1969 resultaten.
Licht doorzichtig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
488 ik stap voorzichtig
van steen naar steen
kijk rustig om me heen
de lucht is
licht doorzichtig
geladen met wat zon
er tintelt spanning
van een wachten op
iets dat dadelijk komt
heb mij omgedraaid
zag verleden tijd toen de
jaren werden teruggedraaid
het water stroomde woest
heb hem toen zien vallen
begreep niet hoe ik helpen moest…
Hemelde aarde weer op
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
476 wij spraken
dezelfde taal
maar jouw woorden
dansten hadden
dat lenteachtige
vlinderden
flamboyant in een
charmant eerste
ontmoeten door
prille kleuren geroepen
jouw ogen kaatsten
voorjaarsontwaken
vol vitaliteit en
talloze vragen over
onze vroegere levenswijs
jij hemelde aarde
weer op tot paradijs
zoals in het eeuwenoude
scheppingsverhaal…
Thuis
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 je ogen stil in
proevende gedachten
zoekend terwijl je staart
voor even
van deze wereld die
ongezien langs je gaat
jij bent hier
warm en levend
in jouw tijdelijke huis
maar je geest
probeert al de deuren
van je uiteindelijke thuis…
Dauwdruppelend gras
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 ik streepte
hemel met
wolkeloos licht
kleurde
de tijd in
opklarend zicht
raakte
de dag in het
zien van je lach
je voeten
trokken een spoor
in dauwdruppelend gras
dat in brekend
weerkaatsen
regenboogkristallen gaf
ik zag in het
groengrijs van je ogen
hemel en paradijs tegelijk…
In lyrische extase
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
498 ik voelde klanken
op de weg
een stuk klavier
speelde chaos
van papier
zonder schrift
in dissonanten
naderde apocalyps
met af en toe een
hemels intermezzo
tussen treden
die ik heb gemist
wanklank bleek
al lang refrein in
dreunende verwarring
het tekstuele werd gerapt
in stroboscopisch licht op
een magisch virtuele set
stemmen…
Hemel zonder geloven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
538 ik heb ze gezien
de mensen van hiernaast
had niet eens in de gaten
dat we gewoon konden praten
was verbaasd over de
uitstraling die zij hadden
het warme directe contact
dat ik in hun blikken zag
er was niets zweverigs
of vreemd buitenaards
maar meer geruststellend
gemoedelijk en zonder haast
zij leefden in een
geestelijk concept…
Het walhalla
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 ik ben in het
walhalla geweest
van mijn eigen god
een ruimte waar
mensen spiegelden
maar niet wat ik zocht
zij keken wij spraken
in nemen en geven
ontsnapten we aan het leven
voor even
buiten ruimte en tijd
een snelle vlucht in vrijheid
maar bij het landen
voelde ik weer de pijn
van altijd gebonden zijn
ik zag ze gaan
na…
Was enkel geest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
531 ik heb geen
stappen gedaan
om uit te treden
ben met
het heden naar
de toekomst gegaan
wist mijn plaats
in vaag verwachten
zag het spelen van krachten
was enkel geest
omdat zintuigen
ankerden in plaats en tijd
voelde me
bevrijd door een
grenzeloos opengaan
de golven achterna
die mij in zeeën energie
moeiteloos deden vervloeien…
Naamloos diep
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
532 ik ken de
gaten in de tijd
kleine overstapjes
in korte afwezigheid
even oplossen
in het vreemde niets
door het schouwen
van pure energie
impressies zijn niet
echt fysiek maar
iets tussen oneindig
hoog en naamloos diep
een vervloeien met
de stroom die leven is
delen en vermenigvuldigen
in pulserende vertakkingen
zo uit inertie…
Zijn geraamte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
547 ik heb een skelet
aangekleed met wat
ik dacht dat leven heet
zijn geraamte behangen
met maatschappelijke belangen
die hij dringend nodig heeft
toch knookt hij
nog terughoudendheid
zijn zekerheden is hij kwijt
rammelt botten in
aanvaarde eenzaamheid
dood en verwanten ten spijt
ik heb hem niet
kunnen bezielen met
emoties en overlevingsdrang…
Spirituele stilte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
487 ik heb de bloemen
van de geest zien bloeien
in een buitenaards boeket
diepe schoonheid
lichtte op en gaf rede
aan een andere werkelijkheid
spirituele stilte
droeg woorden die
nog nooit gesproken waren
maar raakten
aan de fijnste snaren
van het menselijk hart
nooit meer alleen in het
eeuwig verbonden zijn zonder
de pijn van onvolkomenheid…
Mijn lieve nimf
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
638 het is heerlijk
om in jouw blik
te zweven naar
een leven vol vrijheid
de kleine nuances
te volgen waarmee
jij perspectief geeft
aan onze vlucht
de thermiek te voelen
van jouw passie die ons
op aangename wijze tot
grote hoogte doet stijgen
om dan licht
af te glijden zonder
in een duikvlucht te raken
die ons zeker zal kraken
ik…
In mijn tijd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
506 nog ben ik
in mijn tijd maar
voel al eeuwigheid
er is een stuk
ontbreken dat
ik niet kan vergeten
soms komen vaag
herinneringen terug uit
andere vormen van leven
nog zonder verband
en hoe ik daarin deelde
had ik niet in eigen hand
maar steeds dichterbij
komt het besef dat ook
deze puzzel wordt gelegd…
Ik ben niet gek
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
514 rood schemeren
de flarden nog uit
ons heftig gesprek
en nee
ik ben niet gek rijg zo
de woorden weer aaneen
om terug te komen
maar dan met feiten die
jij zal moeten onderschrijven
onze zinnen vallen uiteen
ooit door gif verbonden
waarheid heelt het zere been
we zijn naar de zon gegaan
zagen het rood verdwijnen
alsof het gesprek…
In eigen herinnering
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
433 voeten bogen het gras
kleine takken kraakten
het was mijn eerste pad
ik ben terug gegaan
na enkele dagen
het spoor is blijven staan
verbond na betreden
twee plaatsen in mijn leven
ieder met een eigen gezicht
de horizon aan het
einde van mijn blik verdween
terwijl er een nieuwe verscheen
mijn pad was
het ontdekken van hoe
ooit…
Het nerveuze snuiven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
470 ik zag de
schimmels draven
de bosrand langs
gemend door vaste hand
ouderwets getuigd
de kar nog zonder veren
een schimmige koetsier
geen enkele passagier
het was alsof
de film bleef haken
beelden braken zonder
de werkelijkheid te raken
ik voelde spanning
in de bomenrij een
opgestoken wind bracht
vreemde geuren dichterbij
nog…
Rouwstoet
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
756 Als een zalm tracht de zon
tegen de stroom van de avond in te zwemmen;
verzwakt springt zij nog éénmaal op.
Dan hangt de nacht boven de rivier.
Vol ongeboren licht drijft de zalm naar zee;
langs de oevers schrijden bloemen
en de kleuren van dode vlinders.…
Een handvol dromen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
715 wij zagen de
rouwstoet in passeren
keken elkaar aan
legden voorzichtig de
kaarten op tafel waarop
onze gedachten staan
een eerst bericht
verschrikt gezicht
familie en gezin
tal van regelingen
die gelijk beginnen
in ongekend perspectief
heden en een nog
onvoltooid verleden
verstaan de toekomst niet
verdriet en verlies
het…
Het schizofrene aardt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 schimmig knoest
zijn stam en
detoneert de tijd
standvastigheid
beklijft eonenlang
zijn strakke lijf
met voeten in het
zuurstofloze water
werd hij geen prater
hij overleeft waar
dood in gassen borrelt
uit vergane grond
zal zegevieren
als bliksem eindelijk
het schizofrene aardt
de gespletenheid die
hij als god ten dode
opgeschreven…
Stilte als decor
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
425 ik wist het
grote huis met
vele hoge ramen
waar als ik binnentrad
de sfeer het ouderwetse
van voorbije jaren had
omdat de klokken
waren vergeten
het heden aan te geven
zij tikten langzaam
het verleden weg zonder
dat er iets werd gezegd
gebaren uit ervaren van
voorheen hadden stilte als decor
waarin het middagzonnetje scheen…
Wolkjes muziek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
593 zacht breekt licht
gekleurde tonen
in het glas
een transparante
melodie zweeft
door de lucht
wolkjes muziek
lieflijk op hun vlucht
langs hoge balken
tot de verste lijken
op te lossen in de
mist van vele lampen
die hun schijnsel
hemelwaarts richten om
gods gezicht aan te lichten…
Het paradijselijke
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
506 vluchtig wordt licht
als jij zwiert met de parasol
jouw immens plezier danst
ludieke schaduwen hier
je speelt met de wind
die in je blonde haren zingt
jouw ogen weerkaatsen
de golvende schittering van water
samen op strand met
het paradijselijke zon zee en zand
ik houd van het lachende kind in jou
jij mijn grietje en toch volwassen…
leven
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
930 groen liegt door bladeren
winterbruin en perkament
vertellen van in herfst verdwenen dagen
karig de grond met sporen van wat zand
in voegen tussen stenen aarde
lijkt hopeloos het wachten op ’t ontwaken
en toch
gestreeld door zonbeminde dagen
streeft het omhoog in voorjaarslicht
als een klein wonder in een godvergeten hoek
lieft het de…
Reikten hemel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
517 je hebt met
vormen gespeeld
bent opgemaakt
in tal van kleuren
wiegend op
de wind testte
jij in alle rust
speciale geuren
licht heeft
jou doen groeien
in warme zon
ben jij gaan bloeien
ik zag je
in de verte staan
volmaakt in een
pril groene oase
jouw ogen
lachten liefde
reikten hemel
in totale overgave…
Fluisterbos
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.668 Als ik bij je ben,
hoor ik de wind
met de bladeren spelen.
Het lijkt alsof
de bomen fluisteren.
Ik probeer mee
te fluisteren.
Het is in een taal
die ik niet begrijp.
Alleen de zielen,
s’nachts bij maanlicht.
In afwezigheid
van hun geliefden.
Fluisteren zij,
over het leven,
dat zij ooit hebben geleefd.
© avriends - 2007…
nachtmerrie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.136 Het woud was koud en
sneeuwwit in mijn droom de stammen
star als uit puur marmer;
als zacht steunen
liep het water uit de poriën
van een zwarte hemel
en verdween in alle bekkens
steeg de waterstand en ‘k wist
dat ik nog sneller lopen moest
tussen de tenen
voelde ik het spartelen
van weke vissen
De waterdruppels troffen
mijn huid…
De thermiek van liefde
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
522 ik wilde vliegen
maar wist dat ik
geen vleugels had
strooide mijn
gedachten uit in
de straling van jouw lach
voelde me
opgenomen door
de warmte in je ogen
jij stuurde
lichtjes bij en samen
keken wij naar boven
ja ik kan vliegen
op de thermiek van liefde
verbonden en toch vogelvrij…
Spiegelde in pijn
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
559 ik kon het
lijfelijk onbehagen
bijna niet verdragen
voelde energieën
stromen die nooit van
binnenuit konden komen
zij leken botten
spieren en pezen
andere posities te geven
legden feilloos de
mankementen bloot in
mijn verwaarloosde conditie
ik raakte verdwaald
in geestelijke sferen die
anders leven propageerden
ervaarde…
Gouden momenten
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
472 lichtvoetig trippel je
een stralende lach
maakt haar entree
naturel en jeugdig
beweeg jij je vrij
langs de mensen
geeft ze woorden
en een intense blik
als kleine geschenken
je had me al
lang gezien vandaar
die omweg misschien
omdat we dan
wat uit de drukte
elkaar kunnen kussen
gouden momenten
op jouw feest want ik
ben even…
Stilte lachte blij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
465 ik was erbij
jij in het bos
een hoofd vol
met herinnering
lage varens en het
zachte groen van mos
ook zij
van grote hoogte
verbonden met elkaar
ze waren daar
gescheiden uitgestrooid
maar nu weer een paar
stilte lachte blij
jij voelde thuis met
af en toe wat licht
van gisteren dat
verleden filterde in
gezichten van vandaag
er…