8372 resultaten.
Zuidpoolijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 klimaat verandert, hoewel niet voor het leven
de zon doolt rond in onze tuin op het zuiden
waar het niettemin een aantal graden koeler is
zo verkwikkend, dat ik in de vijver met troostvissen
bedlegerige gedachten zie zwemmen
op het liefdevol spiegelende oppervlak
breken wolken traag open tot schaduw
mijn adem dooit gretig in ontvankelijke lucht…
Even soppen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
608 Pas als het regent
lekker onweert
dan is het feest hier
in de lucht.
Komt er wat schoonmaak
bij de mensen
zo wordt hun aarde
wat gelucht.…
HET KAN VERKEREN
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
643 geestelijken deden aan toneel
Het kerkvolk kon op die manier iets leren
Als het vertoefde in het Huis des Heren
Viel het ontzag en opluchting ten deel
Het was rond dertienhonderd functioneel
Om Bijbelteksten zo te ensceneren
Ook wereldsen gingen het uitproberen
Dat zorgde voor een brok in clerus’ keel
Want naast de kerken, in de open lucht…
Omdenken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
770 Verandering in mijn denkpatroon -
Daar waar ik voorheen bij elke
Vorm van milde kritiek in mijn
Schulp kroop, en negatieve
Gedachten hun vrije loop liet gaan,
Hebben jullie mij geleerd op
Zo'n moment de andere kant op te denken,
Gedachten worden niet langer gevangen
In de spiraal die alleen neerwaarts
Bewegen kan, maar krijgen verse lucht…
Kamp Westerbork
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
712 verdwijnen bij volgroeiing
zoals het bij talenten is
in netten schrijf ik ze
en vang ze in hun vlucht
vogelvrij gevochten
blijkt mijn blik met arctische koelte
oog te hebben voor afwijkingen
de davidsterren die verwijderd zijn
de joden
zijn vermist
interpretaties
die slechts gedachten zijn
kunnen stralend in een hemelsbrede blauwe lucht…
Troosteloosheid oftewel ´velvolmaking´!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
612 Als dichte mist in de ochtend
de eerste rijp op de bomen
als extra dekens op het bed
Het vel wat de warme melk afdekt
"Velvolmaking" oftewel troosteloosheid
van vele vele levens
Toch snakken zovelen naar levensadem
happend, zoekend, zich banend naar lucht
Verlangend naar een zonnestraaltje
wat soms de dichtgehouden overgordijnen
kierend…
In mijn Doka (variant op gedicht " De Duivel " )
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
518 bij tijd en wijle
beelden van onbekende aard
ook al lijkt de waarneming zuiver
en belicht onder de juiste hoek
soms groeit er ongewild
een boze duistere geest
waarvoor ik ernstig huiver
het kan zijn
dat kleuren zijn opgelost
in zwart-wit denken
omdat de werkelijkheid
zich aan dromen botst
of zich in de stroom des levens
hecht aan lucht…
Winter aan zee
gedicht
4.1 met 26 stemmen
15.790 Lucht jaagt haar grijzen voorbij,alle.
Kan hier een vlucht meeuwen
doortrekken alstublieft om de wind
te bevliegen en er af en toe af te vallen?
En mogen ook wij zo ons eigen leven zijn door-
gevlogen, aan groot gefladder opgestegen
om hemelhoog te gaan lallen en te vallen
zoals meeuwen nu eenmaal vliegen, en te worden verzwegen?…
stil verdriet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
638 Buiten is het somber, koud en heel kil,
Terwijl ik eigenlijk alleen maar warmte wil
Kleine tranen vallen langzaam uit de lucht,
Het is of de vrolijkheid en de warmte vlucht.
De kou en somberheid omarmen ons als een kleed,
Alsof het niets meer van de warmte weet.…
12 Maart 2015
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
485 Het tjilpt en flierefluitert in de lucht.
en lentegeuren vleugen op een zucht.…
Wat doet haat met een mens?
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
767 Elkaar niet luchten, oké, dat kan.
Elkaar het licht in de ogen niet gunnen,
ook dat kan.
Maar elkaar haten wel zo erg
dat je alleen nog hatelijk converseren kunt,
dat doet wat met een mens.
Want er is een verschil tussen
elkaar niet mogen,
elkaars schrijven afkeuren
en iets hatelijks neerzetten.…
Vierde dag
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
509 dag werd
Ik overweldigd door het
Donker dat ik in mijn
Binnenste aantrof -
Op de vierde dag
Durfde ik voor het eerst
Naar buiten te kijken,
En ik zag de zon, die
De klaproos bescheen,
Het licht kwam langzaam
Bij me binnen, en
Schoorvoetend moest ik
Bekennen dat ik blij
Was dat ik leef -
Ik vier het licht,
Ik vier de lucht…
Ruimtevrees
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.422 Kijk bij je voet, maant hij, waar speenkruid
bloeit, de lucht gespiegeld blauw is in het diep.
Voel warmte op je neus, zie 't vroege blad
van vlier. Je keek te ver. Wat je zoekt is hier.
--------------------------------
uit: 'Uitzicht genoeg', 2013.…
IN DE KIEM GESMOORD
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
488 de waterpompen
Een uitkomst na een dagje aan het strand
Het lessen van zijn dorst, schuren van zand
Het wassen van zijn kleine kindervoeten
Die dingen konden al het zilt verzoeten
Waardoor hij veel te vaak werd overmand
Beschonken als de meeste vissers waren
-Na terugkeer met een moddervette vangst -
Waren platvloersheden niet van de lucht…
Erica
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
518 zocht ik
aan oever,langs berm
in het veld
Ik vroeg
het voorbijgangers
vroeg het dieren
in hun nest of hol
Zij moesten
aan
mijn vragen
wennen
Ik bood
hen geld
haar -mede- te zoeken
haar op te sporen
Niets
was me te dol
zelfs advertenties
in de bladen
Zij kon me
-in dit jaargetij-
zo bekoren
bij zon en 't blauw van lucht…
Mantel van groen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
638 de geur
van explosieven en angst
of het gruis in je keel
van ingestorte huizen
Een mantel van groen
nu geurend om je heen
Maar op je netvlies
't beeld van de buurman,
waar je nog mee sprak
amper een uur daarvoor
Door onbekenden uit 't puin
weggedragen, zonder benen
Doorweekt met bloed
Rood zijn de daken hier
Zo anders de lucht…
Grondzaken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
477 Langzaam keert
de dag in mij
stram trek ik omhulsels aan
bedek essentie
als een wezenlijk aspect
hoe klein
kan deze wereld zijn
loom draait, verwaait
het licht diffuus en volgt
rond de contouren van
mijn aard
het samenraapsel van
mijn zaken
is dat nu echt
het leven waard
een nieuwe stap
het buiten lucht
vervlucht mijn geest…
improvisatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
581 jou
met een hele lange adem
het park in de herfst
klinkt precies zo en
ik droom dat ik daar
met je wandel wat we
ooit hebben gedaan
in het geheim die ene keer
en nu ik de muziek hoor
de trompet en de piano
ergens ver weg
en lang geleden
denk ik
ja dat zijn wij
we zijn vrij
zo dichtbij
de volle maan
in een blauwe lucht…
Lolbroek in uniform
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
775 's nachts is
het niet
pluis
TINGELINGELING lachend
de lucht
in veilig
warm in
de arreslee
zwevend boven
wattenwitte wolken
golvende zee
volgeladen met
de buit
terug naar
mijn winters
verre land
sorry aardige
mensen voor
het ontstane
verdriet
voor deze
weldoener nu
ongespaard geld
voor alcohol
gokken wiet/speed…
Achter mistgordijnen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
449 telkens als ik wolken veradem
smaakt lucht naar grondig water
klinkt tijd tussen vroeger en later
in cadans van lijdzaam metrum
dan voel ik weemoed wellen
fijne druppels door poriën gaan
blijf ik achter alle bomen staan
om drentelloos te versnellen
tranen keren tot condens weerom
met zilveren sluiers die 't gezicht
verhullen, want alleen…
Het verboden spel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 waar bomen
zich tuigen met
groene wazen en
bloesemende luister
speelt de wind
het verboden spel
in tintelfrisse vlaagjes
opent hij de dag
om met een lach
koesterende warmte
van zon als deken
gratis mee te geven
hij verlost wolken
van vorm en kleur
droogt de lucht
tot in het blauw
kou zijn witte lijnen
recht kan schrijven…
Als de dag overgaat in de nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
864 De zon aan de ene, de maan aan de and're kant
ze knipogen naar elkander
zodra de zon met haar mooie rood is verdwenen
zien we een heldere lucht, waar sterren verschenen.
De maan, in al haar glorie laat zien,
dat morgen na een heldere nacht:
de zon zich wellicht wederom laat zien.…
Slapende kamer.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
862 . - Dromerig langgerekt
Geroep van tortels vult de lome lucht.
Ver, lijk geklapwiek, latjes-klepgerucht
Van zonneblinden, die men opentrekt.
Citroen-aroom van gele zuidervrucht,
Adem van perzik purperdons-bedekt
En ziel van lelie tragisch bloedbevlekt
Smelten bedwelmend tot één geurenzucht.…
Wat ben je lief
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
536 geen analyse en grafieken
maar eerlijk en oprecht
met interesse de mensen
in hun ogen kijken
de hand schept al
een warme band
in eerst ontmoeten
als formeel begroeten
woorden vullen
elkaar moeiteloos aan
in een voorzichtig tasten
naar verder samen gaan
wij delen bodem
en dezelfde zon
zijn niet op de vlucht
dat geeft ons frisse lucht…
Het licht is uitgegaan
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
464 het licht is uitgegaan
ramen gaven al dagen
het donkeren aan
ook het geluid
leek van steeds
verder weg te komen
niet meer gedragen
door lucht maar van
binnenuit in dromen
nog waren alle
plaatjes compleet in
vorm opstelling en grootte
ik kon me bewegen
maar niet meer door
lopen en staan wel in gaan
voelde me vrij
alleen afgesloten…
Accordeonist
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
633 Ik weet nog
hoezeer ik genoot van zijn vingervlugheid
en de manier waarop hij handmatig lucht
in zijn zware instrument perste. Ik
gaapte hem aan alsof hij een godheid en
een grote magiër was, wat hij vast ook
was, waardoor de laatste muziektoon mij
voor altijd met weemoed vervulde en ik
er zelf op mijn manier achteraan holde.…
Vrolijke centaur
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
600 (bij 'Bizarre Duitse paardvrouw' van Otto Soltau)
Ze ligt vrolijk dartelend in de groene wei,
terwijl ze haar kind de lucht in gooit,
het is zo lekker komisch, dat ik meejuich
en ik om haar heen zoem als een honingbij,
ze is zo heerlijk losjes en verstrooid,
geen kritische noot, ontspannen en ruig,
terwijl haar schilder, op het Oostfront…
Guur schraalt de wind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
844 ik streep lucht
heb genoeg van het
vluchtige wolkenspel
schaapjes die zeilen in
een grazige blauwe weide
de tijd is voorbij
dat blaadjes romantisch
ruizelen in machtige eiken
het nu geel bruine loof
begint in snel tempo te wijken
na storm en regen is
kale strakte overgebleven
guur schraalt de wind
door takken en sprieten
voordat het…
Ik draag het mee (De Andes)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
737 Hoog in de lucht
Draagt de wind
Tranen van de Andes
Bereiken nooit de oceaan
Ik draag het mee
Lichaamstaal
Handen en voeten
De armoede kleurde
De tranen rood
En ik draag het mee
Nergens was het veilig
Op elke hoek loerden ogen
Ongelukken per ongeluk
Droefheid en frustratie
Ik draag het mee
Tranen mengen zich
Met het leven ten…
Veranderingen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
982 In een portret op de ezel gezet
Tussen het gras de boterbloemen en de
Koeien is de tijd stilgezet onderhevig
Aan veranderingen met ogen van de tijd
Kijk ik met een zucht en snuif de
Onzuivere lucht de geur
Van rook in mijn longen en
Als ik naar de oren kijk dan denk
Ik aan 't doolhof van de tijd waarin
Zoveel oren stokdoof zijn geworden…