7678 resultaten.
de dichter doet het niet
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
922 een poëet treurt niet
hij zweet
duizend druppels
lief-ver-driet
hij begeert niet
hij beheert
duizend driften
bo-na-fiet
hij overvraagt niet
hij schenkt
klare wijnen
liefje-anders-niet
hij lieft niet
hij biedt
duizend dames
smar-te-lied
hij zuipt niet
hij nipt aan
verdwaalde flessen
a-qua-vit
hij deugt niet
hij maakt
duizend…
Woordenschat
gedicht
3.7 met 31 stemmen
14.873 Daar sluimert alles wat je moeder zei,
Daar zijn de woorden uit je jeugd verdwaald,
Daar is de taal nog nieuw en vogelvrij.
Wat wordt omhooggehaald gaat zich verbinden
Tot zinnen die zo helder zijn als glas.…
zus (voor marieke vos)
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
6.217 laat ik je wat vertellen
over in stilte uren tellen
over luidkeels roepen in de wind
over het wachten op weinig
als een kind
over hoe ik naar mezelf zocht
en toen ik me tegen kwam wilde veranderen
hoe ik ben verdwaald op die tocht
maar me weer vond in de anderen
hoe ik woorden bedacht
maar de stilte niet vinden kon
hoe ik me gelukkig waande…
MOOIE VLINDER
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.486 Kleine mooie witte vlinder
ben jij soms verdwaald
want het is al half september
heb je de rest niet ingehaald ?
Je dwarrelt nog zo vrolijk rond
en zoekt jezelf een plekje
ik zie je soms verdwijnen
in een bloeiend leeuwenbekje.…
Uit de hemel van Pim Fortuin
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
807 Verdwaald, ontheemd, vervreemd van al wat was.
Op drift, van uw ankers losgeslagen,
zoekend, zwalkend zonder zuilen als kompas.
Geen waarden nog normen die u dragen.
U hebt uw God gedood uw smart is groot,
in welk verborgen graf is Hij begraven?
Hoe vindt u in uw kommer en uw nood,
nieuwe kracht uw levensgang te schragen?…
Jouw liefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.652 Dan zit ik in het donker,verdwaald en moe,
Maar mijn gevoel leid me altijd weer naar jouw toe.
De nacht duwt al zachtjes tegen de avond aan,
Lieffie, hou me vast en laat me nooit meer gaan.
Laat me voelen hoeveel je van me houdt,
Verwarm me met jouw liefde,het voelt nu niet meer koud.…
ik had je opgedoekt
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
716 je deurt niet dicht
nu gloort er licht
kan ik weer vrolijk kijken
weer samen zijn
genietend van het zicht
de schaduwen gaan wijken
ik was verdwaald
in kaalheid op de toendra
verloren in mijn hemelhoek
ik had je opgedoekt
verstond je taal te goed
moet mijn eigen leven leiden
ik laat de zon
weer schuchter toe
haar neergaan…
Witte vos
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.509 Waar ik stond met al mijn vragen
en een vos die mij verliet
voor een nacht die was gaan dagen
en een veldmuis in het riet
die zijn leven zag vervagen
want de sprong verkoos hij niet
Bang voor vossen en hun ogen
en hun prooi die wordt verwacht
ben ik toen naar links getogen
tussen dauw en zomerzacht
ben ik toch naar links gebogen
en verdwaald…
Ademt onafhankelijk zijn
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
853 licht verdwaald
kijkt ze de wereld aan
een donkere vlek
ogen uit een schaduw
bij de muur
ademt onafhankelijk zijn
de geur van bier
en rookt het gif
dat basis lijkt voor
dubieus vertier
ze raakt ons
als ze wankelt
de muur haar loslaat
en een schaduw wegvlucht
met haar grijns
rotte tanden klagen
vingers wijzen met hun
zwarte nagelranden…
Alles verdwijnt
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
772 Langzaam slenter ik door het niets
ijskoude sneeuw plakt onder mijn schoenen
er vallen witte sneeuwvlokken uit de hemel
vanwaar komen ze... zo vol liefde en vreugde
ik vang een verdwaald wondermooi vlokje op
laat het heen en weer glijden in mijn hand
zo zacht...…
blootsvoets
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.137 met stille trom is hij vertrokken
op een lange reis naar ergens anders
waar het fluiten van vogels komt
niet van verdwaalde vuile kogels
dat hij geen schoenen heeft
bezorgt slechts bloedende voeten
wonden die wel kunnen helen
in het beloofde land van elders
klein en wereldwijs te vroeg
zoekt een kind een nieuwe thuis
een niet kapotgeschoten…
Ochtend
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
636 Waar op de wandel
zijn wij verdwaald in
twee kwijnende ikjes.…
Letterbegeerte
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.941 verdwaald in de conversaties in mijn hoofd
verzwonden in woorden die mij ontwrichten
nestel ik mij, wegvluchtend in gedichten,
en hou mij wijslijk voor de wereld verdoofd
stilte en eenzaamheid, u weze geloofd !…
Hot
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
1.303 Iedere keer als ik het land betreed
valt het hek met een klap in mijn nek
onderstreept eigenlijk de misère
een verdwaalde zachte sneeuwvlok glijdt mijn visjack binnen
en oja, de kometen komen
hot hot
een snelle steen
wat licht misschien
zo gaat het gewoon
en misschien weer zo een oorlog
die krijsend najaagt wat geluk en dan tot oorlog sterft…
Kauw
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
608 hier begint het
waar het nooit eindigt
hoog op een berg werden zij
wij
wakker
o geef maar die krans
die kroon
die lach
waar ik woon
langs gele velden vaak
verdwaald
mislukt
herhaald
herkauwd
opnieuw
voor eeuwig dragen wij hun mee
de toekomst zegt ja
de zee weent
ok
wij gaan wel
mee
kijken met adelaarsogen in de diepte
wie verdiept…
Winternacht
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.786 veel
woorden bleven niet hetzelfde
jij werd beroemd, ik bleef achter
bij die boom in een droom
er waren mensen
die mij konden verhangen
in de kilte van de nacht
maar ik bleef van je houden
en vertaalde jouw woorden
naar mijn eigen onschatbaar leed
ook heb ik nog vragen
hoe de dagen veranderen
en hoe je dat ook al weer
met dat verdwaalde…
- Boom van Hout -
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
795 brandt je haard
het vuur maakt ringen,
de schors valt grijs-roodbruin
als waslaag in de zon
mythologie en volksgedicht
vormen bovenmenselijk alle kleuren
de geur van hout gedestilleerd
die als geen ander
gemoed kan schenken
omkranst dans je,
schildwacht van de schemerige heide,
de wind driekantig meegevoerd,
is sterk vertakt verdwaald…
Tot die ochtend
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
679 te krijgen niet
Alleen zijn beeld had zij ontwikkeld
Maar ook de beelden die van haar
Hadden verhaald; Zij had bepaald
Zij was het die een liefde kleur en
Richting had gegeven; haar Haan die
Koning had gekraaid tot die ochtend
Dat ze zijn stille blik ontmoette
Op slag verteerd door tederheid
Bezweken bijna aan ontroering
Verdwaalde…
Tussen de sterren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
673 Verdwaald raken tussen alfa en omega
een rechtlijnigheid vermoeden daar
waar het heelal bol gaat staan
Glaasje jenever gevuld voorbij de rand
op de toog verwacht een vaste hand
doet de spanning van onzekerheid ontstaan
Hier gaat alles verloren, vervluchtigt
in damp, slaat neer tot druppels
aan de het plafond hoog en blauw
Er…
Naakt vertrek ik
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
565 ben de sporen kwijt
verdwaald in de woestijn van zonde
waar zand als waarheid
langs je vingers glijdt
hebzucht van de wind
blaast slijk der aarde droog
in verduisteren van licht
de oase van rechtschapenheid zit dicht
alsof de duivel er mee speelt
in helse spiegeling van lucht
wordt het lieve lijf gelaafd terwijl
de ziel voor eeuwig…
IJkpunt
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
531 Aan mijn vrienden in de Open Hof
Jezus kun je niet volgen
Door stil te blijven staan
Je geloof in Hem kun je niet
Alleen met de mond belijden
Mijn ijkpunt is Hij,
Die ik vond in de huiskamer
Van ontheemden en verdwaalden,
Medemensen zonder huis, zonder dak,
Zwervers in de volksmond genoemd -
Hen mocht ik dienen, met koffie,…
Dwaalsporen
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
646 het maaiveld
wordt onthoofd
als een maagd
met een mening
en het doet er niet toe
wat de mug over de olifant denkt
als de kat van huis is
dansen de luizen op tafel
en neem ik je in mijn volksmond mee
om te praten over ontwapenen
want de vrede moet ook lief zijn
anders volgen wij niet gedwee
de dwaalsporen van de antilope
liggen verdwaald…
Big brother is watching you
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
555 Ik voel me klein en angstig
verdwaald in deze wereld
waar achter alle hoeken
opnieuw gevaren zijn
Een wereld veel te groot
door camera's bekeken
waar mensen onbenoemd
jouw wereld overzien
Wat willen ze van mij?
ze hoeven niet te weten
mijn laten en mijn doen
mijn leven is van mij.…
Opslagcapaciteit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 Als ik de krochten betreed
waarin ik gedachten, gevoel,
belevenissen heb verstopt
zoek ik me een ongeluk, in mij
is altijd alles kwijt, en verdwaalde
op verloren sporen.
Geuren, kleuren, een paar woorden
is al wat bleef, de rest verdween,
God weet waarheen.…
Reflecterend aan voorheen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
835 ook
aan ons heeft gelegen
we zagen het eerste
beven van zijn hand
alles ging later
zijn eigen rustige gang
maar in goed onderscheid
raakte hij langzaam zijn
markantste stukjes leven kwijt
nog lichtte hij op
in volle zon maar
donkerde steeds meer
in stille momenten
reflecterend aan voorheen
zijn schaduw
heeft hem ingehaald
verdwaald…
Zoveel ogen uit het hart.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
489 Verdwaalde ogen in een
voortgang van de tijd.
Je hart blijkt dan even
met medelijden te kloppen
voor een grijs gezicht in
zijn eigen strijd.…
Heer en meester
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
578 ik las
met vingers
het alfabet
aan klanken in
zwart witte toetsen
speelde met voeten
donkere tonen
opende alle registers
in een uitbundig
creatieve ontlading
voelde mij
heer en meester
over de melodie
beheerste alle nuances
van deze muziek
verdwaald in
de ruimte klom
het ijlste toontje
omhoog en verdween in
het schoonste…
Groener groeiend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
448 ik liep de
scala in waar
zelfs roezemoes
de welluidende kleur
waar maakte
van groener
groeiend gras
er was geen begin
omdat men nooit
geëindigd was
geen laatst akkoord
of een verdwaalde noot
die de strijkstok
zomaar losgelaten had
hier was muziek
in de speeltuin van
klanken zelfs de
banken zaten zacht
omdat kaatsende
kanten…
Processie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
615 Met om mijn huid en haar een Pinksterbries
Is er geen witte postduif te bekennen
Te horen of te zien en dat is wennen
Vandaar dat ik maar zelf het luchtruim kies
Enkel wat kauwen in het hemelruim
Ach en een stuk of wat verdwaalde meeuwen
Gaat nu de tijdgeest alles ondersneeuwen Wordt metafysisch brood vermaald tot kruim?…
Halverwege de verte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Ik ben in bergen geboren
Uit gletsjers gespoeld
Van mijn bossen geen sporen
Geen groen of hout meer gevoeld
Ik ben aan stromen ontnomen
Loop als man door de steden
Ver van wijkende zomen
Akkers als vierkante kleden
Ik ben verdwaald ben te oud voor dit leven
Horende doof voor het zomers alom
Naar zee met de steven, niet meer
Naar…