19028 resultaten.
Tombe
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.198 De scharlaken koning
Staart vanaf zijn troon
Naar de vergulden balzaal
Die zich leeg voor hem uitstrekt
Deze leegheid
Maakte hij tot zijn huis
En verdronk er
In eenzame herinneringen
Verloren heeft hij
Zijn vrouw en zeven zonen
Niets rest er meer
Van zijn eigen koninkrijk
Het onstabiele licht
Van duizenden kaarsen
Verwelkomt hem…
eva
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
2.216 de brekebenen
konden het leven bewaren noch dragen
ik was er wanhopig
hoe dood je ook was
je was machteloos mooi
in die oneindige tel
ik barst van verloren vreugde
ben in mijn voegen vergaan
je bent in mijn lijf geschreven
door een analfabeet
wat mij van nature niet was
wordt mij elke dag ontnomen
hoe kan zo gruwelijk mooi
zo vredig…
Verdwaasd
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.045 Haar haren waaien
speels in de wind
ze merkt 't niet
dit verloren kind.
Dan staat ze stil
tuurt naar de zee
loopt in 't water
en smeekt zacht
neem me mee
nu...niet later.…
"Voor een vriend..."
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.378 Je veerman houdt zich in
en nog steeds de wacht,
heeft het meertouw nog
niet losgelaten, gelaten
lopen in het laatste spoor
op het jaagpad van de nacht,
wat reeds z'n oude glans verloor
en een milde dood je wacht, al
vertrouwd met de tocht, misschien
wacht mij hetzelde veer, om
je aan de overkant weer
in de ogen te kunnen zien.…
Aangeving
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
580 Jouw hoofdstem kopte de angst
tussen rivieren, rond jouw tepels
kampeerde, hongerde gebruind
het restje van mijn leven,
maakte jij mij, oefende dit uitzicht
verloren in meervoud jouw zwijgen
en hunkerend verlangen, gaf jij mij aan
tijdens het duisteren der dagen.…
Welkom in de stille kamer
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
683 Vastgebonden in deze
Kamer die ons welkom
Heet zonder een enkel
Woord
Geketend in het zuiverende
Wit van dwarrelende
Asresten van verloren
Onschuld
Vertraagde tijd doet de
Geest beseffen dat het
Werkelijk anders is dan
Gedacht
Naar binnen gebracht
Vol met amfetamine
Is de reis naar buiten nu ver
Weg…
Stierengevecht
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
1.774 Het rochelen van de toreador
gaat tussen de hoeven verloren,
zijn mistige ogen, opwaarts gericht,
dwalen door groene velden.
Dan valt het doek,
rood,
ook voor de knielende stier.
-----------------------------
Picasso 1933…
gesmolten
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
10.162 engelen maken
in pasgevallen sneeuw
waar de wind
met krakende stem
vertelt over ademen
en de geopende armen
van je gefluister
vannacht was
mijn
zwarte jas
niet
van katoen
alsof je
ijsbloemen uitknipte
en achteloos
stenen bevroor
grijnzend keek jij toe
hoe ik mijn vorm verloor…
archief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.012 het lichaam is een archief
dat sporen uit een verleden draagt
las hij en hij
hield de hand op zijn hart
waar verloren liefdes
gaten in geslagen hadden
zijn schouders hingen
van de last die
de nooit uitgepakte
rugzak meezeulde ach
hoe licht zou het leven
kunnen zijn
dacht zij
het hoofd hield hij recht…
Stil je gelaat
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
636 groots zijn jouw woorden
alhoewel deze na enig
rond dwarrelen opgaan
in het niets
ogen vurig gebarende handen
welke graag het voorgaande
onderbouwen worden nageaapt
op de muur
mondhoeken zakken stil je gelaat
langzaam wegzakkend in de te grote
fauteuil alsof de strijd verloor
*…
zo maar een dag
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
999 Als de dag haar gouden glans
heeft verloren
en het daglicht bijna is gedoofd
wordt de hemel toegedekt
met donkere wolken
grijs en grauw
waar geen sprankje
te ontdekken is
van het hemelse blauw
dan ontmoeten we de nacht
langzaam verglijdend
in een nieuwe dag
die ons stralend
toelacht
en weer zal bekoren…
Dilemma
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
574 het gevoel alleen van haar
een weg er in vinden
zonder te verliezen
wist ze maar hoe
dilemma met schaduw
diepgravend
schuldig of slachtoffer
niet zichzelf maken tot
ongeschreide tranen
een kolkende vulkaan
van binnen
toch maar weer zwijgen
verwachtingen
ach beter
laten gaan
stil verlangen
moed verloren…
doof
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.346 Een blijvende stilte is mij omgeven
en moet daarmee nu verder leven
want mijn oren willen niet meer horen
O mijn God wat heb ik veel verloren.…
zonder jou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.775 Vloed in mijn hoofd
gezichten vervagen en gaan onder
terwijl het jouwe boven komt drijven
Vreemde gevoelens in mijn ziel
gevoelens ooit verloren gewaand
nu hardnekkig kloppend in mijn hart
Vragen waar nooit een antwoord op volgt
het aanwezig zijn doet zo pijn
zonder jou…
los
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.952 verloren
verdrietig
een tijdje
ontroostbaar
eigen keus
het was klaar
ons samen zijn
is nu verleden
ondanks alles
doet het pijn
zal jij voor altijd
mijn 'ware' zijn
cultuurconflicten
hielden aan
dus liet ik je los
met brandend hart
vrij om te gaan.
alle sporen
zal ik wissen
ter bescherming
mij niet weer
te vergissen.…
Niets
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
569 Ongehoorde woorden
lawaai dat er op volgt
Diepte in de duisternis
gedachten worden verzwolgd
Een ongemerkte pijn
in diepe lagen verborgen
Ze mogen toch niet zijn
dus het gaat verloren
De liefde die er was
is nergens meer te vinden
Niet meer te bekennen
om je te verblinden
Dus alles is hier kwijt
om niet meer terug te keren
Overal vind…
Verlichting
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
516 de toortsen branden
langs de paden van het verleden
er is geen verloren tijd
wel een verlichten van het heden
wat ooit geleerd werd
mag nooit meer vergeten
de weg van harmonie ligt open
de zachtheid leren zien
tussen de regels van het harde leven
voeten op de grond
altijd op de grond…
Vrienden
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.622 ze zijn er voor elkaar
staan op elk van de uren
altijd voor je klaar
ze weten als geen ander
hoe moeilijk het kan zijn
om tranen te verbergen
herkenning
van de pijn
ze willen je graag steunen
als baken in de zee
en drijf je daar verloren
dan drijven ze ook mee
ze helpen op te bouwen
ze zijn de basissteen
ja een echte vriend te…
luister maar
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.619 uitgesproken
zinnen
zijn niet weg
wie geeft
om
hoort wel
wat ik zeg
mijn woorden leven
geef ik door
zweven
aan de hemel
van mijn bestaan
dat jij
mij
niet meer kan verstaan
betekent alleen
dat onze wegen
verder zijn gegaan
dan tijd
dat de letters
die ik zeg
verdwalen
verloren zijn
in het verdriet
in de pijn
in de spijt…
boswandeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
417 het pad bevat,
links en rechts,
opgeschoten fluitekruid
overwoekerend hebben
beschutte plekken
het zicht onttrokken,
geen prachtschubwortel
meer te zien
een verloren ooghoek
schittert takkenstralend
nerveus een bosblauwtje
ja, kleine vlinder
ik heb je gezien
de zon doorbrak het bos,
bekende kleur
en ik vervolg mijn pad…
Die dag.
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
577 Toen voelde ik heel diep in mij
ik heb jou niet voorgoed verloren
mijn hart zal je altijd toebehoren.…
De koffer
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
675 De koffer reisde na
zo laat en onverwacht
-al vier stations verloren-
wie had dat nog gedacht?
Daar ginder bij die vlucht,
daar was hij blijven staan
en ik was doodgewoon
zonder die ballast doorgegaan.
Daar was hij dan....
ten slotte toch gekomen:
gevonden voorwerp
ongedacht
na al die tijd
niet meer verwacht.…
Onverwacht ~ Voor Marije ~
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
748 in duizenden scherven
breekt liefde uiteen
daar jouw hart ophield
overmand door een
waterval aan tranen
rouwt mijn zijn
om degene die ik
liefheb met al ik ben
zal onze liefde
niet verloren gaan
maar me dragen
tot het einde der tijden
waarin wij zielsverwanten
elkaar zullen treffen
en versmelten als één…
STILTE
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
578 De stilte gaat nooit verloren,
alleen de stilte is echt.
In het ongesproken woord
klinkt soms een zuiver akkoord,
als van een stil, ontroerend lied.
Wie niet kan luist'ren hoort 't niet.
Maar wie in deemoed zich ontvouwt
herkent het: helder en vertrouwd.…
Eb
gedicht
3.7 met 26 stemmen
21.386 Dit is de tijd die niet verloren gaat:
iedre minuut zet zich in toekomst om.
Ik ben een oceaan van wachten,
waterdun omhuld door 't ogenblik.
Zuigende eb van het gemoed,
dat de minuten trekt en dat de vloed
diep in zijn duisternis bereidt.
Er is geen tijd. Of is er niets dan tijd?
-------------------------
uit: 'Gedichten', 1997.…
zonsopgang
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.013 zwarte ogen
wit op mijn gezicht
wit in mijn haar
in het donker
vroeg
in de morgen
is het donker
zwart
zwart
als de tranen
in mijn hart
zwart
als mijn handen
die je rug
van steen
niet meer strelen
niets
kan me nog schelen
ik heb mezelf verloren
in het donker
van je hart
vanmorgen
vroeg
in het donker
was
het…
Hypotheek, Mening, Belang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
567 Hypotheek
Onderpand voor wonen
harde steen en ramen
schulden zonder pijn
zolang de mensen kunnen
overmaken
Mening
Verloren
in de massa
privégedachten
de waarheid
in een eenzaam huis
Belang
Financiële rompslomp
ijzeren greep
lenen om de bovenstand
hoorbaar stemgedrag
hogere verlokking…
de lange straat
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 vertel
niets nog
te vergeten
en verloren
gaan
in de cirkel die
ons beweegt
of juist soms
stil te laten
staan
dit besef je vroeg
maar meestal veel
te laat
donker je ogen
donker dit huis
donker bestaan
zo verdwijnt
blad na blad
onderuit
een instrument
een straat
iemand riep een naam…
Stilgevallen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
910 alle redenen van begrip
zijn plots verloren
evenals logica die
niet meer logisch klinkt
overspoeld
door onbegrip dat
onze leefwereld
volledig op z'n kop zette
konden we jou niet vangen
met al onze liefde
leeg is de weg die voor ons
ligt, de stilte immens…
Als een mot om een kaarsje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
559 Te lang al heb ik
Mijzelf in jou verloren
Te vaak al door dik en dun
Je op handen gedragen
Terwijl dat voor jou nooit
Zichtbaar was, en nooit te
Ver kon gaan - zie ik
Eindelijk in dat ik de
Mot ben die zonder uitzicht
Op beter om jouw kaarsje
In steeds kleiner wordende
Kringetjes zijn leven aan
Het verliezen is…