10000 resultaten.
ZOMER
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
599 ik dans
achter mijn
voeten aan
felle kleuren
voeden het verlangen
naar warmte
naar het trillen
van hete lucht
boven
zondoorstoofde aarde
nog even
intomen mijn dorst
zeker komt
hierna de
zomer…
Kleurt leugens rood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 kom van die troon
en laat het
voetenkussen achterwege
je deelt
de gaten in je handen
met zovelen
het aureool
is ook hier bekend
wereldwonderen kunnen we delen
wat water bij de wijn
de vissen en het brood
het laatste avondmaal kleurt leugens rood
want iedereen is god
in het diepst van zijn gedachten
in samen aarden kan de…
De wereld is te klein
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
758 De wereld is te klein meneer,
u staat weer op mijn tenen.
Ik hoor uw hersens kraken.
U wilt trappen naar mijn schenen.
Als ik niet anders denken ga,
niet geloof in uw soort dingen,
zult u mij nog op den duur
een toontje lager laten zingen.
De wereld is te klein meneer,
uw wereld en de mijne.
En ook die van uw buurman.
Te krap voor elk ’…
Wat sfeermuziek
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
596 speels klinkt
wat sfeermuziek
in het azuurblauw van de lucht
vleugels vegen wolken
naamloos glijdt geluk voorbij
in zachte zuchten wind
idyllisch is ontmoeten
in het openbaren van de geest
intiemer is het nooit geweest
het serene samenvloeien
tot geheel
genereert begrijpen van gods taal
bestaan en eindigheid
zijn aardse termen…
De roze
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
598 zag dat jij
een gat
in de hemel maakte
als water
golfde muziek
bruisend omlaag
klaterde later
met snelle tonen
de openingssymfonie
spatte uiteen
in kleurige wolken
de roze namen we mee…
In stromen magma
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
712 ik zoek
de aders in het steen
mijn beitel
vindt ze in het klieven
gestold in
koelend samengaan
nadat emoties zich uit
aardes haard verhieven
zij verhalen
hoe de schepping sluit
maar in stromen magma perst de korst
nog steeds haar nageboorte uit…
Epke Zonderland
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
986 Goudgelokte held
Raakt na drie buitelingen
Hemels de aarde.…
My Lousy Poem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
528 Hoe moet je je wapenen
tegen vernietiging van onze natuur
De idioten die vanmiddag de aarde
verbranden in Brazillie
Protesteren schiet niet op.
Alleen dezelfde wapens, waarmee vannacht
die moedige activist vermoord wordt,
kunnen het tij keren
Morgen naar het huis van die projectontwikkelaar,
met een spandoek?…
Geboortegrond
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.876 Waar ook de mens zijn woning vest,
Gaan lief en leed gepaard :
De vreugdestralen van 't gemoed,
Zij zijn de ware zonnegloed,
In elke streek der aard.…
Mystieke scheppingsdrang
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
520 ben het zoeken beu
naar hemel
hel en paradijzen
magie mystiek
alles ligt op aarde
zomaar voor het grijpen
als ik
in je ogen kijk
dan hemel ik gelijk
hoor paradijselijke tonen
in je parelende lach
toen jij mij die appel gaf
geen hoogmoed
val of slangenbeet
omdat liefde die vergeet
wees niet bang
geniet van samenzijn
in de…
Meer niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 ik ben het lied dat de vogel zingt
ik ben de maan die het getij bedwingt
ik ben het groen dat deze aarde verfraait
ik ben de zon waar de aarde om draait
ik ben de wind die de bladeren wegveegt
ik ben instinct dat iedereen beweegt
ik ben het vuur dat de aarde vruchtbaarheid zal geven
ik ben de lucht die het lichaam doet leven
ik ben een natuurramp…
In speels laveren
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
496 het dwarrelt
naar omlaag
jacht en jaagt
in speels laveren
ook de wind
lijkt snel te leren
hoe zij de kristallen
flonkerend kan draperen
de horizon verdwijnt
geluid dempt uit respect
voor de snelheid
waarmee wit alles bedekt
de aarde
licht weer op
na een donker herfstig leven
rust zij onder winters zachte deken…
dit voertuig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 dit voertuig
wij zitten daar wij zitten
in het schip…
De eerde doomt
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.433 De eerde doomt, de biezen leken
van de vroege morgenbrand,
die, in 't Oosten opgesteken,
bijt in 't baardig weideland.
Grauw is 't over nacht gevrozen ;
over dag, van 's morgens vroeg,
viert en vonkt het zonneblozen
fel, maar nog niet fel genoeg,
om het koele graf te ontsluiten,
waarin 't zaad geborgen ligt,
wachtende, om opnieuw te spruiten…
Ruimtepuin
snelsonnet
3.9 met 7 stemmen
816 Als DA14 ons wél had geraakt…
Wat zou er nu dan uit aan ‘t sterven zijn?
Iets groots, iets logs, een wezen soeverein
Dat, even nog, van zelfvertrouwen blaakt
Misschien is wel het antwoord op die vraag:
De man. De ware dino van vandaag.…
Wat is de hel?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
808 Wat is de hel,
Vraagt men zich
Voortdurend af,
Ervan uitgaande
Dat de hemel
Daadwerkelijk bestaat,
Het antwoord kan kort
En simpel zijn, zegt
De filosoof die
Wetenschap bedrijft -
De hel is niet meer,
Ook niet minder,
Dan de plaats waar
De mens liever wil zijn
Dan in leven hier op aarde
Dagelijks tot uitschot
Verklaard te zijn…
Mama
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
907 Zijn we met z'n allen verdwaald
in de jungle van machteloos en mateloos?
wat is nog niet verkracht
en houdt nieuwe kaalslag de wacht.
wou dat ik zelf eigenhandig
een woestijn kon verhinderen
voor onze geliefde kinderen.
Och neen, we zoeken gewoon de zon
want al dat gebrom vinden we erg dom.
Slaap rustig en leef lustig
we houden het…
Kennis is onmacht
snelsonnet
3.0 met 2 stemmen
660 Wanneer ie komt vergaat de hele boel
Zo'n asteró...(of toch astéroïde?)
Daar valt bepaald geen weerstand aan te bieden
Vanwege een gebrek aan terajoule
Vervloekt is het moment waarop wij hoorden
Van deze feiten en van deze woorden…
Goed en kwaad gewist
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
598 het licht is gebroken
de poorten van hel geopend
goed en kwaad gewist
nu sist en schuifelt
gebroed met
opgekropt gemoed voorbij
de apocalyps gemist
gist angst en pijn
als venijn in het bestaan
radeloze ogen
breken in onvermogen
om verder te gaan
de klok is blijven staan
toen de mensheid
aarde de das heeft omgedaan…
Jouw dieprode glans
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
481 heb de flonkering
van licht in leven gezien
nog niet alle facetten misschien
speels is de setting
danst in de nacht
zijn reflectie in unieke pracht
pas na vele jaren zoeken
vond ik jouw dieprode glans
in de verre lichtval van sterren
jij vervolmaakt nu de krans
zoals in de schepping beloofd
hemel en aarde aan een levensboog…
Samenspel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 herhaalde
zijn vraag
moest nadenken
en kwam er niet onderuit
te reageren
moest eerlijk zeggen
dat ik zeeën op peil houd
en soms tsunami’s veroorzaak
en mijn zon zei:
dat hij zou proberen
ze op peil te houden
door verdamping
ik wil hem omarmen
maar toch ben ik bang
voor verbranding, bevingen
en overstromingen
dan krijg ik mijn aarde…
meest vergeten moeder
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
2.141 soms zag ik de sneeuw op je smelten
heb mijn zaadjes diep in je gelegd
heb ook geschopt tegen jouw kluiten
wat is goed en wat is slecht
nu ik weet wat jij hebt te bieden
kan ik niets anders voor je doen
ik begrijp wat jij kunt verwerken
lieve moeder, ik wil je groen…
Homo sapiens
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
737 Misschien zult ge er ooit in slagen
en wordt alles veiliger hier op aard
als gij u als de dieren gaat gedragen.
Wat u dan waarschijnlijk zorgen baart
is dat ge wellicht horens moet dragen,
of misschien erger nog..., een staart.…
Lente
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.300 Wat is 't dat we willen,
Dan de kranke aarde in 't
Zonlicht te tillen -
Als een arm ziek kind…
De zon
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.377 Ik ben de aleeuwig-brandende flambouw,
Die 't groot Heelal gestaag komt toebedelen
Het licht en 't leven, die op aard komt spelen
Het wiss'lend spel van wolken en landouw.…
Vergankelijkheid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
511 zelden breekt sereniteit
pas als eeuwigheid
weer lange vingers krijgt
wordt onrust geboren
geen inbreuk
op de tijd
het aardse is begrensd
door haar vergankelijkheid
pijlsnel kiest een ziel
zijn mogelijkheid
om in aards stof
vorm te nemen
een nieuwe mens
betreedt het heden
net nog zonder verleden
nu al potentiële werkelijkheid…
Organische eenheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
531 wij zijn nooit
het paradijs uitgejaagd
maar hebben er
in onze hoogmoed
zelf om gevraagd
dachten de top
van de schepping te zijn
maar in samen leven
konden wij geen empathie
aan het aardse geven
beschouwden in onkunde
alles lager en
minder van soort
van een organische eenheid
begrepen wij geen woord
in het streven naar
goed beter…
SCHORS
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
567 Ik ben om jou heen
in gedachten terug
naar jouw geboorte
waar jij ontkiemde
traag ouder werd
nu trekken wij met elkaar op
in weer en wind
is het niet alleen maar
betasten over jouw ruwe huid
waaraan ik voel
dat jij nog steeds leeft
groene aarde
die ons in leven houdt
laat mij je omhelzen
sterf niet door ontbossing
begrijp jouw…
De hemel zoende eens de aarde.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 De hemel zoende eens de aarde
toen ik in je ogen keek.
Buiten ons leek niets meer van waarde,
alles om ons heen verbleekt.
Samen dansten wij de tango,
dag en nacht in ons bestaan.
Volgens wetten, eindeloos,
zijn wij verder voortgegaan.…
kleurrijke tulpen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
700 De Nederlandse aarde
gevuld met kleurrijke tulpen
er fluistert zachtjes een wind
tussen de molens z'n wieken
vlinders genieten van de zoete nectar
gele tulpen zijn net zonneschijn
vel rode tulpen wekken vurigheid
maar witte tulpen schijnen
als een licht vanuit duisternis
de Nederlandse aarde
gevuld met kleurrijke tulpen…