Alle inzendingen over strand

2969 resultaten.

Sorteren op:

Zon boven zee

netgedicht
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 992
Onmogelijk zijn aangezicht te zien Oogverblindend licht behalve aan de randen van zijn dag Zijn spiegelbeeld flonkerend in zee versplinterd, uiteen gerafeld in duizend glitterstukjes Zijn blik slechts te weerstaan getemperd door wimpers Hunkerend naar warmte, zoekend zijn bron, te fel, te wit, te veel voor mijn ogen - geloken om…

zweven

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
zweven onder een parapente boven de zeereep is voor even maar zweven oefening in dalen al…
Abel Staring17 december 2011Lees meer >

rapper

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 510
rapper dan rap als een wekker gaat ie af drieteenstrandloper…
Abel Staring26 december 2011Lees meer >

Leven.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 673
Liep te dwalen langs het warme strand, m'n slippers in mijn rechterhand, stap voor stap door het mulle zand (zomerzongedachtengang) Dit is pas leven, ik hoef niets te geven, want het is pure pracht, voor gratis en niets, Zou zomaar door kunnen lopen, bijna mijn ziel verkopen, maar dat is iets wat zinloos is..........…
Santoz3 januari 2012Lees meer >

In een pikante styling

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 886
door een overvloed aan zon zijn de kleren uitgegaan het wit staat aangedaan onwennig in het volle licht niet bloot maar in bedekte termen zijn borst en schoot verhuld opgeleukt in een pikante styling lacht het laatste restje deugd zand schuurt met textiel de tere rode huid en eindelijk gaat ook het één na laatste bolwerk uit…

Spelen in zee

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 658
jij wilde spelen in zee met emmertje en schepje schelpen en zand maar op het strand woelde het water in golven en schuim jij werd bang alles bewoog nam mijn hand als enige troost heb je terug gezet aan de voet van de duinen in de zon en het warme zand water en schelpen gehaald schepje en emmertje jij wilde alleen die troostende…

Wonderlijke stiltetijd

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 414
nog zijn ze er met tussenstops van jaren de donker groene gehuchten tegen de hellingen aangeplakt helaas minder glooiend en klein de horizon in een eerder verdwijn door hoge flats direct aan de rand van zee waardoor de terrassen tot op het strand lopen en inpandig logistiek goed beheersbaar zijn en het klimaat beter te regelen…

Het magnifieke vergezicht

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 584
ik wist het vlakke land zee en openheid polders en het eindeloze strand ontdekte heuvels en rustieke dalen op mijn levensloop in jaren botste tegen rotsen bergen die met scherpe kammen wolken snijden aan de horizon zag ravijnen die het kleine van de mens vergrootten door de angst van het begraven zijn ken het magnifieke vergezicht…

Ansichtkaart

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
licht verdween Eén gat daar gluurde ik doorheen Ik zag het zand dat stoof in de wind Ik zag hoe de zon in het water scheen Half in het donker maar ongedoofd Kaatst het licht van wand tot wand door mijn hoofd Flitst en stuitert van hier naar daar Gedachten vinden, verliezen elkaar En half in het licht: de ansichtkaart Van het blanke strand…
Ciel Fermin13 oktober 2012Lees meer >

Niemand deed mee

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 547
ik wilde spelen zoals vroeger met emmertje schepje en zand was op het strand het rook en voelde weer net zo als toen maar mijn hand was te groot of de emmer te klein het zand wilde niet bakken de vormpjes te fijn ging later naar zee maar de golven waren verdwenen wilde springen hollen en zingen maar niemand deed mee pas…
wil melker5 september 2011Lees meer >

Aan jouw graf

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.033
Ik heb wat voor je meegebracht wat dingen van het Noordzeestrand die ik vond in het mulle zand of aan de vloedlijn half nat rond geschuurde stukjes baksteen betekenden voor ons een schat meerschuim,mesheft slakkenhuis alles ging toen mee naar huis we bukten en we zochten voort als kinderen zo ongestoord ik zag ons weer in een…

Het glooiend duin

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 588
een vroege zon boven het glooiend duin de zee zo onvoorstelbaar ruim een handdoek op het zand nog maagdelijk het strand wat kinderstemmen dwalen in grijsgroen geluid jouw hand die me raakt van twee weer samen maakt wil melker 03/08/2011 www.wilmelkerrafels.deds.nl…
wil melker3 augustus 2011Lees meer >

In het zicht van kasteelridders

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 813
waar kinderen spelen in het moment golven de gedachten op en neer aanwijsbaar naar verloren zaken, aan het op-zee-herwonnen strand overspoeld door zilte tranen van eb naar vloed gedreven, bruist het leven, almaar hoger een onverwoestbare schat van haar zandkastelen troon.…

Potvis

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
Een potvis op Terschelling overleden, Het beest was er gestrand, dus zwaar de klos. Daar laten we een protocol op los Vanwege houdbaarheid, een goede reden. Gelukkig is de pot vis in mijn kelder (Een fles met zure haring) nog wel helder.…

TYPISCH ENGELS

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 699
hun brandpunt ligt veel te hoog voor eilandbewoners je zou toch zeggen dat ze extra beschermd zijn geen punt hoor voorbehoedsmiddelen genoeg ze houden alles bedekt logisch toch? er is geen kerel te zien die spelen onder één hoedje op het extravagentestrand…

Wandeling

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 634
Wandelen met jou is het einde weer naar het begin brengen praten over kwaliteit van leven wat zo heerlijk is op een Noordzee strand tijdens een regenachtige zomerdag terwijl wij maar geen afscheid kunnen nemen nog eens terug gaan naar toen we in bomen konden klimmen en zandkastelen maakten we naderen het einde van het verhaal en komen…
mobar8 augustus 2013Lees meer >

De elementen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 481
Wind in vol element zweept wilde golven die met hun witte haar woest in de war zich storten op het weerloos strand dat wegvlucht met veel stuivend zand maar steeds meer wordt verzwolgen ik loop langzaam sluit mijn ogen luister naar het grof gebulder lik het zilt van mijn lippen en voel me slechts heel nietig…
geeraardt17 augustus 2013Lees meer >

Overgave

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 880
Zo terneergeslagen voeten wroeten in zand zo'n dag met ergens in je iets aan de hand Pijnlijk vuur vanbinnen dieper dan het hart waar geen geest kan reiken maakt het verward Verdwaald zijn in nevels nog amper denken kan willoos overgeleverd geheel in de ban Muziek onverdraaglijk schoonheid doet pijn herinnert met smart aan wat nooit was…
Pietra30 oktober 2013Lees meer >

Schilderkunst

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 628
mijn hand laat ik leiden door de streken van de wind zo penseel ik liefdevolle wolken aan elkaar laat ik golven dansen hoger dan te voren waarin vissen vogels vangen volgen voetstappen elkaar naar het maanlicht waaraan ik mezelf langzaam overgeef en me in op krul tot de geboorte van 'n nieuwe dag…
LadyLove18 december 2013Lees meer >

Alsof lezen zo bedoeld was

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 572
lezen op het strand waar ik niet lees terwijl ik lees waar ik ben luchtschappen driften rustig wind wappert m'n haren en fladdert aan m'n vel golven rollen door m'n oren vogel gekir zonder zin alles is natuur en alles is en alles is weg behalve dat boek, die letters, die ruimte ... alsof lezen zo bedoeld was…
AJ Meer5 februari 2014Lees meer >

nu vrijt het rokje met het zand

gedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.291
nu vrijt het rokje met het zand van hier tot aan de strandzoom trok de branding aan je sokken als dit al kietelt is het ruw en ongekamd (de uitgeklede, meest radicale versie van een buitenland) de einder stroomschok de einder stroomschok de stilte hardrock aan gene zijde de zelfkant je bleef het herhalen: ongeneeslijk (dit ook) en more de…
Astrid Lampe14 februari 2014Lees meer >

Zonder vis

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 492
venijnig blies de wind net boven het zand dat te drogen lag na de jongste vloed kleine tornado’s kwamen al hoger na hun aanloop op het vlakke strand en vrijwel uitgeraasd te zijn zoutkristallen deden een aanval op je kwetsbare huid die jij met knipperende ogen afsloeg en je van deze slagen afkeerde om de natuurmassage goed…
wil melker1 september 2024Lees meer >

Verloren

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.100
Ik meende aan 't strand te zijn geboren, Mijn huis te hebben in het duin. Dat alles is al lang verloren, Nu voer ik meeuwen in mijn tuin.…

Waar stilte mij ontvangt

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 521
jij hebt de macht om met de zee te spreken voor jou rollen de golven aan kammen schuim in overslaan ik zie het water gaan in terugloop van het strand en schreeuw ik kom er aan waar stilte mij ontvangt samen zijn wij weggegaan de zee ruist nog jouw naam…

Ratio

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.651
Zie ik het strand, hoor ik “de zee” van Trenet golven van verliefdheid die hun Waterloo vinden in het rulle zand Delon tegen Dalida zeggen dat hij het niet begrijpt liefde van alles toch het mooiste is dat er bestaat haar hem toe zingen dat woorden slechts woorden zijn op een nieuwe dag waarin vloed plaats maakt voor eb ik…

Scherend over lage golven

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 475
er was niets anders dan het strand de lucht en zon in zee zij spiegelde en nam de meeuwen scherend over lage golven mee wij zochten lange schelpen in de branding legden elkaars naam een ronde steen omcirkelde in zand wat god gescheiden had met een groot hart er was niets anders dan je ogen hand en mond in een eindeloze kus die…

De zee

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
Golvend water, woest gedruis. Stilte gaat verder in wild geruis. Mijn voetstap geeft zijn spoor aan de eeuwigheid. Maar bij de eerste golf is mijn spoor verdwenen. Mijn voet gaat mee in de zee. Mijn eigenheid in de onenigheid. Al mijn gevoelens laat ik gaan, geef ze over aan de zee. De zee, die mij een vrije weg geeft. Al…
CurlyMe15 juli 2014Lees meer >

meer dan een kennis was je

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 720
Een ogenblik lang was de zee zonder branding het strand van beton en scheen de zon met vloeibare stralen huiver over mijn huid. Toen verdween je uit mijn gedachten als een van de dingen in het leven die bewust worden weggeschoven, zoals een overbodige foto bijvoorbeeld.…
chris rockan20 augustus 2014Lees meer >

De golfslag sterft

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
Het is wanneer ik op het strand loop - daar waar zand en water elkaar raken = en de golfslag rond mijn voeten sterft dat ik nadenkend kijk naar waar ik sta de grond die mij eerst stevig droeg lijkt verdronken te verspoelen en aan draagkracht te verliezen onder mijn aarzelende stap maar dan zie ik de lijnen voor me…leidend naar de einder…
sacrajewa13 december 2014Lees meer >