot
red de scheppingsorde
houd de man-vrouw praatjes vast
lokaliseer het kwaad
verjaag het onheil van de wereld
red de pletwals die vijandbeelden
in asfalt stampt
laat alles hetzelfde blijven
de wereld is eenvoudig
maar toen was daar een
kleurrijke…
De Boeken Presentatie van Ouddorp
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
165 De Boeken Presentatie van Ouddorp
Het Boek De 40 Gedichten van Danny van Strien gepresenteerd
De eerste druk uitverkocht
Je was het nog niet verleerd
Bij het ene boek in Eigen Beheer is het gebleven
Je verkocht het op de Zuid Hollandse Eilanden en de Regio Rijnmond
Want daar kende ze je teksten bij het leven
De Boeken Presentatie van Ouddorp…
Ds. Steven Anderson schiet sodomiet dood op de Dam; DROOM
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
482 “””De Koninklijke Familie zit op de voorste rij
hoefden ook bijna niet te lopen
vanuit hun Koninklijk Paleis op de Dam
daar direct achter mijn eigen (schoon)familie
aflopend van vol evangelisch tot overvol
van eigen weten, gelijk en ongelijkheid
ook mijn gehandicapte dochter met haar moeder
zittend op een kleine verhoging met remranden…
WEES STIL, KLETS NIET
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Wees stil, praat niet
ook geen woord
ook geen gezang
geen getik tok
alleen stilte
want stilte is ook muziek
'The sound of silence'
klinkt als muziek in de oren
ik hou van die stilte
het liefste in gebed of meditatie
en dan het liefste met vele mensen in stilte
in kerken en concertzalen
dan voel ik, dan hoop ik
dat het beter mag,…
MACHTELD
poëzie
4.1 met 31 stemmen
3.864 Macheld had wel horen luiden,
Wat of vensterkens beduiden
Die des avonds open staan;
Maar een weinig frisse koelte
Was zo welkom na de zoelte.
En het hare stond maar aan.…
Leda*
poëzie
3.9 met 14 stemmen
8.722 Heur hals omkromt de hals des liefdezieke,
Waar trillend die de jonkvrouwe overhangt,
Ze gants* beschaûwend* met verbrede wieken...
En 't ebben* lokgewoel drukt zich zijn kop...…
BLOOTAKKER
poëzie
4.3 met 6 stemmen
3.279 ‘t Is wijd en breed al, ommentom,
‘k gevoel ‘t nu, aan de baren
des wilde Winds, die henentuimt
en, tierende onder ‘t hout,
zijn stemme schijnt te missen en
zijn tale, die zo boud,
zo bulderende, aan ‘t roepen zat,
hier voortijds, in de blâren.…
Dweellocht der witte wieven
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.041 De mens ziet stille toe het doet hem huivren
Niet slechts de kou maar ook spookachtig wuiven
Want lichten in de nacht, dweellochten
Zijn boodschappers van germaanse godentochten
De witte wieven willen wel lustig zwieren
Welk wezen wil met zulke bovenaardse ondieren
Vertoeven temidden van een donker dreigend woud
Het bloed stolt licht des…
de dag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.043 als parels gaan verdwijnen
in tal van kleuren laat het bos
de schoonheid van de bomen los
en onderaan de stammen
valt af en toe een straaltje licht
en brengt de charme in gezicht
van paddestoel en zwammen
een vogel zingt haar schoonste klank
als ware het een woord van dank
voor al het schoons geschapen
en al wat leeft op onze aard
des…
Het dal
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.808 O ongenoegzaamheid in 't eindloos zalig-zijn
van wie zich mens voelt in de hoogste graad des levens
en in géén menselijk hart vindt liefde of wederschijn!…
ANTIWARBLUES
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 Langsam entlang
der Stille sickert das Kreiseln der Krähe in das Bild
das Land das Leere betritt und nimmt, der Laib des Großen Gleichseins
Lange liegt Entbehrung in jedem Grab auf Maß geschnitten
ein Riß von Knochen und Blut und nachgelassen Haß in tausend
ausgeblichenen Namen achtlos auf einen Kirchhof geworfen.…
Mijn bijzonder kind
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.437 dat herkend
Verwacht geen sociale wedervraag
Als je met hem in ‘gesprek’ bent
Vergeef hem zijn drukke gedrag
En zijn sociale onhandigheid
Als hij weer een ‘dankjewel’ vergeet
Of geobsedeerd blijft doorvragen naar de tijd
En verbaas je niet als hij wegkruipt
Een veilige haven zoekt onder tafels of stoelen
Want dan verstoor je des…
De niet gemaakte foto's
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
808 De foto’s het eerst erin geplakt hebben de tand des tijds niet heel doorstaan,
de hoekjes krullen hier en daar, en je moet raden wie er staan,
de tussenbladen in het boek, hebben ook hun flair verloren,
gekreukeld op de strijkplank stonden ze daar best naar behoren.…