2969 resultaten.
Zon boven zee
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
992 Onmogelijk zijn aangezicht
te zien
Oogverblindend licht
behalve aan de randen
van zijn dag
Zijn spiegelbeeld
flonkerend in zee
versplinterd, uiteen gerafeld
in duizend glitterstukjes
Zijn blik slechts te weerstaan
getemperd door wimpers
Hunkerend naar warmte,
zoekend zijn bron,
te fel, te wit,
te veel voor mijn ogen -
geloken om…
zweven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
520 zweven
onder een parapente
boven de zeereep
is voor even maar zweven
oefening in dalen al…
rapper
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
510 rapper dan rap
als een wekker gaat ie af
drieteenstrandloper…
Leven.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
673 Liep te dwalen langs het warme strand,
m'n slippers in mijn rechterhand,
stap voor stap door het mulle zand (zomerzongedachtengang)
Dit is pas leven,
ik hoef niets te geven,
want het is pure pracht,
voor gratis en niets,
Zou zomaar door kunnen lopen,
bijna mijn ziel verkopen,
maar dat is iets wat zinloos is..........…
In een pikante styling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
886 door een overvloed
aan zon
zijn de kleren uitgegaan
het wit
staat aangedaan
onwennig in het volle licht
niet bloot
maar in bedekte termen
zijn borst en schoot verhuld
opgeleukt
in een pikante styling
lacht het laatste restje deugd
zand schuurt met textiel
de tere rode huid en eindelijk
gaat ook het één na laatste bolwerk uit…
Spelen in zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
658 jij wilde spelen in zee
met emmertje en schepje
schelpen en zand
maar op het strand
woelde het water
in golven en schuim
jij werd bang
alles bewoog
nam mijn hand als enige troost
heb je terug gezet
aan de voet van de duinen
in de zon en het warme zand
water en schelpen gehaald
schepje en emmertje
jij wilde alleen die troostende…
Wonderlijke stiltetijd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 nog zijn ze er
met tussenstops
van jaren de
donker groene
gehuchten tegen
de hellingen
aangeplakt
helaas minder
glooiend en klein
de horizon in een
eerder verdwijn
door hoge flats
direct aan de
rand van zee
waardoor de
terrassen tot op
het strand lopen
en inpandig
logistiek goed
beheersbaar zijn
en het klimaat
beter te regelen…
Het magnifieke vergezicht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
584 ik wist het vlakke land
zee en openheid
polders en het eindeloze strand
ontdekte heuvels
en rustieke dalen op mijn
levensloop in jaren
botste tegen rotsen
bergen die met scherpe kammen
wolken snijden aan de horizon
zag ravijnen die het kleine
van de mens vergrootten door
de angst van het begraven zijn
ken het magnifieke vergezicht…
Ansichtkaart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 licht verdween
Eén gat daar gluurde ik doorheen
Ik zag het zand dat stoof in de wind
Ik zag hoe de zon in het water scheen
Half in het donker maar ongedoofd
Kaatst het licht van wand tot wand door mijn hoofd
Flitst en stuitert van hier naar daar
Gedachten vinden, verliezen elkaar
En half in het licht: de ansichtkaart
Van het blanke strand…
Niemand deed mee
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
547 ik wilde spelen
zoals vroeger met
emmertje schepje en zand
was op het strand
het rook en voelde
weer net zo als toen
maar mijn hand
was te groot
of de emmer te klein
het zand
wilde niet bakken
de vormpjes te fijn
ging later naar zee
maar de golven
waren verdwenen
wilde springen
hollen en zingen
maar niemand deed mee
pas…
Aan jouw graf
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.033 Ik heb wat
voor je meegebracht
wat dingen van
het Noordzeestrand
die ik vond
in het mulle zand
of aan de vloedlijn
half nat
rond geschuurde
stukjes baksteen
betekenden voor ons
een schat
meerschuim,mesheft
slakkenhuis
alles ging toen mee
naar huis
we bukten en
we zochten voort
als kinderen
zo ongestoord
ik zag ons weer
in een…
Het glooiend duin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
588 een vroege zon
boven het glooiend duin
de zee zo onvoorstelbaar ruim
een handdoek
op het zand
nog maagdelijk het strand
wat kinderstemmen
dwalen in
grijsgroen geluid
jouw hand
die me raakt
van twee weer samen maakt
wil melker
03/08/2011
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
In het zicht van kasteelridders
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
813 waar kinderen spelen in het moment
golven de gedachten op en neer
aanwijsbaar naar verloren zaken,
aan het op-zee-herwonnen strand
overspoeld door zilte tranen
van eb naar vloed gedreven,
bruist het leven, almaar hoger
een onverwoestbare schat
van haar zandkastelen troon.…
Potvis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 Een potvis op Terschelling overleden,
Het beest was er gestrand, dus zwaar de klos.
Daar laten we een protocol op los
Vanwege houdbaarheid, een goede reden.
Gelukkig is de pot vis in mijn kelder
(Een fles met zure haring) nog wel helder.…
TYPISCH ENGELS
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
699 hun brandpunt
ligt veel te hoog
voor eilandbewoners
je zou toch zeggen dat
ze extra beschermd zijn
geen punt hoor
voorbehoedsmiddelen
genoeg
ze houden alles bedekt
logisch toch?
er is geen kerel te zien
die spelen onder één
hoedje
op het extravagentestrand…
Wandeling
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
634 Wandelen met jou is het einde
weer naar het begin brengen
praten over kwaliteit van leven
wat zo heerlijk is
op een Noordzee strand
tijdens een regenachtige zomerdag
terwijl wij maar
geen afscheid kunnen nemen
nog eens terug gaan naar toen
we in bomen konden klimmen
en zandkastelen maakten
we naderen het einde van het verhaal
en komen…
De elementen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
481 Wind in vol element zweept wilde golven
die met hun witte haar woest in de war
zich storten op het weerloos strand
dat wegvlucht met veel stuivend zand
maar steeds meer wordt verzwolgen
ik loop langzaam
sluit mijn ogen
luister naar
het grof gebulder
lik het zilt
van mijn lippen
en voel me
slechts heel nietig…
Overgave
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
880 Zo terneergeslagen voeten wroeten in zand
zo'n dag met ergens in je
iets aan de hand
Pijnlijk vuur vanbinnen dieper dan het hart
waar geen geest kan reiken
maakt het verward
Verdwaald zijn in nevels nog amper denken kan
willoos overgeleverd
geheel in de ban
Muziek onverdraaglijk schoonheid doet pijn
herinnert met smart aan
wat nooit was…
Een herinnering
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.819 Een herinnering
voert mij terug naar de plaats
waar de nacht vlamde.…
Schilderkunst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
628 mijn hand laat ik leiden
door de streken van de wind
zo penseel ik liefdevolle
wolken aan elkaar
laat ik golven dansen
hoger dan te voren waarin
vissen vogels vangen
volgen voetstappen elkaar
naar het maanlicht waaraan
ik mezelf langzaam overgeef
en me in op krul tot de geboorte
van 'n nieuwe dag…
Alsof lezen zo bedoeld was
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
572 lezen op het strand
waar ik niet lees terwijl ik lees
waar ik ben
luchtschappen driften rustig
wind wappert m'n haren
en fladdert aan m'n vel
golven rollen door m'n oren
vogel gekir zonder zin
alles is natuur en alles is
en alles is weg
behalve dat boek, die letters, die ruimte ...
alsof lezen zo bedoeld was…
nu vrijt het rokje met het zand
gedicht
3.0 met 4 stemmen
4.291 nu vrijt het rokje met het zand
van hier tot aan de strandzoom trok
de branding aan je sokken
als dit al kietelt is het ruw en ongekamd
(de uitgeklede, meest radicale versie van een buitenland)
de einder stroomschok
de einder stroomschok de stilte hardrock aan gene zijde de zelfkant
je bleef het herhalen: ongeneeslijk (dit ook) en more
de…
Zonder vis
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
492 venijnig
blies de wind
net boven het
zand dat te
drogen lag na
de jongste vloed
kleine tornado’s
kwamen al hoger
na hun aanloop
op het vlakke
strand en vrijwel
uitgeraasd te zijn
zoutkristallen
deden een aanval
op je kwetsbare huid
die jij met knipperende
ogen afsloeg en je van
deze slagen afkeerde
om de natuurmassage
goed…
Verloren
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.100 Ik meende aan 't strand te zijn geboren,
Mijn huis te hebben in het duin.
Dat alles is al lang verloren,
Nu voer ik meeuwen in mijn tuin.…
Waar stilte mij ontvangt
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
521 jij hebt
de macht om
met de zee te spreken
voor jou
rollen de golven aan
kammen schuim in overslaan
ik zie
het water gaan
in terugloop van het strand
en schreeuw
ik kom er aan
waar stilte mij ontvangt
samen zijn
wij weggegaan
de zee ruist nog jouw naam…
Ratio
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.651 Zie ik het strand,
hoor ik “de zee” van Trenet
golven van verliefdheid
die hun Waterloo vinden
in het rulle zand
Delon tegen Dalida zeggen
dat hij het niet begrijpt
liefde van alles
toch het mooiste is
dat er bestaat
haar hem toe zingen
dat woorden slechts woorden zijn
op een nieuwe dag
waarin vloed plaats maakt voor eb
ik…
Scherend over lage golven
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
475 er was niets anders
dan het strand
de lucht en zon in zee
zij spiegelde en nam
de meeuwen scherend
over lage golven mee
wij zochten lange
schelpen in de branding
legden elkaars naam
een ronde steen omcirkelde
in zand wat god gescheiden
had met een groot hart
er was niets anders
dan je ogen hand en mond
in een eindeloze kus die…
De zee
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
456 Golvend water,
woest gedruis.
Stilte gaat verder
in wild geruis.
Mijn voetstap
geeft zijn spoor
aan de eeuwigheid.
Maar bij de eerste golf
is mijn spoor verdwenen.
Mijn voet gaat mee in de zee.
Mijn eigenheid
in de onenigheid.
Al mijn gevoelens laat ik gaan,
geef ze over aan de zee.
De zee,
die mij een vrije weg geeft.
Al…
meer dan een kennis was je
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
720 Een ogenblik lang
was de zee zonder branding
het strand van beton
en scheen de zon met
vloeibare stralen huiver
over mijn huid.
Toen verdween je uit mijn gedachten
als een van de dingen in het leven
die bewust worden weggeschoven,
zoals een overbodige foto bijvoorbeeld.…
De golfslag sterft
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
582 Het is wanneer ik op het strand loop
- daar waar zand en water elkaar raken =
en de golfslag rond mijn voeten sterft
dat ik nadenkend kijk naar waar ik sta
de grond die mij eerst stevig droeg
lijkt verdronken te verspoelen en
aan draagkracht te verliezen
onder mijn aarzelende stap
maar dan zie ik de lijnen
voor me…leidend naar de einder…